Tibetan
ལ་སེམས་གང་སྐྱེ་བ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞེས་བགྱིའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་སེམས་དང༌། བླ་ན་མེད་པའི་སེམས་དང༌། བྱམས་པས་བསྙེན་པའི་སེམས་དང༌། སྙིང་རྗེས་མི་བཟློག་པའི་སེམས་དང༌། དགའ་བས་འགྱོད་པ་མ་མཆིས་པའི་སེམས་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དྲི་མ་མ་མཆིས་པའི་སེམས་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་འགྱུར་བའི་སེམས་དང༌། མཚན་མ་མ་མཆིས་པས་སྒྲིབ་པ་མ་མཆིས་པའི་སེམས་དང༌། སྨོན་པ་མ་མཆིས་པས་མི་གནས་པའི་སེམས། ཞེས་སོགས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུགས་འདིར་འབྱུང་བའི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བློ་སྟེ་ཤེས་རབ་བམ་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་སོ་སོར་ཕྱེ་ནས་ཆོས་གང་དང་གང་གི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བར་རྟོགས་བྱེད་ཡིན་ཏེ། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་མཐའ་དག་གཞལ་བྱར་བྱས་ནས་ཐ་སྙད་བསླུ་བ་མེད་པ་འཇལ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཙམ་པ་འདོད་པའི་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་དེ་དག་དེ་ལྟར་རྟོགས་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། ཁ་ཕྱིར་ལྟའི་ཤེས་བྱའི་དམིགས་རྣམ་མཐའ་དག་འཇལ་བྱེད་ནི་དེ་མ་ཡིན་ཅིང༌། ནང་ལྟ་ཤེས་པའི་ཤེས་བྱ་ལ་ནི་ཤེས་པའི་གཞལ་བྱ་དང་དེ་འཇལ་བྱེད་ཀྱི་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀས་དབེན་པའི་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སེམས་ཙམ་རྣམ་བདེན་རྫུན་དག་གིས་འདོད་པའི་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་དེ་དག་གི་གསུང་རབ་ལས་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་མོད་ཀྱི། གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེའི་བྱེད་པས་ཚོགས་གཉིས་སོག་པ་དང༌། སྒྲིབ་གཉིས་(༣༩བ) སྤང་བའི་བྱ་བ་ཐ་སྙད་དུའང་བྱེད་མི་ནུས་ཏེ། ཁ་ཕྱིར་ལྟའི་ཤེས་བྱ་ལ་བྱ་བ་བྱེད་པའི་རྒྱུན་ཆད་ཅིང༌། ཁ་ནང་ལྟའི་ཤེས་བྱ་ལ་བྱ་བ་བྱེད་པ་ན་བྱེད་པ་དེ་རྟག་པ་ཐེར་ཟུག་ཏུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར། རྟགས་ཕྱི་མ་མ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། དེར་ཐལ། ཁ་ནང་ལྟ་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་རང་གིས་རང་རིག་པ་ནའང་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ལ་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་ཅིང༌། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་རྫས་སུ་དབྱེར་མེད་པའི་བདེན་པར་གྲུབ་པའི་དོན་དམ་བདེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་ཁྱབ་བོ་སྙམ་ན། ཁྱབ་པར་ཐལ། ཆ་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བདེན་གྲུབ་དེ་དེར་རྟག་པ་གང་ཞིག དེ་རྟག་ན་དེའི་བྱེད་པ་དེ་རྟག་པ་ཐེར་ཟུག་ཏུ་སོང་བའི་ཕྱིར། རྟགས་དང་པོ་མ་གྲུབ་ན། ཆ་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བདེན་གྲུབ་དེ་དེར་མ་གྲུབ་པར་ཐལ། དེ་དེར་གྲུབ་པ་དེ་དེར་རྟག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་མ་གྲུབ་ན། ཆ་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བདེན་གྲུབ་ཁོ་རྟག་པ་ཡིན་ལ། དེའི་བྱེད་པ་མི་རྟག་པ་ཡིན་པར་ཐལ། མ་གྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན་རྟག་པ་ལས་མི་རྟག་པ་འབྱུང་བར་ཐལ། ཆ་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བདེན་གྲུབ་རྟག་པའི་ངོ་བོ་ལས་དེའི་བྱེད་པ་མི་རྟག་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རྒྱུ་འབྲས་འཆོལ་བར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཡང་དེ་ལས་དེ་འབྱུང་བའི་ཚེ་ཡེ་ཤེས་དེ་འགྱུར་རམ་མི་འགྱུར། དང་པོ་ལྟར་ན། ཆ་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བདེན་གྲུབ་དེ་མི་རྟག་པར་ཐལ། ཆ་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བདེན་གྲུབ་ལས་དེའི་བྱེད་པ་འབྱུང་བའི་ཚེ་ཆ་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན། རྒྱུ་འབྲས་དུས་མཉམ་པ་དང༌། ཆ་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེའི་བྱེད་པ་རྟག་ཏུ་འབྱུང་བར་ཐལ། ཆ་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བདེན་གྲུབ་དེ་མ་འགྱུར་བར་དེ་ལས་དེའི་བྱེད་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ཡང་ན། དེ་དེ་ལས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་ལས་དེ་འབྱུང་བའི་ཚེ་དེ་འགྱུར་བ་ཅུང་(༤༠ན) ཟད་ཀྱང་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་ནི་ཞར་ལས་འོངས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