Tibetan
ར་ངེས། །འདིར་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རི་བོ་ཉི་ཤུ་མཐོ་ལ་བརླིང་བས་ངོས་ཀུན་ནས་བསྐོར་ཅིང༌། མ་རིག་པའི་མུན་པ་སྟུག་པོ་ཅན། ལྟ་བ་ངན་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་འཁྲི་ཤིང་གིས་ཐར་པའི་ལམ་བསྒྲིབས་ལ། ཕྲ་རྒྱས་ཀྱི་དུག་གི་ལྗོན་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་སྟེར་པས་དཀྲིགས་པ། སྲེད་པའི་ཆུ་ཀླུང་གི་འོབས་ཆེན་པོས་ཡོངས་སུ་འཁྱུད་པའི་འཁོར་བའི་འབྲོག་དགོན་པ་ཆེན་པོ་ལས་ལུས་ཅན་མཐའ་དག་བསྒྲལ་ཏེ་ཉིད་ཀྱིས་སྐུ་ཉམས་སུ་བསྟར་བའི་འབྲས་བུ་མཆོག་ལ་འགོད་པར་བཞེད་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ། འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱབས་དང་མགོན་དང་དཔུང་གཉེན་གྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་དེས་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་བརྒྱ་ཕྲག་གཞོམ་པའི་ཐབས་སུ་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་བདུད་རྩི་ཇི་སྙེད་ཅིག་སྩལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་ཆེས་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་སྡེ་རིན་པོ་ཆེ་ཉིད་ཡིན་ལ། འདིའི་དགོངས་པ་འགྲེལ་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་ཡང་དུ་མ་ཞིག་ཡོད་ཀྱང་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ནི་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་འབྱེད་ཆེན་པོ་བཞི་ཞེས་སྔ་མ་རྣམས་ལ་གྲགས་སོ། །དེ་ཡང་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་བདེན་དངོས་དང་སྒྲུབ་བྱེད་རྟོག་གེའི་རིགས་པ་འགོག་པ་གཉིས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས། དང་པོ་ལ་རང་གཞན་གྱི་སྡེ་པ་ཐུན་མོང་དུ་འགོག་པ་དབུ་མའི་རྩ་བ། དེའི་རབ་བྱེད་དང་པོ་རྐྱེན་བརྟག་པ་ལས་འཕྲོས་པ་རྩོད་ པ་བཟློག་པ། རབ་བྱེད་བདུན་པ་སྐྱེ་གནས་འཇིག་པ་བརྟག་པ་ལས་འཕྲོས་པ་སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ། རང་སྡེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་འགོག་པ་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་སྟེ་བཞི། སྒྲུབ་བྱེད་རྟོག་གེའི་ཚིག་དོན་བཅུ་དྲུག་འགོག་པ་ཞིབ་མོ་རྣམ་འཐག་སྟེ་ལྔའོ། །འདི་ལ་ཁ་ཅིག་ཐ་སྙད་གྲུབ་པའམ་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བའམ་ག་ལས་འཇིགས་མེད་བསྣན་ནས་རིགས་ཚོགས་དྲུག་གི་གྲངས་ངེས་འདོད་པ་དང༌། གཞན་དག་སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ་ལུས་སུ་བྱས་ནས་རྩ་ཤེ་འཕྲོས་སུ་བྱེད་པ་ནི་འཁྲུལ་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་མཛད་པ་ཡུམ་བསྡུས་པའི་གཙོ་བོའི་དོན་སོ་གཉིས་སུ་བསྡུས་ནས་སྟོན་པ་བརྒྱད་སྟོང་པའི་དོན་བསྡུས་ཏེ་སོ་གཉིས་ནི། དེ་ཉིད་ལས། རྟེན་དང་དབང་དུ་བྱ་བ་དང༌། །ལས་ནི་སྒོམ་པ་དང་བཅས་དང༌། །རབ་དབྱེ་རྟགས་དང་ལྟུང་བ་དང༌། །ཕན་ཡོན་བཅས་པར་ཡང་དག་བརྗོད། ཅེས་པ་
Chinese
确然。在此，二十座我见之山高耸而稳固，从各方面环绕着，无明的黑暗浓厚，各种邪见的蔓藤遮蔽了解脱之路，烦恼的毒树给予不悦意的痛苦之果而蔓延，被贪欲之洪流的巨大深渊所完全环绕的轮回大旷野中，救度一切有情，为了安置于您以身作则的殊胜果位，具有大悲心。作为众生的救护、怙主和助伴之至尊，我们的导师为了摧毁有情的无数痛苦，对具缘的所化有情们，所赐予的甘露妙法之中，最为甚深的就是诸佛唯一行道之径——般若波罗蜜多经。对于此经的释义论著虽然也有很多，但主要的被称作四大车轨论师。其中，大自在龙树以所破的真实存在和能破的论理二者为主。第一方面，共同破斥自他宗派的是《中观根本慧论》。其中的第一品，从观因缘品中引申出《回诤论》。第七品，从观生住坏品中引申出《七十空性论》。专门破斥自宗的是《六十正理论》，共四部。破斥能破的论理的十六句义的是《精研磨》。共五部。对于此，有些人加上《世俗成办》或者《宝鬘论》或者《无畏论》来确定六论之数，还有人以《七十空性论》为根本，以《根本慧论》为引申，这些都应理解为是错误的。大论师法称所著，将《母经》归纳为三十二个主要内容，概括了《八千颂》的要义，这三十二个内容就是：如经中所说：所依和所作，以及业和禅定，种种差别、体相和堕罪，以及利益都应如实宣说。
