Tibetan
ང་། །ཡུལ་དང་གྲོགས་ལ་བརྟེན་ནས་མཐོ་དམན་བྱེད། །ཅེས་པ་ནི་འདི་ལྟར་སྐྱེས་བུ་གང་དག་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཚངས་པར་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་དང་། སྒོམ་ཆེན་དུ་རློམས་ཤིག་བསམ་གཏན་གྱི་དོན་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་སེམས་ཤིང་ཞེན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བསམ་གཏན་གྱི་བརྟུལ་ཞུགས་བརྟན་པར་མ་སོན་བཞིན་དུ་བལྟར་སྣང་ལེགས་པ་ཙམ་དོན་དུ་གཉེར་བས་བཙུན་གཟུགས་གང་དང་གང་ཡིན་ཀྱང་ཆགས་སྡང་གི་ཡུལ་དང་གྲོགས་ལ་བརྟེན་ནས་རེས་མཐོ་རེས་དམའ་ལྟ་བུའི་རང་སྐྱོན་ངོམ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཚངས་པ་ཞེས་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །དེའི་དོན་དུ་སྤྱོད་པས་ན་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའོ། །རྩ་བ། སྟོན་པས་གནང་བས་གཞན་ལ་བསོད་ནམས་བསྐྱེད། །བདག་ཀྱང་དཀའ་ཐུབ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ལ། །སློང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུར་ལྟ། །མཐུན་པར་གྱུར་པའི་བསོད་སྙོམས་ཁོ་ན་ཡིན། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་རང་གཞན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པར་འདོད་པ་རྣམས་ནི་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་སྤངས་ནས། སྟོན་པས་གནང་བས་བསོད་སྙོམས་ལ་བརྟེན་ནས་སློང་ཡུལ་གཞན་ལ་བསོད་ནམས་བསྐྱེད་པ་དང་། བདག་ཉིད་ཀྱང་བསླབ་པ་གསུམ་གྱི་དཀའ་ཐུབ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ལ། སློང་མོ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ལྟ་བུ་ནི་ཆོས་དང་མཐུན་པའི་བསོད་སྙོམས་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ། །རྩ་བ། འཚོ་བ་ཤིན་ཏུ་མ་དག་ཐབས་ཀྱིས་བརྐུ། །རྙེད་པས་རྙེད་འཚོལ་ཁ་གསག་ཚུལ་འཆོས་དང་། །ཐོབ་ཀྱིས་འཇལ་བའི་ལོག་འཚོ་རྣམས་པ་ལྔ། །དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱི་བརྡུལ་ཞུགས་སྨ་བབ་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་གནས་མལ་བཟང་དང་འཚོ་བ་བཟང་། །གྲོགས་དང་སྦྱོར་བ་བཟང་པོས་སྙིང་སྟོབས་སློང་། །ཞེས་པ་ནི་འདིར་དམིགས་བསལ་གྱི་ལོག་འཚོ་ལྔ་ནི། སྟེར་དུ་རེ་ནས་གཞན་སྔུན་དུ་སྡུག་ཕོངས་ཀྱི་ཚིག་ཟློ་བའམ། ཟས་གོས་ཡོད་པ་སྦས་ནས་ཉམ་ཐག་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྙེད་ཚད་ཐམས་ཅད་འཚོ་བ་མ་དག་ཐམབས་ཀྱིས་བརྐུ་བ་ཞེས་པའོ། །རྙེད་པས་རྙེད་པ་ཚོལ་བ་ནི། བཟའ་བཏུང་དང་ནོར་རྫས་ཕྲ་མོ་རེ་ཕར་བཏང་ནས་ཚུར་མང་པོ་འོང་བའི་ཐབས་སྣ་ཚོགས་བྱེད་པའོ། །ཁ་གསག་ནི། རང་གི་ཡོན་ཏན་སྣ་ཚོགས་ཐབས་མཁས་ཀྱིས་བརྗོད་ཅིང་སྐྱོན་ཚོགས་སྦས་ནས་རྣམ་དཀར་རྒྱ་ཆེན་བསག་བརྫུས་གཞན་མགོ་བསྐོར་ནས་རྙེད་པ་ཐོབ་པའོ། །ཚུལ་འཆོས་ནི། རང་གིས་བསྲུང་སྡོམ་མ་དག་བཞིན་དུ་གཞན་སྔུན་དུ་ཞི་དུལ་དྲང་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་པ་ངོམ་པ་དང་། ཡང་ན་ཆོས་བརྒྱད་མགོ་སྙོམས་པར་བརྫུས་ནས་སྤྱོད་པ་ཧྲལ་པོ་མ་བཅོས་ཞིག་པོའི་སྤྱོད་པ་ངོམས་ནས་རྙེ
Chinese
我。依赖于处境和朋友而有高低之分。这是说，那些出家并以梵行（藏文：ཚངས་པར་སྤྱོད）为榜样的人，以及那些自诩为伟大修行者，一心一意专注于禅定意义的人，在他们的戒律和禅定修行尚未稳固之前，仅仅追求表面上的美好，无论是什么样的僧人，都会因为依赖于贪嗔的对象和朋友，而暴露出时高时低的自身缺点。这里的“梵”（藏文：ཚངས་པ་）指的是涅槃。因为以涅槃为目标而修行，所以称为梵行。根本：导师的恩赐能为他人带来功德，自己也不会失去苦行，乞讨者视其为如意宝，唯一与之相符的就是乞食。这是说，那些想要成办自他利益的人，应该放弃对一切财产的执着。依靠导师的恩赐，通过乞食为乞讨对象带来功德，自己也不会失去三学的苦行。乞讨者眼中的如意宝，就是与佛法相符的乞食。根本：以极不纯正的手段偷窃为生，以所得寻求更多，巧言令色，虚伪做作，以及以获得来衡量的五种邪命，会玷污正直者的修行。因此，良好的住所和生活，以及良好的友谊和交往，能够激发勇气。这里特别指出五种邪命：为了得到施舍，在他人面前重复悲惨的言辞，或者隐藏自己拥有食物和衣服的事实，以贫困的姿态，用不纯正的手段偷窃所有获得的财物。以所得寻求更多，是指通过给予少量的食物、饮料和财物，来换取更多回报的各种手段。巧言令色是指，巧妙地宣扬自己的各种优点，隐藏自己的缺点，虚假地积累广大的善行，欺骗他人以获取利益。虚伪做作是指，在自己守护戒律不纯净的情况下，在他人面前炫耀自己平和、谦逊和正直的行为，或者假装对八法（利、衰、毁、誉、称、讥、苦、乐）一视同仁，炫耀自己粗俗、不做作、破败的行为以获取利益。
