Tibetan
ས་དབུལ་པོ་དེས་དེ་རྣམས་ཀྱི་མཐུར་རིག་ནས་བཀུར་སྟི་རྒྱ་ཆེན་པོ་བྱས་པའི་གྲགས་པས་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པས་ཇི་ཞིག་ན་ཡུལ་དེའི་རྒྱལ་པོ་བུ་མེད་པའི་བཙུན་མོ། བློན་པོ་དང་། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་གཙོ་རྣམས་འདུས་ནས་རྒྱལ་བུ་བསོད་ནམས་སྟོབས་རྒྱལ་པོར་དབང་བསྐུར། དེས་བསོད་ནམས་ཀྱི་མཐུས་མངའ་རིས་བདེ་བའི་གནས་ལ་རེག་གོ། །རྒྱུ་མཚན་དེ་རྣམས་རྒྱལ་པོ་གསལ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོས་ནས་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་བདག་པོར་གཞོན་ནུ་བསོད་ནམས་སྟོབས་བསྐོས་སོ། །དེ་དང་གཞན་ཡང་སྟོན་པ་འདས་ནས་ལོ་བརྒྱ་ལོན་སྐབས་གྲོང་ཁྱེར་པ་ཏ་ལི་པུ་ཏྲར་རྒྱལ་པོ་མྱ་ངན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་དཔལ་ཡོན་གྱི་བཞི་ཆ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་དང་པོ་མི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་ནས་སྡིག་པའི་ལས་མང་དུ་བྱས། ཕྱི་ནས་བསོད་ནམས་བསག་པ་ལྷུར་བྱེད་པ་ཞིག་བྱུང་ཚེ། དེས་ནོར་གྱི་ཆེད་དུ་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་ནོར་བུ་ལེན་ཕྱིར་མངགས་པ་ལ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་རིན་པོ་ཆེ་དང་། གསེར་དང་། དངུལ་དང་། རྡོ་རྗེ་དང་། བཻཌཱུཪྱ་དང་། ཤང་ཀ་ཤི་ལ་དང་། བྱེ་རུ་སོགས་ཀྱིས་གྲུ་བཀང་ཏེ་རང་ཡུལ་དུ་ཆས་པ་དང་རྒྱ་མཚོའི་དཀྱིལ་ཙམ་དུ་ཀླུས་གྲུ་བཅོམ་སྟེ་ནོར་རྣམས་ལྷག་མེད་དུ་ཕྲོགས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་བྱི་དོར་བྱས་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་ནོར་བུའིརིགས་རྣམས་དགྲམ་པའི་གནས་དང་སྤྱོད་སྟ་གོན་དང་དེར་བལྟ་ཕྱིར་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེར་འདུས་སོ། །དེའི་ཚོང་པ་རྣམས་ཉམ་ཐག་པའི་རང་བཞིན་དུ་འོངས་ནས་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་དེའི་རྒྱུ་སྨྲས་སོ། །དེར་དགེ་སློང་དབང་པོས་བསླབ་བཞིན་ཟངས་མའི་བྱང་བུ་ལ། ས་འདི་རྒྱ་མཚོས་གཏུགས་པར་སྐྱོང་། །རྒྱལ་པོ་སྟོབས་ལྡན་མྱ་ངན་མེད། །རབ་ཏུ་དྲག་ཅིང་བཙན་པ་ཡི། །ནོར་ཁྱེར་མཚོར་གནས་གང་ཡིན་པ། །དེ་དག་འདིར་ནི་མྱུར་བ་རུ། །ང་ཡི་དྲུང་དུ་བསྐྱལ་བར་གྱིས། །ཞེས་བྲིས་ནས་མཚོར་བསྐྱུར་བས་ཀླུའི་རྒྱལ་པོས་ཕྱིར་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་འཕང་ངོ་། །དེར་ཕོ་ཉས་རྒྱལ་པོར་བསྙད་པས། རྒྱལ་པོ་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་ཐབས་གང་ཡོད་བསམ་པའི་ཚེ་ལྷས་སྟོན་པའི་སྐུ་གདུང་ལ་མཆོད་པ་བྱས་ན་བསོད་ནམས་འཕེལ་ནས་དོན་འགྲུབ་བོ། །ཞེས་སྨྲས་པར་རྒྱལ་པོའི་སྐྲ་བཀྲུས། གོས་དཀར་བགོས། དྲི་དང་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་སོགས་ཐོགས་ནས་ཕྱོགས་བཅུའི་རྫུ་འཕྲུལ་ཐོབ་པ་རྣམས་སྤྱན་འདྲེན་པ་དང་གསོལ་འདེབས་ཀྱི་གདུག་དབྱངས་ཆེན་པོ་བྱེད་པ་ན། དགྲ་བཅོམ་པ་སྟོང་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་འདུས་པ་དང་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བཅས་པ་ལ་གདུགས་ཚོད་དྲངས་པ་སོགས་བསྙེན་བཀུར་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྐུ་གདུང་ལ་མཆོད་པ་རྣམ་ལྔ་སོགས་མཆོད་པའི་བྱེ་བྲག་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཕུལ་ལོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་དང་ཀླུའི་གཟུགས་གཉིས་བྱས་ཏེ་གསེར་སྣོད་དུ་བཞག་ནས་བསོད་ནམས་ཆེ་ཆུང་བརྟགས་པས་ཀླུ་གཟུགས་ལ་རྒྱལ་པོས་ཕྱག་བྱེད་པ་མཐོང་བས། དགེ་སློང་དབང་པོས་ད་དུང་ཡང་བསོད་ནམས་བསགས་པར་མཛོད་ཅེས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོས་རིམ་གྱིས་ཚོགས་རྒྱ་ཆེན་བསགས་པའི་མཐར་གཟིགས་པས་ཀླུའི་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྒྱལ་པོར་ཕྱག་བྱེད་པ་མཐོང་ནས། ཀྱེ་མ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་མཆོད་པའི། །འབྲས་བུ་ཅི་འདྲ་འདི་ལ་གཟིགས། །རྒྱ་མཚོའི་ནང་ན་གནས་པའི་ཀླུ། །བདག་གིས་བཏུལ་ཞིང་འདི་དབང་བགྱིས། །བློ་གྲོས་ཆུང་བའི་མི་རྣམས་ཀྱང་། །སུ་ཞིག་སངས་རྒྱས་མཆོད་མི་བགྱིད། །གང་ཞིག་འབྲས་བུ་འཕུལ་བསྐྱེད་ལ། །སུ་ཞིག་ཡིད་ཀྱིས་སེམས་མི་བགྱིད། བདག་ཉིད་ཆེ་བ་ཐོབ་འདོད་པའི། །ལྷ་རྣམས་དང་ནི་མི་རྣམས་ཀྱིས། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཡང་དག་མཆོད། །སྐྱེ་བ་ཟད་ཅིང་ཡང་སྲིད་མེད། །ཅེས་སྨྲའོ། །དགེ་སློང་དབང་པོས་ཡང་ཟངས་མའི་བྱང་བུ་ཀླུ་ཡུལ་དུ་བསྐྱུར་ཅིག་ཅེས་བསྒོས་པ་བཞིན་བྱས་པས་ཀླུའི་རྒྱལ་པོས་ཡི་གེ་སྤྱི་བོས་བླང་ཤིང་ནོར་རྣམས་ཕྱིར་གཏད་པར་ཁས་བླངས་སོ། །དེ་ཡང་དབང་པོས་བསླབས་བཞིན་ཟངས་བྱང་ལ། འཛམ་བུའི་གླིང་གི་དབང་ཕྱུག་དམ་པའི་བཀའ་བཅག་པའི་ཆད་པར་ཁྱེད་ཅག་རང་རང་གི་ཕྲག་པར་ཁུར་ལ་འདིར་སྐྱོལ་ཅིག་བྱ་བ་བྲིས་ནས་བསྐྱུར་བས་ཀླུ་སྐྲག་ནས་ཞག་བདུན་ནས་འཕྲོད་པར་ཁས་བླངས་པ་བཞིན་གྲོང་ཁྱེར་ཕྱི་དབུས་སུ་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་འཚོགས་པའི་དབུས་སུ་རྒྱལ་པོ་སེངྒེའི་ཁྲི་ལ་འདུག་པ་ལ། ཀླུ་རྣམས་མིའི་ཆ་བྱད་དུ་སྤྲུལ་ནས་ནོར་བུ་རྣམས་ཕྲག་པ་བཀལ་བའི་ཁུར་ཕོག་རྒྱལ་པོའི་རྐང་པར་ཕྱག་བྱས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའི་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ། བསོད་ནམས་མེ་ཡིས་མི་འཚིག་སྟེ། །རླུང་གིས་འཇིག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བསོད་ནམས་ཆུ་ཡིས་འཇུ་མི་འགྱུར། །ས་བཞིན་དུ་ནི་ཁྱེར་མི་འགྱུར། །རྒྱལ་པོ་དང་ནི་ཆོམ་རྐུན་གྱིས། །འཕྲོག་ཏུ་མེད་པར་བསོད་ནམས་གནས། །སྐྱེས་པ་དང་ནི་བུད་མེད་ཀྱིས། །འཕྲོག་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བསོད་ནམས་བདེ་བསྐྱེད་པའི་གཏེར། །འདི་ནི་ལུས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་རུ། །དེ་དང་དེར་ནི་རྗེས་སུ་འབྲང་། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་བསོད་ནམས་ཁོ་ན
Chinese
那個貧瘠的地方，因為他們的力量而被認可，並以盛大的尊敬而聞名，不久之後，那個地方的國王沒有兒子的王后、大臣和城市的首領們聚集在一起，為王子福德力加冕為國王。他以福德的力量使領地接觸到安樂的境地。因為這些緣故，國王光明力聽到後，便任命年輕的福德力為王位的擁有者。此外，世尊逝世一百年後，在巴達利普特拉城（古印度城市，今巴特那附近）有一位名為無憂的國王，他具備轉輪王榮耀的四分之一，起初追隨不善知識，造作了許多罪業。後來，當他熱衷於積累福德時，他為了財富派遣了五百名商人去取寶石。他們用珍寶、黃金、白銀、金剛石、毗琉璃、海螺石和珊瑚等裝滿了船，啟程返回自己的國家，當船隻航行到大海中央時，龍族摧毀了船隻，奪走了所有的財物。國王清理了花園，用裝飾品裝飾，準備了陳列各種寶石的地方和用品，為了觀看，所有的人群也都聚集在那裡。那些商人以可憐的樣子前來，向國王講述了事情的經過。當時，比丘權力正在教導，在一塊銅牌上寫著：『此地被大海侵蝕而守護，國王具力無憂，極其勇猛且強大，凡是將財物帶到海中居住者，讓他們迅速地將那些送到我這裡。』寫完後丟入海中，龍王將其拋回閻浮提（梵文 Jambudvipa，四大部洲之一，此指人間）。在那裡，使者向國王稟告，國王心中明白了，當他思考有什麼方法時，天神說如果供養世尊的舍利，福德就會增長，事情就會成功。於是國王洗了頭髮，穿上白色的衣服，手持香和花環等，迎請十方獲得神通者，並發出巨大的祈禱聲，六萬阿羅漢聚集在一起，以及
