Tibetan
ར་རོ། ཞེས་ཕན་ཡོན་དང་བཅས་པ་གསུངས་སོ། །ཆེན་པོའི་དམིགས་པ་ནི། མཚན་མར་གཟུང་བྱ་མེད་པའི་གཟུགས་སོགས་དེ་དག་ཡིན་ལ། རྣམ་པ་ནི། གཟུགས་སོགས་དེ་དག་མཚན་མར་མི་རྟེན་པ་སྟེ་གནས་བྱར་མེད་པར་རྟོགས་པས་མཚན་མར་མོས་བྱ་མིན་པ་དང༌། དེར་འདུ་ཤེས་པར་བྱར་མེད་པ་ཡིན་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། ཐབས་མི་མཁས་པས་གཟུགས་ལ་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དེ་ཡུམ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ། ཞེས་དང༌། བྱང་ཆེན་ཡུལ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་གཟུགས་ལ་གནས་པ་མེད་པ་དང་ལྷག་པར་མོས་པ་མེད་པ་དང་ཀུན་ཤེས་པ་མེད་པ་དང༌། ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། བཤད་པ་དང༌། བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། བཟོད་པ་ཆུང་ངུའི་དམིགས་པ་ནི། བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་གཟུགས་སོགས་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི། མཚན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མཚན་གཞི་དག་སྟོང་པ་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་དུ་གཅིག་པ་སྟེ་ཐ་དད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །རྣམ་པ་ནི། དམིགས་པ་གཟུགས་སོགས་དེ་དེ་ཁོ་ནར་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་སྐྱེ་བོ་དམིགས་པ་སྟེ་ མངོན་ཞེན་ཅན་གྱི་ངོ་བོར་བདེན་པ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྣང་ངོ༌། ཞེས་རྟོགས་པའོ། །བཟོད་པ་འབྲིང་གི་དམིགས་པ་ནི། སྐྱེ་བ་འཁོར་བ་དང་ངེས་འབྱུང་མྱང་འདས་ཀྱི་ཆོས་གང་དུ་ཡང་བདེན་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་གཟུགས་སོགས་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི། རང་བཞིན་གྱིས་སམ་གདོད་པ་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པས་སོ། །རྣམ་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་ཁོ་ནས་ལུས་སོགས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། ཞེས་རྟོགས་པའོ། །དེ་ཡང་རྒྱན་སྣང་ལས། རྣམ་པར་དག་པའི་རྣམ་པ་རྒྱུའི་སྒོ་ནས་བསླབས་པ་ལས་ལུས་ཀྱི་ལས་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པས་ལུས་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་ལས་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །མཚན་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་གནས་ན་གནས་པ་དང་། གསལ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་སེམས་ཅན་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཉིད་དོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་གནས་སྐབས་སུ་འདི་དག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱིས་ཡིན་ནོ། ཞེས་སོ། །ལེ་བརྒྱད་མ་འབུམ་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པ་ཉི་སྣང་རྣམས་སུ་ཞིང་དག་པ་མེད་པར་བཞི་སྣང་ཞིང༌། འདིའི་ཕན་ཡོན་དུ་ཞིང་དག་པར་བྱེད་པ་ཡང་བཤད་དོ། །ཆེན་པོའི་དམིགས་པ་ནི། མཚན་མའི་ཆོས་གང་དུ་ཡང་གཟུང་བྱས་སྟོང་ པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི། དེ་ཁོ་ནར་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་གྲུབ་པར་མི་འཐད་པས་སོ། །རྣམ་པ་ནི། དམིགས་པ་གཟུགས་སོགས་དེ་མོས་པ་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་མཚན་མར་མི་མོས་པ་སྟེ་མོས་བྱར་མེད་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་མཚན་མར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱར་མེད་པའོ་ཞེས་རྟོགས་པའོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི། རང་བཞིན་ཁོ་ནས་ཏེ་དེ་ཁོ་ནར་མཚན་མ་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་རྣམས་དང་བྲལ་བས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། འདི་ཐོབ་པ་ན་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བ་མེད་པས་ཆོས་ཆེན་པོ་སྐྱེ་མེད་ལ་བཟོད་པའི་ཕྱིར་བཟོད་པར་གྱུར་པ་ཞེས་བརྡ་སྦྱར་བའི་ལམ་འདི་ལ་ནི་སོགས་སོ། །བཞི་པ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། ཆོས་མཆོག་ཆུང་ངུའི་དམིགས་པ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོང་ཉིད་དང༌། ཐ་དད་མེད་པའི་གཟུགས་སོགས་ཡིན་ལ། རྣམ་པ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་བྱེད་ལས་གཞན་དོན་སྒྲུབ་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། བྱང་ཆེན་རྣམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཡངས་པ་མདུན་དུ་བྱས་པ་ཚད་མེད་པར་ངེས་པ་ཉན་རང་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་འཕྲོགས་པའོ། ཞེས་པ་ནས་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཆགས་པ་མེད་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞིང་གོས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྒྱ་ལྷག་དང་བཅས་པ་དང་དཔའ་བར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཞེ་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་གིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་སྟེ། ཞེས་སོ། །འབྲིང་ གི་དམིགས་པ་ནི། གང་གི་རང་བཞིན་རྟོགས་ན་ལུང་སྟོན་པའི་གཟུགས་སོགས་ཡིན་ལ། རྣམ་པ་ནི། འཁོར་གསུམ་དུ་རློམ་པ་ཟད་པ་སྟེ། བྱང་ཆེན་གང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་དག་གིས་གནས་པ་དེ་ནི་སྔོན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་བསྟན་ཏེ། ཞེས་དང༌། དེས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་སྟེ་བདག་ནི་མཉམ་པར་གཞོག་གོ་བདག་ནི་མཉམ་པར་བཞག་པར་བྱའོ། །བདག་ནི་མཉམ་པར་བཞག་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་རློམ་སེམས་སུ་འགྱུར་བ་མེད་དེ་དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་དག་མེད་ཅིང་མི་རྒྱུའོ། ཞེས་སོ། །ཆེན་པོའི་དམིགས་པ་ནི། ཡུམ་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒོམ་པ་པོ་གསུམ་པོ་ཕན་ཚུན་ངོ་བོ་སྤྲོས་བྲལ་དུ་གཅིག་པའི་གཟུགས་སོགས་ཡིན་ལ། རྣམ་པ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་སོགས་
Chinese
如是宣说了具有利益的功德。伟大的对境是：无有可执为相之色等彼等。相是：了知色等彼等不依赖于相，即无有处所，故非以相为信解之境，且了知于彼无有可作意者。若以不善巧之方便而行于色，则行于相，不行于母（般若波罗蜜多）。如是说。大菩萨行于境时，不住于色，尤不信解，且无有遍知等。如是说。第二分二：宣说和总结。初者分三，其中小忍的对境是：以名为无有真实自性所区别之色等。原因是：自性之自性和自性之相，所依等空性，无有戏论而为一，即以无有差别之故。相是：了知对境色等彼彼唯是无有事物，众生所缘，即于显现执著之体性中，显现如真实之体性。中忍的对境是：以名为于生轮回和解脱涅槃之法任何处皆无有真实所区别之色等。原因是：以自性或从本以来未生之故。相是：唯了知一切法之自性空性，即能于一切形相中成为清净之因。如是了知。彼亦如《现观庄严论》云：由清净之相，从因之门修习，身之业三种皆清净，故身将成清净。心清净者，乃意之业三种皆清净也。相清净者，乃大丈夫之三十二相，安住于安住处，光明且圆满之故。佛之刹土清净者，乃有情和器世间皆清净之故。于与决择分相应之时，此等以一切形相皆无有之故，乃以少分而有。如是说。《八千颂》、《二万五千颂》、《十万颂》等经中，未说刹土清净，而说四相刹土。此之功德为刹土清净。
English
Thus, the benefits and virtues are spoken of. The great object is: those forms, etc., that have no characteristics to be grasped. The aspect is: understanding that those forms, etc., do not rely on characteristics, that is, there is no place to dwell, so they are not objects of faith in characteristics, and understanding that there is nothing to be conceived there. If one practices form with unskilled means, one practices characteristics and does not practice the mother (Prajnaparamita). It is said. When a great bodhisattva practices in the realm, there is no dwelling in form, especially no faith, and no omniscience, etc. It is said. The second has two parts: explanation and summary. The first has three parts, among which the object of small forbearance is: forms, etc., distinguished by the name of having no true essence. The reason is: the essence of characteristics and the characteristics of essence, the basis of characteristics, etc., are emptiness, one without elaboration, that is, without difference. The aspect is: understanding that the object, form, etc., is only that which is without substance, the object of beings, that is, it appears as the nature of truth in the nature of manifest attachment. The object of medium forbearance is: forms, etc., distinguished by the name of no truth in any of the phenomena of birth, samsara, and liberation, nirvana. The reason is: because it is not born by nature or from the beginning. The aspect is: only by realizing the emptiness of the nature of all phenomena, it becomes the cause of complete purification in all aspects of body, etc. Thus, it is realized. Also, according to the Ornament of Realization: From the aspect of purification, by practicing from the door of cause, the three actions of the body are completely purified, so the body will become completely purified. The purification of mind is the complete purification of the three actions of mind. The purification of characteristics is because the thirty-two characteristics of a great person abide in the place of abiding, are clear, and are completely perfect. The purification of the Buddha's field is the complete purification of sentient beings and the world of vessels. In the state of being in accordance with the part of ascertainment, these are somewhat because they are completely absent in all aspects. It is said. In the Eight Thousand Verses, Twenty-five Thousand Verses, One Hundred Thousand Verses, etc., the field is not said to be pure, but the four-aspect field is said. The benefit of this is that the field is pure.
