Tibetan
་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཐལ་བ་ཕལ་ཆེ་བ་ནི། སྨྲས་ཚིག་ཙམ་ལས་རྒོལ་བ་རང་གི་ཞེ་འདོད་ཞུགས་པ་ཡི། བློ་གྲོས་གྱ་གྱུའི་སྒྱུ་ཐབས་ཡིན། འོན་ཀྱང་ཐལ་བ་དེ་དག་ཚིག་རྣམས་དངོས་དབང་གིས་འཇུག་པར་འདོད་པའི་མུ་སྟེགས་པ་ལ་མི་ 11-7-5a འདོད་པའི་ཐལ་བ་འཕེན་ན་རིགས། ཚིག་འདྲ་བ་དོར་དུ་བསྡེབས་པའི་བསླུ་ཐབས་ཀྱིས། བྱིས་པ་འབྲིད་ན་ཉམས་མཚར་ཙམ། ཚིག་དེ་བཞིན་དུ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་རང་ཡང་ཡིད་རྟོན་ན། གཏོལ་མེད་བླ་བཅོལ་བ་སྟེ་དོན་བ་ལྟ་བུ་མཐོང་ཀྱང་རྗོད་བྱེད་རྗེས་ལྟ་བུ་ཁོ་ན་འཚོལ་མཁན་དུ་ཟད་དོ། །གསུམ་པ་ལ། མདོར་བསྟན། རྒྱས་བཤད། དོན་བསྡུ་གསུམ། དང་པོ་ལ། རྫས་སྤྱི་སོགས་འདི་འདྲའི་འཇུག་པ་ཐམས་ཅད་ནི། མིང་གི་སྒྲ་ཙམ་ཉིད་ལས་བརྩམས་ཏེ་འབྱུང་། གཉིས་པ་ལ། སྒྲ་ཉམས་པའི་སྦྱོར་བ་སྤང་བ། མ་ཉམས་པའི་སྦྱོར་བ་རྣམ་པར་བཞག་པ་གཉིས། དང་པོ། དེ་ལ་མིང་ནི་སྒྲ་ཡི་ངོ་བོ་དང་དེའི་མཚམས་སྦྱོར་གྱི་ཕྲད་རྣམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་འདོན་མི་རུང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་རྒོལ་བ་ན། རྒོལ་བ་རང་ཉིད་བརྡའ་ལ་རྨོངས་པར་མཚོན། གཉིས་པ་ལ། མདོར་བསྟན། རྒྱས་བཤད། དོན་བསྡུ་གསུམ། དང་པོ། སྒྲ་དང་མཚམས་སྦྱོར་མ་ཉམས་ཀྱང་། རྗོད་བྱེད་གཅིག་གིས་བརྗོད་བྱ་ཕྱོགས་འདྲ་བ་ཐ་དད་དུ་མ་སྟོན་པ་ལ། དངོས་སུ་དོན་གཉིས་ལ་ཐུན་མོང་དུ་འཇུག་པ་དང་། རྗོད་པ་པོའི་བློའི་འདོད་པས་ཕྱེ་ཞིང་སྦྱར་བའི་ངག་གཉིས། གོ་བ་ལེན་ཚུལ་ཙམ་མོ། །གཉིས་པ་ལ། དངོས་སུ་ཐུན་མོང་དུ་འཇུག་པའི་སྒྲ་བཤད། འདོད་པས་གར་ཡང་འཁྲིད་པའི་སྒྲ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ། དང་པོ་གོ་ལ་སོགས་པ་བཞིན། སྒྲ་གཅིག་དུ་མའི་དོན་དག་ལ། འཇུག་པ་ཤིང་པགས་ཤུན་བཤུས་ན་འཆི་སོགས་སྒྲ་གྲུབ་ཀྱང་བརྡའ་སྦྱར་བའི་དོན་ཐ་དད་དེ། འོ་མ་ཤི་བ་དང་སྲོག་ཆགས་ཤི་བ་ 11-7-5b གཉིས་སྒྲ་འདྲ་ཡང་། དང་པོ་རུལ་བ་གཉིས་པ་སྲོག་དབང་འགགས་པ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཡང་འཇུག་ཚུལ་ལ་དངོས་སུ་དང་བཏགས་པས་འཇུག་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་རི་བོང་ཅན་དང་དངུལ་ལ་ཟླ་བའི་སྒྲ་འཇུག་པ་བཞིན། རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་བཏགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་དང་ཚུལ་འདྲ་བའམ། ཕན་ཚུན་འབྲེལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་ཚུལ་ལས་བརྗོད་པ་ཡིན། དངོས་དང་བཏགས་པའི་ཁྱད་པར་ལ། འདོད་རྒྱལ་དང་ནི་རྗེས་གྲུབ་ཅེས་ཀྱང་བྱའོ། །དངོས་བཏགས་ཀྱི་འཇུག་པ་དེ་ལའང་བཤད་དུ་མེད་པ་མི་ཕལ་བ་ལ་སངས་རྒྱས་བཏགས་པ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་དང་། བཤད་དུ་ཡོད་པ་དག་ཀྱང་སྟེ། །བཤད་དུ་ཡོད་ཀྱང་འཇུག་མེད་པ། མ་གྲགས་ཕྱིར་ན་དེ་མིང་མིན། །མིང་དེ་ཆོས་གཞན་ལ་བཤད་དུ་ཡོད་ཀྱང་ནི། འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པས་དོན་གཞན་ལ་འཇུག་པ་ཉིད། བཀག་ཕྱིར་དོན་རེ་རེའི་རྗོད་བྱེད་དུ། ངེས་པ་དཔེར་ན་ལག་ལྡན་གླང་པོ་དང་འགྲོ་ལྡན་རྟའི་མིང་ཁོ་ནར་ངེས་པ་བཞིན། དེ
Chinese
