Tibetan
བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག གཉིས་པ་ལ། བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག བརྩམ་བྱ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བཤད་པ། བརྩམས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བྱ་བ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། དགེ་ལེགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་བསྟོད་པར་འོས་པ། དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་རང་བཞིན་བརྗོད་དེ་དེ་ལ་བསྟོད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་སྙིང་རྗེ་སོགས་ཆོས་གསུམ་ལས་འཁྲུངས་པར་བསྟན། ཆོས་གསུམ་གྱི་ནང་ནས་ཀྱང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་གཙོ་བོར་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཉན་ཐོས་སངས་རྒྱས་འབྲིང་རྣམས་ཐུབ་དབང་སྐྱེས། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་འཁྲུངས་ཤིང༌། །སྙིང་རྗེའི་སེམས་དང་གཉིས་སུ་མེད་བློ་དང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ། །སྐྱེས་བུ་མཆོག་གི་བྱ་བ་དབུ་མ་ལ་ཟབ་རྒྱས་ཀྱིས་འཇུག་པའི་བསྟན་བཅོས་འདི་རྩོམ་པ་ན། ཐོག་མར་ཡུལ་ཁྱད་ཅན་ལ་མཆོད་བསྟོད་ཀྱི་དགེ་རྩ་བསགས་ནས་རྩོམ་པར་རིགས་ལ། དེ་ཡང་ཉན་རང་རྣམས་ལས་རྫོགས་སངས་ལ་མཆོད་བསྟོད་རིགས་ཤིང༌། རྫོགས་(༣༦བ) སངས་ལས་བྱང་སེམས་ལ་དེ་རིགས་ལ། དེ་ལས་ཀྱང་རྒྱལ་དང་རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སོགས་ཆོས་གསུམ་ལ་མཆོད་བསྟོད་འོས་སོ་ཞེས་རིམ་པ་ལྟར་སྟོན་པ་ནི། ཉན་ཐོས་སངས་རྒྱས་འབྲིང་རྣམས་ཐུབ་དབང་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ། ཉན་རང་གི་རྣམ་གྲོལ་དེ་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་བསྟན་པའི་མཐུས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། ཐུབ་དབང་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱི། ཐུབ་པ་ཙམ་ནི་ཉན་རང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། སྒོ་གསུམ་བསྡམས་པས་དུལ་བའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐུབ་པའི་དབང་པོར་འཇོག་པའང་ཆེས་འཐད་དེ། སྤངས་རྟོགས་སོགས་ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་གྱུར་ཅིང༌། དེའི་བཀས་ཉན་ཐོས་སོགས་ལ་མངའ་བསྒྱུར་བའི་ཕྱིར། འོ་ན་རང་རྒྱལ་གཞན་ལ་མི་བལྟོས་པར་རང་གི་གྲོལ་བ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ན་དེ་ཐུབ་དབང་ལས་ཇི་ལྟར་སྐྱེས་ཤེ་ན། དང་པོར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པ་ལས་རང་རྒྱལ་གྱི་རིགས་ཅན་གྱིས་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་ཟབ་མོ་ཐོས་ནས་མཐོང་ཆོས་དེར་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་ཀྱང་མྱོང་ངེས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་གཞན་དུ་རང་རྒྱལ་གྱི་རིགས་ཅན་དེ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མེད་པའི་སྐབས་བབ་ཏུ་མྱང་འདས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐུབ་དབང་ལས་འཁྲུངས་པར་གྲུབ་བོ། །ཉན་ཐོས་ཞེས་པའི་སྒྲ་ཇི་ལྟར་ན། ཡང་དག་པའི་གདམས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་གཞན་ལ་ཐོས་སྒྲོགས་སུ་བྱེད་པས་ཉན་ཐོས་ཞེས་བརྗོད་དེ། འདི་ལྟར་བྱ་བ་བྱས་སོ། །འདི་ལས་སྲིད་པ་གཞན་མི་ཤེས་སོ། །ཞེས་སོགས་རང་གི་རྟོགས་དོན་གཞན་ལ་སྒྲོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡང་ན་རྫོགས་སངས་ཀྱི་ལམ་སྟོན་པ་ལས་ཐོས་ནས་དེ་དོན་གཉེར་ལ་སྒྲོགས་པར་བྱེད་པའི་(༣༧ན) ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ཞེས་བརྗོད་ལ། དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལའང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྒྲ་སྦྱར་བ་ཡོད་དེ། དམ་ཆོས་པད་དཀར་ལས། མགོན་པོ་དེ་རིང་བདག་ཅག་ཉན་ཐོས་གྱུར། །བྱང་ཆུབ་དམ་པ་ཡང་དག་བསྒྲག་པར་བགྱི། །བྱང་ཆུབ་པ་ཡི་སྒྲ་ཡང་རབ་ཏུ་བརྗོད། །དེ་བས་བདག་ཅག་ཉན་ཐོས་མི་ཟད་འདྲ། །ཞེས་ཐོས་པ་མི་ཟད་པར་བཟུང་སྟེ། གཞན་ལ་སྟོན་པའི་ཆ་ནས་བྱང་སེམས་དེ་ཉན་ཐོས་དང་འདྲ་ཆོས་སུ་སྦྱར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྒྲའི་འཇུག་པ་དེ་ལྟར་ན་བྱང་སེམས་ཀྱང་ཉན་ཐོས་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ནའང་དེ་ལྟའི་བྱང་སེམས་དེ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཉན་ཐོས་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྫོགས་སངས་ཀྱི་ལམ་ཐོས་པ་རང་གིས་སྒྲུབ་པ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པར་གནས་པའི་ཉན་ཐོས་དེ་རྫོགས་སངས་ཀྱི་ལམ་གཞན་ལ་སྒྲོགས་པར་བྱེད་ཀྱང་རང་ཉིད་ཀྱིས་ལམ་དེ་དོན་དུ་མི་གཉེར་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྒྲ་འཇུག་པ་ཙམ་གྱིས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་ཉན་ཐོས་པ་ཡིན་ཅེས་དོགས་པ་ནི་འཛངས་པའི་བློ་ཅན་ལ་ག་ལ་སྐྱེ། འདིར་འདི་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། དཔལ་རང་བྱུང་རྡོ་རྗེས་ཟབ་མོ་ནང་དོན་དུ། ཕྱི་ནང་ཉན་ཐོས་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །ཅེས་འབྱུང་བའི་ཉན་ཐོས་དེ་ལུགས་འདིར་འབྱུང་བའི་སྒྲ་སྦྱོར་ཚུལ་གྱི་ཉན་ཐོས་དེ་མ་ཡིན་ཏེ། འདིར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྒྲ་སྦྱོར་ཚུལ་གཉིས་ལས་མ་གསུངས་པའི་སྒྲ་སྦྱོར་ཚུལ་གཉིས་པོ་དེ་ཕྱི་རོལ་པ་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་རིམ་བཞིན་ཕྱི་རོལ་པ་ལ་རང་ཉིད་འཁོར་བ་ལས་ཐར་ཐབས་ཡང་དག་པ་ཉམས་སུ་བླངས་ནས་འདི་ལྟར་ཐར་ཞེས་སྒྲོགས་པའང་མེད་ཅིང༌། ཕྱི་རོལ་པས་རྫོགས་སངས་ཀྱི་ལམ་རྫོགས་སངས་ལ་ཐོས་ནས་(༣༧བ) གཞན་གྲོལ་བའི་ཆེད་དུ་སྒྲོགས་པའང་མེད་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་གྲུབ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་པས་ལམ་དེ་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ་དུ་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ནའང་ཕྱི་རོལ་པ་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྒྲ་སྦྱར་བ་མི་འགལ་ཏེ། དབང་ཕྱུག་སོགས་ལ་ཉན་པའི་ངག་གཞན་ལ་སྒྲོགས་པར་བྱེད་པ་ལ་བསམས་ནས་དེར་འདོགས་པ་ལ་གེགས་བྱེད་མེད་པའི
Chinese
论著写作入门之支分 论著写作入门之支分 第二，论著写作入门之支分，广述所著论著之自性，著述圆满之三事。第一，应赞颂一切善妙之根本大悲。从所缘之门陈述自性而赞颂之二者。第一，显示一切圣者皆从大悲等三法所生。三法之中，尤以大悲为主要之二者。第一是：声闻中佛由能仁生，佛陀菩萨从彼生，大悲之心与无二慧，菩提心乃胜子之因。 撰写殊胜士夫之事业，即深入中观深广之论著时，首先理应积累对特殊境供养赞颂之善根而著述。其中，相较于声闻、独觉，理应对圆满佛陀作供养赞颂。相较于圆满佛陀，则理应对菩萨作供养赞颂。而相较于菩萨，更应供养赞颂佛与佛子之大悲等三法。如是依次开示：声闻中佛乃由能仁所生，因声闻、独觉之解脱，乃由如来宣说之法力所生。能仁唯指薄伽梵，若仅言能仁，则声闻、独觉、菩萨亦是，因其以三门调伏而柔顺。然将薄伽梵安立为能仁之王，则极为合理，因其圆满具足断证等法之自在，且以彼之敕令统治声闻等。若谓独觉不观待他缘，而现证自身之解脱，则其如何由能仁所生耶？初时，如来出现于世间，独觉种姓者听闻甚深缘起之法，虽未于彼生中入灭，然于他生定受之业异熟，于无圆满佛陀之时机成熟之际，独觉种姓者现证涅槃，由此即可成立其由能仁所生。声闻之
English
The branch of entering into writing treatises The branch of entering into writing treatises Secondly, the branch of entering into writing treatises, extensively explaining the nature of the treatise to be written, from the three tasks of completing the writing. Firstly, it is appropriate to praise the great compassion, the root of all goodness. From the perspective of the object, expressing its nature and praising it, there are two aspects. Firstly, it shows that all noble beings arise from the three dharmas such as great compassion. Among the three dharmas, great compassion is shown to be the main one, in two aspects. The first is: Hearers and middle Buddhas are born from the Able One, Buddhas and Bodhisattvas are born from them, The mind of great compassion and non-dual wisdom, The mind of enlightenment is the cause of the sons of the Victorious Ones. When writing this treatise on the activities of the supreme being, which deeply and extensively enters into the Middle Way, it is appropriate to first accumulate the roots of virtue of offering and praise to a special object and then write. Furthermore, it is appropriate to offer and praise the complete Buddha rather than the Hearers and Solitary Realizers. It is appropriate to do so to the Bodhisattva rather than the complete Buddha. And more than that, it is appropriate to offer and praise the three dharmas such as the great compassion of the Victorious One and the sons of the Victorious Ones. Thus, showing the order is: Hearers and middle Buddhas are born from the Able One, because the liberation of Hearers and Solitary Realizers is produced by the power of the Dharma taught by the Thus-Gone One. The Able One is only in the power of the Blessed One. Only the Able One is the Hearer, Solitary Realizer, and Bodhisattva, because they are tamed by restraining the three doors. It is very appropriate to place the Blessed One as the Lord of the Able Ones, because he is fully endowed with the power of Dharma such as abandonment and realization, and because he rules the Hearers and others by his command. If the Solitary Realizer does not rely on others and manifests his own liberation, how is he born from the Able One? At first, when the Thus-Gone One appeared in the world, the Solitary Realizer lineage heard the profound Dharma of dependent origination, and although he did not pass away from suffering in that life, the ripening of the karma that he will definitely experience in another life, when the opportunity arises when there is no complete Buddha, the Solitary Realizer lineage manifests Nirvana, thereby establishing that he is born from the Able One. The door of the Hearer
Chinese
