Tibetan
དེ་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ་སོ་སོར་གྱེས་པའི་ཡན་ལག་ཤིང་རྟའི་ཡན་ལག་ཏུ་འཛིན་པ་ནི། སྔར་དེ་རྣམས་ཤིང་རྟ་དང་འབྲེལ་བར་རིག་པ་ཁོ་ནས། འཕང་ལོ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ནི་ཤིང་རྟའི་ཡན་ལག་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་རྟོགས་ཀྱི། སྔར་དེ་ལྟར་མི་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཟག་དེ་ནི་འཕང་ལོ་སོགས་ཀྱི་རང་གི་ཆ་ཤས་ལ་ལྟོས་ནས། འཕང་ལོ་ལ་སོགས་པ་ཁོ་ན་ཡན་ལག་ཅན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །གང་ཟག་དེའི་ངོར་འཕང་ལོ་ལ་སོགས་པ་ཤིང་རྟ་དང་འབྲེལ་བ་ཡང་རྒྱང་རིང་དུ་སྤངས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས། དེའི་ཚེ་དེ་དག་ནི་ཤིང་རྟའི་ཡན་ལག་ཏུ་མི་རྟོགས་སོ། །གཞན་ཡང་ཤིང་རྟ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་ན་དེའི་ཡན་ལག་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མིན་པའི་དོན་འདི་ནི། དཔེ་འདི་ལས་ཤེས་པར་ བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་ཤིང་རྟ་ཡན་ལག་ཅན་མེས་ཚིག་ན་ཡན་ལག་རྣམས་ཀྱང་མེད་པ་སྟེ་མེས་འཚིག་པར་འགྱུར་བའི་དཔེ་དེ་བཞིན་དུ། རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་གཙུབ་ཤིང་གཙུབས་པ་ལས་བྱུང་བའི་མི་དམིགས་པ་རྟོགས་པའི་བློ་ཤེས་རབ་ཀྱི་མེས། ཡན་ལག་ཅན་ཤིང་རྟ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ལུས་པ་མེད་པར་བསྲེགས་པ་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་མེའི་བུད་ཤིང་དུ་གྱུར་བའི་ཡན་ལག་དག་གིས་ཀྱང་བདག་ཉིད་ཟུག་ཚུགས་པར་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་སྡོད་པར་བྱེད་མི་ནུས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་མེས་ངེས་པར་བསྲེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཇི་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་མི་གཅད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བདེ་བླག་ཏུ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཤིང་རྟ་རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་ཚུལ་ལ་བསམས་ཏེ་བརྟེན་ནས་གདགས་པ་རྣམ་པར་བཞག་པ་དེ་བཞིན་དུ། འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་སྒོ་ནས་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་། ཁམས་དྲུག་དང་། དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་ཀྱང་ཤིང་རྟ་ལྟར་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཉིད་དུ་འདོད་དེ། དེ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་ཏུ་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཕུང་པོ་ནི་ལས་ཡིན་ལ། བདག་འདི་ནི་བྱེད་པ་པོའང་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་བཞག་གོ །བཞི་པ་ནི། བདག་བརྟེན་ནས་གདགས་པ་ལ་འཇོག་པ་ན། བརྟན་པ་དང་མི་བརྟན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཐར་འཛིན་གྱི་རྟོག་པའི་རྟེན་མིན་པས་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་བཟློག་པར་སླ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་པ། ཕུང་པོ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་ བཏགས་པའི་བདག་འདི་ནི་བརྟན་པ་དང་མི་བརྟན་པ་ཉིད་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བདག་མི་བརྟན་པར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ན་ནི། བདག་དང་ཉེ་བར་ལེན་པ་གཉིས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་མི་རུང་བས་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཉིད་བདག་ཏུ་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་བདག་སྐད་ཅིག་སོ་སོ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་འཇིག་སོ་སོར་བྱེད་པས་སྔ་ཕྱི་འབྲེལ་མེད་དུ་འགྱུར་བ་དང་། ཉེ་བར་བླང་བར་བྱ་བ་རྣམས་དེའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མི་རིགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་བརྟན་པ་སྟེ་རྟག་པར་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེ་རྟག་ན་སྔོན་གྱི་ཚེ་རབས་སུ་བྱུང་བའི་དུས་ཀྱི་བདག་དེ་ཉིད་འདིར་བྱུང་བའི་བདག་ཡིན་པ་དང་། ཚེ་སྔ་མ་དང་འདིའི་བདག་གཉིས་ཀྱི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་ཡིན་པས། བདག་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་སྟེ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་བདག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྩ་ཤེར། གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་བདག་ཡིན་ན། །སྐྱེ་དང་འཇིག་པ་ཅན་དུ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་འདི་ལས་ན་འདི་ནི་སྐྱེ་འཇིག་མིན་ཞེས་པའི་ཁྱད་པར་གཉིས་བཀོད་པ་སློབ་དཔོན་གྱི་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྐྱེ་འཇིག་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའོ། །བདག་འདི་ལ་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་བཞི་ཚན་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། རྩ་ཤེ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བརྟག་པའི་ཐབས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་མཛད་པ་ན། རྟག་དང་མི་རྟག་ལ་སོགས་བཞི། །ཞི་བ་འདི་ལ་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །བདག་འདི་ནི་དེ་ཉིད་དེ་ངོ་བོ་གཅིག་པ་དང་གཞན་ཉིད་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་དོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ནི་བདག་ཅེས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡོད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ སྐད་དུ་མདོ་ལས། མི་ཟད་པ་ཡི་ཆོས་བཞི་ནི། །འཇིག་རྟེན་མགོན་གྱིས་བསྟན་པ་སྟེ། །སེམས་ཅན་ནམ་མཁའ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་དག་རྫས་ཡོད་ན། །དེ་དག་ཡོངས་སུ་ཟད་འགྱུར་གྲང་། །མེད་པ་དེ་དག་མི་ཟད་དེ། །དེ་ཕྱིར་དེ་དག་ཟད་མེད་གསུངས། །ཞེས་སོ། །སེམས་ཅན་རྫས་སུ་མེད་པས་མི་ཟད་པར་གསུངས་པ་ནི་འདིར་ཁུངས་སོ། །ལྔ་པ་ནི། གང་ཞིག་བཏགས་དོན་རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་བཙལ་བ་ན། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་མི་སྲིད་ཅིང་། བདག་གང་ཞིག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པ་ཉིད་མ་མཐོང་ཞིང་། མ་རིག་པའི་དབང་གིས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཞེན་ནས། འཇིག་ལྟས་བདག་འདི་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་འཁོར་བར་འགྱུར་ལ། བདག་གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ན། མུ་སྟེགས་པ་བདག་འཚོལ་བ་དེའི་རིགས་པས་ཕུང་པོ་ཉིད་
Chinese
那并非如此，将分离的支分执着为车子的支分，是因为先前仅仅认识到那些与车子有关联。因此，才会领悟到轮辐等是车子的支分。如果先前不了解这一点，其他人则不会如此，因为那个人是相对于轮辐等自身的组成部分而言的，仅仅会领悟到轮辐等本身是具有支分的。在那个人看来，轮辐等与车子的关联也完全被远远地抛弃了，所以在那个时候，他们不会领悟到那些是车子的支分。此外，如果车子不是自性成立的，那么它的支分也不是自性存在的，这个道理应该从这个比喻中得知。例如，如果具有支分的车子被火烧毁，那么支分也就不存在了，即被火烧毁了，就像这个比喻一样。从分别观察的钻木中摩擦产生的，领悟到不可得的智慧之火，当将具有支分，自性成立的车子完全焚烧时，作为智慧之火燃料的支分们，也无法使自身坚固地，即自性成立地存在，因为必定会被智慧之火焚烧。第三，为了不舍弃世俗谛，并且为了瑜伽士们能够轻易地进入真如，就像思考车子分别观察的方式，依靠并安立假立一样。从世间共称的角度，依靠近取五蕴、六界以及六处，我也像车子一样被认为是近取者，因为是依靠那些而假立为我的。同样，近取蕴是业，而我则是作者，这样进行安立。第四，当将我安立为依靠假立时，由于不是常与无常等边执着分别念的所依，因此说，能够轻易地遮止执着无常等自性成立的分别念。依靠蕴而 假立的这个我，并非自性具有常与无常。
English
That is not the case; the apprehension of separate limbs as limbs of a chariot is solely due to the prior recognition that those were related to a chariot. Therefore, one understands that spokes and so forth are limbs of a chariot. If one did not know that beforehand, others would not, because that person, in relation to the parts of the spokes and so forth themselves, would only understand that the spokes and so forth themselves are the possessors of limbs. In that person's view, the connection of the spokes and so forth with the chariot is also completely abandoned at a distance, so at that time, they do not understand those as limbs of a chariot. Furthermore, if the chariot is not established by its own nature, then its limbs are also not existent by their own nature; this meaning should be understood from this example. For example, if a chariot with limbs is burned by fire, then the limbs also do not exist, that is, they are burned by fire, just like that example. From the churning of the churning stick of analytical investigation, the fire of wisdom, the mind that realizes non-apprehension, when it burns the chariot, the possessor of limbs, established by its own nature, without leaving anything behind, then the limbs that have become fuel for the fire of wisdom also cannot remain firmly in their own being, that is, established by their own nature, because they will certainly be burned by the fire of wisdom. Third, in order not to abandon conventional truth, and in order for yogis to easily enter into suchness, just as one contemplates the way of analyzing a chariot, relying on and establishing imputation, similarly, from the perspective of what is renowned in the world, relying on the five aggregates of appropriation, the six elements, and likewise the six sense sources, I am also considered to be an appropriator like a chariot, because I am imputed as self in dependence on those. Similarly, the aggregates of appropriation are actions, and this self is also the agent, thus it is established. Fourth, when the self is established as relying on imputation, since it is not the basis for the extreme clinging thoughts of permanence and impermanence, etc., it is said that it becomes easy to avert the thoughts that grasp impermanence, etc., as established by their own nature. This self that is imputed in dependence on the aggregates is not inherently permanent or impermanent.
