Tibetan
་དེ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཡོ༷ན་ཏན༷་གྱི་ཁྱ༷ད་པ༷ར་ནི༷། ཆོས་དབྱིངས་རྟོགས་ནུས་པའི་བློ༷་ལྡན༷་དེས་ནམ༷་ཞི༷ག་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་སེ༷མས་ཀྱི༷་ད༷མ་པ༷་དེ༷་ནི༷་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་མངོ༷ན་དུ༷་གྱུར༷་པ༷་ན༷། དེ༷་ལ༷་ནི་ཆོས་ལོངས་སྤྲུལ་པ་སྟེ་སྐུ༷་གསུ༷མ་གྱི་ནང་ན་ཡེ་ཤེས་དང་ཕྲིན་ལས་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་པོའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་སོགས་མཆོ༷ག་ཏུ་གྱུར༷་པ༷་ཆོས༷་ཀྱི༷་སྐུ༷་ཞེ༷ས་རྒྱལ༷་བ༷ས་གསུང༷ས་སོ། །ཡུལ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ནང་ན་ཤེ༷ས་བྱེ༷ད་ད༷མ་པ༷ར་གཅིག་པུ་གྱུར༷་པ་སྟེ་དེའི་ཡུལ་ནི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ༷ས་ན་ཡུལ་ཅན་དེའང་ཤེ༷ས་ར༷བ་སྤྱན༷་ཞེ༷ས་ཀྱང༷་ནི༷་དེ༷་ལ༷་བྱ༷་སྟེ་ཤ་ཡི་སྤྱན་སོགས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཤིང་བླ་ན་མེད་པའོ། །མི་ཕྱེད་ཅིང་གཞན་གཅོད་པས་རྡོ༷་རྗེ༷་དང་ཀུན་གྱི་བླ་ན་ཡོད་པས་རྩེ་མོ༷་མཆོ༷ག་ཉི༷ད་ཀྱང་ཡིན་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀུན་གྱི་གཞི་རྟེན་རྣམ་པར་མི༷་རྟོག༷་པའི་ཡེ༷་ཤེ༷ས་དེ༷་ཡ༷ང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ༷་ཉི༷ད་དོ༷།། གསུམ་པ་ནི། ཕྱོགས་དུས་ཀྱི་བསྡུས་པ་ཇི༷་སྙེད༷་ན་འཕ༷གས་པ༷འི་སྟེ་ཉན་རང་བྱང་སེམས་སངས་རྒྱས་བཞིའི་འཁོར་བ་སོགས་ལས་རྣམ༷་པར་གྲོལ༷་བའི་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས༷་སུ༷་བསྟན་ཅིང་བསྙད༷་པ༷་དེ༷་ད༷ག་ཐ༷མས་ཅ༷ད་ཀྱང༷་། བྱང༷་ཆུབ༷་སེ༷མས་ཉི༷ད་མཐར་ཕྱིན་པར་རྟོགས་ཤིང་རྫོ༷གས་པ་ལ༷ས་འབྱུང་ཞིང་འབྲིང་དང་ཆུང་ངུ་རྟོགས་ནའང་སོ་སོའི་རྣམ་ 13-3-3b གྲོལ་དེ༷་ཡི༷་ཡོ༷ན་ཏན༷་དེ༷་ད༷ག་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ༷་ལ༷ས་འབྱུང༷་བར་ཟད་དོ། །དེས་ན་རྣམ་གྲོལ་གྱི་འབྲས་བུའི་གཞི་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཆེ་བ་བསྟན་པ་ནི། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་རིགས་ཀུན་གྱི་ནང་ན་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་ཆེ་བའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་རིགས་ནི་འཕ༷གས་པ༷འི་རི༷གས་ཆེ༷ན་པོ་ཅན་གཏན་དུ་འཆི༷་བ་མེ༷ད་པ་དེ་ཡི་གོ་འཕང་བྱང༷་ཆུབ༷་ཆེན་པོ་ལ་དམིགས་ནས་དེ་སྒྲུབ་པ་ལ་སེ༷མས་དཔ༷འ་བ་ཇི་སྙེད་པ་དེ༷་ད༷ག་ཐ༷མས་ཅ༷ད་ཀྱང༷་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ༷་མེ༷ད་ན་མི༷་འབྱུང༷་བ་དེ༷་ཕྱིར༷་བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ༷་ནི༷་རྣམ༷་པར་གྲོ༷ལ་བ་མཆོ༷ག་གི༷་ལ༷མ་གོང་ན་མེད་པ་ཉི༷ད་དོ༷། ། 所悟为何 སྤྱི་དོན་གསུམ་པ་ཅི་ཞིག་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ནི། སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མ་རིག་པའི་སྒྱུ་ཐབས་ཀྱིས་ཀུན་ཉོན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་ལ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་བཅོས་པའི་རྡོ་རྗེ་ལ་སེམས་པ་དེའི་ཚེ་རྣམ་གྲོལ་གྱི་འབྲས་བུ་ཕུན་ཚོགས་རྣམས་སུ་སྣང་བ་དེ༷ས་ན༷་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་དོན་ཆེ་ཞིང་བསམ་བརྗོད་ལས་འདས་པས་ན་དུས་དང་གནས་སྐབས༷་ཀུན་ཏུ་ཡང་གང་ཅིས་ཀྱང་མི་ཤིགས་ལ་སྒྲིབ་པའི་དྲ་བ་གཅོད་པས་རྡོ༷་རྗེ༷་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མ་ནོར་བ་ལ་དམིགས་པའི་སེ༷མས་དཔ༷འ་འམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་ནི་ཅི༷་འདྲ
