Tibetan
་བ་སྐྱེ་བ་ལ་དེ་དག་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་པའང་མིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་མི་རྟག་པ་རྟོགས་པ་ལྟ་བུའི་ཉམས་མྱོང་ལའང་དེ་དག་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་པར་མཚུངས་སོ། །སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་སྒོམ་བྱུང་གི་ལྷག་མཐོང་སྐྱེ་བ་ལ་དེ་དག་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་པའང་མིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་དེ་དག་སྔོན་དུ་མ་སོང་ཡང་ཉན་རང་གིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཚུལ་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་སྐུའི་ཉེ་བར་ལེན་བྱེད་སྦྱིན་སོགས་ཐབས་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་བྱེད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་དེ་ཐོབ་པ་ལ་སྦྱིན་སོགས་རྣམས་ཀྱིས་ཕན་པས་དེ་དག་ཤེས་རབ་དོན་དུ་གསུངས་སོ་ཞེ་ན། ད་ལྟ་ ན་ཤེས་རབ་དེ་དག་གི་དོན་དུ་གསུངས་ཞེས་གོ་ལྡོག་སྟེ་སྨྲས་ནའང་མཚུངས་སོ། །དེས་ན་འདི་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དངོས་སུ་མི་སྟོན་པའི་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྒྱུད་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་གཞོལ་བར་གསུངས་པའི་དོན་ནི། སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱི་ངོས་འཛིན་གང་ལ་བྱེད་ཀྱང་དེའི་དངོས་གཉེན་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཡིན་ལ། དེས་སྤང་བྱ་དེ་དག་གི་ས་བོན་སྤོང་བ་ལ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་མཐའ་ཡས་པས་བརྒྱན་ཏེ་ཡུན་རིང་དུ་གོམས་པར་བྱེད་དགོས་པས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་མདོ་ལས། སྦྱིན་སོགས་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ལ་བསླབ་པ་སོགས་གསུངས་ཤིང༌། རྣམ་འགྲེལ་ལས། རྣམ་པ་དུ་མར་ཐབས་མང་པོ། ཞེས་སོགས་དང༌། བསེ་རུ་ལ་སོགས་ཁྱད་འདི་ཡིན་ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །ཤེས་རབ་བསྐྱེད་དགོས་པར་བསྟན་པའི་བསྐྱེད་ཐབས་ལ་ཤེས་བྱ་བདེན་གཉིས་ཀྱི་ལུས་ངོས་བཟུང་བ། དེ་རྟོགས་པའི་ལམ་དབུ་མ་ལ་དགོས་ནུས་མེད་པར་ཐལ་བ་སྤང་བ། བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་རིགས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་བདེན་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང༌། མཚན་ཉིད་དང་དེ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་གང་ཟག་ངོས་བཟུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཀུན་རྫོབ་ཅེས་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་དོན་དམ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དོན་ལྡོག་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཡིན་པས་ཀུན་རྫོབ་དང་ནི་ཞེས་སོགས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་སེམས་ཙམ་པ་མན་ཆད་ལ་བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་ གཞག་ཡོད་ཀྱང་ཐམས་ཅད་དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་ལ་དྲངས་སྟོན་པ་མེད་ལ། དབུ་མ་པ་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོས་བདེན་གཉིས་རྣམ་དབྱེ་ཤེས་པ་དག་ཅེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར་ཐམས་ཅད་བདེན་གཉིས་ཀྱི་ལམ་ནས་དྲངས་ཏེ་འཆད་པ་ནི། གང་དག་བདེན་པ་འདི་གཉིས་ཀྱི། ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པའོ། །འདིར་བདེན་གཉིས་གང་ལས་དབྱེ་བའི་གཞི་དང༌། དབྱེ་བ་དང༌། དབྱེ་དོན་གཅིག་ཐ་དད་བསམ་པ་དང༌། གྲངས་ངེས་བསྟན་པ་རྣམས་སྐབས་སུ་བབ་ལ། དེ་ལ་བདེན་པ་ཞེས་པ་དབྱེ་གཞིར་མི་རུང་ཞིང་འདིར་ཚིག་ཟིན་ལ་མེད་པས་བསླབ་བཏུས་སུ་ཡབ་སྲས་མཇལ་བའི་མདོ་དྲངས་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལས་བདེན་པ་གཉིས་དེ་བས་ཐུགས་སུ་ཆུད་དེ་ཤེས་པར་བྱ་བའང་དེ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ་ཞེས་གསུངས་པས་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་དབྱེ་ན་བདེན་པ་གཉིས་སུ་ཡབ་སྲས་མཇལ་བའི་མདོ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདོད་པ་དེར་བཞེད་དོ། །དེ་གང་ཞེ་ན། ཀུན་རྫོབ་འདི་ནི་དང་དོན་དམ་འདི་ནིའོ། །དང་ཞེས་པ་ཚད་མ་ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། མངོན་སུམ་དང་ནི་རྗེས་དཔག །ཅེས་པའི་དང་དང་འདྲ་བར་སྟོབས་མཚུངས་པར་སྟོན་པ་སྟེ། གཞིའི་བདེན་གཉིས་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་མི་གནོད་པར་མ་ཟད་ཕན་ཚུན་གྲོགས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། ལམ་དུས་སུ་ཐབས་ཤེས་གཉིས་དང༌། འབྲས་དུས་སུ་སྐུ་གཉིས་ཟུང་འབྲེལ་དུ་འགྲོ་དགོས་པའོ། །དབྱེ་དོན་བསམ་པ་ནི། སྔ་ མ་དག་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་བྱས་མི་རྟག་ལྟ་བུ་དང༌། ངོ་བོ་དང་ལྡོག་པ་གཉིས་ཀ་ཐ་དད་ཀ་བུམ་ལྟ་བུ་སྟེ། ངོ་བོ་གཅིག་དང་ངོ་བོ་ཐ་དད་དངོས་པོ་ཁོ་ནར་འདོད་ཅིང༌། བདེན་དང་གཞི་གྲུབ་མ་གྲུབ་ལྟ་བུ་དངོས་པོ་མིན་ལ་གཅིག་ཏུ་ཁས་བླང་དུ་མི་རུང་བ་རྣམས་གཅིག་པ་བཀག་པའི་ཐ་དད་དུ་འདོད་དོ། །དེ་ནི་མི་འཐད་པར་རྟོགས་སླ་ལ། མདོ་དགོངས་འགྲེལ་ལས་བདེན་གཉིས་གཅིག་པ་ལ་སྐྱོན་བཞི་དང་ཐ་དད་ལ་སྐྱོན་བཞི་འཕངས་པའི་གཅིག་ཐ་དད་ནི་ལྡོག་པ་གཅིག་དང་རྫས་ཐ་དད་ཡིན་ཞིང་དེ་ལ་དབུ་སེམས་གཉིས་ཀས་དགག་པར་བྱེད་ལ། སློབ་དཔོན་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལས་ནི་དེའི་གཅིག་དང་ཐ་དད་བདེན་པའི་གཅིག་དང་ཐ་དད་ལ་བྱས་ནས་དགག་པ་མཛད་དོ། །གྲངས་ངེས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་བདེན་པ་གསུམ་པ་ནི་ནམ་ཡང་མ་མཆིས་སོ། ཞེས་གསུངས་པས་ངེས་པར་དགོས་ཏེ། གཞུང་ཕྱི་མའི་སྐབས་སུ་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་ལས་ཤེས་སོ། །མཚན་ཉིད་ནི་དོན་དམ་ཞེས་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཏེ། དོན་དམ་ནི་མཚོན་བྱའོ། །མཚན་ཉིད་ནི་བློའི་ཞེས་པ་སྟེ། འདི་ལ་བློ་ཞེས་པ་བློ་ཙམ་དང༌། ཐ་སྙད་པ་དང༌། དོན་དམ་པའི་བློ་གསུམ་གང་ལ་བྱེད་སྙམ་ན། སྔ་མ་གཉིས་ལ་བྱེད་ཅིང་དེ་ཡང་བློ་ཙམ་ལ་བྱས་ན་སྤྱོད་ཡུལ་མིན་ལ། ཁྱད་པར་སྦྱར་དགོས་པས་དེའི་ཚུལ་ནི། ཡབ་སྲས་མཇལ་བའི་མདོ་ལས། སྒྲ་བློའི་ཡུལ་མིན་པར་གསུངས་པ་དང་འདྲ་བས་དེའི་དོན་ནི། བློ་ཇི་འདྲ་ཞིག་ཡིན
Chinese
生起时，那些也并非必须先行的。如果那样，那么对于领悟无常之类的体验，那些也同样必须先行。生起领悟空性的修所生慧时，那些也并非必须先行的。即使没有先行菩萨的行持，也如前述声闻缘觉领悟真如之理一样。以领悟空性的智慧作为法身的近取因，布施等方便作为它的俱生助缘，因此获得智慧的果实时，布施等有帮助，所以说那些是为了智慧。如果说现在 说智慧是为了那些，即使反过来说也是一样的。因此，所有没有直接显示此和真如的经典，也说成是从传承上倾向于真如的意义是：无论对二障的认识作何理解，它的直接对治都是领悟空性的智慧。因此，为了舍弃那些应舍弃的种子，必须以无量福德资粮庄严，并长期串习。因此，经中说：要学习没有不圆满的布施等。释论中说：多种方式，多种方便。等等，以及说犀牛等等是这种差别。为了显示必须生起智慧，生起的方法是：确定所知二谛的体性，避免中观道对于领悟它没有必要和能力的过失，详细阐述二无我的道理。第一点是，二谛的差别，以及确定自性和确定它的补特伽罗。第一点是：世俗等等两句，领悟真如的智慧是领悟胜义和世俗的意义相反的智慧，因此说世俗和。也就是说，虽然心识派以下有二谛的安立 但没有将一切引导到那两者之间来阐述的。所有中观派都如耶谢宁波所说，通达二谛差别的人等等所说，一切都从二谛的道路上引导来阐述，如所说：谁能通达这二谛。等等所说，是圣者龙树的意
