Tibetan
རྣམས་ལ་མི་རྟག་སོགས་སུ་སོ་སོར་རྟོག་ཅིང་མི་དམིགས་པ་དང་ལྡན་པས་རྣམ་མཁྱེན་ཡིད་བྱེད་མི་འདོར་བ་དང༌། ཐེག་དམན་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་སྐབས་མི་འབྱེད་པ་དང༌། ཕུང་པོ་ནས་མ་འདྲེས་པའི་བར་རྣམས་རང་རང་གི་སྟོང་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་མིན་པ་དང༌། དེ་རྣམས་དང༌། དེའི་སྟོང་ཉིད་དག་ཕན་ཚུན་དེའི་རང་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་རྣམས་རིམ་པ་ལྟར་ཕྱིན་དྲུག་ཡིན་པ་རྣམས་སོ། །དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནི་རྣམ་མཁྱེན་ཡིད་བྱེད་དང་བྲལ་བས་ཕར་ཕྱིན་ནས་མ་འདྲེས་པའི་བར་རྣམས་སྒོམ་པ་ན་དེ་དག་ཏུ་རློམ་པས་དངང་བ་སོགས་སུ་འགྱུར་བར་གསུངས་པའོ། །དགེ་བཤེས་ནི་ཕུང་པོ་ནས་མ་འདྲེས་པའི་བར་གྱི་ཆོས་རྣམས་མི་རྟག་སོགས་སུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའམ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་སྟོན་པ་དང་སོགས་པས་ཐབས་མཁས་དང་བདུད་ལས་རྣམས་སྟོན་པ་དང་དགེ་རྩ་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་མཁྱེན་མ་གཏོགས་པ་ཉན་རང་གི་སར་བསྔོར་མི་འཇུག་པའོ། །དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནི་ཕྱིན་དྲུག་དང་བྲལ་བའི་དོན་དུ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མ་གསུངས་ཀྱི་སྙན་དངགས་མཁན་གྱི་རང་བཟོའོ་ཞེས་སྟོན་པ་དང༌། ཕྱིན་དྲུག་ལ་མོས་པ་བཟློག་ནས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་དང༌། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་རྣམས་བདག་དང་བདག་གིས་སྟོང་ན་སངས་རྒྱས་ཏེ་ཅི་བྱ་ཞེས་སྟོན་ཞིང་བདུད་ལས་དང་བདུད་ལས་མིན་པ་མི་སྟོན་པ་ནི་སྡིག་གྲོགས་སུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་རིམ་པ་ལྟར་གཞུང་དང་ལམ་དང་འབྲས་བུ་སྤོང་བའི་སྡིག་གྲོགས་སོ། །དེས་ན་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དེ་གཉིས་བོར་བ་ནི་ཡོངས་འཛིན་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། ལེ་བརྒྱད་མར་ཐབས་མཁས་དང་ཡོངས་འཛིན་གཉིས་སོ་སོར་མཛད་ཀྱང་རྒྱན་སྣང་དང་འདི་གཉིས་སུ་དེ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ནས་དགེ་བཤེས་ཉིད་ཡོངས་འཛིན་དུ་འཆད་དོ། །ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་གྱི་དགེ་བཤེས་ནི་ཡོངས་འཛིན་ཡིན་ནོ། །གསུམ་གང་ན་ཐབས་མཁས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་སྟོང་ཉིད་འཇིགས་པའི་གནས་མིན་པ་ལ་འཇིགས་པའི་དངང་བ་དང་དེ་ལ་རྒྱུན་དུ་འཇིགས་པའི་སྐྲག་པ་དང༌། སྐྲག་པ་དེ་ཉིད་ངེས་པར་གྱུར་པའི་ཀུན་ཏུ་སྐྲག་པ་སྟེ། དེ་དག་གི་གཉེན་པོར་གདུལ་བྱའི་སེམས་སྟོང་ཉིད་ལ་མི་འགོང་ཞིང་མི་སྐྲག་པ་དང་སོགས་པས་ཀུན་ཏུ་མི་སྐྲག་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པའོ། །ཆོས་སྟོན་པའི་ཁྱད་པར་ནི་རྒྱལ་པོའི་བཙུན་མོ་སྡུག་པ་ཤི་བའི་བརྡ་སྤྲོད་པ་དང་འདྲ་བར་གདུལ་བྱའི་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་མཐའ་དག་བདག་གཉིས་མེད་པར་སྟོན་པ་དང་སོགས་པས་མངོན་མཐོའི་ལམ་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །འགལ་རྐྱེན་སྤོང་བའི་ཁྱད་པར་ནི། ཕྱིན་དྲུག་གི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སེར་སྣ་ནས་ཤེས་འཆལ་གྱི་བར་དང་མི་ལྡན་པ་སྟེ་བདེ་འགྲོ་དང་ངེས་ལེགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་གདུལ་བྱ་ལ་ ཐོབ་པར་བྱེད་པས་སོ། །གལ་ཏེ་ཡོངས་འཛིན་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་མི་འཐད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གཉིས་ཀའི་སྟོན་པ་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་པས་ཤེ་ན། ཡོངས་འཛིན་ལ་བཟང་ངན་མེད་ཀྱང་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཚུལ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། འདིས་ནི་རྣམ་མཁྱེན་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་བསྐྱེད། ཆོས་རྣམས་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ། དགེ་རྩ་རྣམ་མཁྱེན་དུ་སྟོབ་པའི་བསྔོ་བ་གསུམ་སྦྱོར་ལམ་པ་ལ་སྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ཡོངས་སུ་འཛིན་ལ། ཉན་རང་ལ་དེ་ལྟར་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཡང་གདུལ་བྱ་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས་ཡིན་གྱི་སངས་རྒྱས་ལ་ཉེ་རིང་ཡོད་པར་མིན་ཏེ། ཆུ་དྭངས་པ་དང་བརྙོགས་པ་ལ་ཟླ་གཟུགས་འཆར་བ་དང་མི་འཆར་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཡོངས་འཛིན་གྱིས་ཆོས་དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་སྣོད་དུ་རུང་བའི་རྒྱུད་དག་པ་ཉིད་ཡོངས་འཛིན་གྱི་ཁྱད་པར་རོ། །བཞི་པ་ལ་བཞི། སྒྲུབ་པའི་རྟེན། སྒྲུབ་པའི་དམིགས་པ། སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ། སྒྲུབ་པ་རང་གི་ངོ་བོའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སྤྱི་དང༌། ཡན་ལག་གི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། རིགས་ཀྱི་ངོ་བོ། རིགས་སུ་འགྱུར་ཚུལ། རིགས་ཀྱི་རབ་དབྱེ། རིགས་ཀྱི་ངེས་ཚིག་གོ །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཉན་ཐོས་སྡེ་པ། སེམས་ཙམ་པ། དབུ་མ་པའི་ལུགས་སོ། །དང་པོ་ནི། འདུལ་བ་ལས། ཆོས་གོས་དང༌། བསོད་སྙོམས་དང༌། གནས་མལ་ངན་ངོན་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་པ་འཕགས་པའི་རིགས། སྤོང་བ་དང་སྒོམ་པ་ལ་དགའ་བ་འཕགས་པའི་རིགས་ཏེ་བཞི་ བཀའ་སྩལ་ལ། ངོ་བོ་ནི་སེམས་བྱུང་འདོད་ཆགས་མེད་པའོ། །བཞི་པོ་འདིས་ཅི་བསྟན་ན། འཕགས་པའི་རིགས་གསུམ་གྱིས་ལམ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་དང་བཞི་པས་ལས་དངོས་བཅས་ཏེ། དེ་ཡང་སྟོན་པས་རང་གི་སློབ་མ་རྣམས་ལ་ཁྱེད་ཚུལ་འདིས་ལས་འདི་བྱེད་ན་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་ཐར་པ་ཐོབ་བོ་ཞེས་གསུངས་པའོ། །བཞི་གསུངས་པའི་དགོས་པ་ནི་དང་པོ་གསུམ་གྱིས་ཆོས་གོས་སོགས་བདག་གི་བའི་དངོས་པོ་ལ་སྲེད་པ་དེའི་ཚེ་ཞི་བར་བྱེད་ལ། ཐ་མས་བདག་དང་བདག་གི་བ་གཉིས་ཀ་ལ་སྲེད་པ་གཏན་དུ་ཞི་བར་བྱེད་དེ། མཛོད་ལས། མ་ཆགས་འཕགས་རིགས་ཞེས་དང༌། གསུམ་གྱི་ཚུལ་བསྟན་ཐ་མས་ལས། ཞེས་དང༌། བདག་གི་བདག་འཛིན་དངོས་འདོད་པ། །དེ་ཡི་
Chinese
对于诸法，能各自了知无常等，且具有不缘取之特点，故不舍弃遍智作意，不区分小乘作意之时机，从蕴到不杂的一切法，不以各自的空性而为空，以及彼等，和彼等之空性，互相了知彼之自性，这些依次是六度。其不顺品是，由于远离遍智作意，在修习从波罗蜜多到不杂的一切法时，因执着于彼等而转为惊慌等。格西是，以蕴到不杂之间的诸法，以无自性或不缘取的方式宣说佛法，以及等等，宣说善巧方便和魔业，且不将善根回向于遍智之外的声闻独觉之地。其不顺品是，为了远离六度之义，宣说“此非佛所说，乃诗人之自造”，并扭转对六度的信奉，而将其导向声闻藏， 宣说“从色到遍智之间的一切法，若空我与我所，则已成佛，何须再做”，且不宣说魔业与非魔业，应知是恶友。这些依次是舍弃经论、道路和果位的恶友。因此，舍弃那两种不顺品即是善知识。第三，在雷八玛（Le brgyad ma）中，善巧方便和善知识是分开阐述的，但在《现观庄严论》（རྒྱན་སྣང་）和此处，将二者合二为一，将格西解释为善知识。具有三种特点的格西即是善知识。何为三者？善巧方便的特点是，对于并非恐怖之境的空性，产生恐惧的惊慌，以及恒常畏惧彼之怖畏，以及怖畏本身变为确定的普遍怖畏。作为彼等之对治，善于运用使所化之心的不畏惧、不怖畏空性，以及等等，使之普遍不怖畏之方便。说法之特点是，如同传递国王爱妃去世的消息一般，如实地按照所化之想法，将一切事物宣说为无二我。
