Tibetan
་རྗེས་འབྲང་གཉིས་ལ་ཕྱིས་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ན་དད་མོས་དང་མཐོང་ཐོབ་ཅེས་པའི་ཐ་སྙད་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ཏེ། མཛོད་ལས། བཅུ་དྲུག་པ་ལ་དེ་འབྲས་གནས། །དེ་ཚེ་དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་དག །དད་པས་མོས་དང་མཐོང་བས་ཐོབ། ཅེས་སོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པ་དྲུག་སྤངས་ཀྱང་སེམས་བཅུ་དྲུག་པ་ལ་ཕྱིར་འོང་ཞེས་བྱ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་ཕྱིར་མི་འོང་ལ་ཞུགས་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། བཅུ་དྲུག་པའི་ཚེ་ན་འབྲས་བུ་ཙམ་ལ་གནས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་བྱེད་པའི་ལམ་ལ་མ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ཕྱི་མའི་ཞུགས་པ་ཞེས་མི་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱིར་མི་འོང་ལ་ཡང་ཡིན་ཏེ། མཛོད་ལས། འབྲས་ཐོབ་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་གྱི། །ལམ་ཐོབ་མེད་པས་དེ་ཡི་ཕྱིར། །འབྲས་གནས་ཁྱད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །མི་བརྩོན་པ་ནི་ཞུགས་མ་ཡིན། ཞེས་སོ། །འོ་ན་འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་ལ་ཞུགས་པ་ན་འབྲས་གནས་དེ་གཉིས་ཐོད་རྒལ་བ་ཡིན་ནམ་མིན་ཞེ་ན། ཁ་ཅིག་ཐོད་རྒལ་བའི་འབྲས་གནས་ལ་བཅུ་དྲུག་པའི་རྟོགས་པ་ལ་གནས་བཞིན་པས་ཁྱབ་པས་འབྲས་གནས་ཙམ་པོ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་ཁྱད་པར་ཅན་མེད་ཟེར་རོ། །འོནཀྱང་དེ་ལྟར་སྟོན་པའི་ལུང་ནི་མེད་ལ་ ཕྱི་མ་ཐོབ་ཕྱིར་བརྩོན་པ་ཐོད་རྒལ་བའི་འབྲས་གནས་ཡིན་པ་ལ་གནོད་བྱེད་མེད་པས་ཐོད་རྒལ་བའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཕྱིར་འོང་དེས་ཕྱིར་མི་འོང་ཐོབ་པ་ན་ཡང་ཐོད་རྒལ་བར་ཐལ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་འདོད་དེ། ཐོད་རྒལ་བའི་ཕྱིར་མི་འོང་ཡིན་ན་མཐོང་ལམ་གྱི་སྔོན་དུ་འདོད་ཉོན་དགུ་པ་སྤངས་དགོས་པས་སོ། །དེས་ན་ཐོད་རྒལ་བའི་ཕྱིར་འོང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་ཞུགས་པ་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་ཡིན་པའི་དགྲ་བཅོམ་ཞུགས་པ་ཡོད་ལ། ཕྱིར་འོང་གིས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་དང་ཕྱིར་མི་འོང་གིས་ཐོབ་པའི་དགྲ་བཅོམ་ཐོད་རྒལ་བར་མི་འདོད་དེ། ཐོད་རྒལ་བའི་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམས་གཞན་སྔོན་དུ་མ་སོང་བའི་འབྲས་བུ་དང་པོར་འགྲེལ་པ་དང་འགྲེལ་བཤད་ལས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དེ་གཉིས་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་གི་ཕྱིར་འོང་དང་ཕྱིར་མི་འོང་ཞུགས་པ་དང་ཕྱིར་མི་འོང་དང་དགྲ་བཅོམ་ཞུགས་པ་གཞི་མཐུན་པ་ཡིན་ཀྱང་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་གི་ཞུགས་པ་ནི་མིན་ཏེ། དེའི་ཞུགས་པ་མཐོང་ལམ་པར་ངེས་པ་དང་དེས་ཐོབ་པའི་འབྲས་གནས་ཐོད་རྒལ་བར་འགལ་བས་སོ། །འོ་ན་དེ་དག་མཐར་གྱིས་པ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མིན་ཏེ། འབྲས་བུ་སྔ་མ་རྣམས་སྔོན་དུ་མ་བཏང་པ་དང་འདོད་ཉོན་དྲུག་པ་དང་དགུ་པ་མཐོང་ལམ་གྱི་སྔར་སྤངས་པ་དང༌། འབྲས་བུ་དེ་གཉིས་བཅུ་དྲུག་པ་དང་དུས་མཉམ་དུ་མངོན་དུ་བྱས་པའི་ཕྱི
Chinese
