Tibetan
ུལ་དང་གྲུབ་པའི་ཉི་དག་གི་རྩིས་འཕྲོ་འཆར་ཚུལ་སོགས་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་དང་འགྲེལ་བའི་དགོངས་དོན་གསལ་བའི་གནད་དུ་མ་ཞིག་འདི་ལས་ཁྲོལ་བ་འདྲ་སྙམ་ཡང་། སྔར་གྱི་མཁས་གྲུབ་མང་པོས་དཔྱད་པས་མ་ཁྱབ་པ་གསར་དུ་དཔྱད་འོས་ཞིག་དུས་མཐའི་གང་ཟག་དམན་པ་བདག་གིས་དཔྱད་པས་དྲངས་ག་ལ་ནུས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འདི་བཞིན་སླར་ཡང་གངས་ཅན་པའི་རྩིས་རིགས་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དཔྱད་པར་རིག་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ།དོན་དཀའ་བ་ལ་བདག་འདྲའི་བློ། །འཁྲུལ་མི་སྲིད་པ་མ་ཡིན་པས། ཅི་སྟེ་མིན་ན་གཞན་དུ་བྱོས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རྒྱུད་དང་འགྲེལ་བའི་དགོངས་དོན་དང་མི་འགལ་བར་རིགས་པས་གྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་ལྟར་གཟུང་བར་རིགས་སོ་ཞེས་འདི་ལྟར་གཞན་རྣམས་ལ་དཔྱད་པའི་སྒོ་ཙམ་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི། རི་མོའི་ལམ་ནས་དྲངས་ཏེ་འདི་སྐོར་ལ་ཞིབ་དཔྱད་མ་གྲུབ་ཀྱང་། དོགས་གནད་ཆེན་པོ་འདི་དག་ལ་དཔྱད་པའི་སྒོ་འདི་ཙམ་རབ་ཚེས་ལྕགས་ཕག་ཟླ་༢ཚེས་༡༤ལ་ཐུན་གསེང་ཞིག་ཏུ་མི་ཕམ་པས་འཕྲལ་དྲན་མགྱོགས་པར་ཡི་གེར་བྲིས་པ་དགེའོ། །༈ གཞན་ཡང་ཁྱིམ་གཅིག་གི་ཡུལ་གྱི་ཆུ་ཚོད་མདའ་ཡོན་ཟླ་བ་སུམ་ཅུས་བགོས་ཐོབ་བམ། རྒྱུ་སྐར་ཡུལ་གྱི་ཆུ་ཚོད་སུམ་ 12-2-14a བརྒྱ་དྲུག་ཅུས་བགོས་ཐོབ་དབྱུག་བཞི་སྲང་སུམ་ཅུ་འདི་༣༠༤༠ཉི་མས་ཁྱིམ་ཞག་གཅིག་རྒྱུ་སྐར་ཆུ་ཚོད་ཅི་ཙམ་ཆོད་པའི་ཚད་དེ། ཁྱིམ་ཞག་གི་རྟག་ལོངས་སོ། །དེ་ནས་ས་ཚིགས་སྔ་མ་སྔ་མའི་ལྡོག་གཉིས་མཉམ་གཉིས་ལ། འདི་བྱིན་པས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་དེ་དང་འཆར་ཞིང་། དེ་ལྟར་ཁྱིམ་ཞག་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུས་ལོ་གཅིག་གི་དུས་འཁོར་བ་ཡིན་ཏེ། རྟག་ལོངས་དེའི་གནས་སྟེང་འོག་གཉིས་ཀ་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུས་བསྒྱུར་ནས་དྲིལ་བས་རྒྱུ་སྐར་ཡུལ་གྱི་ཆུ་ཚོད་སྟོང་དྲུག་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་འཆར་ཏེ་ལོ་གཅིག་རྫོགས་པ་ཡིན། རྟག་ལོངས་དེ་བཅོ་ལྔས་བསྒྱུར་བས་ཁྱིམ་ཞག་བཅོ་ལྔའི་ལོངས་སྤྱོད་༡༣ ༠༢ ༡༣༠ འདི་འཆར། རྟག་ལོངས་དེའི་ཕྱེད་ནི་༡༠༢༥ འདི་ཡིན་ཏེ། དབྱུག་ཟུང་སྲང་བཅོ་ལྔ་འདི་ཁྱིམ་ཞག་གཅིག་གི་ཕྱེད་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་དོ། །འདི་དང་གོང་བཤད་རི་མོ་གནད་གཅིག་ཏུ་འཆར་རོ། །འདི་ཡང་ཞར་བྱུང་དུ་མི་ཕམ་པས་སྨྲས་པ་དགེའོ། །༈ རྒྱུད་འགྲེལ་ལས། ལྷོ་གླིང་དབུས་མའི་ཚངས་ཐིག་ཏུ་དབྱར་དགུན་གྱི་ཉི་ལྡོག་གི་ཚད་དངོས་སུ་གསུངས་ཀྱི། དུམ་བུ་གཞན་གྱི་ལྡོག་ཚད་གསུངས་པ་མེད་ཀྱང་། ལྷོ་གླིང་དབུས་མར་ལྡོག་ཚད་དེ་ལ་ཉི་མ་སླེབས་ཚེ། ས་དུམ་བུ་བཅུ་གཉིས་སུ་སོ་སོར་དཔྱིད་ར་བ་སོགས་དུས་བཅུ་གཉིས་ཐ་དད་དུ་བྱེད་པར་གསུངས་པས། ཚད་འདིས་དུམ་བུ་གཞན་གྱི་ཉི་ལྡོག་ཀྱང་ཤེས་སླ་བས་སོ་སོའི་ལྡོག་ཚད་མ་གསུངས་པ་ཡིན་གྱི་དུམ་བུ་སོ་སོར་ཉི་ལྡོག་གི་ཚད་སོ་སོར་མེད་པ་མ་ཡིན་ན་ཡང་། སོ་སོའི་ལྡོག
Chinese
虽然我觉得从这些关于劫波和成就之日的计算方法等，以及时轮经及其注释的要义中，似乎可以提取出许多关键点。但是，过去许多智者和成就者未曾详尽研究的内容，我这个末世的平庸之人又怎能通过研究来阐明呢？因此，希望藏地的历算学者们再次对此进行研究。正如所说：‘对于困难的问题，像我这样的智慧，不可能没有错误。如果不对，请改正。’因此，凡是与经文和注释的要义不相违背，且能以理证成立的，就应该那样接受。我这样说只是为他人提供一个研究的途径。虽然没有通过图表的方式进行详细研究，但我在吉祥铁猪年二月十四日的一个休息时间里，米滂（Mipham，人名）迅速地将这些重要的疑问点记录下来，愿吉祥！ 此外，一个宫的区域的地方时，是否用三十个刻（དབྱུག་，dbyug）来划分？星宿区域的地方时，是否用三百六十个刻来划分？这四杖三十两（༣༠༤༠）是太阳在一个宫的昼夜中所经历的星宿时，也就是宫昼夜的常数。然后，将前一个位置的前后两个反向位置相加，以此来计算后一个位置的数值。这样，三百六十个宫昼夜构成一年的周期。将常数的上下两个位置都乘以三百六十，然后相加，得到一千六百二十个星宿区域的地方时，这就是一年的完整时间。将常数乘以十五，得到十五个宫昼夜的消耗（༡༣༠༢༡༣༠）。常数的一半是（༡༠༢༥），也就是两杖十五两，这是一个宫昼夜一半的消耗。这与前面所说的图表要点是一致的。这也是米滂顺便说说的，愿吉祥！ 此外，经文和注释中明确提到了南赡部洲（Jambudvipa）中央的夏至和冬至的实际度数。虽然没有提到其他区域的至点度数，但经文中说，当太阳到达南赡部洲中央的至点度数时，可以将土地划分为十二个部分，每个部分都有各自不同的春季等十二个季节。因此，通过这个度数，也很容易了解其他区域的太阳至点。虽然没有提到每个区域各自的至点度数，但这并不是说每个区域没有各自的太阳至点度数。每个区域的至点...
