Tibetan
་མོངས་པ་ཞེས་བགྱི། ཞེས་པའོ། །ལན་དུ་ཉོན་མོངས་དངོས་མིན་ཀྱང་དེའི་མིང་གིས་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། དེ་དང་བྱེད་ལས་མཚུངས་པས་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པས་ཁམས་གསུམ་དུ་སྦྱོར་བ་འདིས་ཀྱང་དེར་སྦྱོར་བས་ སོ། །དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་ནི། སེམས་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་མི་ནུས་པས་སོ། ཞེས་གསུངས་པ་ནི། བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོ་འདི་ལྟར་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁམས་གསུམ་དུ་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་ལ། "ཁམས་གསུམ་པ་་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། ཞེས་དང༌། ཇི་སྲིད་ཁམས་གསུམ་པར་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བས་ཡིན་གྱི་སེམས་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ཞེས་སོ། །བཏགས་པའི་དགོས་པ་ནི། མདོ་ལས་མ་ཟིན་ཀྱང་འདི་ཡིན་ཏེ། བྱང་སེམས་ནི་གཞན་དོན་ལྷུར་ལེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞན་དོན་དུ་སྲིད་པར་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རང་དོན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་མི་སྤོང་བར་ཤེས་པའོ། །གཉིས་པ་དཔལ་ཕྲེང་གི་མདོ་ལས་འབྱུང་བ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔེར་ན་ལེན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་སྲིད་པ་གསུམ་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་སའི་རྐྱེན་གྱིས་ཟག་པ་མེད་པའི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་དབང་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ལུས་གསུམ་འབྱུང་སྟེ། ཞེས་པ་སྟེ། འདིས་ཀྱང་ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་ཉོན་ལ་མི་འདོད་དོ། །དེ་ལ་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་ནི། བསྡུ་བ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉག་གཅིག་གིས་སྤོང་བར་བཤད་པའི་ཟག་བཅས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ཕྲ་མོ་སྟེ། དེའི་དཔེ་ལ་སྔ་རབས་པ་དག །གླ་རྩི་བླུགས་པའི་སྣོད་ན་དེ་མེད་ཀྱང་ དྲི་མནམ་པ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་དང་ཉེ་ཉོན་རྣམས་སྤངས་ཀྱང་དེ་དག་གི་རྟེན་བྱས་པའི་བག་ལ་ཉལ་ལོ་ཞེས་འཆད་དོ། །ཟག་མེད་ཀྱི་ལས་ནི་ཉོན་མོངས་དང་མ་འདྲེས་ལ་སྲིད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་སེམས་པ་སྟེ་སྔར་བསྟན་པ་བརྒྱད་པོ་ལྟ་བུར་མངོན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། བཏགས་པའི་མཐའ་དགག །གནས་པའི་དོན་དགོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བོད་སྔ་རབས་པ་ཁ་ཅིག་ཉོན་མོངས་མི་སྤོང་བའི་དོན་ནི། བྱང་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ལ་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་ལེན་དགོས་ལ་དེ་ལ་ཡང་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་དགོས་པས་དེ་རྩབས་དང་རུ་མ་བཞིན་དུ་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ་ཟེར་བ་དང༌། ཨ་དུ་ལ་དྷ་ཤ་ནི། ཉོན་མོངས་ལ་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པ་དང༌། གཉེན་པོ་སྐྱེ་བའི་གེགས་བྱེད་པ་དང༌། སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་དང༌། རང་གི་རིགས་འདྲ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་བཞི་ཡོད་པ་ལས། དང་པོ་གཉིས་སྤོང་ཞིང་ཕྱི་མ་གཉིས་མི་སྤོང་ཞེས་འདོད་པ་ལ། ཉན་ཐོས་ཀྱིས་དེ་གང་གིས་སྤོང༌། ཉོན་མོངས་ཀྱི་རྩ་བ་མ་རིག་པ་དང་འཛིན་སྟངས་འགལ་བའི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ལ་གོམས་པས་ཤེ་ན། འོ་ན་བྱང་སེམས་ཀྱིས་དེའི་སྟེང་དུ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ལ་ཡང་གོམས་པར་བྱས་པས་འཇོག་པར་འདོད་ཀྱང་སྤོང་དགོས་ཏེ། འགལ་ཟླ་སྟོབས་ལྡན་གྲུབ་པས་སོ། །གཞན་ཡང་ལམ་ཤེས་ཟག་བཅས་སུ་བཤད་པའི་ཟག་པ་དེ་ཡང་མ་རིག་པ་དང་སྲེད་པ་སོགས་ལ་འདོད་དགོས་པས་སངས་རྒྱས་ལ་ཡང་ཡོད་དགོས་ཏེ། དེ་ལམ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་སྤོང་ལ་གཉེན་པོ་ གཞན་ཡང་མེད་པས་སོ། །གཞན་ཡང་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་ལ་རྒྱུ་མ་རིག་པ་དང་སྲེད་སོགས་དགོས་ན། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་ཐེག་ཆེན་དུ་ཞུགས་པས་སྲིད་པ་ཇི་ལྟར་འཛིན། མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་དང་ཟག་མེད་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་སོ་ཞེ་ན། བྱང་སེམས་ལ་དེ་གར་སོང༌། དེས་ན་བྱང་སེམས་ཀྱི་དེ་ནི་སྙིང་རྗེ་དང་སྨོན་ལམ་དང་སེམས་བསྐྱེད་སོགས་ཀྱི་དགེ་རྩ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཉོན་མོངས་དང་བྱེད་ལས་མཚུངས་པས་དེར་བཏགས་པའོ་ཞེས་སྔོན་གྱི་མཁས་པ་བྱང་ཡེ་གསུང་བ་ནི། "མདོ་འབྲེལ་གྱི་་གནད་མཁྱེན་པའི་བཤད་པར་སྣང་ཡང་ཕྱི་རབས་པ་དག་གིས་ལེགས་བཤད་དུ་མ་གོའོ། །དེ་ལ་འདི་སྐད་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་དེའི་རྒྱུ་ལས་ཉོན་