Tibetan
་མེད་ཅིང་དྲི་མས་མ་གོས་པ་ནི་དམ་ཆོས། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་རྫོགས་པ་དགེ་འདུན་ཞེས་ངོ་བོའི་ཆ་ནས་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་གྱི་བཞུགས་ཚུལ་ཆེན་པོ་ཡུལ་མཆོག་གསུམ་དང་། ཡུལ་ཅན་བདག་སོགས་འགྲོ་བ་ཞེས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བྱ་འགྲོ་བྱེད་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་སྨོན་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་ཞི་བ་ནི་འབྲས་བུའི་སྐྱབས་འགྲོ་རང་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་འགྱུར་བ་མེད་པའི་རྡོ་རྗེ་འདུས་མ་བྱས་པ་ཡིན་ཞེས་པ། དེ་ལྟ་བུ་རྟོགས་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་ནས་ཡེ་ནས་དག་པའི་ངོ་བོ་དྲི་བྲལ་དང་གློ་བུར་སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱི་བག་ཆགས་གཉིས་ཀ་དག་པའི་དག་པ་གཉིས་ལྡན་ཐོབ་པའོ། །དེ་ཡང་སྐྱབས་སུ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་འཛིན་སྙམ་པའི་སྒོ་ནས་སྡོམ་པ་བླངས་པ་ལུས་དང་སྲོག་ལ་ཐུག་ཀྱང་མི་འདོར་བ་གལ་ཆེ་ཞིང་། དེ་ལ་སྤང་བྱ་གསུམ་བསྒྲུབ་བྱ་གསུམ་ཆ་མཐུན་གསུམ་བཅས་ཤེས་བཞིན་བླང་དོར་ཚུལ་བཞིན་བྱེད་པ་གལ་ཆེ་སྟེ། རང་ཉིད་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཅི་ཙམ་གུས་པ་དེ་ཙམ་དུ་འགྲོ་བ་གཞན་དག་བདག་ལ་གུས་པ་ནི་ལས་འབྲས་བསླུ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྩ་བ། བསླབ་བྱ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི། །མངའ་རིས་བྱ་དགའི་སླད་དུ་སྨོས་ཅི་དགོས། །སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་དཀོན་མཆོག་གཏོང་བ་མིན། །དེ་ཡི་ངོ་བོ་བླ་མར་སྐྱབས་སོང་ནས། །དམ་པ་བསླུ་དང་མི་སྙན་སྒྲོག་པ་སྤང་། །དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ། །སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་རིམ་བཞིན་བདག་ཉིད་ནི། །འཁོར་བར་འཁོར་བའི་ལྷ་ལ་ཕྱག་མི་འཚལ། །གཞན་ལ་མི་འཚེ་མུ་སྟེགས་ཅན་མི་འགྲོགས། །དཀོན་མཆོག་རྟེན་ལ་དད་པས་བསྙེན་བཀུར་ཞིང་། །ཞིན་མཚན་བརྗེད་པ་སྤངས་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ། །ཞེས་པ་ནི་སྐྱབས་འགྲོ་ལ་བསླབ་བྱ་གཉིས་ཡོད་པའི་དང་པོ་རྒྱུའི་སྐྱབས་འགྲོའི་བླང་དོར་ནི། མཆོག་གསུམ་རིན་པོ་ཆེར་སྙིང་ནས་སྐྱབས་སུ་སོང་བའི་གང་ཟག་ཞིག་ལ་གཞན་རྒྱལ་པོ་སོགས་དབང་ཆེན་ཞིག་གིས་ཁྱོད་ཀྱིས་སྐྱབས་འགྲོ་འདི་ཞོག་དང་མངའ་རིས་ལ་དབང་བསྐུར་རམ་ཟས་ནོར་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་བྱ་དགའ་ཅི་ཙམ་སྟེར་ཟེར་ཡང་མི་གཏོང་བ་སྨོས་ཅི་དགོས། །སྐྱབས་འགྲོ་མི་གཏོང་ན་སྲོག་གཅོད་པར་ངེས་ཀྱང་མི་གཏོང་བ་དང་། མཆོག་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་བླ་མ་ལས་གཞན་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་མཁྱེན་བརྩེ་ནུས་གསུམ་གྱི་ཐུགས་རྗེ་ཆེ་ཡང་རང་ལ་ཆོས་སྟོན་པའི་སྐལ་བ་དམན་པས་མཇལ་མ་ནུས། ཆོས་ཀྱི་ཚིག་དོན་སོགས་བླ་མ་ལ་མ་བསྟེན་པར་རང་སྟོབས་ཀྱིས་ཕན་པར་མ་ནུས་ཚེ་མཆོག་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ
Chinese
无垢无染是为正法。一切功德圆满成就者为僧伽，从本体而言，以解脱三门的伟大住处，即殊胜三境；以及有境的我等众生，所有皈依之所与能皈依之称谓，皆寂灭于无愿之法界，此乃果位之皈依，即自心之不变法性，无为之金刚。如是证悟，圆满智慧之聚，获得本初清净之本体，远离垢染，以及二取之二障习气皆清净之二重清净。又，以至诚之心皈依三宝，发誓纵遇生命危险亦不舍弃，至关重要。对此，应知断除三事、成办三事、兼顾三事，如理取舍，至关重要。自己对三宝有多恭敬，其他众生亦会对自己有多恭敬，因果不虚。根本偈颂：应学因果二者，首先是：为了领地奖赏，何须多言？纵为生命，亦不舍弃三宝。皈依彼之本体上师后，断绝欺骗圣者与宣扬恶名。如是皈依佛法僧后，次第自身，不礼轮回之天神。不害他人，不交往外道。以信心侍奉供养三宝所依，断除忘失誓言，而行皈依。此乃皈依之二种应学，首先是因之皈依的取舍：对于从内心深处皈依三宝的补特伽罗，即使其他国王等权势者说：“你放弃此皈依，我就授权你领地，或者给予你食物、财富、受用等奖赏”，亦不应舍弃，何须多言？即使不舍弃皈依，必定会被处死，亦不应舍弃。三宝之本体上师之外的其他佛陀，虽具足知、悲、力三者的慈悲，然因自己缺乏被其教法的缘分，故无法相见。若不依靠上师而仅凭自力，亦无法利益自己，此时三宝之本体