大多数会导致错误的论证，仅仅是言辞上的，实际上包含了辩论者自己的意图，是狡猾的智力游戏。然而，如果将这些论证强加于那些认为词语具有实在力量的顺世外道（Lokāyata，कार्वक，kārvaka，唯物主义者）身上，那么反驳他们是合理的。用相似的词语堆砌起来进行欺骗，哄骗孩童或许有点趣味。如果自己也相信词语就是那样，那就是完全的盲从，就像看到事物的本质却只寻找表达方式一样。 第三部分包括：概要陈述、详细解释和总结要点三个部分。首先是概要陈述：所有这些诸如实体共相等概念的应用，都仅仅源于词语的声音。 第二部分包括：避免声音变质的组合，以及区分未变质的组合。首先：词语的本质是声音，其组合的词缀不能以错误的方式发音。如果依赖于此进行辩论，那表明辩论者自己对术语感到困惑。 第二部分包括：概要陈述、详细解释和总结要点三个部分。首先：即使声音和组合没有变质，但一个能指（表达方式）不能指向多个相似但不同的所指（事物），这包括实际上共同指向两个事物的，以及说话者的意图区分和连接的言语，仅仅是理解方式的问题。 第二部分包括：解释实际上共同指向事物的声音，以及解释可以随意引导的聲音。首先：例如'go'（梵文：go，汉语：牛）等词，一个声音可以指向多个事物。例如，树皮被剥掉会导致树木死亡等，声音相同但含义不同。例如，牛奶死亡和动物死亡，声音相同，但前者指腐烂，后者指生命停止。这些应用方式有两种：直接的和隐喻的。例如，像兔子持有者（月亮）和白银应用月亮的声音一样。所有有理由的隐喻都与此类似，或者以相互关联的理由来表达。直接和隐喻的区别也可以称为约定俗成和后起之名。对于直接和隐喻的应用，有些是无法解释的，例如将普通人称为佛陀，有些是可以解释的。即使可以解释，如果没有应用，那就不是名称。即使这个名称可以用来描述其他事物，但由于世俗的共识，它只应用于其他事物。因此，为了确保每个事物都有一个能指，需要像'手持者'（梵文：hastin，hastin，汉语：象）专门指大象，'行走者'（梵文：aśva，aśva，汉语：马）专门指马一样。
English
Most fallacies that lead to errors are merely verbal, actually containing the debater's own intentions, and are cunning intellectual games. However, if these fallacies are imposed on the Lokāyata (कार्वक, kārvaka, Materialists) who believe that words have real power, then it is reasonable to refute them. Deceiving with similar words piled up, fooling children might be a bit amusing. If one believes that words are just like that, it is complete blind faith, like seeing the essence of things but only looking for the means of expression. The third part includes: a summary statement, a detailed explanation, and a summary of the main points. First is the summary statement: All such applications of concepts such as substance generality arise solely from the sound of words. The second part includes: avoiding combinations that degrade the sound, and distinguishing combinations that have not degraded. First: The essence of a word is sound, and its combining affixes must not be pronounced in the wrong way. If one relies on this to argue, it shows that the debater themselves are confused about the terms. The second part includes: a summary statement, a detailed explanation, and a summary of the main points. First: Even if the sound and combination have not degraded, one signifier (expression) cannot point to multiple similar but different signifieds (things), which includes those that actually commonly point to two things, and the speech that the speaker's intention distinguishes and connects, it is merely a matter of understanding. The second part includes: explaining the sounds that actually commonly point to things, and explaining the sounds that can be guided at will. First: For example, words like 'go' (梵文：go, go, meaning: cow), one sound can point to multiple things. For example, peeling the bark of a tree can cause the tree to die, etc., the sounds are the same but the meanings are different. For example, milk dying and an animal dying, the sounds are the same, but the former refers to spoilage and the latter refers to the cessation of life. These application methods have two types: direct and metaphorical. For example, like the rabbit holder (moon) and silver applying the sound of the moon. All reasoned metaphors are similar to this, or expressed with mutually related reasons. The difference between direct and metaphorical can also be called conventional and subsequent names. For direct and metaphorical applications, some are inexplicable, such as calling ordinary people Buddhas, and some are explainable. Even if it can be explained, if there is no application, then it is not a name. Even if this name can be used to describe other things, due to worldly consensus, it is only applied to other things. Therefore, to ensure that each thing has a signifier, it needs to be like 'hand holder' (梵文：hastin, hastin, meaning: elephant) specifically refers to elephants, and 'walker' (梵文：aśva, aśva, meaning: horse) specifically refers to horses. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་ལ་དངོས་མིང་ལ་འདོད་རྒྱལ་རྗེས་གྲུབ་གཉིས། ཕྱི་མ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ། བཏགས་པ་ལ་འདོད་རྒྱལ་རྗེས་གྲུབ་གཉིས། དང་པོ་མི་ཕལ་པར་སངས་རྒྱས་སུ་བཏགས་པ་ལྟ་བུ། ཕྱི་མ་སངས་རྒྱས་ལ་ཉི་མ་བརྒྱ་པ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ། གང་ལྟར་ཡང་མིང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་འདོད་རྒྱལ་ཡིན་ལ། གཞན་ལ་བཏགས་པའམ། རང་ལའང་གཉིས་སྦྲེལ་ནས་བཤད་རྒྱུ་ཡོད། དང་པོའི་མིང་གི་རྩ་བ་མཐར་ཐུག་པ་བཤད་དུ་མེད་པ་འདོད་རྒྱལ་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བཤད་ཡོད་དུ་གྲུབ་པ་དེ་རྗེས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནམ་ཚད་ཐུབ་ 11-7-6a གཞུང་བལྟ། འདོད་རྒྱལ་ལྷ་སོགས་ལ་བཤད་དུ་ཡོད་དེ་སངས་རྒྱས་བཞིན། གཞན་ལ་བཏགས་པ་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ནི་འདོད་རྒྱལ་བ་ཡིན་ཀྱང་དེ་ལ་བཤད་ཡོད། བྲམ་ཟེ་ཉི་མ་ལྟ་བུ། རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་བཤད་དུ་མེད་དེ་འདོགས་ཡུལ་དེ་ལ་ལྟོས་པའི་དཔེར་ན། མི་སངས་རྒྱས་གསེར་མདོག་བཞིན། དེས་ན་མིང་འདི་དག་འདོད་པས་སྦྱར་ནས་དོན་སྟོན་པ་སྟེ་ངོ་བོ་གྲུབ་པ་མེད་པར་ཤེས་སོ། །བཏགས་པ་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ནི། མེ་ཏོག་གི་དུས་སུ་སྐྱེས་པ་ལ་མེ་ཏོག་སྐྱེས་སོགས་བཞིན་ནོ། །བུམ་པའི་མཆུ་ལྟ་བུ་རྗེས་གྲུབ་སྟེ་དཔྱད། སངས་རྒྱས་སོགས་ཀྱི་བརྡའ་ལ་མ་འདྲིས་པའི་ཡུལ་དུ་བརྡའ་དེ་དག་ཀྱང་འདོད་རྒྱལ་དུ་འགྱུར་སྲིད། རང་ལ་འདོད་རྒྱལ་ཀྱང་བརྡའ་གཞན་ལ་རྗེས་གྲུབ་ལྟ་བུར་སོང་བ་སྲིད།མིང་རང་གི་ངོས་ནས་རྗེས་གྲུབ་ཡིན་ཀྱང་། འདོགས་ཡུལ་ལ་ལྟོས་ནས་འདོད་རྒྱལ་དང་། དེ་བཟློག་ཉི་མའི་དངོས་མིང་འདོད་རྒྱལ་བྲམ་ཟེ་ལ་རྗེས་གྲུབ་ཀྱི་མིང་དུ་སོང་བའང་སྲིད་དེ། འདོད་རྗེས་ཀྱི་བརྡའ་ཇི་ལྟར་སྦྱར། ངེས་ཚིག་ཇི་ལྟར་འཇོག