Tibetan
་བྱས་པ་ལ། མངོན་སུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་བསྒྲུབ་པའི་ཚེ། མངོན་སུམ་རྟོག་བྲལ་མ་འཁྲུལ་བ་ཞེས་གསུངས་པའི་མ་ འཁྲུལ་བའི་དོན་མི་སླུབ་བ་ཡིན་ན། ཡང་དག་ཤེས་པར་གྲུབ་ཟིན་པའི་མིག་ཤེས་ལྟ་བུ་མངོན་སུམ་དུ་དེའི་ངོར་མཚོན་པ་ན། ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་གང་རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལ་དོན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནས་སྐབས་འདི་དག་རྣམ་རིག་པ་དང་ཐུན་མོང་དུ་བཤད་དུ་མི་རུང་བར་སྟོན་པ་ནི་འཐད་ལྡན་ལས། གལ་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གཞུང་ཡང་ཐམས་ཅད་དུ་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན། སློབ་དཔོན་གྱིས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་བཟུང་བ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དོན་གྱི་མཐུ་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེ་བས་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་པར་ཅིའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་མི་བྱེད། ཅེས་གསུངས་ཏེ། རྗེས་དཔག་འབའ་ཞིག་གཟུང་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་བ་དང་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་གཟུང་དོན་གྱི་མཐུ་ལས་སྐྱེས་པས་རྟོག་བྲལ་དུ་བསྒྲུབ་པ་སོགས་རྣམ་རིག་ལ་སྦྱར་དུ་མི་རུང་བའི་དོན་ཏོ། །འོ་ན་རྣམ་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་སྐབས་གང་དུའང་མ་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། དེའི་དོགས་པ་གཅོད་པ་འཐད་ལྡན་ལས། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་རིག་པ་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་ལ་ནི་སློབ་དཔོན་བག་ཆགས་བརྟན་པ་དང་མི་བརྟན་པ་དག་གིས་རྣམ་པར་འཇོག་པ་མཐོང་ལ། འདིར་ནི་དོན་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ལས་ཞེས་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པས་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གྱི་ཚུལ་ཉིད་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྔར་བཤད་པ་ཉིད་མ་འཁྲུལ་བའི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་ བག་ཆགས་བརྟན་མི་བརྟན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་མངོན་སུམ་ཡིན་མིན་གྱི་རྣམ་དབྱེ་གསུངས་པས་རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་ཀྱི་མངོན་སུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཤེས་ལ། རྟོག་བྲལ་མ་འཁྲུལ་བ་ཕྱི་རོལ་ཁས་བླངས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་མདོ་སྡེ་པའི་སྐབས་སུ་རྟོག་བྲལ་མ་འཁྲུལ་བའི་ཤེས་པ་མངོན་སུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དང༌། རྣམ་རིག་པའི་སྐབས་སུ་བག་ཆགས་བརྟན་བྱུང་གི་རྟོག་བྲལ་གྱི་ཤེས་པ་མངོན་སུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་འགྲེལ་པ་འདིས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་འདི་ཉིད་ལེགས་པར་ཤེས་པ་གལ་ཆེ་བར་སྣང་སྟེ། བོད་ཀྱི་མཁས་པ་དག་ལའང་མཚན་ཉིད་འདི་མདོ་སེམས་གཉི་གའི་སྐབས་སུ་ཁས་ལེན་དགོས་པར་བཟུང་ནས། ཁ་ཅིག་མ་འཁྲུལ་བའི་དོན་འཇུག་ཡུལ་ལ་མ་འཁྲུལ་བ་ལ་བྱེད་པ་དང༌། ཁ་ཅིག་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལ
Chinese
这样做的时候，在成立现量的定义时，说“现量是离分别、不欺骗的”，其中“不欺骗”的意思是不欺骗。像已经成立为正确识的眼识那样，现量在那方面显现时，说“凡是正确的识，既离分别又是正确的识”是没有意义的。这是那个意思。然后，为了表明这些场合不能与唯识宗共同宣说，在《正理滴论》中说：如果瑜伽行派的论典也全部随顺，那么，阿阇梨所承许的比量本身就是颠倒的。又说：为什么不随顺以义力而生，因此是无分别的呢？这是说，比量仅仅在所取境上是错乱的，以及根现量由所取义的力量而生，因此成立为离分别等等，是不能与唯识宗相合的意义。那么，会认为唯识宗的现量的定义在任何时候都没有开示吗？为了断除那个疑惑，在《正理滴论》中说：因此，仅仅在说唯识宗时，阿阇梨见到以习气稳固和不稳固来作区分。而这里说“如果无义则不生”等等，因此是承认外境的体性的。因此，以前所说的就是不欺骗的意义。这是说，在离分别上，以习气稳固与不稳固的差别来宣说是否是现量的差别，因此知道了唯识宗的现量的定义。离分别、不欺骗是就承认外境的方面而作的定义。这样，在经部宗的场合，离分别、不欺骗的识是现量的定义，在唯识宗的场合，由习气稳固而生的离分别的识是现量的定义，这个注释对此作了详细的解说，这一点似乎非常重要。因为西藏的学者们也认为这个定义在俱舍宗和唯识宗的场合都必须承认，有些人把“不欺骗”的意思解释为在所入境上不欺骗，有些人按照唯识宗的观点
English