Chinese
那么，显现出来的功德差别是什么呢？当具有通达法界智慧的人，在任何时候，将胜义菩提心显现为无二之状态时，对于他来说，法、报、化三身之中，作为智慧和事业，以及色身二者的所依，最为殊胜的即是被称为法身，这是佛所说的。在通达一切所知境之中，唯一殊胜的知者，由于其所知境是一切所知中最殊胜的，所以能知者也被称为般若眼，它超越了肉眼等，是无上的。由于不可摧毁且能断除他法，所以是金刚，由于凌驾于一切之上，所以是顶端，是最殊胜的。作为一切智慧的基础和所依，不分别的智慧，也就是菩提心本身。 第三，无论在任何时间、任何方向，所有声闻、缘觉、菩萨、佛陀四众眷属等，从一切解脱之果的功德之法，无论被如何宣说和赞叹，所有这些，都是从圆满证悟菩提心而生。即使是证悟中等或较小的菩提心，各自的解脱功德，也都是从菩提心中产生的。因此，菩提心是解脱之果的基础。 第二，阐述其伟大之处：在声闻等一切种姓之中，具有最大果位功德的大乘种姓，是具有殊胜种姓，永不退转者。所有以证得伟大菩提为目标，并为此精进的菩萨们，如果没有菩提心，就不会产生。因此，菩提心是无上殊胜的解脱道。 总义第三，应证悟什么？以心之自性，因无明的幻术，显现一切杂染之法，而当心专注于未被改变的金刚自性时，便会显现圆满的解脱之果。因此，菩提心意义重大，超离思议，无论何时何地，都坚不可摧，能斩断烦恼之网。那么，专注于不谬之金刚心性的菩萨或菩提心，又是怎样的呢？
English
So, what are the specific qualities of the manifested virtues? When a person with the wisdom to realize Dharmadhatu (ཆོས་དབྱིངས་, *dharmadhātu*, 法界) manifests the ultimate Bodhicitta (བྱང་ཆུབ་སེམས་, *bodhicitta*, 菩提心) in a non-dual manner, at any time, for that person, among the three Kayas (སྐུ་གསུམ་, *trikāya*, 三身) – Dharma, Sambhoga, and Nirmana – the most supreme, serving as the basis for both wisdom and activity, as well as the Rupakaya (གཟུགས་སྐུ་, *rūpakāya*, 色身), is what the Buddha called the Dharmakaya (ཆོས་ཀྱི་སྐུ་, *dharmakāya*, 法身). Among all knowable objects, the one who knows is uniquely supreme. Because its object is the most supreme of all knowable objects, the knower is also called Prajna Eye (ཤེས་རབ་སྤྱན་, *prajñācakṣus*, 般若眼), which surpasses the physical eye and is unsurpassed. Because it is indestructible and can cut off other dharmas, it is Vajra (རྡོ་རྗེ་, *vajra*, 金刚); because it is above all, it is the pinnacle, the most supreme. The non-conceptual wisdom that is the basis and foundation of all wisdom is also Bodhicitta itself. Third, in whatever direction and time, all the virtues of the results of liberation from the assemblies of Shravakas (ཉན་ཐོས་, *śrāvaka*, 聲聞), Pratyekabuddhas (རང་རྒྱལ་, *pratyekabuddha*, 緣覺), Bodhisattvas (བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་, *bodhisattva*, 菩薩), and Buddhas, etc., are taught and praised. All of these arise from the perfect realization and completion of Bodhicitta. Even if one realizes a medium or small