Tibetan
་གསུམ་དེ་མཚོན་པའི་མཚན་ཉིད་ཐ་མའི་ཞར་བྱུང་དང་བཅས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གསུམ་པ་ནི་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་ནས་སྒོམ་པའི་རིམ་པའི་གསུམ་པ་གང་ཟག་དེའི་སྒོམ་རིམ་གྱི་ས་བཅད་སྤྲོ་ཞིང༌། དང་པོར་སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་སྐོར་ལ་མཐའ་བཅད་པ།གསུམ་པ་ལ་གསུམ། བརྟེན་པ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱེད་པ། རྟེན་ཞིང་གཉིས་དག་པར་བྱེད་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཞིང་དེར་དོན་མཛད་པའི་རྒྱུའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། མཐའ་བཅད་པ་དང་ཚིག་གི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། འཕགས་པས་འདི་ཡན་ཆད་ཀྱིས་སློབ་པ་དང༌། འདི་ནས་མི་སློབ་པའི་དགེ་འདུན་བསྟན་པར་གསུངས་ཤིང་རྣམ་འགྲེལ་དང་རྒྱན་་སྣང་དུ་ཡང་དེ་ལྟར་རོ། །འདིར་མི་སློབ་པ་སངས་རྒྱས་ལའམ། ས་བརྒྱད་པ་ ཡན་ཆད་ལ་འདོད། །དང་པོ་ལྟར་ན། སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་དུ་སྒོམ་མཁན་བྱང་སེམས་ཡིན་པས་མི་འཐད་ཅིང་ཞིང་དག་སྦྱོར་དང་ཐབས་མཁས་སྦྱོར་བ་ཡང་སངས་རྒྱས་ལ་འདོད་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན། འདི་ཡན་ཆད་དུ་སློབ་པའི་དགེ་འདུན་བཤད་པར་གསུངས་པ་དེས་བདུན་པ་མན་ཆད་ཙམ་ཞིག་བཤད་པར་འགྱུར་ལ། འདོད་ན། སྒོམ་ལམ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ལ་སྒོམ་ལམ་ཆུང་འབྲིང་དགུ་ཀ་ལ་གནས་པ་མ་བཤད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། །ཐུབ་དགོངས་སུ་ནི་འཕགས་པའི་དགོངས་པས་མི་སློབ་པ་སངས་རྒྱས་ལ་བྱེད་པར་འདོད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། དངོས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ནང་དུ་འདུས་པ་སྲིད་པ་དང་ཞི་བ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་འབྲས་བུ་ཁོ་ནའོ། །ཞེས་བཤད་ནས་དེའི་ཤེས་བྱེད་ལ། དེ་ལྟར་ནི་འཕགས་པས། སྲིད་དང་ཞི་བ་མཉམ་ཉིད་དང༌། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར་གསུངས་པ་དང་ནི་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཉམ་པ་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱའོ། །མི་སློབ་པའི་དགེ་འདུན་གྱི་མཚན་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་སྟེ་དེ་གཉིས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ལས་ནི་མི་སློབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ་ཞེས་འདྲེན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ཆད་འབད་རྩོལ་ཞི་བའི་ས་ཡིན་པས་མི་སློབ་པར་བཏགས་པའོ་ཞེས་འདོད་དོ། །འདིར་ཉི་སྣང་ལས། བསླབ་པར་བྱ་བ་ནི་འདི་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གཉིས་ཀ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་ནི་མི་སློབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཕན་ཆད་བསླབ་པར་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དང༌། འདི་ཕན་ཆད་མི་མཐུན་པ་དང་གཉེན་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གནས་སྐབས་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་
Chinese
以上已经讲述了代表这三者的最终特征及其附带内容。第三，在相续中生起并修习的次第的第三，即彼补特伽罗的修习次第的章节进行阐述。首先，对有寂平等性的结合之理进行定论。第三部分有三点：所依能成佛；所依与净土二者清净；佛陀于彼土行利益之因。第一部分有二点：定论和词义。第一点是：圣者说，从这里以上是学习者，从这里开始是不再学习的僧伽，在《现观庄严论释》和《现观庄严论光明疏》中也是如此。这里，不再学习者指的是佛陀或者八地菩萨以上。如果按照前者，那么修习有寂平等性的是菩萨，因此不合理，而且净土清净的结合和方便善巧的结合也必须认为是佛陀。如果按照后者，那么说从这里以上是学习的僧伽，那么就变成了只说了七地以下。如果这样认为，那么修道者是不退转者，而且没有讲述安住于修道小、中、大九个阶段，那么怎么办呢？在《能仁密意》中，认为是圣者的密意，不再学习者指的是佛陀。如是说：实际上，一切相智融入法身之中，有寂平等性的自性，唯是果。说完之后，为了说明其所知，如是圣者说：有寂平等性。在注释中说：应说轮回与涅槃平等性。为了阐明不再学习的僧伽的特征，即证悟二者平等性之后，就不再学习了。引用完毕。有些人认为八地以上是努力止息之地，因此被命名为不再学习。这里，在《日光疏》中说：所要学习的只有这么多，例如，必须断除一切杂染的分别，为了断除清净的分别。证悟二者平等性之后，就不再学习了，因为此后没有要学习的了。并且，从这里开始，已经完全达到了不一致和对治的分别的阶段。
English
The ultimate characteristics representing these three, along with their incidental aspects, have been explained. The third is the third of the stages of cultivation arising in the continuum, elaborating on the section of the stages of cultivation of that individual. First, a conclusion is made regarding the union of existence, peace, and equality. The third part has three aspects: relying on what causes Buddhahood to be attained; purifying both the support and the field; and the cause of the Buddha's actions in that field. The first part has two aspects: the conclusion and the meaning of the words. The first point is: the noble ones have said that up to this point, it is the Sangha that is learning, and from here on, it is the Sangha that is no longer learning, and it is the same in the 'Commentary on the Ornament' and the 'Light on the Ornament.' Here, the non-learner is considered to be the Buddha or the eighth bhumi and above. According to the former, it is unreasonable because the Bodhisattva is the one who meditates on the equality of existence and peace, and the union of pure fields and the union of skillful means must also be considered to be the Buddha. According to the latter, it would mean that only the seventh level and below are being discussed, as it is said that the Sangha that is learning is being discussed up to this point. If one wishes to say that the meditator is irreversible and that the nine stages of small, medium, and large meditation paths are not being discussed, then what? In the 'Intentions of the Sage,' it is believed that the non-learner is the Buddha, according to the intentions of the noble ones. As it is said: In reality, the omniscient one is the only fruit, the nature of the equality of existence and peace, which is contained within the Dharmakaya. After explaining this, to clarify its knowable aspect, the noble ones say: Existence and peace are equal. In the commentary, it is said: The equality of samsara and nirvana should be expressed. In order to clarify the characteristics of the Sangha that is no longer learning, it is said that one no longer learns after realizing the equality of the two. This is quoted. Some believe that the eighth bhumi and above are places of effort and peace, and therefore are named as no longer learning. Here, in the 'Sunlight Commentary,' it says: What needs to be learned is only this much, for example, to abandon the discriminations of all defilements, and to abandon the discriminations of complete purification. One no longer learns by realizing the equality of the two, because there is nothing to learn after that. And from here on, the state of completely exhausting the discriminations of incompatibility and antidote has been empowered.