། གང་ཕྱིར་བརྩེ་ཉིད་རྒྱལ་བའི་ལོ་ཐོ་ཕུན་ཚོགས་འདིའི། །ས་བོན་དང་ནི་སྤེལ་ལ་ཆུ་འདྲ་ཡུན་རིང་དུ། །ལོངས་སྤྱོད་གནས་ལ་སྨིན་པ་ལྟ་བུར་འདོད་གྱུར་པ། །དེ་ཕྱིར་བདག་གིས་ཐོག་མར་སྙིང་རྗེ་བསྟོད་པར་བགྱི། །སེམས་དཔར་འཇོག་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་གསུམ་ལས། རྒྱུ་གཉིས་པོ་དེའང་སྙིང་རྗེའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། དང་པོ་སྙིང་རྗེ་ཉིད་ལ་བསྟོད་དེ། དཔེར་ན་ལོ་ཏོག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་ཐོག་བར་མཐའ་གསུམ་དུ་ཉེར་མཁོར་ས་བོན་དང་ཆུ་དང་སྨིན་པ་རྣམས་དགོས་ཏེ། མྱུ་གུ་མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད་པ་དང༌། སྐྱེས་ཟིན་གོང་དུ་འཕེལ་བ་དང༌། འབྲས་བུ་སྨིན་པས་མ་འོངས་པའི་འབྲས་བུ་ལེགས་པར་གནས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དཔེ་དེ་སྙིང་རྗེ་ལ་སྦྱར་ནས་བསྟོད་པ་ནི། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་བསྟོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གང་གི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བརྩེ་བ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཉིད་དུས་གསུམ་གར་རྒྱལ་བའི་ལོ་ཏོག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འདིའི་ཉེར་མཁོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དང་པོར་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ས་བོན་དང་ནི་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བྱང་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་མྱུ་གུ་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་གཅིག་མེད་ན་གཅིག་མི་འབྱུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བ་ནི་དེའི་ངང་ཚུལ་ཡིན་ཏེ། མགོན་པོ་ཀླུས། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གང་ཞིག་ལས། །སྙིང་རྗེ་སྔོན་བཏང་ཀུན་སྤྱོད་དང༌། །ཡེ་ཤེས་དྲི་མ་མེད་བཤད་པ། །སེམས་ཡོད་སུ
Chinese
凡是生起的那个心，就称为菩萨的菩提心。对于一切有情有利和安乐的心，无上的心，以慈爱来亲近的心，以悲悯不可逆转的心，以喜悦没有后悔的心，以舍弃没有污垢的心，不为空性所变的心，以无相没有遮蔽的心，以无愿不执着的心。因为这样等等所说的缘故。这种宗派所出现的二无之智，也就是智慧或般若，是将一切法的体性各自区分开来，从而了知任何法的自性是如何的。因为将一切所知的事物的目标和形态全部作为衡量对象，从而在名言上成为无可欺骗的衡量者——量。唯识宗所希求的二无之智，并不是那样去了解的。因为向外看的所知事物的目标和形态的衡量者不是它，而向内看知识的所知事物，则是远离了能知所知的二取，从而成立为二无之智。因此，唯识宗的真假有相所希求的二无之智，虽然在他们的经典中广泛出现，但是，以二无之智的作用，积累二资粮，以及断除二障（３９ｂ）的事业，在名言上也无法做到。因为对于向外看的所知事物，作用的相续已经断绝，而对于向内看的所知事物起作用时，那个作用就成了常恒。如果说后一个理由不成立，那么，这是必然的。因为向内看的二无之智，即使是自己认识自己时，在知识的体性上也是没有刹那部分的，并且与境和有境在实体上没有差别的，成立为真实的胜义谛。如果认为不遍及，那么，这是必然遍及的。没有部分的智慧，真实成立的那个在那里是常恒的吗？如果它是常恒的，那么它的作用就成了常恒。如果第一个理由不成立，那么，没有部分的智慧，真实成立的那个在那里是不成立的。因为那个在那里成立，那个在那里就不是常恒的。如果第二个理由不成立，那么，没有部分的智慧，真实成立的它
English
Whatever mind arises, that is called the Bodhicitta of a Bodhisattva. The mind that benefits and brings happiness to all sentient beings, the unsurpassed mind, the mind that approaches with loving-kindness, the mind that is irreversible with compassion, the mind that has no regret with joy, the mind that has no defilement with equanimity, the mind that is not changed by emptiness, the mind that has no obscuration with no characteristics, the mind that does not abide with no aspiration. It is because of these and other statements. The non-dual wisdom that arises in this system, that is, wisdom or prajna, is that which distinguishes the nature of all dharmas individually, and thus understands the nature of any dharma as it is. Because it makes all the objects and aspects of all knowable things measurable, and thus becomes the infallible measurer in name, namely, valid cognition. The non-dual wisdom desired by the Mind-Only school is not that which understands in that way. Because the measurer of the objects and aspects of knowable things that look outward is not it, but the knowable things of knowledge that look inward are separated from both the grasped and the grasper, and thus established as non-dual wisdom. Therefore, the non-dual wisdom desired by the Mind-Only school, whether true or false, although it appears extensively in their scriptures, the function of that non-dual wisdom cannot even nominally accomplish the accumulation of the two accumulations and the abandonment of