English
The stainless and undefiled is the sacred Dharma. The Sangha is the one who perfectly accomplishes all qualities. From the perspective of essence, the great abode of the three doors of liberation, namely the three supreme objects; and sentient beings such as the subject, all terms of refuge and the act of taking refuge, are pacified in the realm of non-aspiration, which is the refuge of the result, the unchanging vajra of one's own mind. Having realized this, one perfects the accumulation of wisdom and attains the two-fold purity of the originally pure essence, free from defilements, and with both habitual tendencies of the two obscurations purified. Furthermore, it is crucial to take refuge in the Three Jewels with heartfelt sincerity, vowing not to abandon them even at the cost of one's life. In this regard, it is essential to know what to abandon, what to accomplish, and what to harmonize, and to adopt and reject accordingly. The more respect one has for the Three Jewels, the more respect other beings will have for oneself, because the law of cause and effect is infallible. Root verses: Of the two things to be learned, cause and effect, the first is: What need is there to mention for the sake of dominion and rewards? Even for the sake of life, one should not abandon the Three Jewels. Having taken refuge in the Lama, who is the essence of that, abandon deceiving the holy ones and proclaiming infamy. Likewise, having taken refuge in the Buddha, Dharma, and Sangha, respectively, one should not prostrate to the gods of samsara. Do not harm others, do not associate with non-Buddhists. With faith, attend to and honor the supports of the Three Jewels, abandon forgetting the vows, and take refuge. This is the first of the two things to be learned in taking refuge, the adoption and rejection of the refuge of the cause: Even if other powerful figures such as kings say to a person who has taken refuge in the Three Jewels from the depths of their heart, "Give up this refuge, and I will grant you dominion over the territory, or give you rewards such as food, wealth, and enjoyment," one should not abandon it, what need is there to say? Even if it is certain that one will be killed if one does not abandon refuge, one should not abandon it. The Buddhas other than the Lama, who is the essence of the Three Jewels, although possessing the compassion of knowledge, love, and power, are not able to be met because one lacks the fortune to be taught by them. If one does not rely on the Lama and only relies on one's own strength, one will not be able to benefit oneself. At this time, the essence of the Three Jewels
Tibetan