English
Indeed. Here, twenty mountains of the view of the aggregates are tall and firm, surrounding from all sides, with thick darkness of ignorance. The vines of various evil views obscure the path of liberation, and the poisonous trees of afflictions spread, giving rise to undesirable fruits of suffering. The great wilderness of samsara, completely surrounded by the great abyss of the flood of craving, liberates all sentient beings. With great compassion, intending to place them in the supreme fruit of your own embodiment, you are the supreme refuge, protector, and support of beings. Our teacher, in order to destroy the hundreds of sufferings of existence, bestowed upon the fortunate disciples as much nectar of the sacred Dharma as possible. Among them, the most profound is the precious Sutra of the Perfection of Wisdom, the single path traversed by all Buddhas. Although there are many commentaries explaining this Sutra, the main ones are known as the Four Great Chariot Founders. Among them, the great master Nagarjuna mainly focused on refuting both the object to be refuted, true existence, and the means of refutation, logical reasoning. In the first aspect, the common refutation of both one's own and other schools is the Root Verses on the Middle Way. The first chapter of that, derived from the Examination of Conditions, is the Refutation of Arguments. The seventh chapter, derived from the Examination of Production, Abiding, and Destruction, is the Seventy Verses on Emptiness. The specific refutation of one's own school is the Sixty Verses on Reasoning, totaling four. The refutation of the sixteen meanings of the means of refutation, logical reasoning, is the Thorough Investigation, totaling five. Regarding this, some add the Establishment of Conventions, or the Precious Garland, or the Fearless, to determine the number of six collections of reasoning. Others consider the Seventy Verses on Emptiness as the body and the Root Verses as derived from it, which should be understood as mistaken. The great teacher Dignaga composed a summary of the Mother Sutra, condensing it into thirty-two main topics, summarizing the meaning of the Eight Thousand Verses. These thirty-two topics are: As it says in the Sutra itself: The basis and what is to be done, as well as actions and meditation, various distinctions, characteristics, and downfalls, and benefits should all be truly declared.