Bodhicitta, the virtues of their respective liberations arise from Bodhicitta. Therefore, Bodhicitta is the basis of the fruit of liberation. Second, explaining its greatness: Among all lineages of Shravakas, etc., the Mahayana (ཐེག་ཆེན་, *mahāyāna*, 大乘) lineage, which has the greatest merit of fruition, is the lineage of the supreme, the one who never turns back. All those Bodhisattvas who aim for and strive to achieve great Bodhi (བྱང་ཆུབ་, *bodhi*, 菩提) will not arise without Bodhicitta. Therefore, Bodhicitta is the unsurpassed path to supreme liberation. General Meaning Third: What should be realized? With the nature of mind, through the illusion of ignorance, all defiled dharmas appear. When the mind focuses on the unaltered Vajra nature, the perfect fruits of liberation appear. Therefore, Bodhicitta is of great significance, beyond thought and expression, indestructible at all times and places, and cuts through the net of obscurations. So, what is the nature of a Bodhisattva or Bodhicitta who focuses on the unerring Vajra nature of mind? --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ར༷་བསྒོམ༷་པ༷ར་བྱ༷་བ༷ར་འགྱུར༷་ཞེས་དྲི་ན། བློ་རྩིང་བས་མི་རྟོགས་པས་ཟབ་ཕྱིར་ཕྲ༷་ཞིང༷་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་ཤེས༷་པར་དཀ༷འ་བ་རང་དྲང་པོའི་ལམ་དུ་ཞུགས་ཤིང་གཞན་དེ་ལ་འཛུད་པས་དྲ༷ང་སྲོང༷་ཆེ༷ན་པོ༷འི་སྟེ་སངས་རྒྱས་པའི་ལ༷མ་འདི༷་ནི་ཡུལ་ཐ་དད་པར་མི༷་རྟོག༷་པའི་ཡུལ་དུ་འདིའོ་ཞེས་འཛིན་པ་དང་རྟོག༷་པའི་ཡུལ་དུ་འདིའོ་ཞེས་འཛིན་པ་གཉིས་ཀའི་ཡུལ་ལ༷ས་འད༷ས་པས་ན། ཡུལ་དུ་གཞལ་བའི་བློ་གང་གིས་ཀྱང་དམིགས་རྣམ་ 13-3-4a གྱི་ཚུལ་དུ་བརྟག༷་པ༷ར་ད༷ཀའ་ཞིང༷་གཞན་ལ་འདི་ཞེས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བསྟན༷་པ༷ར་དཀ༷འ་ལ༷་དོན་སྤྲོས་པ་མེད་ཅིང་ཚིག་གིས་མི་མཚོན་པས་བརྗོ༷ད་པ༷འི་ཐ༷་སྙད༷་རྣམ༷ས་ད༷ང་བྲ༷ལ་བས་ན། ཚི༷ག་གི༷ས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མི༷་ལེ༷གས་ཤིང་ཐེག་ཆེན་ལས་གཞ༷ན་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ད༷ང་བྱིས༷་པ༷་སོ་སྐྱེ་ཀུན༷་གྱི༷་སྤྱོ༷ད་ཡུ༷ལ་མ༷་ཡི༷ན་མོད་དེ་ལྟ་ན་ཡ༷ང་རྟོགས་ཐབས་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། 何法得悟 སྤྱི་དོན་བཞི་བ་གང་གིས་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ནི། འོ་ན་གང་གིས་རྟོགས་ཤེ་ན་སྟོན༷་པ༷འི་གསུང་དྲང་དོན་མ་ཡིན་པ་དོན་དམ་ངེ༷ས་པ༷འི་དོན་གྱི་ལུ༷ང་ད༷ང་བླ༷་མ༷་མཁས་པ་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་མ་ནོར་བར་རྟོགས་པའི་ཉམས་ཀྱི་མ༷ན་ང༷ག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་གཏན་ལ་འབེབ་ཅིང་རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་སམ་དོན༷་མ་ནོར་བས་སྐབས་འདི༷ར་སྟེ་འདིའི་དོན་ཡིན་པར་ཤེས་པའམ་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་འཁྲུལ་ཤེས་ཚད་མ་མིན་ཏེ་འདིར་མངོ༷ན་སུམ༷་དང་ལ༷་སོ༷གས་པ་སྟེ་རྗེས་དཔག་གི་རྒྱུའ༷མ་གཏན་ཚིག་དེ་ཡི༷ས་ཀུན་བྱང་གི་དངོ༷ས་པོ༷་རྣམས་ལ་འཇི༷ག་ཅི༷ང་ཡོད་མེད་ཇི་ལྟ་བུར་གྲུ༷བ་པ༷འི་མཐ༷འ་རྣམ་པར་དཔྱོ༷ད་པ་ན། དཔྱོད་པ་དེ༷་ཉི༷ད་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྣམ་པར་རྟོག༷་པ༷འི་རྒྱུན༷་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང༷ས་ཏེ་ནོར་བའི་བློས་ལོག་པར་མཐོང་བའི་སྤྱོ༷ད་ཡུལ༷་ཚ༷ད་མ༷ར་བཞ༷ག་ན༷ས་ལོག་པའི་བློ༷་ཡི༷ས་འཇི༷ག་ཅིང་དཔྱོད་པར་བྱེ༷ད་དེ༷། དཔེར་ན་ཐག་པ་སྦྲུལ་དུ་མཐོང་བ་ལ་བདག་གིས་མངོན་སུམ་མཐོང་བས་ཅིའི་ཕྱིར་སྦྲུལ་མེད་ཅེས་རང་གི་འཁྲུལ་པས་ཚད་མར་བཟུང་བ་ཚད་མར་མི་རུང་བ་ལྟ་བུའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ན། དེ་ལ་རྟོག༷་པའི་སེམས་དོན་དམ་པའི་དོན་དུ་བརྟགས་ན་མཐ༷འ་འམ་འདི་ཞེས་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་མེ༷ད་པའི་ཕྱིར༷་རྟོག་པ་དེས་དཔྱོ༷ད་པའི་ 13-3-4b མཐ༷འ་ཡང་མེ༷ད་དེ༷་དེ་ལྟར་ན་འཇོག་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ཞེས་དཔྱད་བཟོད་ཀྱི་སྙིང༷་པོ༷་ཅན་ཅི་ཡང་མེ༷ད་ན༷་ཡུལ་འཇོག་བྱེད་ཀྱི་ཚད༷་མ༷་ནི་གང༷་ཡིན་ཏེ་ཡང་དག་པར་གྲུབ་མི་སྲིད་དོ། །ཡང་དག་དཔྱོད་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་ཚད་མར་མི་རུང་བ་དེ༷་ཕྱིར༷་འཇི༷ག་རྟེན༷་པས་བརྟ༷གས་པ༷འི་ཐ༷་སྙད༷་ལ་ཚད་མར་འཇོག་པ་ཡོད་མོད་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་རྣལ༷་འབྱོར༷་དུ་བྱེད་པའི་ལ༷མ་གྱི་སྐབས་འདི༷ར་འཇིག་རྟེན
Chinese
如果有人问，如何才能证悟？因为心识粗糙者无法理解，所以它既深奥又精微，难以通过世俗的途径来认识。它进入正直的道路，并将他人引入其中，因此，这条伟大的正直者之路，即成佛之道，超越了认为‘这是在不同的地方无法理解的’，以及认为‘这是可以理解的地方’这两种观念。因为它超越了这两种观念的领域，所以任何以领域来衡量的智慧都难以将其作为目标来观察，也难以像它本来的样子向他人展示。它的本质是无所造作，无法用语言来表达，因此，它远离了所有言说的概念。由于无法用语言来完美地表达，它超越了大乘，也超越了声闻等以及所有凡夫俗子的行为领域，即使如此，也并非无法证悟。 以何法得悟 第四个共同主题是：以何法证悟？那么，通过什么来证悟呢？通过佛陀所说的非直接意义，而是具有究竟决定意义的经文，以及上师和智者们无误证悟的经验教导，这些都是确立菩提心并证悟的方法或意义，不会有错谬，应当理解或观察这是否是此处的意义。对于这一点，错误的认识不是 प्रमाण (pramāṇa, 量，有效认知)，因为在这里，现量等，即推理的原因或论证，会摧毁一切圆满菩提的事物，并且无论存在与否，对结果进行分析。这种分析会跟随颠倒认知的习气，并以错误的认知将错误的所知境视为 प्रमाण (pramāṇa, 量，有效认知)，然后以错误的认知进行摧毁和分析。例如，将绳子误认为蛇，并坚持说‘我亲眼所见，为何没有蛇？’，像这样以自己的错觉作为 प्रमाण (pramāṇa, 量，有效认知) 是不合理的。为什么呢？因为如果对证悟之心进行究竟意义上的分析，那么根本无法确定任何结果或‘这个’。因此，这种认知也没有分析的结果。如果这样，就没有可以确立的 प्रमाण (pramāṇa, 量，有效认知)，也没有可以分析的本质，那么，什么是确立所知境的 प्रमाण (pramāṇa, 量，有效认知) 呢？因此，不可能真实地确立。由于世俗的分析不符合 प्रमाण (pramāṇa, 量，有效认知)，因此，虽然世俗之人会以世俗的概念来确立 प्रमाण (pramāṇa, 量，有效认知)，但在瑜伽士修道的过程中，世俗的...
English
