Tibetan
་ཆེས་པའི་བསལ་བ་གཉིས། དང་པོའི་མཚན་ཉིད། རང་ཚིག་སྔ་མས་བཞག་པ་རང་ཚིག་ཕྱི་མས་ཉམས་པར་བྱས་པའི་དམ་བཅའ་ལྟར་སྣང་གི་དོན། དཔེར་ན་བུད་མེད་གཅིག་སྔར་མར་དམ་བཅས་ནས་ཕྱིས་མོ་གཤམ་དུ་དམ་བཅས་པའི་ཚེ་བུད་མེད་བུ་སྐྱེད་པའི་ནུས་ལྡན་ཡིན་མིན་གཉིས་ཀ་ཡིན་པ་ལྟ་བུ། གཉིས་པའི་མཚན་ཉིད། དམ་བཅའ་ལྟར་སྣང་གི་དོན་གང་ཞིག །རང་གི་དངོས་ཀྱི་ལོག་ཕྱོགས་ཀྱི་དོན་ཡིད་ཆེས་རྗེས་དཔག་གིས་གྲུབ་པ། དཔེར་ན། སྔར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལུང་ཚད་མར་ཁས་བླངས་ནས། ཕྱིས་སྦྱིན་སོགས་དཀར་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པ་ལས་མ་འོངས་པ་ན་བདེ་བ་མི་འབྱུང་བར་དམ་བཅས་པའི་དོན་ལྟ་བུའོ། །དེས་ན། ཡིད་ཆེས་བསལ་བ་ཡིན་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་རྗེས་དཔག་གིས་བསལ་བ་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་ཅིང༌། སྤྱིར་ཡིད་ཆེས་བསལ་བ་དང་དངོས་པོ་སྟོབས་ ཞུགས་ཀྱི་བསལ་བ་ཡང་མི་འགལ་ལོ། །ཡང་ཀུན་ལས་བཏུས་སུ། ཡིད་ཆེས། ཞེས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ནས་བཤད་པའི་རང་ཚིག་དང་ལུང་ཚིག་གི་མཚན་ཉིད། རིམ་པ་བཞིན་རྒོལ་བ་རང་གིས་བདེན་ཞེན་གྱིས་སྨྲས་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་བརྗོད་པའི་ཚིག་དང༌། དཔྱད་པ་གསུམ་གྱིས་དག་པའི་ལུང་ཡིན་པ། བླ་མ་སྔ་མ་དག་གཉིས་པོའི་མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། བསྒྲུབ་བྱ་བརྗོད་པའི་ཚིག་གང་ཞིག །ཆོས་ཅན་ཡོད་ན་ཚུར་མཐོང་གིས་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱིས་འགྲུབ་པ་ལུང་ལ་མི་བལྟོས་པ་དང་ཞེས་གསུངས་ཏེ་དཔྱད་དོ། །ཞར་ལ་ཕྱོགས་སྐྱོན་གྱི་མཚན་ཉིད། ཕྱོགས་སུ་བཟུང་ལེ་འོ་དེ་ཁོ་ན་ལ་ལྡན་ཞིང༌། དེ་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་མཚན་ཉིད་པ་མ་ཡིན་པར་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་རྟགས་གང་ཞིག །ངོ་བོའི་དོན་སོགས་ཆོས་ལྔ་གང་རུང་གི་དངོས་ཀྱི་ལོག་ཕྱོགས་ཡིན་པ། དབྱེ་ན་ལྔ་ལས། གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱོགས་ལྟར་སྣང་གི་སྐྱོན་ནི། སྒྲ་མཉན་བྱ་ཡིན་པ་ལ་སྒྲ་མཉན་བྱ་ཡིན་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རྒོལ་གྱི་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཞུགས་པ་ལྟ་བུའོ། །ལྷག་མ་བཞིའང་དེས་འགྲེའོ། །སུན་འབྱིན་བཤད་པ་ལ། སུན་འབྱིན་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད། སྐྱོན་ལས་སྐྱོན་དུ་བརྗོད་པས་སྐྱོན་ཅན་གོ་ནུས་པའི་ངག དབྱེ་ན། རང་རྒྱུད་ཀྱི་སུན་འབྱིན་ཡང་དག་དང༌། ཐལ་འགྱུར་གྱི་སུན་འབྱིན་ཡང་དག་གཉིས། རང་རྒྱུད་ནི་སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་ཡིན་པས་བཤད་ཟིན་ནོ། །སུན་འབྱིན་ལྟར་སྣང་གི་མཚན་ཉིད། སུན་འབྱིན་དུ་བཀོད་པ་གང་ཞིག སྐྱོན་ལ་སྐྱོན་དུ་བརྗོད་པས་སྐྱོན་དུ་གོ་མི་ནུས་པ། ཐལ་འགྱུར་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད། ལན་གྱིས་ལྡོག་མི་ ནུས་པའི་ཐལ་ངག །དབྱེ་ན། སྒྲུབ་བྱེད་འཕེན་པ་དང༌། མི་འཕེན་
Chinese
两种极大的驳斥。第一种的定义：以先前的自语所立，被后来的自语所破的，如虚假承诺般的意义。例如，一个女人先前承诺为玛（mar，指未生育的女子），后来承诺为莫霞（mogsham，指寡妇），此时，该女人是否具有生育能力，两种情况皆有可能。第二种的定义：任何如虚假承诺般的意义，其自身的真实反面之意义，透过可信的后设推理所成立。例如，先前承诺佛语为量，后来承诺行布施等善法，未来不会产生安乐的意义。因此，虽有可信的驳斥，但并非所有可信的驳斥都由可信的后设推理所成立，且一般来说，可信的驳斥与事物力量介入的驳斥并不相违。又，在《摄类学》中，将“可信”一词概括地阐述为自语和圣言的定义。依次为辩论者自己以真实执着所说的，陈述所要证明之事的语句，以及通过三种考察所净化的圣言。先前的上师们对两者的定义依次为：陈述所要证明之事的语句，若法性存在，则通过现观以事物力量介入而成立，不依赖于圣言，如此说道并加以考察。顺便一提，宗派过失的定义：仅存在于所执持的宗派之中，并非该宗派所要证明的宗派定义，而是具备成立方式三相之理由。是本体之义等五法中任何一法的真实反面。若加以区分，则有五种。其中，已成立之宗派的虚假过失，例如：声音是可听闻的，因为声音是可听闻的，为了证明这一点，辩论者的量已成立介入。剩余四种也依此类推。关于反驳的阐述：正确反驳的定义：透过将过失说成过失，能使人理解有过失的言语。若加以区分，则有自续的正确反驳和应成的正确反驳两种。自续是正确的立论，因此已阐述完毕。虚假反驳的定义：任何被认为是反驳的，透过将过失说成过失，却不能使人理解为过失。应成正确的定义：无法以回答来反驳的应成语。若加以区分，则有抛出能立和不抛出
