Tibetan
་པ་སྤངས་པས་ཕུང་པོའི་བདུད་ཆོམས་ཏེ། བདུད་བཞི་ལས་རྒྱལ་བ་ལ་ཟག་པ་ཟད་པ་ཞེས་འབྱུང་བ་ནི་གཞན་རྣམས་དང་མི་མཐུན་ནོ། འདིར་སྦྱོར་བ་ལ་བདུད་བཞི་བཅོམ་པར་བཤད་པ་ནི་རགས་པ་དང་ཕྱོགས་རེ་ལ་དགོངས་སོ། མི་གནས་པར་གནས་པ་ནི་སྲིད་ཞིའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་བསྒོམས་པས་འཁོར་འདས་ཀྱི་མཐའ་ལ་མ་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པ་སྟེ། བར་སྣང་འཕུར་བའི་བྱ་ལ་གནས་ཡོད་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ན་གནས་པ་མ་ཡིན་ས་ལ་ལྟུང་མི་འགྱུར། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ་ཐར་སྒོར་སྤྱོད་པ། །མྱ་ངན་འདས་ལ་མི་རེག་མཚན་མར་སྤྱོད་མ་ཡིན། །ཞེས་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་ལ་འདྲིས་པར་བྱེད་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་རྫོགས་པར་ཡང་དག་མཐའ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པར་གསུངས་སོ། །གདུལ་བྱ་གཞན་གྱི་དོན་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་ཇི་ལྟར་བཏབ་བའི་ཤུགས་ཀྱིས་འཕངས་པ་ལྟར་བྱེད་པ་ནི། སྨོན་ལམ་གྲུབ་པ་སྟེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཞན་གྱི་དོན་ལ་གོ་ཆ་བགོས་ནས་དགེ་རྩ་མ་རྫོགས་པར་ཡང་དག་མཐའ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པ་སྟེ། དཔེར་ན་འཕོངས་བསླབས་སྐྱེས་བུས་གནམ་དུ་མདའ་འཕངས་ཏེ། །མདའ་གཞན་དག་ནི་ཕྱི་བཞིན་བརྒྱུད་མར་ལྟོང་བཏགས་ནས། །སྔ་མའི་མདའ་དེ་ས་ལ་ལྟུང་བའི་སྐབས་མི་འབྱེད། །མི་དེ་འདོད་ན་མདའ་དེ་ས་ལ་ ལྟུང་བར་འགྱུར། །དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་མཆོག་སྤྱོད་པ། །ཤེས་རབ་ཐབས་སྟོབས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་ནི་རྣམ་སྤྱོད་པ། །དེ་དག་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཇི་སྲིད་མ་རྫོགས་པ། །དེ་སྲིད་སྟོང་ཉིད་དམ་པ་དེ་ནི་ཐོབ་མི་བྱེད། །ཅེས་སོ། །ཉན་རང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ནི། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བློས་མ་བཏང་བའི་མཐུས་ཡང་དག་མཐའ་ལ་སློབ་ཀྱང་དེ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པའི་དཀའ་སྤྱད་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་གོམས་པས་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་བར་མ་དོར་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པར་རིག་པ་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །རྟོགས་དཀར་གཏོང་བ་དང་གཏོང་བ་ཆེན་པོ་དང་ཤིན་ཏུ་གཏོང་བ་གསུམ་ལ་དཀའ་སྤྱོད་དུ་མཛད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་འཛིན་པ་མེད་པ་མ་ཆགས་པ་ནི། བསམ་གཏན་དང་ཕྱོགས་མཐུན་སོགས་ཀྱི་ཆོས་དཀར་པོ་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་དག་ཅིང་རོ་མྱང་བ་མེད་པས་ཏེ། བྱང་ཆེན་དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཞེས་སོ། །མི་ཉམས་པ་རོ་མི་མྱང་ཞིང་འཕེལ་བ་ལ་བཤད་དོ། །མི་དམིགས་པ་ནི། རྣམ་པར་ཐར་པའི
Chinese
由于舍弃了（烦恼），摧伏了蕴魔，经中说战胜四魔为漏尽，这与其他宗派不同。此处说通过加行摧伏四魔，是指粗略和部分而言。不住而住，是指将有寂的一切法都观修为空性，以不执着轮回和涅槃的边际的方式而安住。如空中飞翔的鸟儿没有住处，不在那里安住就不会坠落到地上。同样，菩萨行于解脱之门，不触及涅槃，也不行于相。虽然熟悉三解脱门，但在未圆满佛法之前，不会现证真如。为了调伏其他所化众生，如同被往昔所发愿力的力量所推动一般行事，即是愿力成就。也就是说，在一切情况下都披上为利他众生的盔甲，在未圆满善根之前，不会现证真如。譬如，一个学会射箭的人向天空射箭，其他的箭则像后面依次系上的绳子一样，不会让先前的箭落到地上。如果那个人想让箭落地，箭就会落地。同样，行持殊胜的般若波罗蜜多，以智慧、方便、力量和神通来行事，在这些善根未圆满之前，就不会获得殊胜的空性。如是说。不共声闻和缘觉的是，以不舍弃一切有情的力量，即使修学真如，也不会现证，这是因为已经非常习惯了一切难行。也就是说，在未获得一切智之前，在中阴身中也不会现证真如，应当了知。对于舍弃证悟之白法、大舍弃和极舍弃这三者，都作了难行。对于一切法没有执着和贪恋，是指对于禅定和顺品等白法，完全清净且没有品尝其滋味。在那菩提大士之时，是与菩提之道的法相应的，直到现证无上圆满菩提成佛之前，都不会完全退失。如是说。不退失是指不品尝滋味且增长。不缘，是指解脱的
English
Having abandoned (afflictions), the aggregates' demon is subdued. It is said in the scriptures that overcoming the four demons is the exhaustion of outflows, which is different from other schools. Here, it is said that the four demons are subdued through application, which refers to the gross and partial aspects. Abiding without abiding means contemplating all phenomena of existence and peace as equality, abiding in a way that does not cling to the extremes of samsara and nirvana. Just as a bird flying in the sky has no dwelling place, and not abiding there, it will not fall to the ground. Similarly, a