Tibetan
ད་ཕྱིར། །དེ་གོམས་པ་ལས་བདག་འགྱུར་བས། །ལ་ལར་ཟག་པ་ཟད་པར་འགྱུར། ཞེས་པའི་དོན་དུ་སྣང་ལ། དེ་ཡང་ཤེས་རྒྱུད་ལ་ལར་ཆགས་སོགས་ཀྱི་ཉེས་བྲལ་འབྱུང་སྲིད་པ་ཙམ་དུ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཞིང༌། མཐའ་ཡོད་ལ་ནི་སེམས་ཅན་རེ་རེ་ཞིང་འཚང་རྒྱ་ངེས་སུ་སྒྲུབ་དགོས་ལ། དེ་འབྱུང་དུ་རུང་བས་དེར་འགྱུར་བར་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་མི་འགྲོའོ། །དེས་ན་འཁོར་བ་ལ་མཐའ་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་མཐར་ཐུག་པ་ནི་དྲི་མ་བློ་བུར་བ་དང་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཡིན་པས་རྐྱེན་དང་ཕྲད་ན་སྒྲིབ་པ་སྤང་རུང་གཉེན་པོ་སྐྱེ་རུང་ཙམ་ཞིག་ཡིན་ལ་དེ་ཙམ་གྱིས་འཁོར་བ་ལ་མཐའ་ཡོད་པར་སྒྲུབ་མི་ནུས་ཏེ། འབྲས་བུ་འབྱུང་རུང་འབྱུང་ངེས་ལ་ འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་ས་བོན་རྟགས་སུ་བཀོད་ནས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་ངེས་སུ་སྒྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་རེ་རེས་ཀྱང་སེམས་ཅན་དུ་མ་ཞིག་མྱང་འདས་ལ་འགོད་པའི་ཕྱིར། འཁོར་བ་སྟོངས་པར་འགྱུར་ཏེ། སྣོན་པ་མེད་ལ་འགྲིབ་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་འབྲུའི་ཕུང་པོ་བཞིན་ཞེས་སྨྲ་བ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཉུང་དུ་སོང་བའི་བྲི་བ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མང་ཉུང་དུ་འགྲོ་བའི་གཞི་ལ་ནི་འདི་ཙམ་ཞེས་ཚད་ངེས་པ་ཅན་ཞིག་དགོས་ལ། སེམས་ཅན་ཀྱི་ཁམས་ལ་ནི་དེ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །དོན་འདི་ལ་དགོངས་ནས་སྡུད་པར། མ་རིགས་འཁྲུལ་འཁོར་འདི་ལ་ཟད་མེད་འཕེལ་བ་མེད། ཅེས་དང༌། བཟང་སྤྱོད་དུའང༌། ནམ་མཁའི་མཐས་གཏུགས་གྱུར་པ་ཇི་ཙམ་པར། །སེམས་ཅན་མ་ལུས་མཐའ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། ཞེས་སོ། །དེས་ན་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་འཚང་རྒྱ་བར་གསུངས་པ་ནི། རྐྱེན་དང་ཕྲད་ན་དེར་འགྱུར་རུང་ཡོད་པ་ལ་དགོངས་ཏེ། ཐོགས་མེད་ཀྱིས། ཐོགས་མེད་གྱུར་ཀྱང་ཐ་མ་དང་ལྡན་པ། ཞེས་པའི་མདོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར་རྣམ་པར་དག་རུང་ཡོད་པ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་པར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལ་རང་དབང་ཐོབ་པར་བྱས་ནས་དུས་ཡུན་རིང་པོར་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དེ། ལམ་ཤེས་ཀྱིས་འཁོར་བར་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་ རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པ་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་སྤངས་པ་མིན་པ་སྟེ་སྤོང་བར་མི་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནམ་ངང་ཚུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་གནས་ཀྱི་བར་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན
Chinese
再者，由于串习之故，我执会转变，因此在某些情况下，烦恼会被断尽。这似乎是这个意思。也就是说，这仅仅证明了在某些众生的相续中，可能会出现脱离贪欲等过患的情况。对于有边际的情况，则必须证明每个众生都一定会成佛。由于这有可能发生，但并不一定转变成那样，因此不能作为论证的理由。因此，关于轮回有边际的最终论证是，因为客尘和心之自性光明，如果遇到因缘，就仅仅是能够断除障碍、能够生起对治而已，仅仅凭此无法证明轮回有边际，因为果能够产生和一定产生是相违的。例如，就像把种子作为标志来论证一定能生出苗芽一样。此外，由于每个佛和菩萨都会将许多众生安置于涅槃，因此轮回将会空尽，因为它是带有减少而没有增加的，例如就像谷堆一样，这种说法也是不合理的，因为众生减少的减少并未成立，因为对于变多变少的基来说，必须有一个确定的量，而对于众生的界来说，这并未成立。例如，就像虚空一样。考虑到这个意义，在《摄事品》中说：“这个无明轮转，没有穷尽，没有增多。”在《普贤行愿品》中也说：“虚空的边际达到多少，所有众生的边际也是如此。”因此，说一切有情都会成佛，是指考虑到如果遇到因缘，就有可能转变成那样。就像无著所说，经中说“即使是无著，也具有最后”，是指考虑到一切众生都毫无差别地具有能够完全清净的可能性一样。第二，发起了无上菩提心的菩萨，通过获得对烦恼的自主，在很长的时间里修持菩提，也就是说，通过道智在轮回中受生之因的烦恼，在道的阶段的所有状态中，并非特意寻求断除，也就是说，不进行断除，这被称为是其相续中的道智的自性或本性，因为直到轮回存在期间，都是为了众生的利益。
English
Furthermore, due to habituation, self-grasping will transform, so in some cases, afflictions will be exhausted. This seems to be the meaning. That is, this only proves that in some beings' continuums, there may be a situation of being free from the faults of attachment and so on. For the case of having an end, it must be proven that each sentient being will definitely attain Buddhahood. Since this is possible, but it is not certain to transform into that, it cannot be used as a reason for argument. Therefore, the ultimate argument for the cycle of existence having an end is that, because adventitious stains and the nature of mind are luminous, if they encounter conditions, they are only able to remove obscurations and able to generate