Tibetan
བས་དེ་དག་སྒྲོལ་བའི་ཐབས་འཚོལ་ཞིང་སྙོམས་ལས་མི་མཛད་དེ། ཞལ་བཞེས་རྣམས་གདོན་མི་ཟ་བར་བསྒྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དེ་ཕྱིར་མཁས་པ་རིན་པོ་ཆེ་ཡི་གླིང་དུ་ཆས་པའི་སྐྱེ་ཚོགས་ཀྱི། །ངལ་བ་ཉེར་སེལ་གྲོང་ཁྱེར་ཡིད་འོང་བར་དུ་རྣམ་པར་བཀོད་པ་ལྟར། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཐེག་པ་འདི་ནི་སློབ་མ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཚུལ་ལ་ཡིད། །སྦྱར་ཞིང་རྣམ་པར་དབེན་ལའང་བློ་སྦྱངས་རྣམས་ལ་ལོགས་སུ་གསུངས། །འགྲོ་བ་ཐེག་ཆེན་ལ་འཇུག་པ་ལ་གེགས་མང་ཞིང༌། དེ་དག་ཀྱང་མྱང་འདས་ལ་འགོད་དགོས་པ་དེའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། དེད་(༣༨༤ན) དཔོན་ཐབས་ལ་མཁས་པས་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་དུ་ཆས་པའི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ལམ་གྱིས་དུབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ངལ་བ་ཉེ་བར་སེལ་ནས་བསྟི་བའི་ཆེད་དུ་གྲོང་ཁྱེར་ཡིད་འོང་རིན་ཆེན་གླིང་གི་བར་དུ་རྣམ་པར་བཀོད་ཅིང་སྤྲུལ་ནས་དེར་དབུགས་ཕྱུང་སྟེ་སླར་རིན་ཆེན་གླིང་དུ་འཁྲིད་པ་ལྟར། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁྱོད་ཀྱིས་འཁོར་བའི་ལམ་གྱིས་དུབ་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་བཀྲི་ཆེད་ཐབས་མཁས་ཀྱིས་ཉན་རང་གི་ཐེག་པ་འདི་ནི་གསུངས་ནས་སློབ་མ་ཉན་རང་གི་རིགས་ཅན་རྣམས་དང་པོར་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཚུལ་ལ་ཡིད་སྦྱར་ཞིང་ཕྱི་ནས་རྣམ་པར་དབེན་པ་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་ལའང་སྦྱོར་ཏེ། འཁོར་བའི་ཉོན་མོངས་སྤངས་པས་བློ་སྦྱངས་པའི་ཉན་རང་རྣམས་ལ་ཕྱི་ནས་ཐེག་ཆེན་ལོགས་སུ་གསུངས་ནས། དེ་དག་གིས་ཀྱང་བསགས་སྦྱངས་ལ་བརྩོན་ཏེ་བླ་མེད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །འདིར་བྱེ་སྨྲ་ནི་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྷག་མ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་ཞུགས་པ་ནའང་མཐོང་བ་དང་སྒོམ་པས་སྤང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཐོབ་པའི་ཐག་པ་བཅད་དེ་སྤངས་ཀྱང་ཆོས་དེ་དག་མ་འོངས་པའི་རང་སར་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་གྱི་རྫས་སུ་ནི་ཡོད་པར་སྨྲ་ལ། རྣམ་རིག་པས་ནི་ཉན་རང་ལྷག་བཅས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་སྒྲིབ་པ་ཡོད་ཅིང༌། ལྷག་མེད་ལ་འདུས་བྱས་ཀྱི་འཇུག་པ་ཆད་པས་སྒྲིབ་པ་མེད་ལ། ཉན་རང་གི་མྱང་འདས་དང་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མྱང་འདས་གཉིས་ཀའང་འཁོར་བ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྐུ་བརྙེས་པ་ལ་ཁྱད་མེད་ཀྱང་ཉན་རང་གི་མྱང་འདས་དང་དགྲ་བཅོམ་ལ་ཆོས་སྐུ་མེད་པར་བཞེད་ཅིང༌། དབུ་མ་པས་ཉན་རང་གི་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་མཐར་ཐུག་གི་མྱང་འདས་མཚན་ཉིད་པ་མེད་པར་འདོད་དེ། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པར་འདོད་པ་རྣམས་(༣༨༤བ) ཀྱི་ལྟར་ན། ཤེས་སྒྲིབ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མ་རྟོགས་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན། རང་བཞིན་གྱིས་ཟད་མི་སྐྱེ་ཤེས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་དང་མྱང་འདས་སོགས་དོན་གྱིས་རྟོགས་ཀྱང་སྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པས་སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཉལ་གནས་ངན་ལེན་མ་ལུས་པ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་