གཞུང་ཁུང་ཐུབ་བཞིན་གཟོད་དཔྱད་པར་བྱའོ། །དངོས་མིང་ལ་རྒྱུ་མཚན་བཤད་དུ་ཡོད་པ་རིགས་བྱ་བ་ཡོན་ཏན་རྫས་ལས་བཏགས་ན་རིམ་པར། བྲམ་ཟེའི་བུ། བྱང་སེམས། རྐྱེན་པོ། དབྱིག་གུ་ཅན་ལྟ་བུ། རང་གི་ངོ་བོ་ལ་བཏགས་པ་ལྷས་སྦྱིན་སོགས་ལྟ་བུ། རིགས་ནི་ཐ་སྙད་འཇུག་པའི་གཞི། ཡོན་ཏན་དེའི་ནུས་པ། བྱ་ཚིག་ནི་དེས་ཡུལ་ལ་འཇུག་པ། རྫས་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་ནས། ངོ་བོ་གཞན་པའོ། །ཡོན་ཏན་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་པ་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ཅན་འདྲ། མིང་ཐམས་ 11-7-6b ཅད་དེའི་རིགས་སུ་འདུ། །ཚོགས་སྤྱི་དང་རིགས་སྤྱི་གཉིས་རིགས་ཀྱི་མིང་གི་བྱེ་བྲག་གོ། གཉིས་པ་ལ། མདོར་བསྟན། རྒྱས་བཤད། ལན་གདབ་ཚུལ་གསུམ། དང་པོ། རང་གི་འདོད་པས་སྒྲ་གཅིག་དོན་སོ་སོར་སྦྱར་བ་ལ། ཚིག་གི་གཅོད་འཚམས་བཟུང་ཚུལ་དང་གཅིག འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་རྒྱུ་མཚན་ལས། གང་འདོད་པའི་དོན་ལ་མིང་དེ་ཁྲིད་པའོ་སྟེ་གཉིས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། གཅོད་མཚམས་འཛིན་ཚུལ། བསམ་པས་བསྒྱུར་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། དང་པོ་དཔེར་ན་ཤེས་བྱ་ཡོད་པར་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་ནི་དངོས་པོར་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་བཞ
Chinese
对于名称，有实名和假名两种。假名又分为随胜解假名和随成实假名两种。后者如称呼佛等。设定名也分为随胜解假名和随成实假名两种。前者如将普通人称为佛。后者如称呼佛为‘百日’。无论如何，所有名称的根本都是随胜解假名。可以加在其他事物上，也可以加在自身上，两者可以结合起来解释。最初的名称的根本，最终无法解释的是随胜解假名，依赖于它而成立的是随成实假名，是吗？是可靠的吗？ 查阅经文。随胜解假名可以用来解释天神等，就像佛一样。加在其他事物上的有理由的名称是随胜解假名，但可以解释，如婆罗门‘太阳’。没有理由的则无法解释，例如，相对于所指的事物，如人、佛、金色。因此，这些名称是通过意愿结合起来，显示意义，要知道没有实体的成立。有理由的设定名，如在花开时出生的称为‘花开’等。花瓶的嘴等是随成实假名，需要考察。对于佛等的称谓，在不熟悉的地区，这些称谓也可能变成随胜解假名。对于自身是随胜解假名，对于其他称谓可能变成随成实假名。名称本身是随成实的，但相对于所指的事物，则变成随胜解假名，反之亦然，太阳的实名是随胜解假名，对于婆罗门来说则变成了随成实假名。如何结合随胜解和随成实的称谓？如何确定词义？应该像研究经文一样深入考察。 如果实名可以解释理由，从种姓、行为、功德、物质等方面来命名，则依次如：婆罗门之子、菩萨、缘分、富裕者。对于自身的本质的命名，如天授等。种姓是术语应用的依据，功德是其能力，行为是其对境的作用，物质是依赖于它的，本质是不同的。功德是依赖于它的，本质是相同的。所有名称都属于这一类。集合共相和种姓共相是种姓名称的分类。 第二部分包括：概要、详细解释、回答方式三种。第一种：根据自己的意愿，将一个声音与不同的意义结合起来，包括词语的停顿方式；仅仅是意愿，而不是理由，将名称引导到所希望的意义上。第二部分包括：停顿方式、思维转换方式两种。第一种：例如，认识到存在所知的事物，衡量的方式是认识到事物存在的知识。
English
Regarding names, there are two types: real names and imputed names. Imputed names are further divided into two types: those established by arbitrary convention and those established by subsequent realization. The latter is like referring to the Buddha, etc. Assigned names are also divided into two types: those established by arbitrary convention and those established by subsequent realization. The former is like calling an ordinary person a Buddha. The latter is like calling the Buddha 'Hundred Days'. In any case, the root of all names is arbitrary convention. It can be added to other things, or it can be added to oneself, and the two can be combined to explain. The root of the initial name, which ultimately cannot be explained, is arbitrary convention, and what is established based on it is subsequent realization. Is