English
Two great refutations. Definition of the first: The meaning of a seemingly false promise, where what was established by the previous self-statement is undermined by the later self-statement. For example, a woman who previously promised to be a *mar* (virgin) and later promised to be a *mogsham* (widow), in which case, whether the woman has the ability to bear children, both situations are possible. Definition of the second: Any meaning that is like a false promise, where the meaning of its own true opposite is established through credible post-inference. For example, previously promising that the Buddha's words are valid, and later promising that happiness will not arise in the future from practicing generosity and other virtuous deeds. Therefore, although there is credible refutation, not all credible refutations are established by credible post-inference, and in general, credible refutation and refutation by the force of things are not contradictory. Also, in the *Compendium of Topics*, the term "credible" is broadly explained as the definition of self-statement and scriptural statement. In sequence, they are the words spoken by the debater himself with true attachment, stating what is to be proven, and the scriptural statement purified by the three examinations. The previous lamas defined the two in sequence as: the words stating what is to be proven, if the dharma nature exists, then it is established through direct perception by the force of things, not relying on scripture, so it is said and examined. By the way, the definition of sectarian fault: it exists only in the sect that is held, it is not the sectarian definition that the sect wants to prove, but it is a reason that has the three aspects of the mode of establishment. It is the true opposite of any of the five dharmas, such as the meaning of the entity. If it is divided, there are five types. Among them, the false fault of the already established sect, for example: sound is audible, because sound is audible, in order to prove this, the debater's valid means has already been established and intervened. The remaining four are also explained by analogy. Regarding the explanation of refutation: Definition of correct refutation: speech that can make people understand that there is a fault by saying that a fault is a fault. If it is divided, there are two types: the correct refutation of self-continuity and the correct refutation of consequence. Self-continuity is a correct proposition, so it has been explained. Definition of false refutation: anything that is considered a refutation, but cannot make people understand it as a fault by saying that a fault is a fault. Definition of correct consequence: a consequential statement that cannot be refuted by an answer. If it is divided, there are throwing the means of proof and not throwing