English
Although I feel that many key points can be extracted from these calculations of Kalpas and days of accomplishment, and the essential meanings of the Kalachakra Tantra and its commentaries. However, how can I, a mediocre person of the degenerate age, clarify what many wise and accomplished ones of the past have not thoroughly researched? Therefore, I hope that the Tibetan scholars of astronomy will study this again. As it is said: 'For difficult questions, my kind of wisdom is not immune to errors. If it is not correct, please correct it.' Therefore, whatever is not contradictory to the essential meanings of the Tantra and its commentaries, and can be established by reasoning, should be accepted as such. I say this only to provide a path of research for others. Although I have not conducted a detailed study through diagrams, I, Mipham, quickly wrote down these important points of doubt during a break on the 14th day of the second month of the auspicious Iron Pig year. May it be auspicious! Furthermore, is the local time of one sign's region divided by thirty 'dbyug'? Is the local time of a constellation's region divided by three hundred and sixty 'dbyug'? These four 'zhang' and thirty 'liang' (3040) are the amount of sidereal time the sun traverses in one sign's day and night, which is the constant of a sign's day and night. Then, by adding the two opposite positions of the previous position, the value of the subsequent position is calculated. In this way, three hundred and sixty sign-days and nights constitute a year's cycle. By multiplying both the upper and lower positions of the constant by three hundred and sixty and then adding them together, one thousand six hundred and twenty sidereal region local times are obtained, which is the complete time of one year. Multiplying the constant by fifteen yields the consumption of fifteen sign-days and nights (1302130). Half of the constant is (1025), which is two 'zhang' and fifteen 'liang', which is the consumption of half of one sign's day and night. This is consistent with the diagram points mentioned earlier. This is also something Mipham said in passing, may it be auspicious! Furthermore, the Tantra and commentaries explicitly mention the actual degrees of the summer and winter solstices in the center of Jambudvipa. Although the solstice degrees of other regions are not mentioned, the scriptures state that when the sun reaches the solstice degrees in the center of Jambudvipa, the land can be divided into twelve parts, each with its own twelve different seasons such as spring. Therefore, through this degree, it is also easy to understand the solar solstices of other regions. Although the respective solstice degrees of each region are not mentioned, it is not that each region does not have its own solar solstice degrees. The solstices of each region... