Tibetan
་འདི་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་ཅིག་གིའོ། །གཞན་ནི་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པར་གནས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་གྱི་ས་དགུ་ནི་སྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་དོ། །འདོད་པའི་ཁམས་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ནི་དེར་ཡུམ་དོན་དམ་པར་གནས་པ་མེད་པར་སྟོན་པ་ལྷུར་ལེན་པ་ཡིན་གྱི། ས་དགུ་བཤད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཟུགས་མེད་དང་པོ་གསུམ་དང་བསམ་གཏན་ས་དྲུག་སྟེ་དགུ་དང༌། ཁམས་གསུམ་གྱི་ས་དགུ་ལ་བརྟེན་པའི་ལུགས་གཉིས་བཤད་ཅིང༌། རྣམ་ཀུན་ཏུ་ཡང་འདི་གཉིས་གདམ་ང་ཅན་དུ་མཛད་པའི་ཕྱི་མ་ནི་མངོན་པ་གོང་འོག་རྣམས་དང་མཐུན་ལ། སྔ་མ་ནི་སྲིད་རྩེ་ཆེས་མི་གསལ་བ་དང༌། འདོད་པ་ཆེས་མ་ཞི་བས་དེ་གཉིས་ལ་ཟག་མེད་བརྟེན་པ་མངོན་པ་ནས་འགོག་གོ །འོན་ཀྱང་སྔ་མས་ཟེར་བ་ལྟར་བྱང་སེམས་ཐབས་མཁས་པས་སྲིད་རྩེ་དང་འདོད་པའི་མི་གསལ་བ་དང༌། གཡེང་བས་མི་གནོད་པར་མངོན་པས་ལུགས་སྔ་མ་ཡང་མི་འཐད་པ་མེད་པར་སེམས་སོ། །སྤྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་གཞུང་འདིར་ ནི་ས་དགུ་པོ་དེ་སྤང་བྱ་སྤོང་བའི་རྟེན་ལ་བཤད་ན་འགྲིག་གོ །དེ་ནི་སྒོམ་ལམ་གྱི་སེམས་རྟེན་ཡིན་ལ། ལུས་རྟེན་ནི་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་བའི་རྟེན་ལ་འདོད་པའི་ལྷ་མི་དགོས་ལ། སྐྱེས་ཟིན་གནས་པའི་རྟེན་ལ་བྱང་སེམས་འཕགས་པ་གཟུགས་མེད་དུ་མི་སྐྱེ་བས་གཟུགས་ཀྱི་རྟེན་དང༌། ཉན་ཐོས་ལ་ནི་གཟུགས་མེད་ཀྱི་རྟེན་ཅན་ཡང་ཡོད་དོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་སེམས་རྟེན་ནི་ལུགས་ཕྱི་མ་ལྟར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་དག་ནི་ཤིན་ཏུ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདོད་ཁམས་དང༌། བསམ་གཏན་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་བཞི་དག་སྟེ་ས་དགུ་ལ་བརྟེན་པའམ། ཁམས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྒོམ་སྤང་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་དང༌། སོགས་པས་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངའི་བར་རྣམ་པ་དགུའི་གཉེན་པོའི་ངོ་བོར་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་དགུ་ནི། སྒོམ་སྤང་གི་དྲི་མ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དེ་མ་ལུས་པ་དག་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། རྒྱུ་དེ་དྲི་མ་མཐའ་དག་དག་བྱེད་ཡིན་ན། འབྲས་བུ་དེ་དྲི་མ་མ་ལུས་པ་ལས་གྲོལ་དགོས་པས་སོ། །ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་གྱི་རྣམ་དག་ནི་དྲི་མ་མ་ལུས་པས་དག་པའི་ཤིན་ཏུ་བའི་ཅིག་ཤོས་ཉི་ཚེ་བའི་རྣམ་དག་ཅེས་བྱ་སྟེ། ས་དགུ་ལ་བརྟེན་པའི་སྒོམ་སྤང་ཆེ་འབྲིང་དགུའི་གཉེན་པོར་འབྱུང་བའི་ཉན་རང་གི་སྒོམ་ལམ་ཆུང་འབྲིང་དགུ་ནི
Chinese
说“这没有矛盾”是一些人的观点。另一种解释是，从无障碍地存在开始，直到无所有处的极致之间的九地是修道。提到欲界等是为了强调在那里没有真实的胜义谛存在，而不是为了解释九地。因此，解释了无色界的前三地和六个禅定地，共九地，以及依赖三界九地的两种方式。在任何情况下，后一种方式都与上下部的《俱舍论》相符，而前一种方式则因为有顶天极不明显，欲界极不寂静，所以《俱舍论》禁止无漏法依赖于这两者。然而，按照前一种方式的说法，菩萨以善巧方便，有顶天和欲界的不明显以及散乱不会造成损害，因此我认为前一种方式并非不合理。总的来说，虽然如此，但在此论中，如果将这九地解释为所断之法和断除的所依，则是合适的。这是修道的心之所依，而身之所依，对于未生者生起的所依，不需要欲界的天人和人，对于已生者安住的所依，圣菩萨不会生于无色界，因此是色界的所依，而对于声闻来说，也有以无色界为所依的情况。声闻的心之所依应按照后一种方式来理解。 第二，佛的清净被称为极清净，即依靠欲界、禅定和无色界的四种等至，共九地，或者说，以三界所摄的违品，即修所断的大之大，以及以“等”字包括的小之小等九种对治，依次作为大乘修道的小之小等九种的体性，是因为它是使修所断的垢染全部清净的原因。这是周遍的，因为如果这个因能使一切垢染清净，那么这个果就必须从一切垢染中解脱。声闻、独觉、阿罗汉的清净被称为以一切垢染清净的极清净的另一种，即少分的清净，即依靠九地的修所断的大、中、小的对治而产生的声闻、独觉的修道的小、中、大九种。