Tibetan
ལྟར་རབ་དབྱེ་ལ་སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག །སྒོམ་པ་ལ་རྣམ་གཡེང་གི་རྟོག་པ་བཅུའི་གཉེན་པོར་བཅུ། རྟེན། དབང་དུ་བྱ་བ། ལས། རྟགས། ལྟུང་བ། ཕན་ཡོན་དང་དྲུག་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་རྟེན་ནི་སྟོན་པའོ། །དབང་དུ་བྱ་བ་ནི་བྱང་སེམས་དང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འཁོར་རོ། །ལས་ནི་ཡུམ་ལ་ཇི་ལྟར་སྤྱོད་པའོ། །རྟགས་ནི་བདུད་ལས་དང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་གི་རྟགས་སོ། །ལྟུང་བ་ནི་ཤེར་ཕྱིན་སྤངས་ནས་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་བའོ། །ཕན་ཡོན་ནི་སྟོང་གསུམ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱིས་བཀང་ནས་བྱིན་པ་པས་ཤེར་ཕྱིན་འདྲི་བ་སོགས་བསོད་ནམས་ཆེ་བའོ། །མན་ངག་རྗེས་འབྲང་དུ་འབྲུ་མནན་པ་གཞན་རྣམས་འདྲ་བ་ལ་ལྟུང་བའི་དོན་བདུད་ལས་ལ་བཤད་པ་ནི་སྔ་མ་དང་མི་མཐུན་ཞིང་སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ ཉིད་ཀྱི་སྟེང་དུ་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་བགྲང་རྒྱུ་ཡིན་པ་ལ་དང་པོ་དོར་ནས་མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་བགྲངས་པ་ནི་རྩ་བ་དང་འགལ་ལོ། །ཡུམ་རྒྱས་འབྲིང་གཉིས་དང་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་གཞུང་འགྲེལ་གནོད་འཇོམས་ཀྱིས་ནི་སྒོ་གསུམ་དང་རྣམ་གྲངས་བཅུ་གཅིག་གི་སྒོ་ནས་ཡུམ་འགྲེལ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་སྒོ་གསུམ་ནི་གླེང་གཞིས་སྐབས་ཕྱེ་བའི་རྗེས་ལ་ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལ་ཞེས་པ་ནས་བརྩོན་པར་བྱ་བའི་བར་གྱིས་མགོ་སྨོས་པས་གོ་བ་རྣམས་ལ། གང་གིས་གང་གི་ཕྱིར། གང་ལ། ཇི་ལྟར་བསླབ་ཚུལ་བཞི་སྟོན་པ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའི་སྒོ། དེ་ནས་རྣམ་མཁྱེན་རྫོགས་ཀྱི་བར་གྱིས་རྣམ་པར་སྤྲོས་ན་གོ་བ་རྣམས་ལ་རྣམ་མཁྱེན་ལས་བརྩམས་ཏེ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེར་ཕྱིན་བཟུང་ནས་དོན་དམ་པའི་ཚུལ་དུ་སྟོན་པ་འབྲིང་དུ་བསྟན་པའི་སྒོ། དེ་ནས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཀྱི་བར་གྱིས་དྲང་དགོས་པའམ་ཚིག་ལ་འཆེལ་བ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་ལམ་ཤེས་ལས་བརྩམས་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེར་ཕྱིན་བཟུང་ནས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་ཚུལ་དུ་བསྟན་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་སྒོའོ། །རྣམ་གྲངས་བཅུ་གཅིག་ནི་དང་པོ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་བཀའ་སྩལ་ནས་བཤད་པའི་རྣམ་གྲངས་གཅིག་གོ །དེ་ནས་རབ་འབྱོར་གྱིས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི་གཉིས་པའོ། །དེ་ནས་བརྒྱ་བྱིན་དང༌། རབ་འབྱོར་དང༌། བྱམས་པ་དང༌། རབ་འབྱོར་དང༌། བརྒྱ་བྱིན་དང༌། རབ་འབྱོར་དང༌། བྱམས་པ་དང༌། རབ་འབྱོར་དང༌། དེ་ནས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་ནས་ཡོངས་སུ་གཏད་པའོ། །དེ་ལྟར་གནོད་འཇོམས་འདི་སྔོན་གྱི་ཡི་གེ་རྙིང
Chinese
如是区分有十六空性。修习时，以十种对治对治散乱的分别念。所依、所调伏、业、相、堕罪、利益等六者。其中，所依是导师。所调伏是菩萨和声闻的眷属。业是如何行于母（般若波罗蜜多）之上。相是魔业和不退转之相。堕罪是舍弃般若波罗蜜多后堕入恶趣。利益是以充满三千世界的七宝布施，不如请问般若波罗蜜多等福德大。口诀传承中，其他如压字等相同，而将堕罪之义解说为魔业，与前者不符，且于十六空性中，应数计自性空性之上无事物之空性，以及无事物之自性空性，却舍弃前者而数计不可得空性，与根本相违。母经广、中二种，以及八千颂的广释，论释《损减》则以三门和十一种类别来解释母经。其中，三门是指在开篇之后，从“舍利子，于此”至“应精进”之间，以开头陈述的方式，对于所有理解，以何者为谁，为何，于何处，如何修学四种方式进行简略教导之门。之后，从圆满一切智智至之间，如果详细阐述，对于所有理解，从一切智智开始，执持无分别之般若波罗蜜多，以胜义谛的方式进行教导，是中等教导之门。之后，直至圆满，为了需要纠正或文字上存在疑虑的所有意义，从道智开始，执持有分别和无分别之般若波罗蜜多，以世俗谛和胜义谛的方式进行教导，是广说之门。十一种类别是，首先，向舍利子宣说是一种类别。之后，由善现广说的是第二种。之后，帝释天，以及善现，以及慈氏，以及善现，以及帝释天，以及善现，以及慈氏，以及善现，之后，向阿难陀宣说并完全交付。如此，《损减》是古老的文字。