the two obscurations (39b). Because the continuum of action towards knowable things that look outward has ceased, and when action is taken towards knowable things that look inward, that action becomes permanent. If it is said that the latter reason is not established, then it is necessarily so. Because even when the non-dual wisdom that looks inward knows itself, it has no momentary parts in the nature of knowledge, and it is established as the ultimate truth that is truly established without difference in substance between the object and the subject. If you think it is not pervasive, then it is necessarily pervasive. Is the partless wisdom, truly established, permanent there? If it is permanent, then its action becomes permanent. If the first reason is not established, then the partless wisdom, truly established, is not established there. Because that which is established there is not permanent there. If the second reason is not established, then the partless wisdom, truly established, it
Chinese
是常法，其作用应是无常，因为没有成立的缘故。如果承认，则常法产生无常法应成。无分之智，真实成立，从常法的自性中产生其无常的作用的缘故。如果承认，则因果错乱应成，因为承认的缘故。又，从彼产生彼时，智慧会变还是不变？如果如第一种情况，则无分之智，真实成立，应成无常。因为从无分之智，真实成立中产生其作用之时，无分之智会变的缘故。如果如第二种情况，则因果同时，以及无分之智的作用恒常产生应成。因为无分之智，真实成立，不改变而从中产生其作用的缘故。又或者，彼不是从彼产生应成。因为从彼产生彼时，彼丝毫也没有改变的缘故。这是顺便而来的。第二是：因为慈悲是胜利丰收之苗，如种子和水般长久，如享用安住成熟般希望，因此我首先赞颂慈悲。作为心之勇士安立之因的三者中，两个因也是从慈悲之因中产生的缘故。首先赞颂慈悲本身，譬如对于丰收的庄稼来说，在初中末三者中，种子、水和成熟等是必需的，因为产生未生之苗，已经生长的使其增长，以及果实成熟使未来之果良好安住的作用的缘故。将此比喻与慈悲结合而赞颂是：赞颂大慈悲的理由是什么呢？慈爱大慈悲本身在三时中都是胜利丰收之苗的必需，首先，它与一切佛法的种子相同，因为产生两种菩提心的未生之苗的缘故。依靠它，两种菩提心以一个没有另一个就不会产生的规律在相续中产生是它的本性，怙主龙树说：何为大乘，慈悲先导一切行，无垢智慧所宣说，有心者
English
It is permanent, its function should be impermanent, because it is not established. If admitted, then the permanent should produce the impermanent. The indivisible wisdom, truly established, from the nature of the permanent produces its impermanent function. If admitted, then cause and effect should be confused, because of the admission. Also, when that arises from that, does wisdom change or not? If according to the first case, then the indivisible wisdom, truly established, should become impermanent. Because when its function arises from the indivisible wisdom, truly established, the indivisible wisdom changes. If according to the second case, then cause and effect are simultaneous, and the function of the indivisible wisdom always arises. Because the indivisible wisdom, truly established, does not change and its function arises from it. Or, that is not produced from that. Because when that is produced from that, that has not changed at all. This is incidental. The second is: Because compassion is the victory and abundant harvest, like seeds and water for a long time, like enjoying dwelling and ripening, therefore I first praise compassion. Among the three causes for establishing a mind-hero, the two causes also arise from the cause of compassion. First, praise compassion itself. For example, for a bountiful crop, seeds, water, and ripening are necessary in the beginning, middle, and end, because they produce sprouts that have not yet sprouted, increase those that have already sprouted, and ripen the fruit so that future fruits remain good. Praising by applying this metaphor to compassion is: What is the reason for praising great compassion? Loving-kindness, great compassion itself, is necessary for the victory and abundant harvest in the three times. First, it is the same as the seed of all the Buddha's teachings, because it produces the sprouts of the two Bodhicittas that have not yet sprouted. Relying on it, the two Bodhicittas arise in the continuum according to the principle that one does not arise without the other, which is its nature. The protector Nagarjuna said: What is the Great Vehicle, compassion leading all actions, immaculate wisdom proclaimed, sentient beings