Tibetan
པའི་ཐལ་འགྱུར་ཡང་དག་གཉིས། དང་པོའི་མཚན་ཉིད། ཐལ་འགྱུར་ཡང་དག་གང་ཞིག །ཆོས་ལོག་གིས་རང་གི་ཆོས་ཅན་གྱི་སྟེང་དུ། རྟགས་ལོག་སྒྲུབ་ན་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བ། དབྱེ་ན། རང་རིགས་དང་གཞན་རིགས་འཕེན་པའི་ཐལ་འགྱུར་ཡང་དག་གཉིས། དང་པོའི་མཚན་ཉིད། གང་ཞིག །ཆོས་ལོག་གིས་རང་གི་ཆོས་ཅན་གྱི་སྟེང་དུ། རྟགས་ལོག་སྒྲུབ་ན་རང་དང་རིགས་གཅིག་པའི་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བ་ཡིན་པ། དཔེར་ན་ཕ་རོལ་པོས་མེ་སྟོབས་ཆེན་པོས་ཁྱབ་པར་ནོན་པའི་ས་ཕྱོགས་ན་གྲང་རེག་རྒྱུན་ཆགས་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་པ་ལ། མེ་སྟོབས་ཆེན་པོས་ཁྱབ་པར་ནོན་པའི་ས་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན། མེ་སྟོབས་ཆེན་གྱིས་ཁྱབ་པར་ནོན་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། གྲང་རེག་སྟོབས་ཆེན་རྒྱུན་ཆགས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པའི་ཐལ་འགྱུར་ལྟ་བུ། གཞན་རིགས་འཕེན་པའི་ཐལ་འགྱུར་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད། གང་ཞིག་ཆོས་ལོག་གིས་རང་གི་ཆོས་ཅན་གྱི་སྟེང་དུ། རྟགས་ལོག་སྒྲུབ་ན་རང་དང་རིགས་མི་གཅིག་པའི་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བ། དཔེར་ན་ཕ་རོལ་པོས་སྔོ་འཕྱུར་བ་དང་ལྡན་པའི་མཚན་མོའི་རྒྱ་མཚོར་དུ་བ་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་པ་ན། སྔོ་འཕྱུར་བ་དང་ལྡན་པའི་མཚན་མོའི་རྒྱ་མཚོ་ན་ཆོས་ཅན། མེ་ཡོད་པར་ཐལ། དུ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པའི་ཐལ་འགྱུར་ལྟ་བུ། སྒྲུབ་བྱེད་མི་འཕེན་པའི་ཐལ་འགྱུར་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད། གང་ཞིག །ཆོས་ལོག་གི་རང་གི་ཆོས་ཅན་གྱི་སྟེང་དུ། རྟགས་ལོག་སྒྲུབ་ན་ཚུལ་གསུམ་མ་ཚང་བ། དཔེར་ན། ཕ་རོལ་པོས་ལྟོ་ལྡིར་ཞབས་ཞུམ་གྱིས་དག་ པའི་ས་ཕྱོགས་ན་བུམ་པ་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་པ་ལ། ལྟོ་ལྡིར་བས་དག་པའི་ས་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན། བུམ་པ་མེད་པར་ཐལ། ལྟོ་ལྡིར་བ་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པའི་ཐལ་འགྱུར་ལྟ་བུ། ཐལ་འགྱུར་ལྟར་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད། ལན་གྱིས་ལྡོག་པར་ནུས་པའི་ཐལ་འགྱུར། དཔེར་ན་ཕ་རོལ་པོས་སྒྲ་རྟག་པར་ཁས་བླངས་པ་ལ། སྒྲ་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་པར་ཐལ། མཉན་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །རྒོལ་བའི་མཚན་ཉིད། ཕྱོགས་སྔ་མ་འཇོག་ནུས་པར་ཁས་ལེན་པའི་གང་ཟག །ཕྱིར་རྒོལ་གྱི་མཚན་ཉིད། ཕྱོགས་སྔ་མ་སུན་འབྱིན་པར་ཁས་ལེན་བའི་གང་ཟག །དཔང་པོའི་མཚན་ཉིད། རྒོལ་བ་གཉིས་ཀྱི་རྩོད་པ་རྒྱལ་ཕམ་ཤན་འབྱེད་པར་ཁས་ལེན་པའི་གང་ཟག །གཞན་ཡང་ཐལ་འགྱུར་ལྟར་སྣང་ལ་ལན་འདེབས་ཚུལ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། སྒྲ་རྟག་པར་ཐལ། བྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ། ཁྱབ་པ་འགལ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་དང༌། སྒྲ་མི་རྟག་པར་ཐལ་མཉན་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་དང༌། སྒྲ་མི་རྟག་པར་ཐ