English
Regarding all phenomena, one individually understands impermanence, etc., and possesses the characteristic of non-apprehension, therefore not abandoning the intention of omniscience, not distinguishing the occasion of the Hinayana intention, and all phenomena from the aggregates to the unmixed are not empty by their own emptiness, and those, and their emptiness, mutually understanding their own nature, these are the six perfections in order. Its opposite is that, due to being separated from the intention of omniscience, when practicing all phenomena from the perfections to the unmixed, one transforms into panic, etc., by clinging to them. A Geshe is one who teaches the Dharma by means of the phenomena from the aggregates to the unmixed, in the manner of non-self-nature or non-apprehension, and so on, teaches skillful means and demonic activities, and does not allow the roots of virtue to be dedicated to the Hearer-Solitary Realizer ground other than omniscience. Its opposite is that, in order to abandon the meaning of the six perfections, one proclaims, "This was not spoken by the Buddha, but is the self-creation of a poet," and reverses faith in the six perfections, directing it towards the Hearer's canon, proclaiming, "If all phenomena from form to omniscience are empty of self and what belongs to self, then one has become a Buddha, what need is there to do anything more?" and not teaching demonic activities and non-demonic activities, one should know is a bad friend. These are, in order, bad friends who abandon scriptures, paths, and fruits. Therefore, abandoning those two opposites is a spiritual mentor. Third, in Le brgyad ma, skillful means and spiritual mentor are explained separately, but in the Ornament of Clear Realization and here, the two are combined into one, and the Geshe is explained as a spiritual mentor. A Geshe with three characteristics is a spiritual mentor. What are the three? The characteristic of skillful means is the panic of fearing emptiness, which is not a place of fear, and the constant fear of it, and the universal fear that the fear itself has become certain. As an antidote to these, one is skilled in the means of making the minds of those to be tamed not fear and not be afraid of emptiness, and so on, making them universally unafraid. The characteristic of teaching the Dharma is that, just as one conveys the news of the death of the king's beloved consort, one proclaims all things to be without two selves, according to the thoughts of those to be tamed.