antidotes, but this alone cannot prove that the cycle of existence has an end, because the fruit being able to arise and necessarily arising are contradictory. For example, it is like using a seed as a sign to argue that a sprout will definitely grow. Furthermore, since each Buddha and Bodhisattva will place many sentient beings in Nirvana, the cycle of existence will be exhausted, because it is with decrease and without increase, for example, like a pile of grain, this statement is also unreasonable, because the decrease of sentient beings becoming fewer has not been established, because for the basis of becoming more or less, there must be a definite amount, but for the realm of sentient beings, this has not been established. For example, like space. Considering this meaning, in the Samgrahani it says: "This wheel of ignorance has no end, no increase." In the Bhadracaryapranidhana it also says: "How much the limit of space reaches, so is the limit of all sentient beings." Therefore, saying that all beings will attain Buddhahood refers to considering that if they encounter conditions, there is the possibility of transforming into that. Just as Asanga said, the sutra says "Even Asanga has a final," which refers to considering that all sentient beings have the possibility of being completely purified without any difference. Second, the Bodhisattva who has generated the mind of unsurpassed Bodhi, by gaining autonomy over afflictions, practices Bodhi for a long time, that is, through the wisdom of the path, the afflictions that are the cause of taking birth in the cycle of existence, in all states of the stage of the path, are not intentionally sought to be abandoned, that is, not abandoning them, this is said to be the nature or essence of the wisdom of the path in his continuum, because until the cycle of existence remains, it is for the benefit of sentient beings.
Tibetan
་བྱེད་པར་ཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །སྔ་མ་ལ་ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། གཞན་དུ་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཞེས་པ་སེམས་བསྐྱེད་ལ་བཟུང་ནས་ངོ་བོ་དང་བྱེད་ལས་སེམས་བསྐྱེད་དང༌། རྒྱན་སྣང་དུ་ལམ་ཤེས་ཀྱི་བཤད་པ་གཉིས་ཕན་ཚུན་མཚོན་པའི་དོན་དུ་འཆད་པ་ནི་མིན་ཏེ། འདིར་རུང་བ་ཡུལ་ངེས་ཁྱབ་པ་གསུམ་ག་ལ་ལམ་ཤེས་སྦྱར་བས་ལྷག་མ་གཉིས་ལ་ཡང་སྦྱར་དགོས་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་ཁྱད་པར་མེད་པས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཞེས་པས་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཡིན་པར་སྦྱོར་ན། རྒྱན་སྣང་དུ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤོང་བར་མི་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ཞེས་འབྱུང་བས་དེ་ལ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་མི་སྤོང་བའི་ཉོན་མོངས་དེ་གང་ཞེ་ན། འདིའི་ལན་ལ་གཉིས། སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་རྒྱུ་བསྟན། དེ་བརྒལ་ལན་གྱིས་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས་བསྟན་བཅོས་ནས་བཤད་པ་ནི། ཉི་སྣང་ལས། བག་ལ་ཉལ་ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པ་ནི་མ་རིག་པ་དང་ལྟ་བའི་ཟག་པས་བསྡུས་པའི་བག་ལ་ཉལ་ཡིན་གྱི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བསམ་བཞིན་དུ་སྲིད་པ་ལེན་པའི་ཕྱིར། འདོད་པ་དང་སྲིད་པའི་ཟག་པས་བསྡུས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ཞེས་གསུངས་ལ། བག་ལ་ཉལ་དེ་གཉིས་ཀྱང་འདོད་པ་དང་ཁམས་གོང་གི་འདོད་ཆགས་གཉིས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ལ་བཤད་པས་དེ་ལ་འདོད་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་མདོ་ནས་བཤད་པ་ལ་ཡང་གཉིས་ལས། བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པ་ལས་འབྱུང་བ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། དེ་དག་གི་འཁོར་བའི་རྒྱུ་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བས་མི་ངོམས་པ་དང༌། བསམས་བཞིན་དུ་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་དང་ཕྲད་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་དང་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མི་སྐྱོ་བ་དང༌། དམ་པའི་ཆོས་འཛིན་པ་ལ་བརྩོན་པ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་བྱ་བ་ཅི་ཡོད་པ་ལ་འགྲུས་པ་དང༌། ཆོས་ལ་ཆགས་པའི་བསམ་པ་དང་མ་བྲལ་བ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་རྣམས་མི་འདོར་བ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་པ་འདི་བརྒྱད་དོ། །འདི་དག་ནི་དགེ་རྩ་ཡིན་ན་ཉོན་མོངས་མིན་པས་དགེ་རྩ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་ཉོན་མོངས་ཞེས་པ་མི་འཐད་པར་དྲིས་པ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་གི་ཚེ་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལགས་ན་དེ་རྒྱུ་ཅིའི་སླད་དུ་ཉོན