ཀ་ལྟར་ན་གཙུག་ན་རིན་ཆེན་གྱི་མདོ་ལས། རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་མ་བསྒོམས་པར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་མི་འགྲུབ་ལ། དེ་མ་གྲུབ་ན་མྱང་འདས་མཚན་ཉིད་པ་མེད་ཅིང༌། དཔལ་ཕྲེང་གི་མདོ་ལས་མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱིས་མ་སྤངས་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དམ་ཆོས་པད་དཀར་ཤེར་ཕྱིན་ལང་གཤེགས་སོགས་ལས་ཉན་རང་ཐ་སྙད་དུ་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་ཡོད་ཅིང༌། མཐར་ཐུག་གི་མྱང་འདས་མེད་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར། རྒྱུད་བླ་ལས། དེས་ན་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་བར། །མྱ་ངན་འདས་པ་མི་ཐོབ་སྟེ། །འོད་དང་འོད་ཟེར་སྤངས་ནས་ནི། །ཉི་མ་བལྟ་བར་མི་ནུས་བཞིན། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །ལྔ་པ་ལ། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་དུས་དང༌། བཞུགས་པའི་དུས་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། བདེ་བར་གཤེགས་པ་མ་ལུས་ཕྱོགས་ཞིང་སངས་རྒྱས་ཡུལ་དག་ན། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་གྱི་རྡུལ་རྣམས་བདོག་པར་གྱུར་པ་ཇི་སྙེད་པ། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་རབ་དམ་པར་གཤེགས་པའི་བསྐལ་པ་དེ་སྙེད་དེ། །འོན་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱི་གསང་བ་འདི་ནི་བསྙད་བགྱི་མ་ལགས་སོ། །སངས་རྒྱས་གཟུགས་སྐུ་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་དུས་ཇི་ཙམ་པ་དེའི་ཚད་བརྗོད་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཕྱོགས་བཅུའི་ཞིང་མ་ལུས་པ་དག་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྡུལ་རྣམས་བདོག་པར་གྱུར་པ་ཇི་སྙེད་པའི་གྲངས་ནི་བདེར་གཤེགས་ཁྱོད་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་མཆོག་རབ་ཏུ་གཤེགས་པའི་བསྐལ་པའི་གྲངས་ཀྱང་དེ་སྙེད་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་འདི་ན་སྔོན་དགེ་རྩ་མ་བསགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷག་པར་མོས་པ་བྱ་དཀའ་བའི་ཕྱིར། ཁྱོད་(༣༨༥ན) ཀྱི་གསང་བ་འདི་ནི་དབང་རྟུལ་རྣམས་ལ་བསྙད་པར་བགྱི་བ་མ་ལགས་སོ། །ཚུལ་འདི་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་རྣམས་ལ་གཞལ་མེད་ཀྱི་བསོད་ནམས་བསགས་ཆེད་དུ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེས་ན་ཆོས་སྐུའམ་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སམ་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ཡེ་ཤེས་སམ། རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་དོན་དམ་བདེན་པ་ཞེས་པའི་བླ་དྭགས་ཅན་དེ་ལ་ནི་ཆ་ཤས་ཐ་དད་པའི་དབྱེ་བ་འགར་ཡང་མེད་ཅིང༌། དེའི་ཐོག་མའི་ཚད་སུས་ཀྱང་གཟུང་བར་མི་ནུས་པས་དེ་ལྟར་གསུངས་པ་ཡིན་ཅིང༌། དེ་ལྟར་ན་ཡང་བློ་དམན་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རང་བཞིན་གཅིག་ལས་མེད་ན་སེམས་ཅན་གྲངས་མེད་པ་གཞན་རྣ
Chinese
因此，为了救度他们，不懈地寻求方法，因为必须毫不含糊地履行誓言。第二点是：因此，就像为了消除前往智者宝洲的众生的疲劳，而布置了一个令人向往的城市一样。您将此乘教导弟子们首先信服寂静之理，然后也为那些修习远离的人们分别讲述。众生进入大乘有诸多障碍，并且也必须将他们安置于涅槃，因此，例如，(384n) 就像精通方法的船夫为了消除前往宝洲的众生在路途中的疲劳，为了让他们休息，而在宝洲之间布置和幻化出一个令人向往的城市，让他们在那里休息，然后再将他们带到宝洲一样。 佛陀薄伽梵您为了引导被轮回之路所困扰的众生到达佛陀的境界，以善巧方便宣说了声闻缘觉之乘，首先让声闻缘觉种姓的弟子们信服寂静之理，然后也让他们修习远离不住涅槃。由于断除了轮回的烦恼，对于那些修习的声闻缘觉们，之后又分别宣说了大乘，他们也精勤于积累和修习，从而获得无上菩提。 在此，毗婆沙宗认为，即使声闻缘觉阿罗汉进入无余涅槃界，也说由见道和修道所断除的烦恼，虽然断除了获得的束缚而得以断除，但这些法仍然以未来不再产生的法性的物质形式存在。而唯识宗则认为，声闻缘觉有余依的相续中有障碍，无余依时，由于止息了有为法的生起，所以没有障碍。声闻缘觉的涅槃和圆满佛陀的涅槃，虽然在获得从轮回中解脱的身体上没有差别，但认为声闻缘觉的涅槃和阿罗汉没有法身。中观宗则认为，声闻缘觉的阿罗汉没有究竟的、具有特征的涅槃，因为按照那些想要证悟法无我的人(384b) 的观点，是因为没有断除所知障；而按照那些不想要证悟法无我的人的观点，是因为自性