་བླ་མ་སྟེ་དེའི་སྐུ་དགེ་འདུན་གསུང་དམ་ཆོས་ཐུགས་སངས་རྒྱས་ཡིན་པས་ན་བླ་མ་དམ་པ་བསླུ་ཞིང་མི་སྙན་པ་སྒྲོག་པ་ཙམ་ཡང་སྤང་དགོས་ཞེས་གདམས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་རིན་བཞིན་བདག་ཉིད་དང་སློབ་བུ་སོགས། །འཁོར་བར་འཁོར་བའི་ལྷའི་གཙོ་བོ་རྣམས་དང་ཡུལ་ལྷ་སོགས་ལ་ཕྱག་མི་འཚལ་བ་དང་གཞན་སེམས་ཅན་སུ་ལའང་གནོད་འཚེ་མི་བྱེད་ཅིང་མུ་སྟེགས་ཅན་ཞེས་པ་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སྨོད་པ་དག་དང་མི་འགྲོགས་པ་ནི་སྤང་བྱ་གསུམ་མོ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྟེན་ཆུང་ངུ་ཙམ་ལའང་དད་པས་བསྙེན་བཀུར་ཞིང་ཉིན་མཚན་ཀུན་ཏུ་མཆོག་གསུམ་མི་བརྗེད་བཞིན་དུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་དགོས་ཞེས་པའོ། །རྩ་བ། འབྲས་བུའི་བསླབ་བྱ་ཐུབ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །བྲལ་ཐོབ་སྤངས་པའི་དབྱིངས་ལ་བྱང་ཆུབ་པས། །སྐྱོབ་དང་བསྐྱབ་བྱར་མི་འཛིན་ཐ་སྙད་ལས། །འདས་ཕྱིར་གཏོང་རྒྱུའང་བཏགས་པ་བླ་དྭགས་ཡིན། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་རིག་ནས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་རྒྱུད་གཞན་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་པ་ནི་འབྲས་བུའི་སྐྱབས་འགྲོ་དང་། སེམས་བྱུང་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་མེ་ལོང་ལ་གཟུགས་བརྙན་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་བའི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་ལྟ་བུ་ནི་རྒྱུའི་སྐྱབས་འགྲོའོ། །དེས་ན་འབྲས་བུའི་་བསླབ་བྱ་ཐུབ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་དབྱིངས་སུ་ཞི་བའི་ཚེ་སྐྱོབ་བྱེད་དཀོན་མཆོག་དང་བསྐྱབ་བྱ་སེམས་ཅན་དུ་བལྟ་བ་གཉིས་ཀ་མེད་པས་བསླབ་བྱ་བཏང་མཚམས་ཀྱང་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །རྩ་བ། རྒྱུའི་གཏོང་མཚམས་སྐྱབས་འགྲོ་མཚན་ཉིད་པ། །འགྲོ་བའི་ཡུལ་ལ་ལོག་ལྟ་སྐྱེས་པས་གཏོང་། །བསླབ་པ་ཉམས་ན་དམན་པར་ལྟུང་བའི་ཕྱིར། །རྨ་ཡི་བག་བཞིན་བསྒྲིམས་ཏེ་བསྲུང་བར་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་རྒྱུའི་སྐྱབས་འགྲོའི་སྡོམ་པ་གཏོང་མཚམས་ནི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ལོག་ལྟ་སྐྱེས་ཏེ་སྙིང་ནས་སྤངས་པ་དང་། སྐྱབས་འགྲོའི་བསླབ་བྱ་ཕུལ་བས་གཏོང་བའོ། །དེ་ཡང་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་བསླབ་པ་ཉམས་ན་སྐྱབས་མེད་མགོན་མེད་ཀྱི་རིགས་སམ་ཕྱི་རོལ་པའི་ལུགས་སོགས་དམན་པར་ལྟུང་བའི་ཕྱིར་ལུས་སྨས་པའི་རྨའི་བག་བཞིན་བསྒྲིམས་ཏེ་བསླབ་པ་བསྲུང་བར་བྱའོ། །ཞེས་པའོ། །རྩ་བ། ལས་ཀྱི་ལྕེ་སྤྱང་གདུག་པས་སྐབས་བཙལ་རྣམས། །ཚིག་དོན་འཛོལ་བའི་ཡིད་གཉིས་སྣོད་ངན་དུ། །བསླུ་བ་མེད་པའི་ངེས་ཤེས་བྲི་བའི་རྟགས། །ཡི་དྭགས་ལ་བརྟེན་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཉམས། །ཞེས་པ་ནི་བོད་འདིར་དཀོན་མཆོག་གི་མཚན་
Chinese
上师，他的身是僧伽，语是正法，意是佛陀，因此教导说，哪怕仅仅是欺骗尊贵的上师，宣扬不悦耳之语也应断除。同样，皈依佛、法、僧后，如理不如理的自己和弟子等，轮回中轮回的诸天主和地方神等不敬拜，也不损害其他任何众生，不与被称为外道者中诽谤因果者交往，此为应断除之三者。对于身语意之所依哪怕是小小的，也以信心恭敬承侍，日夜恒时于三宝不忘失而皈依，如是说。根本：果之学处，能仁法身，于离得断之界而证菩提，不执救护与所救护，于名言之外，故舍弃之因亦是假立之增益。此说的是，于此心的自性以自力而了知，证悟三宝非从他续而生，是为果之皈依。如明镜中显现种种影像般，了知心生之意义差别，是为因之皈依。因此，果之学处，能仁法身，即心与心生寂灭于法界之时，视救护者三宝与所救护众生二者皆无，故舍弃学处之界限亦仅是名言而已。根本：因之舍弃界限，皈依具相者，于所行之境生起邪见而舍弃，若学处衰损，则堕落于下劣，如伤口之痂般，谨慎守护之。此说的是，于此因之皈依的律仪，舍弃的界限是，于三宝生起邪见而从内心舍弃，以及舍弃皈依之学处。又，若皈依之学处衰损，则会堕落于无依无怙之辈或外道之行等下劣之处，故如身体受伤之痂般谨慎守护学处。如是说。根本：业之语狼以恶毒伺机者，于词义错乱之二意恶器中，减损无欺之定解之相，若依止饿鬼，则于此生即衰损。此说的是，在此藏地三宝之名