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་ཚད་མ་གསུངས་པས་གླིང་ཐམས་ཅད་ཉི་ 12-2-14b མ་ལྡོག་ཉིན་གཅིག་ཡིན་ཅེས་འདོད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་བརྩིངས་ཏེ། ཉི་མ་སྐར་དྲུག་དབྱུ ག་ཞེ་ལྔ་སླེབས་པའི་དུས་དེ་ཙམ་ལ་གླིང་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་མེད་མོད། དེའི་ཚེ་ཉི་མ་ཁྱིམ་དེའི་རྒྱུ་སྐར་གྱི་རྐང་པ་དེ་ལ་གནས་པས་གླིང་སོ་སོ་ལ་ཟླ་བ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཐ་སྙད་སོ་སོར་བྱེད་ཅིང་། ཁྱིམ་ཞག་གི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ལྡོག་གཉིས་མཉམ་གཉིས་སོགས་ཀྱི་དུས་མི་འདྲ་བ་བྱེད་དེ། ཉི་མ་སྐར་དྲུག་ཆུ་ཚོད་ཞེ་ལྔ་སླེབས་པའི་དུས་ཀྱི་ཉིན་ཞག་དེ་ལ་ལྷོ་གླིང་དབུས་མའི་ཚངས་ཐིག་གི་དབྱར་ཉི་ལྡོག་ཚད་དང་། ཤར་གླིང་དབུས་མའི་ཚངས་ཐིག་ཏུ་སྟོན་མཉམ་གྱི་ཚད་དང་། ནུབ་གླིང་དབུས་མའི་ཚངས་ཐིག་ཏུ་དཔྱིད་མཉམ་གྱི་ཚད་དང་། བྱང་གླིང་དབུས་མའི་ཚངས་ཐིག་ཏུ་དགུན་ཉི་ལྡོག་ཚད་འཁྲུལ་མེད་ཡིན་པ། དེས་མཚོན་ནས་རགས་པར་དུམ་བུ་བཅུ་གཉིས་སུ་ཟླ་བ་བཅུ་གཉིས་དང་། ཞིབ་པར་ཁྱིམ་ཞག་གི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ས་ཚིགས་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུར་ལོ་གཅིག་གི་ཞག་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་འཁོར་ཚུལ་ཤེས་ཏེ། ཞག་གཅིག་པོ་དེ་ལ་ཡང་ས་ཚིགས་རེ་རེའི་ཆ་སྔ་ཕྱིའི་དབང་གིས་དབྱུག་སྲང་དབུགས་དང་ཆ་ཤས་ཀྱི་བར་གྱི་ཁྱད་ཡོད་པའི་ལོ་གཅིག་གི་དུས་འཁོར་ལོ་བཞིན་དུ་འཁོར་བ་རྟོགས་ནུས་སོ། །དེ་ལྟར་མིན་ན་ཉི་མ་ཀརྚའི་ཁྱིམ་ལ་སླེབས་ཚེ་གླིང་དུམ་བུ་བཅུ་གཉིས་པོ་ཐམས་ཅད་ན་དབྱར་འབྲིང་པོ་འབའ་ཞིག་གནས་པར་ཁས་ལེན་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་ཉི་ལྡོག་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་ཡོད་པ་དང་། ཉིན་ཞག་གཅིག་གི་ཆ་སྔ་ཕྱིར་ལྡོག་པར་འདོད་པ་ཉི་ལྡོག་ལ་གོ་བ་མ་ཆགས་པ་ཡིན་ཞེས་མཁས་པ་དག་གིས་གསུངས་ 12-2-15a ན་ཡང་གླིང་བཅུ་གཉིས་སུ་དཔྱིད་ར་བ་སོགས་དུས་བཅུ་གཉིས་སོ་སོར་གནས་པ་རྒྱུད་དང་འགྲེལ་བའི་ལུགས་དེ་ཁས་བླངས་ཀྱིས་ལྡོག་ཚིགས་མི་འདྲ་བ་ཡོད་པར་ཁས་མ་བླང་ན་དེ་ལྟར་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་ས་ཐམས་ཅད་ལ་ཉི་ལྡོག་གཅིག་ཡིན་ཟེར་བ་དག་གི་གོ་བ་ཆགས་ཚུལ་དཔྱད་བྱར་སྣང་ངོ་། །གཞན་དག་རྒྱུད་རྩ་འགྲེལ་གྱི་དགོངས་པ་དྲང་དོན་དུ་བཟུང་ནས། གླིང་ཐམས་ཅད་དུ་དུས་བཅུ་གཉིས་འདྲ་ཞིང་ཁྱད་མེད་པར་འདོད་པའི་ལུགས་ལ། ཉི་མ་རིང་ངམ་ཐུང་ངུས་གང་ཡིན་ཀྱང་ཉི་ཟླ་ཐད་ཀར་རྒྱུ་སྐར་འཁོར་བྱེད་ལ་བབ་པའི་ཚེ་ཟླ་བ་ཉ་གང་བ་ཡིན་ལ། དེ་དུས་ཀྱི་ཉིན་མོ་རྫོགས་པ་དང་མཚན་མོའི་ཟླ་བ་ཤར་ནས་ནུབ་པའི་དུས་སུ་མཚན་རྫོགས་པ་ནི་སྤྱི་ཙམ་དུ་གླིང་གང་ལའང་ངེས་པ་ཡིན་ན། གླིང་གང་དང་གང་གི་ཡང་ཉིན་མོ་རིང་བ་མཐར་ཐུག་དུས་ཆུ་ཚོད་སོ་དྲུག་ཡིན་པ་ལྟ་བུ་མཚོན་ན། གླིང་དེའི་ཉིན་མོའི་ཆ་ཇི་ཙམ་པ་དེ་ཡི་ཡུན་མདུན་གྱི་གླིང་བདུན་པར་མཚན་མོ་རིང་བ་ཡིན་དགོས་ཏེ། གླིང་གང་ལ་ཉི་འོད་སྣང་ནས་ཉིན་མོར་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་མདུན་གླིང་ལ་ཉི་
Chinese
认为因为说了‘量’（Tshad ma， प्रमाण），整个世界都是太阳不落的一天，这种观点非常粗糙。当太阳到达六星四十五指（སྐར་དྲུག་དབྱུག་ཞེ་ལྔ，skar drug dbyug zhe lnga）的时候，整个世界没有差别。那时，太阳位于该宫的星宿之足，因此各个洲有十二个月的不同名称。根据宫宿的影响，会有‘双倍’（ldog gnyis，ལྡོག་གཉིས）‘相等’（mnyam gnyis，མཉམ་གཉིས）等不同的时间。当太阳到达六星四十五指的时候，那一天的昼夜是南赡部洲（Lho gling dbus ma，ལྷོ་གླིང་དབུས་མ）中央的夏至点，东胜身洲（Shar gling dbus ma，ཤར་གླིང་དབུས་མ）中央的秋分点，西牛货洲（Nub gling dbus ma，ནུབ་གླིང་དབུས་མ）中央的春分点，北俱卢洲（Byang gling dbus ma，བྱང་གླིང་དབུས་མ）中央的冬至点，这些都是准确无误的。由此可以粗略地知道，一年分为十二个月，详细地根据宫宿的影响，三百六十个星宿点构成一年三百六十天。即使是同一天，由于每个星宿点的前后差异，也会有指、寸、呼吸和刹那之间的差别，从而理解一年的时间像轮子一样运转。如果不是这样，那么当太阳到达羯磨宫（Karma，ཀརྚ）时，就必须承认所有十二个洲都只有仲夏了。 此外，认为有三百六十个日返（ཉི་ལྡོག，nyi ldog）以及认为一天的前后部分都在变化，这表明对日返的理解有误，这是学者们所说的。即使承认十二个洲有春季花园等十二个不同的季节，并且不承认有不同的返点，那也是行不通的。因此，认为所有地方只有一个日返的人，他们的理解方式值得商榷。有些人将根本续和注释的观点视为不了义，认为所有洲的十二个季节都相同且没有差别。按照这种观点，无论太阳是长还是短，当日月直接位于星宿的轨道上时，就是满月。那时，白天结束，夜晚的月亮从东方升起，在西方落下，夜晚结束，这在所有洲都是普遍的规律。例如，无论哪个洲，最长的白天都是三十六小时，这意味着该洲白天的时间长度必然是其前方第七个洲的夜晚长度。无论哪个洲被阳光照亮而变成白天，其前方洲必然没有阳光。