When doing so, when establishing the definition of direct perception, it is said that "direct perception is free from conceptualization and non-deceptive," where the meaning of "non-deceptive" is non-deceptive. Like eye consciousness that has already been established as correct consciousness, when direct perception appears in that aspect, saying "whatever correct consciousness is both free from conceptualization and is correct consciousness" is meaningless. That is the meaning. Then, in order to show that these occasions cannot be jointly explained with the Mind-Only school, it is said in the Tattvasamgraha: If the treatises of the Yogacara school are also followed in everything, then the inference itself that is accepted by the teacher is inverted. It is also said: Why is it not followed because it arises from the power of the object and is therefore non-conceptual? This is to say that inference is only mistaken on the object of apprehension, and that sense direct perception arises from the power of the object of apprehension, therefore establishing it as free from conceptualization, etc., are meanings that cannot be combined with the Mind-Only school. Then, would it be thought that the definition of direct perception of the Mind-Only school is not shown at any time? In order to dispel that doubt, it is said in the Tattvasamgraha: Therefore, only when speaking of the Mind-Only school, the teacher sees that the distinction is made by whether the habitual imprint is stable or unstable. And here it is said "if there is no object, it does not arise," etc., therefore it is accepting the nature of external objects. Therefore, what was said before is the meaning of non-deception. This is to say that on the non-conceptual, the distinction of whether it is direct perception or not is explained by the difference between stable and unstable habitual imprints, therefore the definition of direct perception of the Mind-Only school is known. Non-conceptual and non-deceptive is the definition made from the aspect of accepting external objects. In this way, in the case of the Sutra school, consciousness that is non-conceptual and non-deceptive is the definition of direct perception, and in the case of the Mind-Only school, consciousness that is non-conceptual and arises from stable habitual imprints is the definition of direct perception. This commentary explains this in detail, and this point seems very important. Because Tibetan scholars also believe that this definition must be accepted in the case of both the Abhidharma and Mind-Only schools, some explain the meaning of "non-deceptive" as non-deceptive on the object of entry, and some according to the view of the Mind-Only school.
Tibetan
འང་ཚུར་མཐོང་དབང་ཤེས་སྣང་ཡུལ་ལ་མ་འཁྲུལ་བར་སྨྲ་བ་སོགས་གང་ཅིའང་རུང་བའི་འཆད་ཚུལ་མང་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ཚན་བཞི་པ་ནི་འཐད་ལྡན་ལས། ཁ་ཅིག་ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པའང༌། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ནི། འགྲེལ་བྱེད་ཁ་ཅིག་ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་མངོན་སུམ་ཚད་མ་ཡིན་པར་བཟློག་པའི་དོན་དུ་མ་འཁྲུལ་བ་སྨོས་པ་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ཆ་འགའ་ཞིག་ལ་མི་སླུ་བའི་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཕྱོགས་གླང་གིས་ཀྱང་མངོན་སུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་མི་འཁྲུལ་བ་སྨོས་པར་མ་མཛད་པར། རྟོག་པ་དང་བྲལ་མངོན་སུམ་མོ། ཞེས་གསུངས་སོ། །ངེས་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་སླུ་བ་ཚད་མར་ རྟོགས་པའི་དོན་དུ་མི་སླུ་བ་སྨོས་ནའང་མི་རིགས་ཏེ། དོན་གྱི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ལ་མི་སླུ་བའི་ཚུར་མཐོང་གི་ཤེས་པ་འགའ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་བའི་འདོད་པ་བཀད་ནས། དེ་ལྟར་ན་བྱིས་པའི་རྟོག་པ་ཡར་བཅད་ཆ་གཅིག་ལའང་མི་སླུ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཤེས་པ་ཁྱེད་ལྟར་ན་མེད་དགོས་པས་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་གླང་གིས་མངོན་རྗེས་གཉིས་འབའ་ཞིག་ཚད་མར་གསུངས་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ་བས་འགོག་པ་སྟེ་འགྲེལ་པ་ཉིད་ལས་ཤེས་སླའོ། །དབང་ཤེས་རྣམས་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་ལ་འཁྲུལ་བས་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བའི་དོགས་པ་བཀོད་པ་ནི། འཐད་ལྡན་ལས། གལ་ཏེ་རང་བཞིན་འགལ་བ་འཛིན་པ་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ན། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའང་འཁྲུལ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་ལ་འདྲེས་པ་ཉིད་དུ་འགལ་བར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེའི་དོན་ནི། གལ་ཏེ་དངོས་པོའི་གནས་ཚོད་དང༌། འགལ་བར་འཛིན་པ་འཁྲུལ་པས་མངོན་སུམ་ཚད་མར་མི་རུང་ན། སྔོ་འཛིན་དབང་ཤེས་འཁྲུལ་བར་ཐལ། སྔོན་པོའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་མ་འདྲེས་པ་གསིལ་བུར་གནས་པ་ལ་འདྲེས་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ལ་ཕྱི་རོལ་ཁས་བླངས་ནས་ལན་འདེབས་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བྱ་བ་ནི། འཐད་ལྡན་ལས། སྨྲས་པ། འདིར་རེ་ཞིག་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པར་ ཤེས་པ་དོན་འཛིན་པར་བྱེད་པ་དང༌། རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ཕྱོགས་ཐ་དད་བས་བྱས་པའི་འགལ་བ་དང་མི་ལྡན་པར་ཁས་བླངས་ནས་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱའོ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེའི་དོན་ནི། སྔོན་པོ་རགས་པ་ཡིན་ཞིང་ཕྱོགས་ཆ་ཐ་དད་པའི་འགལ་བའི་ཆོས་ལྡན་ཡིན་ཀྱང༌། སྔོ་འཛིན་མིག་ཤེས་ལ་སྔོན་པོ་རགས་པ་དང་ཆ་བཅས་ཀྱི་ལྡོག་པ་སྣང་མི་དགོས་
Chinese
又，因为见到有许多说法，无论说什么都好，比如不误认所见境的现量根识等等。第四个问题出自《正理滴论》：有些人认为二月等识……等等，有些论师为了遮遣二月等识是现量，认为不必说不误认，因为它们在某些方面是不欺骗的量；而且陈那（Dignāga）论师也没有在现量的定义中说不误认，而是说：离分别即现量。即使为了理解不欺骗是衡量一切正量之境，也不必说不欺骗，因为在一切事物自性中，没有不欺骗的回顾之识，驳斥这种观点后，如果这样，那么按照你的观点，孩童的分别念在任何一个被分割的部分上，都不应该有不欺骗的识，因此陈那论师只说现量和比量是量是不合理的，可以通过解释本身来理解。以下是关于根识因误认境的自性而成为非现量的疑虑：出自《正理滴论》：如果执著相反的自性是误认，因此不是量，那么显现蓝色等也应成为误认，因为执著未混合的微尘为混合的自性，是相反的。其含义是：如果执著与事物状态相反是误认，因此不能成为现量，那么执著蓝色的根识应成为误认，因为蓝色的微尘未混合而分散存在，却执著为混合的。如果承认，那么就成为非现量。对此，应如何以外道承认的方式来回答呢？出自《正理滴论》：说：在此，暂时以外道的观点，识是执著事物的，并且承认微尘不具有由不同方向造成的矛盾，然后陈述定义。其含义是：蓝色是粗大的，并且具有不同部分的矛盾性质，但是执著蓝色的眼识不需要显现蓝色粗大和具有部分的相违之处。
English
Also, because it is seen that there are many ways of explaining, whatever is said is fine, such as not mistaking the appearing object of the sense consciousness, etc. The fourth point is from the Hetubindu: Some say that the consciousness of two moons, etc.... etc., some commentators, in order to refute that the consciousness of two moons, etc., is direct perception, think that it is not necessary to say that it is not mistaken, because it is a valid means of cognition that does not deceive in some aspects; and Dignāga did not mention non-mistakenness in the definition of direct perception, but said: 'Direct perception is free from conceptualization.' Even if it is said that non-deception is to be understood as the measure of all valid objects, it is not necessary to say non-deception, because there is no retrospective consciousness that does not deceive in all the nature of things. After refuting this view, if that is the case, then according to your view, the conceptualization of a child should not have a consciousness that does not deceive in any one of the divided parts, therefore it is unreasonable that Master Dignāga only said that direct perception and inference are valid means of cognition, which can be understood from the explanation itself. The following is the doubt that sense consciousness becomes non-direct perception because it mistakes the nature of the object: From the Hetubindu: If holding contradictory natures is mistaken, therefore it will not be a valid means of cognition, then the appearance of blue, etc., should also become mistaken, because holding unmixed atoms as mixed natures is contradictory. The meaning of this is: If holding the opposite of the state of affairs is mistaken, therefore it cannot be a valid direct perception, then the sense consciousness holding blue should become mistaken, because the blue atoms are unmixed and exist separately, but are held to be mixed. If you admit this, then it becomes non-direct perception. How should this be answered by admitting the external view? From the Hetubindu: It is said: Here, for the time being, from the point of view of the external object, consciousness is holding the object, and it is admitted that the atoms do not have contradictions caused by different directions, and then the definition is stated. The meaning of this is: Blue is coarse and has contradictory properties of different parts, but the eye consciousness holding blue does not need to show the contradiction that blue is coarse and has parts.