追随二者后来获得果位时，就具有信解和见得的名称。如《俱舍论》中说： “十六位时彼果住，尔时根利钝皆可，由信而得信解果，由见而得见得果。”如果舍弃六种行相，也称为在十六心位中一来果，为何不是趣入不还果呢？因为在十六位时，只是安住于果位，没有趣入能使果位成为殊胜的道，所以不称为后者的果位趣入。同样，对于不还果也是如此。《俱舍论》中说：“得果得殊胜果位，无得道故因此，为令果位成殊胜，不勤奋者非趣入。”那么，趣入后者果位时，那两个果位是超越的吗？有些人说，超越的果位遍及安住于十六位的证悟，所以仅仅是果位而已，没有殊胜之处。然而，没有如此宣说的教证，为了获得后者而勤奋是超越的果位，因为没有损害，所以是超越的。如果是这样，那么一来果获得不还果时，也成了超越，是吗？那是不允许的，如果是不还果，那么在见道之前必须舍弃欲界的第九品烦恼。因此，有超越的一来果趣入不还果，以及不还果趣入阿罗汉果，但不允许一来果所获得的不还果和不还果所获得的阿罗汉果是超越的，因为经释和释论中说，超越时的果位是未曾先前的第一个果位。此外，那二者是离贪欲先行的，虽然一来果和不还果的趣入，以及不还果和阿罗汉果的趣入是同体的，但不是离贪欲先行的趣入，因为那趣入必定是见道者，并且由此获得的果位与超越相违。那么，那些是渐次的吗？不是的，因为没有舍弃先前的果位，并且在见道之前舍弃了欲界的第六品和第九品烦恼，并且那两个果位与十六位同时现前。
English
When the two followers later attain the fruit, they become endowed with the names of faith-liberated and vision-attained. As it is said in the Treasury of Knowledge: "At the sixteenth stage, one abides in that fruit. At that time, the faculties can be either sharp or dull. One attains faith-liberation through faith and vision-attainment through vision." If one abandons the six aspects, why is it called a once-returner in the sixteenth moment of consciousness, and why is it not entering the non-returner? Because at the sixteenth moment, one only abides in the fruit, and does not enter the path that makes the fruit special, therefore it is not called entering the later fruit. Similarly, it is also the case for the non-returner. As it is said in the Treasury of Knowledge: "Having attained the fruit, but without attaining the path of special fruit, therefore, in order to make the fruit special, non-diligence is not an entry." So, when one enters the later fruit, are those two fruits transcendent or not? Some say that the transcendent fruit is pervasive in abiding in the realization of the sixteenth stage, so it is only the fruit itself and there is nothing special. However, there is no scripture that teaches in this way. Diligence to obtain the later is a transcendent fruit, and because there is no harm, it is transcendent. If that is the case, then when the once-returner obtains the non-returner, it also becomes transcendent, right? That is not accepted, because if it is a transcendent non-returner, then before the path of seeing, one must abandon the ninth level of afflictions of the desire realm. Therefore, there is a transcendent once-returner entering the non-returner, and a non-returner entering the Arhat, but it is not accepted that the non-returner obtained by the once-returner and the Arhat obtained by the non-returner are transcendent, because the commentaries and sub-commentaries say that the fruits at the time of transcendence are the first fruits that have not been preceded by others. Furthermore, those two are the once-returner and non-returner who have previously abandoned attachment, and although the entry of the non-returner and the Arhat is of the same entity, it is not an entry that has previously abandoned attachment, because that entry is definitely a path of seeing, and the fruit obtained by it contradicts transcendence. So, are those gradual? No, because the previous fruits have not been abandoned, and the sixth and ninth levels of afflictions of the desire realm have been abandoned before the path of seeing, and those two fruits are manifested simultaneously with the sixteenth stage.