Tibetan
༡༡༩ ༡༡༩ དེས་ན་བཀའ་བརྒྱུད་འདི་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྲོག་གནད་གང་ཡིན་པ་དག་སྙིང་པོ་ཇི་ལྟར་བསྡུ་སྙམ་ན། རྗེ་སྒམ་པོ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་ནས། ལར་རང་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཅི་ཡང་མ་གྲུབ་པ་དེ་ཤེས་ན། དེའི་ངང་ལ་བཞག་པ་བས་ལྷག་པ་ཅི་ཡང་མེད། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཕྲ་མོ་བྱུང་ཡང་མི་ལྟོ། དེ་རང་ལ་བལྟས་པས་ཚུར་ལོག་འོང༌། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེ་བས་ལྷག་པ་གང་ཡང་མེད་དེ། རྟོག་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཕྱལ་སོང་བ་དང༌། རིག་པའི་ངང་ལ་མ་ཡེངས་པར་གནས་པ་གཉིས་གང་དགའ་བལྟས་ཏེ། རྟོགས་མེད་དེ་ལུང་མ་བསྟན་དུ་འདུག་པ་དེས་དོན་མི་འགྲུབ། དེ་བས་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་རང་དགའ། ཡང་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ལྷ་དང་ལྷ་མོས་གང་བ་ལས་དེས་བདག་ཡར་དྲངས་ཏེ། དེ་དང་བདག་ཐ་མི་དད་དུ་གྱུར་པར་བལྟས་ཏེ། དེ་ལྟར་སྣང་ཡང་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་སྣང་འགྱུར་བ་ཅན་ཡིན་པས། དེ་བས་ཀྱང་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་རང་དགའ། ཡང་རང་ཉིད་སངས་རྒྱས་སུ་བྱས་ཏེ་མཚན་དཔེས་བརྒྱན་པ་འཇའ་ཚོན་ལྟར་གསལ་བར་བྱུང་ཡང༌། དེ་སློབ་བྱས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ཀྱང་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་རང་དགའ། ཡང་བཀའ་གདམས་པ་ལྟར་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀ་གཞི་རྩ་མ་གྲུབ་པས་སྐྱེ་མེད་དུ་བྱས་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་རྣམ་པར་དག་པའི་དཀྱིལ་ལྟར་གྱུར་ཀྱང༌། དེ་ཡང་བློ་བྱས་ཀྱི་ཤེས་བྱ་གཤིས་ཤོར་གྱི་སྟོང་པ་ཡིན་པས། དེ་བས་ཀྱང་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་རང་དགའ། ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་གསང་སྔགས་ནས། གཞན་གྱིས་བརྗོད་མིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས། །གང་དུ་ཡང་ནི་མི་རྙེད་དེ། །བླ་མའི་དུས་ཐབས་བསྟེན་པ་དང༌། །བདག་གི་བསོད་ནམས་ལས་ཤེས་བྱ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏེ། དེའི་དོན་ནི། གཉུག་མ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོའི་སེམས་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་དང་གློ་བུར་དྲི་མ་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་ཀྱང་རུང༌། སྒྲིབ་བཅས་སྒྲིབ་བྲལ་གྱི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཞེས་པ་ནི། དེ་ལྟའི་རང་རིག་དེ་ཀུན་རྫོབ་རྫུན་པ་ལ་བདེན་པར་སྣང་བའི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའམ། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དེ་ཉིད་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པའི་རྫུན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་མེད་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་བརྗོད་པའི་བདེན་པ་གཉིས་རྫུན་པ་ལྟར་བདེན་པ་བདེན་པ་ལྟར་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པར་ཁོང་དུ་ཆུབ་པ་ཡིན་ལ། མདོར་ན་གཞི་གྲུབ་པའི་ཆོས་སུ་གྱུར་པ་ཞིག་ཡིན་ན་བདེན་པ་དང་རྫུན་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཏུ་གཞི་གྲུབ་དགོས་ལ། དེ་གང་དུ་ཡང་གཞི་མ་གྲུབ་ན་
Chinese
119 119 因此，如果想知道噶举派的教法精髓是什么，该如何提炼其核心？至尊冈波巴亲口说过：总的来说，如果认识到自性觉知的本体什么也不是，那么安住于此状态，没有比这更好的了。即使生起微细的分别念，也不要理会。看着它自己，它就会返回。心的本体什么也不是，没有比这更好的了。无念的禅定像天空一样空旷，和安住于觉性的状态而不散乱，看看哪个更好。无念的状态就像无记一样，无法成就任何事情。因此，平凡的觉知才是最好的。或者，如果整个虚空界充满了天神和天女，他们将我向上提升，并且我与他们融为一体，这样看待。即使这样显现，也是心的虚幻显现，是会变化的。因此，平凡的觉知才是最好的。或者，即使将自己观想为佛，以妙相好庄严，像彩虹一样显现，这也是通过学习而生起的生起次第。因此，平凡的觉知才是最好的。或者，像噶当派一样，能取和所取两者都没有根本，将其视为无生。即使一切法都像清净虚空的中心一样，这也是通过思维而产生的知识，是迷失本性的空性。因此，平凡的觉知才是最好的。对于体验平凡的觉知，密宗中说：“非他所说俱生智，任何地方皆不可得，依止上师的方便，以及自身的福德才能知晓。”意思是说，无论是本具的佛性之心，平凡的觉知，还是突发的染污，八识聚的觉知，无论是有染污还是无染污的觉知，其本体什么也不是。像这样的自性觉知，在世俗中，虚假的显现为真实的世俗谛，或者世俗谛本身，因为没有真实的成立而成为虚假，因此，在胜义谛中被称为无自性。要理解这两种谛，就像虚假一样，真实也像真实一样，在任何地方都没有成立。简而言之，如果成为一个有基础成立的法，那么无论如何都必须在真实或虚假中有一个基础成立。如果它在任何地方都没有基础成立，那么
English