Chinese
两种正确的推论。第一种的定义：正确的推论是指，如果对方以错误的法在自己的法处上，建立错误的理由，且具备三种特征。
English
Two types of valid inferences. Definition of the first: A valid inference is when an opponent, with a false dharma on their own subject, establishes a false reason that possesses three characteristics. Classification: Two types of valid inferences, those that project the same class and those that project a different class. Definition of the first: When an opponent, with a false dharma on their own subject, establishes a false reason that possesses three characteristics of the same class as themselves. For example, if an opponent asserts that in a place overwhelmed by intense fire, there is a continuous sensation of cold. Then, the place overwhelmed by intense fire, the subject, should not be overwhelmed by intense fire, because there is a continuous intense sensation of cold. This is like that kind of inference. Definition of a valid inference that projects a different class: When an opponent, with a false dharma on their own subject, establishes a false reason that possesses three characteristics that are not of the same class as themselves. For example, if an opponent asserts that in the night ocean with blue waves, there is smoke. Then, in the night ocean with blue waves, the subject, there should be fire, because there is smoke. This is like that kind of inference. Definition of a valid inference that does not project a reason: When an opponent, with a false dharma on their own subject, establishes a false reason that does not possess three characteristics. For example, if an opponent asserts that in a clean place with a swollen belly and shrunken legs, there is a pot. Then, the clean place with a swollen belly, the subject, should not have a pot, because the swollen belly is visible but not observed. This is like that kind of inference. Definition of a seemingly valid inference: An inference that can be refuted. For example, if an opponent asserts that sound is permanent. Then, sound, the subject, should be impermanent, because it is audible. Like that. Definition of a proponent: A person who asserts that they can establish the former position. Definition of a refuter: A person who asserts that they can refute the former position. Definition of a witness: A person who asserts that they can distinguish the victory or defeat of the two debaters. Furthermore, the way to respond to seemingly valid inferences will be explained. Sound is permanent, because it is created. Like saying "the pervasion is contradictory." Sound is impermanent, because it is audible. Like saying "the pervasion is uncertain." Sound is impermanent,