Tibetan
་རྣམས་འཇོམས་པ་ལ་མཐུ་དང་ལྡན་པའི་ ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། སྟོང་ཉིད་ལྟ་དང་དེ་འགལ་ཕྱིར། །དེ་ཡི་རང་བཞིན་ཉེས་ཀུན་དང༌། །འགལ་བར་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཡིན། ཞེས་དང༌། སྟོང་ཉིད་ལྟ་བས་གྲོལ་འགྱུར་གྱི། །སྒོམ་པ་ལྷག་མ་དེ་དོན་ཡིན། ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་དང་བག་ལ་ཉལ་གཉིས་ཀ་ཡང་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་མོས་པ་ཡིད་བྱེད་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་སྤོང་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྣམ་གཞག་འདི་སྔར་གང་ཟག་གི་སྐབས་དང་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་པའི་སྐབས་སུ་སྤང་བྱ་འཇོམས་ཚུལ་བསྟན་པ་རྣམས་དང་འགལ་བར་མི་བསམ་སྟེ། དེ་ནི་མངོན་པ་ནས་སྒྲས་ཟིན་ཚོད་ཀྱིས་བསྟན་པ་རྣམས་ལྟར་བཤད་ཀྱི་དགོངས་པ་གང་དུ་འཐད་དཔྱད་པ་མིན་པས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ། རིམ་དང་ཅིག་ཅར་དུ་སྤོང་བ་དང༌། སྤང་བྱའི་ངོ་བོ་དང་དུས་དང༌། སྤངས་ཤིང་གྲོལ་བའི་དོན་གང་ཡིན་བརྟག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། འདོད་པ་དགོད། གནས་དོན་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཉི་སྣང་དུ་ལམ་ཤེས་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་གྱི་སྤང་བྱ་དགུ་པོ་རྣམས་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་སྔོན་དུ་སོང་ན་སྲིད་རྩེའི་སྤང་བྱ་མ་གཏོགས་པ་རྣམས་མཐོང་ལམ་གྱི་སྔོན་དུ་སྤོང་བ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྒོམ་ལམ་གྱིས་ཀྱང་འདོད་པ་ནས་སྲིད་རྩེའི་བར་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་དགུ་རྣམས་རིམ་གྱིས་སྤོང་བར་བཤད་ལ། ཐུབ་དགོངས་སུ་ཡང་སྒྲུབ་པ་སྒོམ་ལམ་གྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་ས་དགུས་འདོད་པའི་སྤང་བྱ་དགུ་དང༌། རྣམ་ དག་སྒོམ་ལམ་གྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ས་བཅུ་པས་བསྡུས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སྤང་བྱ་དགུ་ཚན་རྣམས་རིམ་གྱིས་སྤོང་བར་འདོད་ཅིང་དེ་ཡང་འཕགས་པའི་དགོངས་པར་འཆད་དོ། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ནི་ཉི་སྣང་གི་དེ་ཉན་ཐོས་དང་ཚུལ་བསྟུན་ནས་བརྗོད་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་བྱང་སེམས་ལ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་སྦྱར་དུ་མི་རུང་སྟེ། ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་ཉོན་སྒྲིབ་ལ་འདོད་ན་ནི་སྲིད་རྩེའི་ཉོན་མོངས་བརྒྱད་པ་སྤངས་པ་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་རྒྱལ་སྲས་སུ་བཤད་པ་མི་འཐད་དོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགྲ་བཅོམ་ཞུགས་པ་ལ་ཡང་ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་སྒྲིབ་ལ་འདོད་ན་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེ་ནི་མཐོང་ལམ་གྱི་སྔར་གྱི་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱི་སྤང་བྱར་འགལ་ཏེ། ལམ་དེ་ཉིད་ཤེས་སྒྲིབ་ཡིན་པས་སོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྒོམ་ལམ་གྱིས་ས་དགུའི་སྤང་བྱ་དགུ་ཚན་རྣམས་རིམ་གྱིས་སྤོང་བར་འདོད་ན་ཡང་མི་འཐད་དེ། སྲིད་རྩེའི་ཉོན་མོངས་དགུ་པ་སྤངས་པ་སངས་རྒྱས་སུ་དང༌། བརྒྱད་པ་སྤངས་པ་ས་བཅུ་པ་བཤད་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་སྔར་ལྟར་རོ། །ཤེས་སྒྲིབ་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་ལྟར་འཇོག་ན་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟར་ན་འདོད་པའི་སྤང་བྱ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་སྤངས་པ་ཕྱིར་མི་འོང་བར་བརྗོད་པ་འགལ་ཏེ། དེ་སྤངས་ན་ཁམས་གསུམ་པའི་སྤང་བྱ་མཐའ་དག་ཅིག་ཅར་དུ་སྤངས་པས་སངས་རྒྱས་སུ་རིགས་པའི་ ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྤངས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཀྱང་བྱང་སེམས་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྒྱུན་ཞུགས་དང་ཕྱིར་འོང་ལ་སོགས་པར་བཞག་པ་ནི། དེ་དག་ལ་དེ་དག་གི་མིང་གིས་འདོགས་པའི་ཆོས་མཐུན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཁྱད་པར་ཅན་བསྟན་པར་འདོད་ནས་རྣམ་གཞག་བྱས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྤངས་པའི་རིམ་པ་ཇི་བཞིན་དུ་འདོད་ནས་བཞག་པ་མ་ཡིན་པར་ངེས་སོ་ཞེས་གསུང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ནི། འཕགས་པའི་དགོངས་པ་ལེན་ཚུལ་ལ་ཨ་བྷྱ་དང་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་གཉིས་མི་མཐུན་ཡང་ཕྱི་མའི་རྗེས་སུ་འབྲང་སྟེ། ཐུབ་དགོངས་ལྟར་བྱས་ན་འགལ་བ་དུ་མ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ་འདི་ལས་ནི་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་དགུ་སྤངས་པ་དང༌། དྲི་མ་མེད་པ་ལ་སོགས་པས་དགུ་རེ་རེ་ནས་སྦྱར་བ་འཕགས་པའི་དགོངས་པར་བྱས་པ་དང༌། ཉི་སྣང་གི་གང་ཟག་གི་སྐབས་ཀྱི་སྤངས་པ་རྣམས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་འཆད་པ་གཉིས་འགལ་ཏེ། ཉི་སྣང་གི་སྒྲས་ཟིན་ལ་ནི་སྲིད་རྩེ་མ་གཏོགས་པའི་ཉོན་མོངས་མཐོང་ལམ་གྱི་སྔོན་དུ་ཡང་སྤངས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། མཐོང་ལམ་གྱི་སྔོན་དུ་ཡང་ས་བཅུ་པ་ཐོབ་པར་ཐལ་བ་དང༌། འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་དགུ་པ་སྤངས་པ་ས་བཅུ་པ་ཡིན་ན་སྲིད་རྩེའི་བརྒྱད་པ་སྤངས་པའི་དགྲ་བཅོམ་ཞུགས་པ་འབའ་ཞིག་ལ་ས་བཅུ་པ་ལ་གནས་པར་གསུངས་པ་མི་རིགས་པ་དང༌། ས་བཅུ་པ་མ་ཐོབ་གོང་དུ་ཁམས་གོང་མའི་སྤང་བྱ་སྤངས་པ་མེད་ན་འཕགས་པའི་གཉེན་ཚོགས་ཀྱི་མཐོང་སྒོམ་ ཤོག་ལྷེབ་ ༦༠༡ ནས་ ༦༧༡ བར། གཉིས་ཀྱི་སྤང་བྱར་གྱུར་པའི་རྟོག་པ་བཞི་ལ་ཁམས་གསུམ་པའི་དབྱེ་བ་གསུངས་པ་འགལ་བ་དང༌། ཡང་རྩེ་སྦྱོར་དུ་མཐོང་ལམ་རྩེ་མོའི་ངོ་བོ་འཆད་པ་ན་དེས་ཁམས་གསུམ་གྱི་རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་སྤངས་པར་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ། །གལ་ཏེ་མཐོང་ལམ་དེ་གཉིས་ས་བཅུ་པའི་ཁྱད་པར་ལམ་ལ་འདོད་པས་མི་འགལ་སྙམ་ན་བཟང་པོའི་ཞབས་ཀྱིས་རྣམ་ཀུན་གྱི་སྐབས་ཀྱི་ལམ་རྣམས་ཁྱད་པར་ལམ་ལ་འདོད་པ་ལ་འཕགས་པའི་ལུང་གིས་བཀག་པ་ཐམས་ཅད་རང་གི་མགོ་ལ་འཁྲི་བའི་བཤད་པར་འགྱུར་ཞིང༌། རང་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་བྱེད་དུ་དྲངས་པའི་ཐོགས་མེད་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་བཞིའི་ས་མཚམས་སྟོན་པའི་ལུང་གིས་རང་ཉིད་འཇོམས་ཏེ། དེ་ལ་ནི་གཉེན་པོའི་ཚོགས་སྒྲུབ་མཐོང་སྒོམ་གཉིས་ཀ་དང༌། ངེས་སྒྲུབ་སྒོམ་ལམ་འབའ་ཞིག་ལ་བཞག་ལ་ཁྱེད་ལྟར་ན་གཉིས་ཀ་ཡང་སྒོམ་ལམ་ལ་བཞག་དགོས་པས་སོ། །གཞན་ཡང་དགོངས་འགྲེལ་དང་འཇུག་འགྲེལ་གྱི་ལུང་རིམ་པ་ལྟར་ས་བརྒྱད་པར་བག་ལ་ཉལ་ཕྲ་མོ་ཡང་མེད་པས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ཀུན་སྤྱོད་མེད་ཅིང་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་རྟེན་ཙམ་དུ་བསྟན་པ་དང༌། ས་དེར་ཁམས་གསུམ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་འཁོར་བ་འགག་པར་བསྟན་པ་རྣམ་འཐད་ཕྱོགས་སུ་དྲངས་ནས་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་དགུ་ས་དགུ་ལ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྤོང་བར་བཞེད་པའི་པཎྜི་ཏ་དེ་ནི་ངོ་མཚར་རོ། །དེས་ན་ཉི་སྣང་དང་ རྒྱན་སྣང་དུ་ཁམས་གསུམ་གྱི་བྱེ་བྲག་ལ་གསལ་ཁ་མེད་པར་སྤྱིར་སྒོམ་སྤང་རྣམ་རྟོག་ཆུང་འབྲིང་དགུའི་གཉེན་པོར་སྒོམ་ལམ་ས་དགུ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་ཁས་བླང་སྟེ་དེ་ཡང་ཁམས་གསུམ་ལ་མ་ཕྱེ་བར་སྤྱིར་སྒོམ་སྤང་རྣམ་རྟོག་ལ་སྤང་དཀའ་སླ་དགུ་ཡོད་པས་གཉེན་པོ་ཆེ་ཆུང་དགུས་སྤང་བར་བསྟན་པའོ། །འདི་དག་ཀྱང་བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོ་རྣམས་ཐད་སོ་ཐད་སོར་དྲིལ་ཏེ་ཅིག་ཅར་དུ་སྤོང་སྟེ་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བར་བསྒོམས་པས་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལྡོག་ལ་དེ་ལོག་པ་ན་དེའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་ཁམས་གསུམ་གྱི་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་མཐའ་དག་ཀྱང་འགག་པར་འགྱུར་ཏེ། བུད་ཤིང་ཟད་པའི་མེ་བཞིན་ནོ། །ཉི་སྣང་ལས། དེ་ཡང་འདོད་པའི་ཁམས་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ས་དགུ་པོ་རྣམས་སོ་སོར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་དགུའི་གཉེན་པོ་སྒོམ་པའི་ལམ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་དགུར་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ། ཞེས་སྤང་བྱའི་རྟེན་ས་དགུ་པོ་སོ་སོར་རམ་རེ་རེ་ལ་དགུ་དགུ་ཞེས་སྒོམ་སྤང་དང་གཉེན་པོ་གྱ་གཅིག་རེ་གསུངས་པ་དང༌། རྒྱན་དུ་དེ་ལ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་དྲུག་ཅི་རིགས་པར་རིམ་གྱིས་སྤོང་ངོ་ཞེས་པ་དང་ཡང་མི་འགལ་ཏེ། སྔ་མས་ནི་གྱ་གཅིག་པ་རེ་རེར་ཕྱེ་བ་གསུངས་ཀྱང་རིམ་ཅན་དུ་ སྤོང་བར་མ་བསྟན་གྱི་སྤང་བྱའི་ས་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་རབ་དབྱེ་ཙམ་ཞིག་གསུངས་ལ། ཕྱི་མས་ནི་ཉོན་མོངས་དྲུག་ལ་དགུར་བྱས་པ་རིམ་ཅན་དུ་སྤོང་བར་བསྟན་གྱི་ས་རེ་རེ་ལ་བརྟེན་པའི་སྤང་བྱ་རྣམས་རིམ་ཅན་དུ་སྤོང་བར་གསུངས་པ་མིན་ནོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་བྱང་སེམས་དབང་པོ་ཤིན་ཏུ་རྟུལ
Chinese
摧毁，因为具有力量。如《释量论》中说：以空性见及彼相违故，彼之自性一切过失与，相违极为成立也。又如说：以空性见而得解脱，其余修习即为此义。因此，应知显现的烦恼和潜在的烦恼，都应以对人无我的信解作意和真如作意来断除。不要认为这个分类与之前在人我以及禅定和无色界中所示的断除方式相矛盾，因为那些只是按照经部中所说的字面意义来解释，而不是考察其意图何在。第三部分有三点：次第和同时断除，所断的体性和时间和断除并解脱的意义是什么的考察。第一部分有两点：确立宗义，思考处所的意义。第一点是：在《日光论》中说，如果世间道先于道智的修道所断九品，除了有顶之外，其余都在见道之前断除。并且，以出世间的修道，也次第断除从欲界到有顶之间的九品烦恼。在《能仁密意》中也认为，以成为修道体性的九地，次第断除欲界的九品所断，以及以包含清净修道体性的殊胜道十地所摄持的，次第断除色界和无色界的九品所断，并且这也解释为是圣者的密意。大自在说，日光论的说法只是随顺声闻的说法，不能完全按照字面意义适用于菩萨，如果认为贪离先于烦恼障，那么说断除有顶第八品烦恼是一生补处菩萨就不合理了。因为对于趣入声闻阿罗汉果位来说，也太过分了。如果认为是所知障也不合理，因为这与见道之前的世间道所断相违，因为那个道本身就是所知障。如果认为以出世间的修道次第断除九地的九品所断也不合理，因为有顶的烦恼九
English
to destroy, because it possesses power. As it says in the Commentary on Valid Cognition: 'Because of the view of emptiness and its contradiction, its own nature, all faults, and contradiction are extremely established.' Also, as it says: 'Through the view of emptiness, liberation is attained; other meditations are for this purpose.' Therefore, it should be understood that both manifest and latent afflictions are abandoned through the mental engagement of belief in the selflessness of persons and the mental engagement of suchness. Do not think that this classification contradicts the ways of abandoning previously shown in the context of the self of persons and in the context of meditative absorption and the formless realms, because those are explained