Chinese
仅仅是开始行动而已。前者具有遍及性，否则菩提的行为将不会圆满。这里所说的“发心”是指执着于发心，将本体和作用都视为发心，并且在《庄严经论》中将道智的解释视为相互表达意义来讲解，这不是的。因为在这里，如果将道智应用于容许、境的确定和遍及这三者，那么也必须将其应用于剩余的两者，因为没有理由区分。如果将“发菩提心”与发心联系起来，那么在《庄严经论》中也会出现“发菩提心仅仅是通过道智来断除一切烦恼是不可能的”，因为这是它的自性，所以也会导致同样的过失。那么，不舍弃的烦恼是什么呢？对此的回答有两个：指出受生的原因，并通过辩驳来确定。第一点又分为两部分，从论典中解释的是：《日光论》中说：“完全不存在的习气是无明和见解的漏所摄的习气，菩萨为了有意识地受生，不是欲界和有界的漏所摄的。”这样说。这两种习气也被解释为欲界和上界的两种贪欲的处所，所以必须对此表示赞同。第二点是从经中解释，也分为两部分，从《慧海请问经》中出现的是：“如是，它们的轮回之因，与善根相应之烦恼是什么呢？例如，不满足于完全寻求福德资粮，完全执着于有意识地受生，追求与佛相遇，为了使众生成熟而不厌倦，精勤于受持正法，努力于众生的一切事业，不离对法的贪着之心，不舍弃波罗蜜多的持续修习。”这样说了，这是八种。如果这些是善根，那么就不是烦恼，所以提问说“与善根相应的烦恼”是不合理的。在同一部经中说：“世尊，什么时候是善根，那么它又是什么原因成为烦恼呢？”
English
It is just the beginning of taking action. The former has pervasiveness, otherwise the conduct of Bodhi will not be complete. Here, "generating the mind" means clinging to the generation of the mind, regarding both the essence and function as the generation of the mind, and in the Ornament of Realization, explaining the explanation of the wisdom of the path as expressing each other's meaning, which is not the case. Because here, if the wisdom of the path is applied to the three of allowance, determination of the object, and pervasiveness, then it must also be applied to the remaining two, because there is no reason to distinguish. If "generating the mind for Bodhi" is linked to the generation of the mind, then in the Ornament of Realization, it will also appear that "generating the mind for Bodhi is impossible to abandon all defilements only through the wisdom of the path," because this is its nature, so it will also lead to the same fault. So, what is the defilement that is not abandoned? There are two answers to this: pointing out the cause of rebirth, and determining it through refutation. The first point is divided into two parts, what is explained from the treatises is: In the Sunlight Treatise, it says: "The habit that is completely non-existent is the habit that is included in the leakage of ignorance and views, but the Bodhisattva, in order to consciously take rebirth, is not included in the leakage of the desire realm and the realm of existence." It is said like this. These two habits are also explained as the abodes of the two desires of the desire realm and the upper realm, so it is necessary to agree with this. The second point is explained from the sutras, also divided into two parts, what appears from the Question of Sagacious Ocean is: "Thus, what is the defilement of their cause of samsara, which is in accordance with the root of virtue? For example, not being satisfied with completely seeking the accumulation of merit, completely clinging to consciously taking rebirth, pursuing meeting with the Buddha, not being tired of maturing sentient beings, diligently upholding the Dharma, striving for all the affairs of sentient beings, not being separated from the mind of attachment to the Dharma, and not abandoning the continuous practice of the Paramitas." It is said like this, these are eight kinds. If these are roots of virtue, then they are not defilements, so the question is asked that "defilements in accordance with the roots of virtue" is unreasonable. In the same sutra, it says: "World Honored One, when is it the root of virtue, then for what reason does it become a defilement?"