English
Thus, distinguishing, there are sixteen emptinesses. In practice, apply ten antidotes to counteract the ten distractions of discursive thoughts. The six are: the basis, what is to be subdued, the action, the sign, the downfall, and the benefit. Among these, the basis is the teacher. What is to be subdued is the retinue of bodhisattvas and śrāvakas. The action is how to engage with the Mother (Prajñāpāramitā). The sign is the sign of demonic activity and non-retrogression. The downfall is being born in the lower realms after abandoning the Prajñāpāramitā. The benefit is that giving away the seven precious jewels filling the three thousand worlds is less meritorious than asking about the Prajñāpāramitā. In the oral tradition, others are similar, such as pressing the syllable, but explaining the meaning of downfall as demonic activity is inconsistent with the former. Moreover, in the sixteen emptinesses, one should count the emptiness of inherent nature on top of the emptiness of no thing, and the emptiness of the nature of no thing, but abandoning the former and counting the emptiness of non-apprehension contradicts the root. The extensive and intermediate versions of the Mother Sutra, and the extensive commentary on the Eight Thousand Verse Sutra, the commentary "Subduing Harm" explains the Mother Sutra through three doors and eleven categories. Among these, the three doors are: after the opening, from "Shariputra, here" to "should strive," in the manner of stating the beginning, for all understandings, the door of briefly teaching the four ways of how to learn—by whom, for whom, where, and how. Then, from the completion of all-knowing wisdom to , if explained in detail, for all understandings, starting from all-knowing wisdom, holding the non-conceptual Prajñāpāramitā, teaching in the manner of ultimate truth, is the door of intermediate teaching. Then, until complete, for the sake of all meanings that need to be corrected or have doubts in the words, starting from the wisdom of the path, holding the conceptual and non-conceptual Prajñāpāramitā, teaching in the manner of conventional and ultimate truth, is the door of extensive explanation. The eleven categories are: first, speaking to Shariputra is one category. Then, the extensive explanation by Subhuti is the second. Then, Indra, and Subhuti, and Maitreya, and Subhuti, and Indra, and Subhuti, and Maitreya, and Subhuti, and then, speaking to Ananda and completely entrusting it. Thus, this "Subduing Harm" is an old text.