Tibetan
མིགས་མྱོང་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བསལ་གཞག་དགག་སྒྲུབ་གང་ཡང་མི་དགོས་པར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་ཞི་བའི་དེ་ཉིད་དུ་ཚུར་ལོག་ཡོང་བ་ཡིན། དེ་ལ་ད་དུང་དྲི་ལན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་དོགས་པ་གཅོད་པ་ནི་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཕྱལ་སོང་བ་དང༌། རིག་པའི་ངང་ལ་མ་ཡེངས་པར་གནས་པ་གཉིས་གང་དགའ་བལྟས་ཏེ། རྟོག་མེད་དེ་ལུང་མ་བསྟན་དུ་འདུག་པས་དེས་དོན་མི་འགྲུབ། དེ་བས་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་རང་དགའ་ཞེས་པ་ནི། རྒྱུའི་ཐེག་པར་སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ལ་དམིགས་པའི་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། འབྲས་བུའི་ཐེག་པར་ཐེག་ལེ་ནཱ་ད་ཡིག་འབྲུ་ཕྱག་མཚན་སྐུ་གཟུགས་རྩ་རླུང་ཐེག་ལེའི་འབར་འཛག་སོགས་ལ་དམིགས་ནས་བདེ་གསལ་གྱི་ཉམས་མྱོང་ལ་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱ་འབྱམས་ནས་ནམ་མཁའ་ལྟར་མུ་མེད་དུ་སོང་སྙམ་པ་བྱེད་པ་དེ་ཀུན་ཀྱང་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དམིགས་བྱ་དང་དམིགས་བྱེད་ཀྱི་མཚན་མ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐོར་ལྡོག་གམ་ལུགས་འབྱུང་ལུགས་ལྡོག་ལས་གཞན་དུ་མ་སོང་བས་དེ་ལྟའི་ལྟ་སྒོམ་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་མི་ནུས་ཏེ། དཔལ་ས་ར་ཧའི་ཞལ་སྔ་ནས། རླུང་བཅིངས་པ་ལ་རང་ཉིད་མ་སེམས་ཀྱི། །ཤིང་གི་རྣལ་འབྱོར་སྣ་རྩེར་མ་འདུག་ཅིག །ཨེ་མའོ་མ་ཡིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མཆོག་ཆགས་བྱོས། །སྲིད་པའི་སྣ་རྩེར་འཆིང་བ་ཡོངས་སུ་སྤང༌། །འདི་ན་ཡིད་འདུས་པ་ལ་རླུང་གིས་རླབས། །གཡོ་ཞིང་ཕྱར་ལ་ཤིན་ཏུ་མི་སྲུན་འགྱུར། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་རྟོགས་གྱུར་ན། །དེ་ཡི་བདག་ཉིད་བརྟན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་དང༌། ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཟེར། །གཟུགས་བརྙན་ཞེན་པས་མེ་ལོང་བལྟ་བ་བཞིན། །ཇི་ལྟར་མ་རྟོགས་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་ལ་ནི། །འཁྲུལ་པའི་དབང་གིས་རི་དྭགས་རྒྱུག་པར་བྱེད། །རྨོངས་པས་སྐོམ་པ་མི་སེལ་འཆི་བར་འགྱུར། །གང་ཞིག་དོན་དམ་ཟེར་ཞིང་བདེ་བ་ལེན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་དེ་ལྟའི་མི་རྟོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་བཤད་མ་ཐག་པའི་རིག་པ་ལ་མ་ཡེངས་པར་གནས་པ་ཉིད་དགའ་སྟེ། དེ་ལྟའི་རིག་པས་སྒྲིབ་སོགས་སྒྲིབ་པའི་བག་ཆགས་གནས་ངན་ལེན་གྱི་མཚམས་སྦྱོར་ཚུན་གཅོད་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེར་མ་ཟད་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ལུང་མ་བསྟན་ནི་བསྐལ་པ་གངྒའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དུ་བསྒོམས་ཀྱང་སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱི་གཉེན་པོར་མི་འགྱུར་ཞིང་གནས་སྐབས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་རག
Chinese