English
Me. High and low are determined by circumstances and friends. This refers to those who have renounced and practice celibacy (Tibetan: ཚངས་པར་སྤྱོད) as an example, and those who pride themselves on being great practitioners, focusing wholeheartedly on the meaning of meditation. Before their discipline and meditative practice are firm, they only pursue superficial goodness. No matter what kind of monk they are, they will expose their own shortcomings of being sometimes high and sometimes low because they rely on objects of attachment and aversion and friends. Here, "Brahma" (Tibetan: ཚངས་པ་) refers to Nirvana. Because one practices with Nirvana as the goal, it is called Brahmacharya. Root: The teacher's grace can bring merit to others, and one will not lose asceticism, beggars regard it as a wish-fulfilling jewel, and the only thing that is in harmony with it is begging. This is to say that those who want to accomplish the benefit of themselves and others should abandon attachment to all possessions. Relying on the teacher's grace, through begging, one can bring merit to the object of begging, and one will not lose the asceticism of the three studies. The wish-fulfilling jewel in the eyes of beggars is begging that is in accordance with the Dharma. Root: Stealing a living by extremely impure means, seeking more with what is gained, flattery, hypocrisy, and the five wrong livelihoods measured by gain, will defile the practice of the upright. Therefore, good dwelling and living, as well as good friendship and association, can inspire courage. Here, five wrong livelihoods are specifically pointed out: In order to receive alms, repeating miserable words in front of others, or hiding the fact that one has food and clothing, and stealing all the wealth obtained by impure means in a state of poverty. Seeking more with what is gained refers to various means of exchanging a small amount of food, drink, and wealth for more returns. Flattery refers to skillfully proclaiming one's various advantages, hiding one's shortcomings, falsely accumulating vast good deeds, and deceiving others to obtain benefits. Hypocrisy refers to showing off one's peaceful, humble, and upright behavior in front of others when one's own protection of precepts is impure, or pretending to treat the eight dharmas (gain, loss, ruin, fame, praise, ridicule, suffering, and happiness) equally, and showing off one's vulgar, unpretentious, and ruined behavior to obtain benefits.