English
Some say, "There is no contradiction here." Others explain that the nine grounds, from the state of being without obstruction up to the peak of the sphere of nothingness, are the path of meditation. Mentioning the desire realm and so forth is to emphasize that the ultimate truth does not exist there, not to explain the nine grounds. Thus, the first three formless realms and the six dhyana grounds, totaling nine, and the two ways of relying on the nine grounds of the three realms are explained. In any case, the latter method is consistent with the upper and lower Abhidharma, while the former method is rejected by the Abhidharma because the peak of existence is extremely unclear and the desire realm is extremely unpacified, so the uncontaminated is not based on these two. However, according to the former's statement, bodhisattvas with skillful means are not harmed by the unclearness and distraction of the peak of existence and the desire realm, so I think the former method is not unreasonable. In general, although this is the case, in this text, it is appropriate to explain these nine grounds as the basis for abandoning what is to be abandoned. This is the mind basis of the path of meditation, and the body basis, for the basis of the unborn arising, does not require the gods and humans of the desire realm, and for the basis of the already born abiding, noble bodhisattvas do not arise in the formless realm, so it is the basis of the form realm, and for the hearers, there are also those with the formless realm as their basis. The mind basis of the hearers should be understood according to the latter method. Second, the purity of the Buddha is called the extremely pure, that is, relying on the four samapattis of the desire realm, dhyana, and formless realm, totaling nine grounds, or the opponents included in the three realms, that is, the great of the great of what is to be abandoned by meditation, and the nine antidotes such as the small of the small included by "etc.", in order, as the nature of the small of the small of the Mahayana path of meditation, etc., are the cause of purifying all the defilements of what is to be abandoned by meditation. This is pervasive, because if this cause can purify all defilements, then this result must be liberated from all defilements. The purity of the hearers, solitary realizers, and arhats is called the other of the extremely pure purified by all defilements, that is, the partial purity, that is, the nine small, medium, and large paths of meditation of the hearers and solitary realizers that arise as antidotes to the large, medium, and small of what is to be abandoned by meditation relying on the nine grounds.