according to the literal meaning of what is stated in the Abhidharma, and not by examining where the intention lies. The third part has three points: abandoning in sequence and simultaneously, the nature and time of what is to be abandoned, and an examination of what is the meaning of abandoning and liberation. The first part has two points: establishing the proposition, and contemplating the meaning of the location. The first point is: In 'Sunlight,' it is said that if the mundane path precedes the path of knowledge, the nine abandonments of the path of cultivation are abandoned before the path of seeing, except for the peak of existence. And, with the supramundane path of cultivation, the nine afflictions from the desire realm to the peak of existence are also abandoned in sequence. In 'The Intent of the Able One,' it is also held that with the nine grounds that have become the nature of the path of cultivation, the nine abandonments of the desire realm are abandoned in sequence, and with the ten grounds of the distinguished path, which have become the nature of the pure path of cultivation, the nine sets of abandonments of the form and formless realms are abandoned in sequence, and this is also explained as the intention of the noble ones. The Great Self says that the statement in 'Sunlight' is merely a statement that conforms to the Hearers, and cannot be applied literally to Bodhisattvas, because if one considers detachment from attachment to precede the afflictive obscurations, then it is not reasonable to say that abandoning the eighth affliction of the peak of existence is a bodhisattva who is obstructed by one lifetime. Because it is also too extreme for entering the Hearer Arhat state. It is also not reasonable to consider it to be the obscuration of knowledge, because that contradicts the abandonments of the mundane path before the path of seeing, because that path itself is the obscuration of knowledge. It is also not reasonable to think that the nine sets of abandonments of the nine grounds are abandoned in sequence with the supramundane path of cultivation, because the afflictions of the peak of existence nine
Chinese
又说断除欲界九品烦恼即是成佛，以及断除第八品烦恼即是宣说十地，这些都不合理，如同之前所说。如果考虑到所知障而这样安立也不合理，如果这样，那么说断除欲界应断除的极小部分的极小部分就能成为不还果，这相违背，因为断除了这些就等于同时断除了三界的一切应断之物，因此理应成佛。因此，就断除而言，菩萨被安立为声闻的预流果和一来果等等，这仅仅是为了表明他们具有与这些果位名称相符的特殊理由而进行的分类，而不是像声闻那样按照断除的次第来设定的，这一点是确定的。第二点是，关于如何理解圣者的意趣，阿毗耶和自在大师两人观点不一致，但我们遵循后者。如果按照能仁的意趣来理解，会出现很多矛盾。例如，断除欲界九品烦恼，以及用无垢等来一一对应这九品烦恼，并将其视为圣者的意趣，以及在日生的补特伽罗的情况下，按照字面意思来解释断除，这二者是矛盾的。因为对于日生所摄持的烦恼来说，除了有顶之外，在见道之前也会出现断除的情况。这样一来，就会出现见道之前就获得十地的过失。如果断除欲界第九品烦恼就是十地，那么仅仅是断除了有顶第八品烦恼的阿罗汉入定者就被说成安住在十地上，这不合理。如果在没有获得十地之前，没有断除上界的应断之物，那么圣者眷属的见道和修道， 从第601页到第671页。 二者的应断之物所对应的四种分别念，说成是三界的分类，这相违背。此外，在有顶加行中解释见道顶的体性时，说它断除了三界的一百零八种分别念，这也相违背。如果认为这两个见道是十地的特殊道，所以不矛盾，那么善足所说的在一切相的场合中，将所有道都认为是特殊道，这会被圣者的教证所遮破，所有的过失都会落到自己头上。并且，自己所引用的作为证明的无著的四种证悟的界限的教
English
