Tibetan
གས་པའི་ཞེ་སྡང་གི་དགྲ་མེད་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་འདུད་དོ། །ཞེས་སྙིང་རྗེ་དང་དེ་ལྡན་གྱི་སེམས་དཔའ་གཉིས་ཀར་བསྟོད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། འགྲོ་བ་གཡོ་བའི་ཆུ་ཡི་ནང་གི་ཟླ་བ་ལྟར། །གཡོ་དང་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པར་མཐོང་བ་ཡི། །དཔེར་ན་ཆུ་ཤིན་ཏུ་དྭང་བ་རླུང་དྲག་པོ་མིན་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་བསྐྱོད་པར་ཟླ་བའི་གཟུགས་བརྙན་འཆར་བ་འཆར་གཞི་དང་ལྷན་ཅིག་ཟླ་བ་དངོས་ལྟ་བུའི་མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་བ་ན། རྒན་པོས་ཟླ་བའི་གཟུགས་བརྙན་དང༌། དེའི་དམིགས་རྟེན་གྱི་ཡུལ་ཆུ་དང་བཅས་པ་སྐད་ཅིག་རེར་མི་རྟག་པ་དང༌། ཟླ་བ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་བ་ནི་དཔེའོ། །དེ་སླར་དཔེ་དོན་དུ་སྦྱོར་ན། འཇིག་ལྟའི་མཚོར་མ་རིག་པའི་ཆུ་སྔོན་རྒྱ་ཆེན་པོར་ཚུལ་མིན་རྟོག་རླུང་གིས་གཡོ་བའི་ནང་(༤༢ན) གི་རྟེན་ལ་འགྲོ་བ་སྟེ། སེམས་ཅན་ནམ་གང་ཟག་ནི་སྔོན་ལས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་ལས་ཟླ་བའི་གཟུགས་བརྙན་ལྟར་མདུན་དུ་སྣང་བ་ན། སེམས་དཔའ་སྙིང་རྗེའི་གཞན་དབང་ཅན་དག་གིས་མདུན་དུ་སྣང་བའི་ལས་ཉོན་ལ་བརྟེན་པའི་འགྲོ་བ་དེ་ནི་སྐད་ཅིག་རེར་མི་རྟག་པས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཅན་གྱི་གཡོ་བ་དང༌། དེ་ལྟའི་ཆོས་དེ་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པར་མཐོང་བའི་ཚེ་ན། གཡོ་བའི་སྡུག་བསྔལ་འཇོམས་བྱེད་དམ་ཆོས་བདུད་རྩིའི་རྒྱུ་ཕྱིན་ལོག་གི་རྟོག་པ་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བ། འགྲོ་ཀུན་གྱི་གཉེན་གཅིག་པུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པར་འདོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྙིང་རྗེར་གྱུར་གང་དེ་ལ་འདུད་དོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། ། བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག
Chinese
向于无有嗔恨之敌，已成大悲之薄伽梵，彼者敬礼！这是对悲心及具彼者之菩萨二者的赞颂。第二是：如众生于动摇之水中之月亮，见其动摇且自性空性。譬如水极清澈，非猛烈之风力所动摇，月亮之影像显现，与显现之基础一同，如实月亮般显现时，智者知晓月亮之影像，及其所缘之境水一同，刹那刹那无常，且月亮自性空性，是为譬喻。彼复次于譬喻之义中结合，于坏聚见之海中，无明之水广大，以不如理作意之风动摇之内（42a），其所依为众生，即有情或补特伽罗，乃由先前业之缘起，如月亮之影像般于前显现时，菩萨大悲之他者，见于前显现之依于业惑之众生，乃刹那刹那无常，故为痛苦所困之动摇，且如是之法自性空性之时，动摇之痛苦息灭者，或法甘露之因，一切颠倒之分别皆已远离，欲得一切众生之唯一亲友，即佛陀果位也。如是之薄伽梵，已成悲心者，向彼敬礼，如是结合。论著造作之入门支分。
English
I bow down to the Bhagavan who has no enemy of anger and has become great compassion! This is a praise to both compassion and the bodhisattva who possesses it. The second is: Like the moon in the moving water of beings, seeing its movement and emptiness of nature. For example, when the water is very clear and not moved by the force of a strong wind, the image of the moon appears, and together with the basis of appearance, it appears as if it were the real moon. The wise know that the image of the moon and its object of focus, the water, are impermanent from moment to moment, and that the moon is empty of its own nature, which is a metaphor. That is again combined into the meaning of the metaphor: In the ocean of destructive views, the water of ignorance is vast, and within (42a) agitated by the wind of improper thought, the basis is beings, that is, sentient beings or individuals, who appear in front like the image of the moon due to the interdependent origination of previous karma. When those bodhisattvas who are dependent on great compassion see the beings who appear in front and are dependent on karma and affliction, they are constantly moving with suffering because they are impermanent from moment to moment, and when such a dharma is seen to be empty of its own nature, the suffering of movement is eliminated, or the cause of the nectar of dharma, all inverted thoughts are abandoned, and one desires to attain the only friend of all beings, the state of Buddhahood. Such a Bhagavan, who has become compassion, I bow down to him, thus combined. A branch of entering into the composition of treatises.