Bodhisattva practices the gate of liberation, not touching nirvana, nor practicing with signs. Although familiar with the three gates of liberation, one will not realize Suchness until the Dharma of the Buddha is perfected. To tame other disciples, one acts as if propelled by the power of previous aspirations, which is the accomplishment of aspiration. That is, in all circumstances, one puts on the armor for the benefit of others, and one will not realize Suchness until the roots of virtue are perfected. For example, a person who has learned archery shoots an arrow into the sky, and the other arrows are tied to the previous arrow like ropes successively attached behind, so that the previous arrow will not fall to the ground. If that person wants the arrow to fall, the arrow will fall. Similarly, practicing the supreme Prajnaparamita, acting with wisdom, skillful means, power, and miraculous abilities, one will not attain the supreme emptiness until these roots of virtue are perfected. Thus it is said. What is uncommon to Shravakas and Pratyekabuddhas is that by the power of not abandoning all sentient beings, even if one studies Suchness, one will not realize it, because one is already very accustomed to all hardships. That is, one should know that one will not realize Suchness in the Bardo until one attains omniscience. For the three, abandoning the white Dharma of realization, great abandonment, and extreme abandonment, one practices hardships. Not clinging to or being attached to all dharmas means that for the white dharmas such as meditation and its corresponding qualities, one is completely pure and does not taste their flavor. At the time of that great Bodhi, one is in accordance with the dharmas of the path to Bodhi, and one will not completely degenerate until one manifests complete enlightenment and becomes a Buddha. Thus it is said. Non-degeneration means not tasting the flavor and increasing. Non-objectification refers to liberation.
Tibetan
་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་རྫོགས་པར་སྒོམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་བདག་དང་ཆོས་སུ་དམིགས་པ་སྤོང་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་ཡུན་རིང་པོ་ནས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་ལ་སྤྱོད་སྤྱོད་པ་རྟག་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་བདེ་བར་འདུ་ཤེས་པ་ དང་བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། སྡུག་པར་འདུ་ཤེས་པ་ལ་སྤྱོད་སྤྱོད་པ་ཡིན་གྱིས་དེ་དག་གི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྤྱད་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །མཚན་མ་ཟད་པའམ་མེད་པ་ནི། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་མཚན་མ་མེད་པ་རྫོགས་པར་སྒོམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པ་སྤོང་བར་གནས་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་ཡུན་རིང་པོ་ནས་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་སྤྱོད་པ་སྟེ་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཉེས་པ་དེ་དག་མེད་པར་བྱའོ་སྙམ་སྟེ། ཞེས་སོགས་ཀྱི་བར་དུ་གསུངས་དེ། སྨོན་ལམ་ཟད་པའམ་དེ་མེད་པ་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྨོན་པ་མེད་པ་རྫོགས་པ་སྒོམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ལ་སྲིད་པའི་དགའ་བ་སྤོང་བར་གནས་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་ཡུན་རིང་པོ་ནས་སྨོན་ལམ་ལ་སྤྱོད་སྤྱོད་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་བརྒྱ་བྱིན་དང༌། ཚངས་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་དང་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བ་ལ་མངོན་པར་དགའོ་ནས་ཅི་ནས་ཀྱང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་ཉེས་པ་དེ་དག་མེད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ཆོས་བསྟན་པར་བྱའོ་སྙམ་སྟེ། ཞེས་སོ། །སྔར་བཤད་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དེའི་རྟགས་སམ་དེ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ནི། སྟོང་ཉིད་དང་ཡང་དག་མཐའ་གང་རྟོགས་པས་འབྲས་བུ་ལྔ་འཐོབ་པའི་དེ་གཉིས་ཇི་ལྟར་ན་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་ན་མཚན་མེད་ནས་དངོས་པོ་མེད་པའི་བར་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པར་ཡུམ་སྒོམ་ཞེས་བྱང་སེམས་གཞན་གྱིས་བྱང་སེམས་ གཞན་ལ་དྲི་བ་སྔོན་དུ་བཏང་བ་ན་དེའི་ལན་དུ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་གི་ཆོས་ཡིད་ལ་བྱ་དགོས་པར་བརྗོད་པ་ལ་མཁས་པ་སྟེ། འདི་སྐད་དུ་ཁྱེད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིད་ལ་བྱ། དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ནས་མཚན་མེད་སྨོན་མེད་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་པ། སྐྱེ་བ་མེད་པ། འགོག་པ་མེད་པ། ཁྱེད་ཀྱིས་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་ཡིད་བྱ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡོངས་སུ་མི་གཏང་བར་བྱའོ། །ཞེས་ལུང་སྟོན་པར་བྱེད་ན་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆེན་དེ་དག་གིས་བྱང་ཆེན་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་གིས་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་ལུང་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རིག་པར་བྱའོ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆེན་གྱིས་ཡོ
Chinese
以圆满修习空性之门，断除众生执着于我与法，这些众生长久以来行于四颠倒，恒常执着于常乐我净，为了他们应当行于菩提。如是说。无相或无有是，以圆满修习解脱之门无相，安住于断除众生从色至一切智之间执着于相，这些众生长久以来行于相，乃至心想去除众生们的那些过患。如是等等之间所说。无愿或无彼是，以圆满修习解脱之门无愿，安住于断除众生从色至一切智之间对有之喜乐，这些众生长久以来行于愿，如此帝释天与梵天与世间守护者和转轮王甚为欢喜，务必使众生们的愿之过患得以去除，如是宣说正法。如是想。先前所说的，不退转之彼之相或彼之表征是，以证悟空性与真实之际，如何不显现获得五果之二者？如何不显现从无相至无实有之间，修习般若波罗蜜多，菩萨问其他菩萨，先提出问题，回答时善于陈述必须忆念不退转之法。如此说，您应当唯独忆念空性。同样地结合无相、无愿、无现行、无生、无灭，您应当忆念无实有，也不完全舍弃一切众生。如是授记，那么善现等大菩萨们，应当了知此大菩萨是诸佛薄伽梵所授记为无上圆满菩提者，为何如此？因为如此不退转之大菩萨以。
English
By perfectly meditating on the door of emptiness, one abandons the beings' attachment to self and dharma. These beings have long been practicing the four inversions, constantly clinging to permanence, pleasure, self, and purity. For their sake, one should practice towards enlightenment. So it is said. Signlessness or non-existence is, by perfectly meditating on the door of liberation, signlessness, one abides in abandoning the beings' clinging to signs from form to omniscience. These beings have long been practicing signs, and thinking to remove those faults of the beings. So it is said, and so on. Wishlessness or absence thereof is, by perfectly meditating on the door of liberation, wishlessness, one abides in abandoning the beings' delight in existence from form to omniscience. These beings have long been practicing wishes, such as being delighted in Indra and Brahma and the world protectors and the wheel-turning king, and thinking that the faults of the beings' wishes must be removed, thus teaching the Dharma. So it is said. The previously explained sign of non-retrogression or its representation is, by realizing emptiness and the ultimate reality, how do the two that attain the five fruits not manifest? How do they not manifest from signlessness to non-entity, practicing the Prajnaparamita, when a Bodhisattva asks another Bodhisattva, first posing the question, and in answering, being skilled in stating that one must remember the Dharma of non-retrogression. Thus it is said, you should only remember emptiness. Similarly, combine signlessness, wishlessness, non-manifestation, non-arising, non-cessation, you should remember non-entity, and also not completely abandon all beings. Thus prophesying, then the great Bodhisattvas like Subhuti should know that this great Bodhisattva is prophesied by the Buddhas, the Bhagavat, as the unsurpassed perfect enlightenment, why is that? Because thus the great Bodhisattva of non-retrogression with.