Furthermore, it is said that abandoning the nine levels of afflictions of the desire realm is Buddhahood, and that abandoning the eighth level is explaining the tenth bhumi, which is unreasonable, as mentioned before. Even if we establish it in this way considering the obscuration of knowledge, it is still unreasonable. If so, then saying that abandoning the very small part of what should be abandoned in the desire realm results in the non-returner state is contradictory, because abandoning these is equivalent to abandoning all that should be abandoned in the three realms simultaneously, and therefore one should logically become a Buddha. Therefore, in terms of abandonment, bodhisattvas being established as stream-enterers and once-returners, etc., of the Hearers is merely a classification made with the intention of showing that they have special reasons that are in accordance with the names of these fruits, and it is not established with the intention of following the order of abandonment of the Hearers, this is certain. Secondly, regarding how to understand the intention of the Noble Ones, Abhaya and the Great Self differ, but we follow the latter. If we understand it according to the intention of the Muni, many contradictions will arise. For example, abandoning the nine levels of afflictions of the desire realm, and using the stainless ones, etc., to correspond to each of these nine levels, and considering it as the intention of the Noble Ones, and explaining the abandonment in the case of the Sun-born individual literally, these two are contradictory. Because for the afflictions grasped by the term "Sun-born," apart from the peak of existence, abandonment also occurs before the path of seeing. In this way, the fault of obtaining the tenth bhumi before the path of seeing will occur. If abandoning the ninth level of afflictions of the desire realm is the tenth bhumi, then it is unreasonable to say that an Arhat meditator who has abandoned the eighth level of the peak of existence abides on the tenth bhumi. If one has not abandoned what should be abandoned in the upper realms before obtaining the tenth bhumi, then the seeing and meditation of the Noble Ones' retinue, From page 601 to 671. The four types of conceptual thoughts that correspond to what should be abandoned by both are said to be the classification of the three realms, which is contradictory. Furthermore, when explaining the nature of the peak of the path of seeing in the peak application, it is said that it abandons the one hundred and eight conceptual thoughts of the three realms, which is also contradictory. If one thinks that these two paths of seeing are special paths of the tenth bhumi, so there is no contradiction, then the statement of Good Feet that in all aspects, all paths are considered special paths will be refuted by the teachings of the Noble Ones, and all the faults will fall on oneself. And the teaching of the four realizations of Asanga, which one cites as proof, showing the boundaries of the four