所有的迷妄体验，也不需要去除、安立、破斥、建立，而是回归到法界般若波罗蜜多的自性中，寂灭的本性中。对此，再以问答的方式断除疑惑，是无分别的禅定如同虚空般空洞，和不散乱地安住于觉性之中，两者哪个更好呢？观察后发现，无分别的禅定是无记，因此不能成办事情。所以，说平凡的自得之识，在因的乘中，是缘于布施等波罗蜜多的无分别禅定，在果的乘中，是缘于ཐེག་ལེ་ནཱ་ད་（藏文），种子字，手印，身像，脉气，ཐེག་ལེ་（藏文）的燃烧滴漏等，对于乐明的体验，认为无分别的禅定广大无边如同虚空般无边无际，所有这些都是境和有境，所缘和能缘的相，只是所知障的循环往复，或者顺行逆行，除此之外没有其他，因此这样的见修行并不能使一切法以各种方式现证圆满成佛。如萨ra哈尊者所说：束缚气息，不要自以为是；木头的瑜伽，不要停留在鼻尖。唉玛！不是的，生来俱生的殊胜生起吧！完全舍弃束缚在有顶。在此，心意集中，气息鼓动，摇摆不定，非常不驯服。如果证悟了俱生自性，那么它的自性就会稳固。又说：以体验来说，叫做俱生。执着影像，如同看镜子。如何不明白，对于海市蜃楼的水，由于错觉，使得野兽奔跑。由于愚昧，不能解除干渴，将会死亡。说什么胜义，而取乐。因此，比起那样的无分别禅定，不如安住于刚才所说的觉性之中更好。因为那样的觉性能够断除遮蔽等的遮蔽习气，恶趣的连接等。不仅如此，无分别的无记之识，即使在恒河沙数劫中修习，也不会成为二障的对治，只是暂时缓解轮回的痛苦。
English
All deluded experiences, without needing to remove, establish, refute, or construct, return to the very nature of the Dharmadhatu Prajnaparamita, into the quiescence of Suchness. To further dispel doubts through questions and answers, which is better: a non-conceptual samadhi that is empty like space, or remaining undistracted in the state of awareness? Upon observation, the non-conceptual samadhi is indeterminate, and therefore cannot accomplish anything. Thus, the so-called ordinary self-satisfied consciousness, in the causal vehicle, is the non-conceptual samadhi that focuses on the perfections such as generosity. In the resultant vehicle, it is the experience of bliss and clarity that focuses on the Theg le nada (Tibetan), seed syllables, mudras, body images, channels and winds, the burning and dripping of Theg le (Tibetan), thinking that the non-conceptual samadhi is vast and boundless like space. All of these are merely the revolving of object and subject, object of focus and focusing subject, the characteristics of the obscuration of knowledge, or the progression and regression, and nothing more. Therefore, such views and practices cannot enable the complete and perfect enlightenment of all phenomena in every way. As the venerable Saraha said: Do not think yourself to be binding the breath; Do not sit at the tip of the nose in wooden yoga. Alas! No, generate the supreme co-emergent! Completely abandon the bondage at the tip of existence. Here, when the mind is concentrated, the breath stirs, wavering and fluttering, becoming very unruly. If the co-emergent nature is realized, then its essence will become stable. It is also said: By experience, it is called co-emergent. Clinging to images is like looking in a mirror. How can one not understand that for the water of a mirage, due to illusion, the wild animals run. Due to ignorance, thirst cannot be quenched, and one will die. What is called ultimate, and takes pleasure. Therefore, rather than such non-conceptual samadhi, it is better to remain undistracted in the awareness just mentioned. Because such awareness can cut off the obscurations and the habitual tendencies of obscurations, even the connection to bad rebirths. Moreover, the non-conceptual indeterminate consciousness, even if practiced for as many eons as there are grains of sand in the Ganges, will not become an antidote to the two obscurations, and will only temporarily alleviate the suffering of samsara.