If asked, how does one attain realization? Because those with coarse minds cannot comprehend it, it is both profound and subtle, difficult to understand through worldly means. It enters the straight path and leads others into it, therefore, this great path of the upright, the path to Buddhahood, transcends the notions of 'this is in a different place, incomprehensible' and 'this is a place where it can be understood.' Because it transcends the realm of both these notions, it is difficult for any wisdom that measures by realm to observe it as an object, and it is difficult to show it to others as it is. Its essence is unelaborated, it cannot be expressed in words, therefore, it is free from all concepts of speech. Since it cannot be perfectly expressed in words, it transcends the Mahayana, and also transcends the field of activity of the Shravakas and all ordinary beings, but even so, it is not impossible to realize. By what means is realization attained? The fourth common topic is: By what means is realization attained? So, through what does one realize? Through the scriptures spoken by the Buddha that are not of direct meaning, but of ultimate definitive meaning, and the experiential instructions of the masters and wise ones who have realized without error, these are the means or meaning of establishing Bodhicitta and realizing, without error, one should understand or observe whether this is the meaning here. Regarding this, mistaken cognition is not प्रमाण (pramāṇa, valid cognition), because here, direct perception etc., that is, the cause or argument of inference, destroys all things of perfect Bodhi, and analyzes the results, whether they exist or not. This analysis follows the habits of inverted cognition, and with mistaken cognition, the mistaken object of knowledge is regarded as प्रमाण (pramāṇa, valid cognition), and then with mistaken cognition, it destroys and analyzes. For example, mistaking a rope for a snake, and insisting 'I saw it with my own eyes, why is there no snake?', like this, taking one's own illusion as प्रमाण (pramāṇa, valid cognition) is unreasonable. Why? Because if the mind of realization is analyzed in the ultimate sense, then no result or 'this' can be determined at all. Therefore, this cognition also has no result of analysis. If so, there is no प्रमाण (pramāṇa, valid cognition) to be established, and no essence to be analyzed, then what is the प्रमाण (pramāṇa, valid cognition) that establishes the object of knowledge? Therefore, it is impossible to truly establish. Since worldly analysis does not conform to प्रमाण (pramāṇa, valid cognition), therefore, although worldly people will establish प्रमाण (pramāṇa, valid cognition) with worldly concepts, in the course of the yogi's practice, the worldly... --------------------------------------------------------------------------------