Chinese
如果它是以自性而存在，那么我和近取二者不应是自性各异的，近取本身就变成了我。如果是那样，我于每个刹那都以自性各自生灭，因此前后变得没有关联，并且将被近取的事物都变成它的近取者，因此不合理。同样，坚固，也就是常恒，也是不合理的。如果它是常恒的，那么先前世中出现的我，就是现在出现的我，并且前世和今世的我的近取蕴是自性各异的。我不可能是一个，因为没有从近取蕴中自性各异的我。根本慧论云：如果蕴是我，则将有生和灭。这说明了“此非生灭”的两个差别，是论师的观点。如是说，生灭是以自性成立的。对于这个我来说，常恒等四句也不是自性存在的。根本慧论中，以如来观察之方便而完全了知时，常与无常等四者，于此寂灭中何处有？等等。这个我不是彼，也就是本体一，也不是异，自性上不存在。这些的理由是，名为我的事物不是自性成立的。如经中所说：不尽之四法，世间怙主所宣说，有情虚空菩提心，如是佛陀诸法也。如果彼等实有，彼等将完全穷尽。无者彼等不穷尽，因此说彼等无尽。如是。说有情非实有故不尽，此乃此处之依据。第五，如果以七相寻求所诠义，则不可能存在常恒与无常。如果我没有见到自性成立的自性，并且由于无明的力量而执着于自性存在，那么执着于坏聚见，认为我是自性成立的那些人，将会流转于轮回。如果完全寻求我，那么外道寻求我的那些理路就是蕴本身。
English
If it exists by its own nature, then the self and the closely grasping should not be different in nature, and the closely grasping itself becomes the self. If that is the case, the self arises and ceases separately in each moment by its own nature, so the before and after become unrelated, and the things to be closely grasped all become its closely grasping agent, so it is unreasonable. Similarly, stability, that is, permanence, is also unreasonable. If it is permanent, then the self that appeared in the previous life is the self that appears here, and the aggregates of the previous and present selves are different in nature. The self cannot be one, because there is no self that is different in nature from the aggregates. The Root Wisdom says: If the aggregates are the self, then there will be arising and ceasing. This shows the two differences of "this is not arising and ceasing", which is the view of the teacher. It is said that arising and ceasing are established by their own nature. For this self, the fourfold set of permanence etc. is also not naturally existent. In the Root Wisdom, when the Tathagata is fully understood by the method of investigation, where are the four, such as permanence and impermanence, in this peace? etc. This self is not the same, that is, the same entity, nor is it different, it does not exist by its own nature. The reason for these is that the thing called self is not established by its own nature. As the Sutra says: The four inexhaustible dharmas are taught by the protector of the world: sentient beings, space, bodhicitta, and thus the Buddhas and all dharmas. If they were real, they would be completely exhausted. Those that are not are not exhausted, therefore it is said that they are inexhaustible. Thus. It is said that sentient beings are not exhausted because they are not real, which is the basis here. Fifth, if the meaning to be designated is sought by the seven modes, it is impossible to exist as permanent or impermanent. If I do not see the self-established nature of the self, and due to the power of ignorance, I cling to the existence of self-nature, then those who cling to the view of the perishable aggregate, thinking that I am self-established, will wander in samsara. If I seek the self completely, then the reasoning of the heretics who seek the self is the aggregates themselves.