English
Those are not necessarily prior to the arising of. If so, then for experiences such as realizing impermanence, those must also be prior. Those are also not necessarily prior to the arising of the wisdom arising from meditation that realizes emptiness. Even if the conduct of bodhisattvas has not preceded, it is like the way the hearers and solitary realizers realize suchness as previously explained. With the wisdom that realizes emptiness as the proximate cause of the Dharmakaya, the methods such as giving act as its co-arising conditions, so when the fruit of wisdom is obtained, giving etc. are helpful, so it is said that those are for the sake of wisdom. If it is said that now Saying that wisdom is for the sake of those, even if you say it the other way around, it is the same. Therefore, the meaning of saying that all the scriptures that do not directly show this and suchness are also inclined to suchness from the lineage is: no matter what understanding is made of the recognition of the two obscurations, its direct antidote is the wisdom that realizes emptiness. Therefore, in order to abandon the seeds of those to be abandoned, it is necessary to adorn with immeasurable accumulations of merit and to become accustomed to it for a long time. Therefore, the sutra says: One should learn to have no incompleteness in giving etc. The commentary says: Many ways, many methods. And so on, and saying that the rhinoceros etc. is this difference. In order to show that wisdom must be generated, the method of generation is: identifying the nature of the two truths to be known, avoiding the fault that the Madhyamaka path is not necessary and capable for realizing it, and explaining in detail the reasoning of the two selflessnesses. The first point is the distinction between the two truths, and identifying the characteristics and the person who establishes them. The first point is: conventional etc. two lines, the wisdom that realizes suchness is the wisdom that realizes the opposite meaning of ultimate and conventional, so it is said conventional and. That is, although the Mind-Only school and below have the establishment of the two truths But there is no one who guides everything to be explained between those two. All Madhyamikas, as Yeshe Nyingpo said, those who understand the difference between the two truths, etc., as it is said, everything is guided and explained from the path of the two truths, as it is said: Whoever understands these two truths. And so on, is the intention of the holy Nagarjuna.