English
Therefore, in order to liberate them, one seeks methods without懈怠, because one must fulfill the vows without fail. Secondly: Therefore, just as to alleviate the fatigue of the assembly of beings traveling to the island of the wise jewel, a desirable city is arranged. You teach this vehicle to students, first convincing them of the principle of peace, and then separately teach those who practice detachment. There are many obstacles for beings entering the Mahayana, and they must also be placed in Nirvana, therefore, for example, (384n) Just as a skilled captain, in order to alleviate the fatigue of the assembly of beings traveling to the island of jewels, arranges and conjures up a desirable city between the island of jewels for them to rest, and then leads them back to the island of jewels. The Buddha Bhagavan, in order to guide beings troubled by the path of samsara to the state of Buddhahood, skillfully proclaimed the vehicle of Shravakas and Pratyekabuddhas, first convincing the disciples of the Shravaka and Pratyekabuddha lineage of the principle of peace, and then also having them practice detachment from non-abiding Nirvana. Because they have abandoned the afflictions of samsara, for those Shravakas and Pratyekabuddhas who have practiced, the Mahayana is later separately proclaimed, and they also strive in accumulation and practice, thereby attaining unsurpassed Bodhi. Here, the Vaibhashika school believes that even when a Shravaka Arhat enters the realm of Nirvana without remainder, it is said that the afflictions abandoned by the path of seeing and the path of meditation, although the bonds of attainment are severed and abandoned, these dharmas still exist in the form of a substance with the nature of not arising again in the future. The Vijnanavada school believes that there are obscurations in the continuum of the Shravaka with remainder, and without remainder, there are no obscurations because the arising of conditioned phenomena has ceased. The Nirvana of the Shravakas and the Nirvana of the fully enlightened Buddha, although there is no difference in attaining a body liberated from samsara, it is believed that the Nirvana of the Shravakas and Arhats do not have a Dharmakaya. The Madhyamaka school believes that the Arhat of the Shravakas and Pratyekabuddhas does not have an ultimate, characteristic Nirvana, because according to those who want to realize the selflessness of phenomena (384b), it is because they have not abandoned the obscuration of knowledge; and according to those who do not want to realize the selflessness of phenomena, it is because of inherent existence.