Chinese
也说了分类。大的所缘是：以“于任何有相之法执为空性”来区分的一切法。原因是：仅凭此无法成立自相和共相。相是：所缘之色等，不以欲乐作意执为相，即无所欲乐，以及以彼性作意而无法完全知为相，如是了知。原因是：仅以自性，即仅以此而远离作为诸相之所依的诸法。第二是：获得此则无有堕恶趣，故为此大乘法生无生忍而成为堪忍，此被称作堪忍之路等。第四有二，其中第一有三，小等法的所缘是：等持之空性，以及无有差别的色等。相是：了知彼等持之作用是成办他利，即诸大菩萨之等持名为一切法无生，即广大为先，决定为无量，一切声闻独觉所不能夺。从“如是”至“如虚空般无有积聚而解脱，且无有沾染之等持”之间，有一百多个等持，以及何为名为勇猛行之等持？即以何等持能体验一切等持之行境。中间的所缘是：若证悟何者之自性，则为授记之色等。相是：三轮之执着穷尽，即何等大菩萨以彼等持而安住，则往昔之如来应供正遍知佛陀们也为之授记无上菩提。以及，彼亦不甚见等持，我当平等安住，我当平等安住，我已平等安住，如是无有执着之念，于彼无有彼等分别且不生起。大的所缘是：般若波罗蜜多，等持，修行者三者，互为体性，于离戏中为一之色等。相是：等持等。
English
The classifications are also explained. The great object of focus is: all phenomena distinguished by the statement, "Grasping onto any characterized dharma as emptiness." The reason is: it is not appropriate to establish self-characteristics and general characteristics solely in that way. The aspect is: the object of focus, such as form, etc., not desiring to grasp onto characteristics through mental engagement, i.e., without anything to desire, and realizing that it is impossible to fully know it as a characteristic by focusing on that very nature. The reason is: solely by its own nature, i.e., solely by that, it is separated from the dharmas that serve as the basis for all characteristics. The second is: upon attaining this, there is no going to bad migrations, therefore, this path, which is labeled as enduring because it endures the great dharma of unbornness, is like this. The fourth has two parts, the first of which has three parts. The object of focus of the smallest of the supreme dharmas is: the emptiness of samadhi, and form, etc., without difference. The aspect is: realizing that the function of that samadhi is to accomplish the benefit of others, i.e., the samadhi of the great bodhisattvas is called the unbornness of all dharmas, i.e., with vastness placed in front, it is determined as immeasurable, and cannot be stolen by all shravakas and pratyekabuddhas. From "like this" to "like the sky, without accumulation, liberated, and without attachment to samadhi," there are more than a hundred samadhis, and what is the samadhi called courageous going? That is, by what samadhi will the field of experience of all samadhis be experienced? The intermediate object of focus is: if one realizes the nature of what, it is the form, etc., of prophecy. The aspect is: the exhaustion of the presumption of the three spheres, i.e., whatever great bodhisattva abides in those samadhis, the tathagatas, arhats, perfectly complete buddhas of the past also prophesied them to unsurpassed enlightenment. And, he does not even see samadhi properly, I shall equally abide, I shall equally abide, I have equally abided, thus there is no thought of clinging, and in that, those discriminations do not exist and do not arise. The great object of focus is: the three—Prajnaparamita, samadhi, and the practitioner—are mutually of the same essence, form, etc., that are one in freedom from elaboration. The aspect is: samadhi, etc.