Chinese
示导者等示导增上生道。断除违缘之差别者，谓不具足六度之不顺品之法，从悭吝乃至邪慧之间，由此能令所化获得善趣及决定胜之果故。若谓善知识以差别而超胜不应理，以如来是大小二乘之共同导师故。然善知识虽无好坏，然于摄受之方式有差别，此乃由生起缘于现证之发心，通达诸法无所缘之智慧，以及将善根回向现证之三合道，由生起之门而摄受，声闻独觉则不如此摄受，此亦由所化自相续之差别所致，而非佛陀有亲疏，如清水与浊水，月影显现与不显现也。如是作已，善知识能令成为如是开示之法器之清净相续，即是善知识之差别。第四有四：修证之所依、修证之对境、修证之所为、修证自性。初中有二：总义与支分之义。初中有四：种姓之体性、成为种姓之方式、种姓之差别、种姓之词义。初中有三：声闻部、唯识宗、中观宗之宗派。初者，于《律经》中，谓知足于法衣等、乞食、以及仅能遮蔽处所之住所，是圣者之种姓。喜好舍弃与禅修是圣者之种姓，如是宣说四者。体性是无有贪欲之随心生起。此四者显示何义？前三者显示修道之方式，第四者显示事业及实物。彼亦是导师对自己的弟子们说，你们以这种方式做这种事，不会很久就能获得解脱。宣说四者之必要是，前三者能平息对法衣等我所之物的贪恋，最后者能永远平息对我和我所二者的贪恋。如《俱舍论》云：‘无贪圣种’等，‘三示现行相，最后者业’等，‘我之我执实物贪’。
English
The guide and others show the path of higher realms. The distinction of eliminating obstacles is that it does not possess the opposing aspects of the six perfections, from stinginess to wrong wisdom, thereby enabling the disciples to obtain the fruits of good rebirths and definite goodness. If it is said that it is unreasonable for the spiritual friend to excel in distinction, since the Tathagata is the common teacher of both the Greater and Lesser Vehicles, then although the spiritual friend has no good or bad, there is a distinction in the way of receiving. This is because it receives through the gate of generating the mind of enlightenment aimed at direct realization, the wisdom of realizing that all phenomena are without objects, and the three-part path of dedicating the roots of virtue to direct realization. The Hearers and Solitary Realizers do not receive in this way, which is due to the difference in the disciples' own minds, not because the Buddha has closeness or distance, just as the moon's reflection appears or does not appear in clear or turbid water. Having done so, the pure continuum that the spiritual friend can make into a vessel for teaching the Dharma in this way is the distinction of the spiritual friend. The fourth has four: the basis of accomplishment, the object of accomplishment, the purpose of accomplishment, and the nature of accomplishment itself. The first has two: the general meaning and the meaning of the limbs. The first has four: the nature of the lineage, the way of becoming a lineage, the divisions of the lineage, and the definition of the lineage. The first has three: the Hearer Vehicle, the Mind-Only School, and the Madhyamaka School. The first is from the Vinaya Sutra: knowing contentment with just robes, alms, and dwellings that can barely cover the place is the lineage of the noble ones. Delighting in renunciation and meditation is the lineage of the noble ones, thus the four are taught. The nature is the absence of attachment in the arising of mental events. What do these four show? The first three show the way of accomplishing the path, and the fourth shows the action and the object. The teacher also said to his disciples, "If you do this work in this way, you will attain liberation without delay." The necessity of teaching the four is that the first three pacify the craving for objects such as robes, and the last one permanently pacifies the craving for both self and what belongs to self. As the Treasury says, 'Non-attachment is the noble lineage,' etc., 'The three show the way, the last one the action,' etc., 'The self's clinging to self, craving for objects.'