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ན། བྱང་སེམས་འཕགས་པ་དེ་དག་ལས་དབང་གིས་སྐྱེ་བར་ཐལ་བ་དང༌། སྐྱེ་བ་བླངས་པ་དེ་ལ་འགྲོ་བ་དེ་དང་དེའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གནོད་པར་འགྱུར་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མར། འཕགས་པས་འཆི་དང་རྒ་བ་དང༌། །ན་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྩད་ནས་སྤངས། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་དབང་གིས་སྐྱེ། །དེ་ལ་དེ་མེད་ཕྱིར་དེ་མེད། ཅེས་དང༌། འགྲེལ་པར་ཡང༌། འཁོར་བ་ནི་འདིར་ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ན་ཁམས་གསུམ་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །དེ་ནི་ཟག་པ་མེད་པས་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་ཡིན་ལ། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པས་མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་དེ་ཉིད་དེ། ཞེས་པས་སོ། །གཞན་ཡང་བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོའི་མདོ་ལས་བསྟན་ ཤོག་ལྷེབ་ ༦༧༣ ནས་ ༧༠༠ བར།
Chinese
称之为烦恼。这是（经文中的）意思。回答：虽然不是真正的烦恼，但用它的名字来称呼的原因是，因为它和烦恼的作用相同。烦恼将众生束缚于三界，这个（菩萨的行为）也同样将众生束缚于三界。对于真实（的烦恼）的损害是，（菩萨的）心不能被烦恼所染污。如是说。智慧海（论师）这样解释：像这样，具有这种自性的烦恼，菩萨将众生束缚于三界。“三界也是从烦恼中产生的。”并且，“只要将众生束缚于三界就可以了，不是因为心被烦恼所染污。”是这样说的。命名的必要是：虽然经文中没有明确说明，但这是因为要显示菩萨是完全为了利益他人。为了利益他人而在轮回中受生，因此要知道为了自己的利益也不会舍弃烦恼。第二，出自《宝鬘经》：如是说：“世尊，譬如以取受的因缘，从有漏业的因中产生三有，同样，世尊，以无明习气的地的因缘，从无漏业的因中产生阿罗汉、独觉和获得自在的菩萨们的三种意生身。”这（段经文）也同样不承认有漏业是烦恼。其中的无明习气的地，出自《摄论》：是如来智慧唯一断除的，被称为有漏的微细恶处。对此，古代的论师们说：就像装过酥油的容器，即使里面没有酥油，仍然会闻到酥油的味道一样，即使断除了烦恼和随烦恼，仍然存在作为它们所依之地的习气。无漏业是指不与烦恼混合，却成为轮回之因的心，就像前面所说的八种（无漏业）那样显现。第二部分分为两点：驳斥假立的边见，确立存在的意义。第一点是：一些藏族古人说，不舍弃烦恼的意思是，菩萨为了利益众生需要在轮回中受生，而受生也需要烦恼作为因，因此像树根和嫩芽一样保留烦恼。阿杜拉达夏说：烦恼是痛苦的
English
It is called affliction. This is the meaning (in the scripture). Answer: Although it is not a real affliction, the reason for calling it by its name is that it has the same function as affliction. Affliction binds beings to the three realms, and this (the bodhisattva's action) also binds beings to the three realms. The harm to the real (affliction) is that (the bodhisattva's) mind cannot be defiled by affliction. Thus it is said. The wise sea (teacher) explains it this way: Like this, with afflictions of this nature, the bodhisattva binds beings to the three realms. "The three realms also arise from affliction." And, "As long as it binds beings to the three realms, it is not because the mind is defiled by affliction." That's how it is said. The necessity of naming is: Although it is not explicitly stated in the scriptures, it is because it shows that the bodhisattva is completely for the benefit of others. In order to benefit others, they take birth in samsara, so it should be known that afflictions are not abandoned for their own benefit. Second, it comes from the Garland of Jewels Sutra: As it is said: "World Honored One, just as with the cause of taking, the three existences arise from the cause of contaminated karma, similarly, World Honored One, with the cause of the ground of ignorance habit, the three mind-made bodies of arhats, solitary buddhas, and empowered bodhisattvas arise from the cause of uncontaminated karma." This (passage) also does not admit that contaminated karma is affliction. The ground of ignorance habit, from the Compendium: It is the subtle evil place of contamination, which is said to be uniquely eliminated by the wisdom of the Tathagata. For this, the ancient teachers said: Just like a container that has contained ghee, even if there is no ghee inside, it will still smell of ghee, even if afflictions and secondary afflictions have been eliminated, there are still habits that serve as their basis. Uncontaminated karma refers to the mind that is not mixed with afflictions but becomes the cause of samsara, just like the eight (uncontaminated karmas) mentioned earlier. The second part is divided into two points: refuting the fabricated extremes, and establishing the meaning of existence. The first point is: Some ancient Tibetans say that the meaning of not abandoning afflictions is that bodhisattvas need to take birth in samsara in order to benefit sentient beings, and taking birth also requires afflictions as the cause, so they keep afflictions like roots and shoots. Aduladasha said: Afflictions are suffering.