Tibetan
་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་ཅིག་ཤོས་ཉོན་སྒྲིབ་ཙམ་དང༌། དེ་དང་གཟུང་རྟོག་ཙམ་གྱི་དྲི་མ་ ཕྱོགས་རེ་བ་རྣམ་པར་དག་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། རྒྱུ་དེ་དྲི་མ་ཉི་ཚེ་བའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ན་དེས་ཐོབ་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་དྲི་མ་ཕྱོགས་རེ་ཙམ་ལས་གྲོལ་བ་ཡིན་པས་སོ། །ཁ་ཅིག་གཞུང་འདིས་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྣམ་དག་དེ་ཉན་རང་ལས་ཤིན་ཏུ་བར་བསྟན་པར་འདོད་པ་དང༌། གཞན་དག་འདིས་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྣམ་དག་ཤིན་ཏུ་བ་བཏགས་པ་བར་འཆད་པ་གཉིས་ཀ་མི་འཐད་དེ། མཚམས་སྦྱར་དུ་སངས་རྒྱས་དང་ཉན་རང་གི་རྣམ་དག་ཤིན་ཏུ་བ་ཡིན་མིན་དུ་བཤད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དྲིས་པའི་ལན་དུ་བཤད་དགོས་པ་དྲིས་ལན་མ་འབྲེལ་བར་འགྱུར་ཏེ། བ་ལང་བ་མིན་གྱི་ཁྱད་པར་དྲིས་པ་ལ་རྟ་དང་མ་ཧེའི་མཆོག་དམན་དང་རྟ་མ་ཧེ་བཏགས་པ་བར་འཆད་པ་བཞིན་ནོ། །འདིར་སྒོམ་ལམ་དགུའི་མདོ་སྦྱར་ཡང་འབྱམས་ཀླས་བར་སྣང་བས་མ་དྲངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། རྩོད་པ་དང༌། ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། སྒོམ་སྤང་ཆེ་རིམ་དགུའི་གཉེན་པོར་ཆུང་རིམ་ནས་འབྱུང་བའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒོམ་ལམ་དགུ་པོ་དེ་དྲི་མ་མཐའ་དག་དག་བྱེད་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཇི་ལྟར་ན་དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་དག་དེ་ཉེ་བར་མ་བཏགས་པའི་རྣམ་དག་ཤིན་ཏུ་བ་ཡིན་ཏེ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། སྤང་གཉེན་གྱི་རིམ་པ་དེ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྤང་བྱ་ཆེན་པོ་ཆེན་པོས་དང་ཆུང་ངུ་ཆུང་ངུས་གཞོམ་དགོས་པས་ཤེ་ནའོ། །དེ་ལྟར་ན་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པས་རྩོད་པ་འདི་ལྟར་ཁོང་ནས་བཏོན་ནས་དེའི་ལན་དུ་རྩོད་པ་འདི་ཁྲུས་མཁན་གྱི་དཔེས་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་དག་ཤིན་ཏུ་བར་སྒྲུབ་སྟེ། དེས་ན་འདི་རྩོད་སྤོང་ཡིན་ གྱི་སྒྲུབ་བྱེད་ནི་གོང་གི་ལས་ལྷག་པ་འདིར་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །དོགས་པ་འདི་འོང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་གོང་དུ་རྣམ་མཁྱེན་ཤིན་ཏུ་བ་དངོས་དང་ཉན་རང་གི་དེ་བཏགས་པ་བར་བཤད་པ་ན། ཁ་ཅིག་འདི་སྙམ་དུ་དེ་དག་གི་རྒྱུ་མཚན་ནི་རྒྱུ་སྒོམ་ལམ་གྱིས་སྤང་བྱ་མ་ལུས་པ་དང་ཕྱོགས་རེ་བ་འཇོམས་པས་ཡིན་ལ། འཇོམས་ཚུལ་ཡང་སྤང་བྱ་ཆེ་རིམ་དང་གཉེན་པོ་ཆུང་རིམ་ནས་ཡིན་པས་འདི་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་འདི་ཡང་མི་འཐད་དོ་སྙམ་པ་སྟེ། ཕྱི་འགྲེལ་གྱི་སྤང་བྱ་ལ་ཀླན་ཀ་སོང་ཚུལ་གྱིས་ཤེས་ཏེ། དོགས་པ་འདི་འདྲ་བ་ཞིག་མ་བསླང་ན་འོག་གི་ལན་མ་འབྲེལ་བ་དང་ཟློས་པར་འགྱུར་རོ། །དོགས་པ་སློང་ཚུལ་འདི་མི་ཤེས་པར་གཞུང་འདིས་ཤིན་ཏུ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྒྲུབ
Chinese
所有种类的另一部分是烦恼障，以及与其相关的能取所取分别念的垢染。 因为这是使部分清净的因。普遍存在，如果因是微小垢染的对治，那么由此获得的果也是从部分垢染中解脱。有些人认为此论典将菩萨的清净显示为比声闻缘觉更胜一筹，另一些人则解释说此论典将菩萨的清净安立为胜过声闻缘觉，这两种说法都不合理。如果结合起来，当被问及佛和声闻缘觉的清净是否殊胜的原因时，所说的回答将变得不相关。就像被问及牛和非牛的区别时，回答马和水牛的优劣以及马和水牛的安立一样。这里虽然结合了九次第定之道，但并没有引用《无边虚空经》。第二部分分为两部分：辩论和回答。第一部分是：作为对治九种渐增所断之物的，从小到大出现的九种大乘道，以其是使一切垢染清净之因的理由，那么这些道的果，即佛的清净，怎么会不是不近取的清净，而是殊胜的呢？因为所断和对治的次第不合理。如果说大的所断应该用大的来摧毁，小的所断应该用小的来摧毁，那又如何呢？这样，阿阇黎（老师）的想法是从内心提出这样的辩论，并作为对此的回应，通过洗衣人的例子来消除这种辩论，从而成立佛的清净是殊胜的。因此，这是一种辩论的消除，而不是成立，因为这里没有任何比上述更多的东西。产生这种疑惑的原因也在于，上面说一切智是真实的殊胜，而声闻缘觉的清净是安立的。有些人这样认为，这些的原因是，因，也就是道，摧毁了所有的所断和一部分，而摧毁的方式是从大的所断到小的对治。因此，这不合理，所以果的差别也不合理。通过了解外释中对所断的责难方式就可以知道。如果不提出这样的疑问，下面的回答将变得不相关和重复。如果不了解提出疑问的方式，此论典将分别成立殊胜