那么，如何理解呢？因为将获得正道的果实之事向他人宣说，所以称为声闻。例如，‘我已经这样做了，除了这个之外，我什么也不知道。’等等，因为向他人宣说自己证悟的意义。或者，从开示圆满佛道的人那里听闻后，为了寻求其意义而宣说，（37a）所以称为声闻。就此而言，菩萨也可以安立声闻之名。如《妙法莲华经》中说：‘世尊，今日我等成声闻，将宣说殊胜菩提，也将赞叹菩提之名，因此我等如不尽之声闻。’因为执持听闻不尽，从向他人开示的角度来说，菩萨与声闻有相似之处。因此，如果声闻之名的用法是这样，那么菩萨也可以称为声闻。即使如此，这样的菩萨也不是通过三乘道来区分的声闻，因为听闻圆满佛道后自己会去修持。而安住于声闻乘的声闻，即使向他人宣说圆满佛道，自己也不会去寻求那个道。因此，仅仅因为声闻之名的用法，就怀疑是三乘区分的声闻，对于有智慧的人来说怎么会产生呢？这里需要知道的是，尊贵的让炯多吉在《甚深内义》中说：‘内外声闻非行境。’这里出现的声闻，不是指这里出现的安立名称方式的声闻，因为这里没有宣说安立声闻名称的两种方式，而这两种方式外道都没有。按照次第，外道既没有自己修持从轮回中解脱的正确方法，然后宣说‘这样解脱’，外道也没有从圆满佛那里听闻圆满佛道，（37b）然后为了他人解脱而宣说。后者不成立，因为外道不认为那个道是解脱之道。即使如此，外道安立声闻之名也没有矛盾，考虑到听从自在天等的话语并向他人宣说，在那里安立也没有障碍。
English
So, how to understand it? Because one proclaims to others the attainment of the fruit of the correct path, they are called Śrāvakas. For example, 'I have done this, and I know nothing else besides this,' etc., because they proclaim to others the meaning of their own realization. Or, having heard from someone who shows the path of complete Buddhahood, they proclaim it in order to seek its meaning, (37a) therefore they are called Śrāvakas. In this regard, even Bodhisattvas can be given the name Śrāvaka. As it says in the Lotus Sutra: 'Lord, today we have become Śrāvakas, we will proclaim the supreme Bodhi, and we will also praise the name of Bodhi, therefore we are like inexhaustible Śrāvakas.' Because they hold that hearing is inexhaustible, from the perspective of showing it to others, Bodhisattvas and Śrāvakas have similar qualities. Therefore, if the usage of the name Śrāvaka is like this, then Bodhisattvas can also be called Śrāvakas. Even so, such Bodhisattvas are not the Śrāvakas distinguished by the path of the three vehicles, because having heard the path of complete Buddhahood, they themselves will practice it. And the Śrāvakas who abide in the Śrāvaka vehicle, even if they proclaim the path of complete Buddhahood to others, they themselves will not seek that path. Therefore, just because of the usage of the name Śrāvaka, to suspect that they are Śrāvakas distinguished by the three vehicles, how could that arise for those with intelligent minds? Here it is necessary to know that the venerable Rangjung Dorje said in 'Profound Inner Meaning': 'Inner and outer Śrāvakas are not the realm of practice.' The Śrāvakas that appear here are not the Śrāvakas in the way of establishing names that appear here, because the two ways of establishing the name Śrāvaka that are not mentioned here are not found in the outer paths. In order, the outer paths do not have the correct method of practicing liberation from samsara themselves, and then proclaim 'liberate in this way,' nor do the outer paths hear the path of complete Buddhahood from the complete Buddha, (37b) and then proclaim it for the sake of others' liberation. The latter is not established, because the outer paths do not consider that path to be the path of liberation. Even so, there is no contradiction in applying the name Śrāvaka to the outer paths, considering that they listen to the words of Īśvara etc. and proclaim them to others, there is no obstacle to applying it there.