English
To assert that the entire world is a single day of the unsetting sun because ‘ ಪ್ರಮಾಣ ’ (Tshad ma, 量) is spoken of is extremely crude. When the sun reaches six stars and forty-five fingers (སྐར་དྲུག་དབྱུག་ཞེ་ལྔ, skar drug dbyug zhe lnga), there is no difference in the entire world. At that time, the sun is located at the foot of the constellation of that house, so each continent has its own name for the twelve months. According to the influence of the constellations, there will be different times such as 'double' (ldog gnyis, ལྡོག་གཉིས) and 'equal' (mnyam gnyis, མཉམ་གཉིས). When the sun reaches six stars and forty-five fingers, that day and night is the summer solstice point in the center of Jambudvipa (Lho gling dbus ma, ལྷོ་གླིང་དབུས་མ), the autumnal equinox point in the center of Purvavideha (Shar gling dbus ma, ཤར་གླིང་དབུས་མ), the vernal equinox point in the center of Godaniya (Nub gling dbus ma, ནུབ་གླིང་དབུས་མ), and the winter solstice point in the center of Uttarakuru (Byang gling dbus ma, བྱང་གླིང་དབུས་མ), all of which are accurate. From this, it can be roughly known that a year is divided into twelve months, and in detail, according to the influence of the constellations, three hundred and sixty constellations constitute a year of three hundred and sixty days. Even on the same day, due to the difference between the front and back of each constellation, there will be differences between fingers, inches, breaths, and moments, so that one can understand that the time of a year revolves like a wheel. If it is not like this, then when the sun reaches the Karma Palace (Karma, ཀརྚ), it must be admitted that all twelve continents only have midsummer. Furthermore, to think that there are three hundred and sixty sun returns (ཉི་ལྡོག, nyi ldog) and that the front and back parts of a day are changing shows a misunderstanding of the sun return, as the scholars say. Even if one admits that the twelve continents have twelve different seasons such as spring gardens, and does not admit that there are different return points, it will not work. Therefore, the way of understanding of those who say that there is only one sun return in all places is worth discussing. Some people regard the views of the root tantra and commentary as provisional meanings, and think that the twelve seasons of all continents are the same and without difference. According to this view, whether the sun is long or short, when the sun and moon are directly on the orbit of the stars, it is the full moon. At that time, the day ends, and the moon of the night rises from the east and falls in the west, and the night ends, which is a common rule in all continents. For example, no matter which continent, the longest day is thirty-six hours, which means that the length of the day in that continent must be the length of the night in the seventh continent in front of it. No matter which continent is illuminated by the sun and becomes daytime, the continent in front of it must not have sunlight. --------------------------------------------------------------------------------