English
The other of all kinds is only the obscuration of affliction, and the stain of the grasping and appearance thought associated with it. Because it is the cause of purifying a part. It is pervasive, because if the cause is the antidote to a minor stain, then the result obtained from it is also liberation from only a part of the stain. Some think that this treatise shows the purity of the Bodhisattva as superior to that of the Hearers and Solitary Realizers, while others explain that this treatise establishes the purity of the Bodhisattva as superior. Both of these are unreasonable. If combined, when asked for the reason why the purity of the Buddha and the Hearers and Solitary Realizers is superior or not, the answer given will become irrelevant. It is like when asked for the difference between a cow and a non-cow, answering the merits and demerits of a horse and a buffalo, and the establishment of a horse and a buffalo. Here, although the sutra of the nine stages of meditation is combined, it is not quoted from the "Boundless Space Sutra." The second part has two parts: debate and answer. The first part is: As an antidote to the nine progressively increasing objects to be abandoned, the nine Mahayana paths that arise from small to large, by the reason that they are the cause of purifying all stains, then how can the result of these paths, the purity of the Buddha, not be the purity that is not closely taken, but be superior? Because the order of what is to be abandoned and the antidote is unreasonable. If it is said that the great object to be abandoned must be destroyed by the great, and the small object to be abandoned must be destroyed by the small, then what about it? In this way, the Acharya's (teacher's) thought is to raise this debate from within, and as a response to it, to establish the Buddha's purity as superior by eliminating this debate with the example of the washerman. Therefore, this is an elimination of debate, not an establishment, because there is nothing more here than the above. The reason for this doubt is also that above it was said that omniscience is truly superior, and the purity of the Hearers and Solitary Realizers is established. Some think that the reason for these is that the cause, that is, the path, destroys all the objects to be abandoned and a part, and the way of destroying is from the great object to be abandoned to the small antidote. Therefore, this is unreasonable, so the difference in the result is also unreasonable. It can be known by understanding the way in which the external commentary criticizes the objects to be abandoned. If such a question is not raised, the following answer will become irrelevant and repetitive. If the way of raising the question is not understood, this treatise will separately establish superiority.