English
The Lama, his body is the Sangha, his speech is the sacred Dharma, and his mind is the Buddha. Therefore, it is taught that even deceiving the noble Lama and proclaiming unpleasant words should be abandoned. Similarly, having taken refuge in the Buddha, Dharma, and Sangha, one should not prostrate to the chief deities of cyclic existence, such as oneself and one's disciples, whether they are appropriate or not, nor to local deities, nor harm any other sentient beings. One should not associate with those who are called Tirthikas (non-Buddhists) who revile cause and effect. These are the three things to be abandoned. Even for small representations of body, speech, and mind, one should serve with faith and reverence, and take refuge without forgetting the Three Jewels day and night. This is what is said. Root text: The fruit's discipline, the Thubpa's (Buddha's) Dharmakaya, having awakened in the realm of separation, attainment, and abandonment, does not grasp at protectors and those to be protected, beyond mere convention, therefore the cause of abandonment is also a superimposed imputation. This means that realizing the nature of the mind by one's own power, and understanding that the Three Jewels do not arise from other continuums, is the refuge of the fruit. Like knowing the nature of various images appearing in a mirror, knowing the difference in the meaning of mental events is the refuge of the cause. Therefore, the fruit's discipline, the Thubpa's Dharmakaya, when the mind and mental events are pacified in the Dharmadhatu, there is no perception of the protectors, the Three Jewels, and the sentient beings to be protected. Therefore, the limit of abandoning the discipline is merely conventional. Root text: The limit of abandoning the cause, the characteristic of taking refuge, is abandoning due to the arising of wrong views towards the object of refuge. If the discipline is weakened, one falls into inferiority, therefore, like the scab of a wound, one should guard it diligently. This means that the limit of abandoning the vows of the refuge of the cause is abandoning from the heart due to the arising of wrong views towards the Three Jewels, and abandoning the discipline of taking refuge. Moreover, if the discipline of taking refuge is weakened, one will fall into inferiority, such as the ranks of the helpless and unprotected, or the practices of non-Buddhists. Therefore, one should diligently guard the discipline like the scab of a wound on the body. This is what is said. Root text: The wolf of karma's tongue, with its viciousness, seeks opportunities, in the evil vessel of dualistic mind that confuses words and meanings, it diminishes the sign of unwavering certainty. If one relies on pretas (hungry ghosts), one will decline in this very life. This means that in this land of Tibet, the name of the Three Jewels