it reliable? Consult the scriptures. Names established by arbitrary convention can be used to explain gods, etc., just like the Buddha. Names with reasons assigned to other things are established by arbitrary convention, but can be explained, such as the Brahmin 'Sun'. Those without reasons cannot be explained, for example, relative to the object referred to, such as a person, a Buddha, golden color. Therefore, these names are combined by intention to show meaning, and it should be known that there is no establishment of entity. Assigned names with reasons, such as those born when flowers bloom are called 'Flower Bloom', etc. The mouth of a vase, etc., is established by subsequent realization and needs to be examined. For the terms of the Buddha, etc., in unfamiliar areas, these terms may also become established by arbitrary convention. For oneself, it is established by arbitrary convention, and for other terms, it may become established by subsequent realization. The name itself is established by subsequent realization, but relative to the object referred to, it becomes established by arbitrary convention, and vice versa. The real name of the sun is established by arbitrary convention, and for the Brahmin, it becomes a name established by subsequent realization. How to combine terms established by arbitrary convention and subsequent realization? How to determine the meaning of words? It should be examined in depth like studying the scriptures. If the real name can explain the reason, naming from the aspects of lineage, action, merit, and substance, then in order, such as: son of a Brahmin, Bodhisattva, condition, wealthy person. Naming for one's own essence, such as Devas, etc. Lineage is the basis for the application of terminology, merit is its ability, action is its effect on the object, substance is dependent on it, and essence is different. Merit is dependent on it, and essence is the same. All names belong to this category. Collection generality and lineage generality are classifications of lineage names. The second part includes: summary, detailed explanation, and three ways of answering. The first is: according to one's own intention, combining one sound with different meanings, including the way of pausing words; it is only intention, not reason, to lead the name to the desired meaning. The second part includes: two ways of pausing, and ways of transforming thoughts. The first is: for example, recognizing that there are knowable things, the way to measure is the knowledge of recognizing the existence of things. --------------------------------------------------------------------------------