Chinese
在此，恰逢辨别二谛的所依、差别、差别之义一异之思、数量决定之显示。其中，所谓“谛”不能作为辨别的所依，而且这里词句中没有，因此应当从《学集》中引用的《父子相见经》中了解。其中说到，因此要领会二谛，需要了解的也仅此而已。由此可知。其中，如果进行区分，则如《父子相见经》中所说，佛陀薄伽梵所许诺的二谛是这样的：什么是二谛呢？即世俗谛是此，胜义谛是此。其中，“和”字在《量理宝藏论》中说：“现量和比量。”与此处的“和”字相似，表示力量相等。即基的二谛不仅不会互相妨碍，而且会互相帮助。在道时，是方便智慧二者；在果时，是色身法身二身需要双运。思辨差别之义是：前者如无常，本体相同而反体相异；后者如瓶柱，本体和反体都相异。认为本体相同和本体相异仅仅是事物。对于如真和基成立与否这样非事物，不能承认为一，认为是遮止一的相异。这很容易理解为不合理。经部和释论中，对于二谛是一有四种过失，是异有四种过失，所说的“一异”是反体一而自性异，对此中观和唯识二者都进行破斥。而论师莲花戒则将此一和异安立在谛的一和异上进行破斥。数量决定是，薄伽梵亲自说：“第三谛从未存在。”因此必须是确定的。在后面的论典中，从解释体相中可以了解。体相是“胜义”等两句。胜义是所诠。“体相是智”等，这里所说的“智”是指唯识之智、名言之智、胜义之智这三种中的哪一种呢？是前两种，而且如果仅仅是唯识之智，则不是行境，需要加上特别的限定。其方式是，如《父子相见经》中所说：“声音不是智的行境。”与此相似，其含义是，什么样的智呢？
English
Here, the basis for distinguishing the two truths, the distinctions, the consideration of whether the meaning of the distinctions is the same or different, and the indication of the definite number are all timely. Among these, the term "truth" cannot be the basis for distinction, and since it is not explicitly stated here, it should be understood from the Sutra of the Meeting of Father and Son quoted in the Compendium of Trainings. From that, it is said, "Therefore, the two truths should be understood, and what needs to be understood is only that much." This is how it should be understood. Among these, if we distinguish, the two truths are as stated in the Sutra of the Meeting of Father and Son, which is what the Buddha, the Bhagavan, intended. What are they? Conventional truth is this, and ultimate truth is this. The word "and" in the Compendium of Valid Cognition says, "Direct perception and inference." Similar to this "and," it shows equal strength. That is, the two truths of the basis not only do not harm each other, but also help each other. During the path, they are the two, method and wisdom; during the result, the two kayas, form and dharma, need to be united. Considering the meaning of the distinctions: The former, like impermanence, has the same essence but different aspects; the latter, like a pot and a pillar, has both essence and aspects that are different. It is asserted that the same essence and different essences are only things. For non-things like truth and whether the basis is established or not, it is not permissible to assert them as one, and they are considered different by negating oneness. It is easy to understand that this is unreasonable. In the sutras and commentaries, there are four faults in the two truths being the same and four faults in being different. The so-called "same and different" is one aspect and different substance, which both Madhyamaka and Yogacara refute. However, the teacher Kamalashila refuted this by placing this oneness and difference on the oneness and difference of truth. The definite number is that the Bhagavan himself said, "There has never been a third truth." Therefore, it must be definite. In the later treatises, it can be understood from the explanation of the characteristics. The characteristics are the two lines "ultimate truth," etc. Ultimate truth is the signified. "The characteristic is mind," etc. Here, which of the three minds is meant by "mind": mere mind, conventional mind, or ultimate mind? It refers to the first two, and if it is merely mind, it is not an object of experience, and a special qualification is needed. The way to do this is, as stated in the Sutra of the Meeting of Father and Son, "Sound is not an object of mind." Similar to this, its meaning is, what kind of mind is it?