119 119 Therefore, if we want to know what the essence of this Kagyu Dharma is, how should we extract its core? Lord Gampopa himself said: In general, if you know that the essence of self-awareness is nothing at all, then there is nothing better than staying in that state. Even if subtle thoughts arise, do not look at them. By looking at it itself, it will return. There is nothing better than the essence of mind being nothing at all. Consider which is better: a non-conceptual samadhi that is as vast as the sky, or remaining in the state of awareness without distraction. That non-conceptual state, being like an unpredicted one, will not accomplish anything. Therefore, ordinary awareness is better. Or, if the entire realm of space is filled with gods and goddesses, and they lift me up, and I see myself as inseparable from them. Even if it appears that way, it is still a changing illusion of the mind. Therefore, ordinary awareness is even better. Or, even if you visualize yourself as a Buddha, adorned with marks and signs, appearing as clear as a rainbow, that is still the generation stage created through learning. Therefore, ordinary awareness is even better. Or, like the Kadampas, both the apprehended and the apprehender have no basis, so they are made unborn. Even if all phenomena become like the center of a completely pure sky, that is still a conceptual knowledge, a emptiness that has lost its nature. Therefore, ordinary awareness is even better. Regarding the experience of ordinary awareness, it is said in the tantras: "The co-emergent wisdom that cannot be expressed by others, cannot be found anywhere, is known through relying on the master's skillful means and one's own merit." This means that whether it is the innate Buddha-nature mind, ordinary awareness, or the adventitious defilements, the awareness of the eight consciousnesses, whether it is awareness with or without obscurations, its essence is nothing at all. Such self-awareness, in the relative truth, the false appears as the true relative truth, or the relative truth itself, because it is not truly established, becomes false. Therefore, in the ultimate truth, it is called selflessness. These two truths must be understood as not being established anywhere, just as falsehood is like falsehood, and truth is like truth. In short, if it becomes a Dharma that is established on a basis, then it must be established on a basis in either truth or falsehood. If it is not established on a basis anywhere, then
Tibetan
འདི་ལྟར་གཞི་གྲུབ་བོ་ཞེས་པའི་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་པ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བར་གྱུར་ལ། བདེན་རྫུན་གང་གིའང་གཞིར་མ་གྲུབ་ན། གཞིར་མ་གྲུབ་རིག་པའི་གཞིར་གྲུབ་བོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟར་ཡང་གྲུབ་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མ་གྲུབ་པ་ནི་འགར་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཞིར་མི་འགྱུར་ལ། གྲུབ་པ་ནི་འགར་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཡང་མ་གྲུབ་པའི་གཞི་གྲུབ་པ་ཞིག་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་མ་གྲུབ་པ་ཞིག་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་མ་གྲུབ་པའི་གཞིར་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། གཞིར་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། གཞི་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཞི་ནི་ངོ་བོ་དང་རྒྱུའི་དོན་ལ་བརྗོད་ན། གྲུབ་པ་དང་མ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་དང་རྒྱུ་ཡང་གྲུབ་པ་དང་མ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་སོང་བ་མ་ཡིན་ལ་ཡིན་ན་གྲུབ་པ་དང་མ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་དང་རྒྱུར་ཡང་མི་གྲུབ་ལ། གྲུབ་པ་དང་མ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་དང་རྒྱུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་གཞན་མིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཚེ་གྲུབ་པ་དང་མ་གྲུབ་པའི་གཞི་གྲུབ་པ་དང་མ་གྲུབ་པ་ལས་གཞན་དུ་མ་དམིགས་པ་དག་དམིགས་པ་དང་བྲལ་བ་དེའི་ངང་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ན་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གཞིན་གྱི་སྤྲོས་པས་རྣམ་པར་དབེན་པར་འགྱུར་ལ། སྤྲོས་པས་དབེན་པར་སོང་བའི་ཚེ་སྤྲོས་པ་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་སྒྲིབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་བསལ་བཞག་ཀུན་རྫོབ་འདུས་བྱས་ཀྱི་སྐྱེ་འགག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། འཁྲུལ་པའི་འགྲོ་བ་འཚང་རྒྱ་བའི་ཐབས་ཤེས་ལ་འདི་ལས་ལྷག་པ་ཅི་ཡང་མེད་པས། འདི་ལྟའི་ཚུལ་ལ་སྒྲ་དོན་འདྲེས་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་དང་ཡིད་ཀྱྀ་རྣམ་ཤེས་རྟོག་མེད་ཀྱི་དམིགས་མྱོང་གང་གིས་ཀྱང་བཅོས་པས་མཐོང་རེག་རྟོགས་བྱར་མ་གྱུར་པར་མ་མཐོང་བའི་ཚུལ་གྱིས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བས་ཁོང་དུ་ཆུབ་པ་ན། ད་དུང་དེ་ཉིད་རྟོག་པ་དང་རྟོག་པ་མེད་པས་བརྟགས་པའི་རྟོག་པ་ཕྲ་མོའི་རོ་ལྡང་ཡང༌། ས་བོན་མེ་ཡིས་ཚིག་པ་བཏབ་པའི་མྱུར་འབྲས་ལྟར། འཕྲལ་དུ་ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་གི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཉམས་སྣང་གི་དངོས་མཚན་གྱི་དམིགས་མྱོང་ཇེ་ཆེར་རྒྱས་པར་འགྱུར་ཡང༌། དེ་ཉིད་ལ་རྟེན་ནས་སྤྲོས་མཚན་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ས་བོན་དང་དེས་བསྐྱེད་པའི་སྤྲོས་རྒྱུན་གྱི་ཀུན་འབྱུང་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་ཆོད་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པས། སྤྲོས་མཚན་གྱི་ད
Chinese
像这样，所有关于“基础已成立”的言说、思、表达和分别念都完全寂灭。如果无论真假，基础都没有成立，如果认为未成立的基础是智慧的基础已成立，那样也是不合道理的。因为未成立的在任何时候都没有成立，所以不会成为基础；成立的在任何时候都没有成立。那么，未成立的基础是成立的还是未成立的呢？如果是前者，那么未成立的基础不应成立，因为其本身是已成立的基础。如果是后者，那么不应是不成立的，因为基础未成立。如果说基础是指体性和因，那么成立和未成立的体性和因，也与成立和未成立的定义没有不同，如果不同，那么成立和未成立的体性和因也不会成立。因为成立和未成立的体性和因，与成立的体性本身没有不同。那时，成立和未成立的基础，如果不能在成立和未成立之外找到，那么在远离能见与所见的这种状态中安住时，轮回和涅槃的一切法都将从自性的戏论中完全解脱。当从戏论中解脱时，依赖于戏论的障碍等一切法，以及所有世俗有为法的生灭，也将不会停留，而将证得不留余涅槃。从色法到一切种智之间的一切法，都将以各种方式圆满成佛。对于迷惑的众生来说，没有比这更殊胜的成佛方法。像这样的道理，无论是以声义混杂执着的分别念，还是以意的无分别念的体验，都无法通过改造而成为可见、可触、可知的对象，而是以不见的方式直接见到，从而领悟。即便如此，如果仍然有以分别念和无分别念来分析的微细分别念的余味，就像种子被火烧毁后的迅速结果一样，立即会使止观瑜伽的体验和现象的真实特征的体验越来越增长。然而，正是依靠它，各种戏论特征的种子，以及由此产生的戏论延续的集起，都将彻底断绝。因此，戏论特征的
English
Thus, all speech, thought, expression, and conceptualization regarding "the basis is established" are completely pacified. If the basis is not established in either truth or falsehood, and if one thinks that the unestablished basis is established as the basis of wisdom, that is also not reasonable. Because the unestablished is never established, it will not become a basis; the established is never unestablished. So, is the unestablished basis established or unestablished? If the former, then the unestablished basis should not be established, because it is itself an established basis. If the latter, then it should not be unestablished, because the basis is unestablished. If the basis is said to refer to essence and cause, then the essence and cause of the established and unestablished are no different from the definition of established and unestablished. If they were different, then the essence and cause of the established and unestablished would also not be established. Because the essence and cause of the established and unestablished are no different from the essence of the established itself. At that time, if the basis of the established and unestablished cannot be found apart from the established and unestablished, then when one abides equally in that state of being free from seeing and what is seen, all phenomena of samsara and nirvana will be completely liberated from the elaborations of their own nature. When one is liberated from elaborations, all phenomena such as obscurations that depend on elaborations, and all arising and ceasing of conditioned phenomena of relative truth, will also not remain, but will attain perfect nirvana without residue. All phenomena from form to omniscient wisdom will be completely and perfectly awakened in every way. For deluded beings, there is no method of awakening more excellent than this. Such a principle cannot be made into an object of seeing, touching, or knowing by transforming it with conceptualization that mixes sound and meaning, or with the experience of mind's non-conceptual awareness, but rather it is directly seen in a way of not seeing, thereby understanding it. Even so, if there is still a lingering taste of subtle conceptualization analyzed by conceptual and non-conceptual thought, like the quick result of a seed burned by fire, it will immediately increase the experience and the real characteristics of the experience of shamatha-vipashyana yoga. However, it is precisely by relying on that, that all the seeds of various elaborative characteristics, and all the arising of the continuum of elaborations produced by them, will be completely cut off. Therefore, the elaborative characteristics of