Chinese
因为知道不会耗尽和不生，菩提和涅槃等意义上虽然证悟，但因为修行没有完全圆满，所以二障习气和恶处轮回没有全部断除。两种情况都如《顶髻宝经》所说：没有修习具足一切殊胜的空性，就不能成就一切种智等功德，没有成就那些，就没有涅槃的体性。以及《华鬘经》所说，因为没有断除无明习气。以及《正法白莲经》、《般若经》、《楞伽经》等说，声闻缘觉以名言而有受生，宣说没有究竟的涅槃。如《宝性论》所说：因此没有获得佛果之前，不能获得涅槃，就像舍弃光明和光芒后，不能见到太阳一样。第五，宣说现证菩提的时间和住留的时间两种。第一是：善逝一切方所佛刹土，微尘之尘所有之数量，殊胜菩提胜妙行劫数，然汝此密不应为宣说。宣说佛陀色身生起的法身现证菩提的时间有多长：在成为佛陀的处所，所有十方刹土中，微尘之尘所有之数量，如来您一切法现证圆满殊胜菩提的劫数也是那么多。然而在此，因为先前没有积累善根的人们很难生起信心，所以您的这个秘密不应该对钝根者宣说。为了让对这种道理特别有信心的人们积累无量功德，所以才宣说。因此，法身或者基道果的法界，或者圣者的等持智慧，或者不是名言的胜义谛，具有这些称号的，在任何部分上都没有差别，因为谁也不能衡量它的初始，所以这样宣说。即使这样，智慧低下的人们会想，如果佛陀只有一种离戏的自性，那么无数的其他众生
English
Because they know that it will not be exhausted and will not arise, although they have realized the meaning of Bodhi and Nirvana, etc., because the practice has not been completely perfected, the two obscurations, habitual tendencies, and evil realms of Samsara have not been completely eliminated. In both cases, as stated in the Sutra of the Jewel in the Crown: Without practicing the emptiness that possesses all perfections, one cannot achieve the qualities of omniscience, etc., and without achieving those, there is no nature of Nirvana. And as stated in the Garland Sutra, because the habitual tendencies of ignorance have not been eliminated. And as stated in the Sutra of the White Lotus of the Good Law, the Prajna Sutra, the Lankavatara Sutra, etc., the Hearers and Solitary Realizers nominally take birth, and it is declared that there is no ultimate Nirvana. As stated in the Uttaratantra: Therefore, until Buddhahood is attained, Nirvana cannot be attained, just as one cannot see the sun after abandoning light and rays. Fifth, there are two explanations: the time of manifest enlightenment and the time of dwelling. The first is: "O Sugata, the number of dust particles in all Buddha-fields in all directions is the same as the number of kalpas in which you attained supreme and excellent enlightenment. However, this secret of yours should not be revealed." To explain the extent of the time of manifest enlightenment of the Dharmakaya, which arises from the Rupakaya of the Buddha: In all the Buddha-fields in the ten directions, the number of dust particles is the same as the number of kalpas in which you, the Tathagata, attained complete and supreme enlightenment in all Dharmas. However, since those who have not accumulated merit in the past find it difficult to develop faith, this secret of yours should not be revealed to those of dull faculties. It is taught in order to accumulate immeasurable merit for those who have special faith in this teaching. Therefore, the Dharmakaya, or the Dharmadhatu of the basis, path, and result, or the Samadhi-jnana of the noble ones, or the ultimate truth that is not nominal, which has these titles, has no difference in any part, because no one can measure its beginning, so it is taught in this way. Even so, those of inferior intelligence will think, if the Buddha has only one nature free from elaboration, then the countless other sentient beings