English
That barren land, recognized for their power and renowned for great respect, soon after, the king of that land, the queen without a son, ministers, and city leaders gathered and crowned Prince Fortune Power as king. He, through the power of fortune, caused the territory to touch the state of ease. Because of these reasons, King Light Power heard of it and appointed the young Fortune Power as the owner of the kingdom. Furthermore, one hundred years after the passing of the Teacher, in the city of Pataliputra, there was a king named Ashoka, who possessed one-fourth of the glory of a Chakravartin, who initially followed unwholesome friends and committed many sins. Later, when he became diligent in accumulating merit, he sent five hundred merchants to retrieve jewels for the sake of wealth. They filled ships with gems, gold, silver, diamonds, beryl, conch shells, coral, and so on, and set sail for their own country. When the ships were in the middle of the ocean, the nagas destroyed the ships and plundered all the wealth without exception. The king cleaned the pleasure garden, adorned it with decorations, prepared a place to display various kinds of jewels and utensils, and all the crowds gathered there to watch. Those merchants came in a miserable state and told the king the story. At that time, the monk Power was teaching, writing on a copper plate: 'This land is protected from being encroached upon by the ocean. King Ashoka, the powerful, extremely fierce and strong. Whoever dwells in the ocean and carries away wealth, let them quickly send those things to me.' After writing this, he threw it into the ocean, and the Naga King threw it back to Jambudvipa (Sanskrit: Jambudvipa, one of the four continents, referring to the human realm). There, the messenger reported to the king. The king understood in his heart, and as he pondered what methods there were, a deity said that if he made offerings to the relics of the Teacher, merit would increase and things would be accomplished. So the king washed his hair, put on white clothes, held incense and garlands of flowers, and invited those who had attained miraculous powers in the ten directions, and made great sounds of supplication. Sixty thousand arhats gathered, and
Chinese
向僧众供养伞盖等，进行了盛大的侍奉供养。世尊对佛陀的遗体供奉了五种供品等，献上了无数种类的供品。当时，国王和龙分别化作国王和龙的形象，放在金器中，以此来衡量福德的大小。结果看到国王向龙的形象行礼。比丘大德说：“还要继续积攒福德啊！”国王逐渐积累了广大的资粮，最终看到龙的所有肢体都向国王行礼。于是说道： “唉呀！供养三宝的，果报是何等景象啊！居住在海洋中的龙，我已调伏并能支配。智慧浅薄的人们啊！谁会不供养佛陀呢？谁会对奉献果报不欢喜呢？谁会不用心思考呢？想要获得伟大自在的，天神们和人们啊！应当如实供养圆满正等觉佛陀，断绝生死，不再轮回！”这样说道。比丘大德又吩咐道：“把铜板书简扔到龙宫去！”按照吩咐做了之后，龙王用头顶接住书信，并承诺归还财物。那也是大德教导的那样，在铜板书简上写着：“违背赡部洲自在圣者的命令，你们每个人都要把罪责扛在自己的肩膀上，送到这里来！”写完后扔了过去，龙害怕了，答应七天后送达。正如承诺的那样，在城市内外聚集了众多民众的中央，国王坐在狮子宝座上。龙众化作人形，把珠宝放在肩上扛着，向国王的双脚行礼。国王随之赞颂佛陀教诲的功德： “福德不会被火焚烧，也不会被风摧毁。福德不会被水溶解，也不会像土地一样被带走。国王和盗贼，都无法抢夺福德。男人和女人，都无法夺走。福德是生起安乐的宝藏，它不会被遗弃，无论生于何处，都会跟随到那里。”这样说道。因此，唯有福德。