Chinese
生起苦恼，以及制造对治产生的障碍，还有取受有生，以及具有生起自己同类之能力这四种。其中，如果认为前两种要断除，后两种不舍弃。那么，声闻以什么断除呢？如果说是通过串习与烦恼之根本无明和执著相违背的补特伽罗无我。那么，菩萨在那之上也串习了法无我，即使想要安住，也必须断除，因为已经成就了强大的对治。另外，经中说道智是有漏，那么那个有漏也必须认为是无明和贪欲等，所以佛也必须具有，因为道智不能从一切方面断除，而且也没有其他的对治。另外，如果取生需要因无明和贪欲等，那么声闻、独觉、阿罗汉进入大乘后，如何执持世间呢？如果说是以无明习气的地和无漏之业。那么，菩萨那里又怎么说呢？因此，菩萨的那个就是大悲心和愿望以及发心等的善根，那也是因为与烦恼作用相同，所以在那里安立，这是以前的智者降央耶谢所说的。“虽然显现为通达经续要点的解说，但是后代人却没有理解为善说。”对此也可以这样说：如果说那个生的因是烦恼自性，那么就会导致圣菩萨们被业所控制而生，而且取生之后，会被那个道和那个道的痛苦所损害，那也是不合理的。如《宝性论》中说：“圣者已断死和老，以及生病的痛苦之根源。由业和烦恼力而生，彼无故此亦无。”以及解释中也说：“轮回在此被认为是无漏界中三界的影像。那是由于无漏而显现积聚的缘故是轮回，也是由于有漏之业和烦恼没有显现积聚的缘故是涅槃。”等等。另外，《慧海经》中宣说。 第673页至700页。
English
Generating suffering, and creating obstacles to the arising of antidotes, as well as taking rebirth, and having the power to generate its own kind, these are the four. Among them, if it is thought that the first two should be abandoned and the latter two not relinquished. Then, by what does a Hearer abandon that? If it is said that it is through familiarizing oneself with the selflessness of the person, which is contrary to the root of affliction, ignorance, and clinging. Then, a Bodhisattva also familiarizes himself with the selflessness of phenomena on top of that, and even if he wants to abide, he must abandon it, because a powerful antidote has been accomplished. Furthermore, the outflows that are explained as path-knowledge with outflows must also be considered as ignorance and craving, etc., so the Buddha must also have them, because path-knowledge does not abandon them in all aspects, and there is no other antidote. Furthermore, if taking rebirth requires causes such as ignorance and craving, then how do Hearers, Solitary Realizers, and Arhats who have entered the Great Vehicle hold onto existence? If it is said that it is through the ground of ignorance's habitual imprints and stainless karma. Then, where does that go for Bodhisattvas? Therefore, that of a Bodhisattva is compassion and aspiration and the roots of virtue such as the generation of the mind of enlightenment, and that is also established there because it has the same function as afflictions, as said by the wise Jamyang Yeshe of the past. "Although it appears to be an explanation that understands the key points of the sutras and tantras, later generations have not understood it as a good explanation." It can also be said like this: If the cause of that birth is said to be the nature of affliction, then it would follow that the noble Bodhisattvas are born under the control of karma, and after taking birth, they would be harmed by the suffering of that path and that path, which is also unreasonable. As it says in the Uttaratantra: "The noble ones have completely abandoned the roots of death and old age, and the suffering of illness. Born by the power of karma and affliction, because that is absent in them, this is also absent." And in the commentary it also says: "Samsara is considered here to be the image of the three realms in the stainless realm. That is samsara because it is manifestly accumulated by the stainless, and it is also Nirvana because it is not manifestly accumulated by karma and affliction with outflows." And so on. Furthermore, it is taught in the Sutra of the Ocean of Intelligence. Pages 673 to 700.