English
They offered extensive service and offerings to the Sangha, including the presentation of parasols. The Bhagavan offered countless kinds of offerings to the relics of the Buddha, including the five offerings. At that time, the king and the dragon transformed into the forms of a king and a dragon, and placed in a golden vessel, they measured the magnitude of merit. As a result, they saw the king bowing to the dragon form. The Bhikshu Great Virtue said, "You should continue to accumulate merit!" The king gradually accumulated vast amounts of resources, and eventually saw all the limbs of the dragon bowing to the king. Then he said: "Alas! What a sight of the result of offering to the Three Jewels! The dragon dwelling in the ocean, I have tamed and can control. O people of little wisdom! Who would not worship the Buddha? Who would not rejoice in offering the fruit? Who would not contemplate with their minds? Those who desire to attain great freedom, gods and humans! You should truly offer to the perfectly enlightened Buddha, cut off birth and death, and no longer reincarnate!" Thus he spoke. The Bhikshu Great Virtue also instructed, "Throw the copper tablet letter to the dragon realm!" After doing as instructed, the dragon king received the letter with the top of his head and promised to return the treasures. That was also as taught by the Great Virtue, writing on the copper tablet letter: "As a punishment for violating the command of the holy sovereign of Jambudvipa, each of you must carry the guilt on your own shoulders and bring it here!" After writing and throwing it, the dragon was frightened and promised to deliver it in seven days. As promised, in the center of the city, where many people had gathered, the king sat on a lion throne. The dragons transformed into human form, placed the jewels on their shoulders, and bowed to the king's feet. The king then praised the virtues of the Buddha's teachings: "Merit will not be burned by fire, nor will it be destroyed by wind. Merit will not be dissolved by water, nor will it be carried away like earth. Neither kings nor thieves can steal merit. Neither men nor women can take it away. Merit is a treasure that generates happiness, it will not be abandoned, wherever one is born, it will follow there." Thus he spoke. Therefore, only merit.