Chinese
既然那些世间之人完全进入了大慈爱的境界，由于大悲心，世尊您已从专注于寂静的一面中解脱出来，因此您不会拥有只专注于寂静的涅槃，而是安住于世间。第三，关于如何撰写论典的方式：吉祥月称比丘以不颠倒的方式解释了圣者龙树的意旨，从《中观论根本慧论》等论典中摘录，并如实地讲述了真实意义的经部，以及圣者龙树的口诀。正如除了这个中观宗的论典之外，在其他论典中，这个被称为空性的法，没有以不颠倒的方式讲述一样。因此，我们在这里以辩驳和回答的方式所阐述的宗派，其中出现的宗派也像空性的法一样，在其他论典中是没有的，请智者们务必了解。因此，一些中观派认为，经部派和毗婆沙宗所说的胜义谛，中观派认为是世俗谛，这种说法是不了解中观论典的真实意义而说的，因为超越世间的法不应该与世间的法相同。这是他在自释中所说的。这表明，自己所安立的一切名言，都安立在无自性上，因此，认为只有以自性成立为基础进行安立的意义，如二谛等宗派，不仅在自宗的胜义谛中不成立，而且在名言中也不成立。因此，告诫说，要知道自己的宗派不仅与唯识宗不同，而且与解释圣者龙树和圣天意旨的其他中观派的宗派也不同。其中，佛护论师的解释，这位论师认为是可靠的，因此不会加以批评，而且觉贤静命王子的宗派与这位论师的宗派也非常相似。最后是……
English
Since those worldly beings have fully entered the realm of great loving-kindness, due to great compassion, the Blessed One, you have been freed from dwelling on the side of peace, therefore you will not possess a Nirvana that focuses only on peace, but will remain in the world. Third, regarding how the treatise was composed: The monk Palden Chandrakirti explained the intention of the Protector Nagarjuna without reversing it, extracting from the Madhyamaka treatises such as the Root Wisdom, and truthfully speaking of the sutras of definitive meaning, as well as the instructions of the Holy Nagarjuna. Just as apart from this Madhyamaka system, in other treatises, this Dharma called emptiness is not spoken of in a non-reversed way. Therefore, the system that we expound here in the manner of refutation and response, the system that arises here is also like the Dharma of emptiness, which is not found in other treatises, so please be sure to understand this, wise ones. Therefore, some Madhyamikas think that what the Sutra and Vaibhashika schools say is the ultimate truth, the Madhyamikas consider it to be the conventional truth, this statement is made without understanding the true meaning of the Madhyamaka treatises, because the Dharma that transcends the world should not be the same as the Dharma of the world. This is what he said in his own commentary. This shows that all the nominal designations that one establishes are placed on the absence of self-nature, therefore, the tenets that hold that things are established only on the basis of their own characteristics, such as the two truths, are not established in the ultimate truth of one's own system, but also not in the conventional truth. Therefore, it is advised to know that one's own system is not only different from the Cittamatra, but also different from the systems of other Madhyamikas who explain the intention of the Holy Nagarjuna and Aryadeva. Among them, the commentary of Acharya Buddhapalita is considered reliable by this teacher, so it is not criticized, and the system of Prince Shantideva and the system of this teacher seem very similar. Finally...
Chinese
而且，在没有以自性成立的基础上，依靠安立二谛的分别，就有了自续派的宗义，以及不承认阿赖耶识等许多不共的说法。这些在《辨了不了义》等中有详细的阐述，所以这里就不说了。有些人说，超越世间时，超越世间的名言是其他宗派的观点，而世间是自己的宗派。这是因为，与解释中“完全舍弃了这种超越世间的法”相违背，所以应该颠倒过来。世间和超越世间的意义是，没有如实证悟真如和证悟真如的宗派。因为这种解释圣者意趣的方式是不共的，所以不了解圣者的心意，不确定经论的真如，那些只对空性论者的文字感到恐惧的人，舍弃了这种超越世间的法。因此，为了如实地阐述中观论典的意义的真如，才撰写了《入中论》。这样说，是因为害怕圣者龙树深刻证悟的智慧之海，极其广阔且难以测量的深蓝色。虽然唯识宗等众生早已远远地舍弃了龙树的良好宗义，但是，中观论典的诗句，如莲花般绽放，月称现在满足心中的希望。如果真是这样，那么世亲、陈那、护法等论典的作者已经出现，他们也因为只听到文字就感到恐惧，而完全舍弃了如实地阐述缘起之义吗？会这样说吗？对于这样说，世亲和陈那的无诤论典中，虽然解释为唯识宗的观点，但是，那些论师的观点如何，像我们这样的人很难理解。那么，又有谁能证悟这甚深之义呢？
English
Moreover, based on the absence of inherent existence, relying on the establishment of the two truths, there are many uncommon assertions such as the tenets of the Svātantrika school and the non-acceptance of the ālaya-vijñāna. These are explained in detail in texts such as the Distinction of the Definitive and the Provisional, so they are not mentioned here. Some say that when one transcends the world, transcending worldly conventions is the view of other schools, while the worldly is one's own school. This is because it contradicts the statement in the commentary that "one has completely abandoned this dharma that transcends the world," so it should be reversed. The meaning of the worldly and the transcendent is the school of not realizing the suchness as it is and realizing it. Because this way of explaining the intention of the noble ones is uncommon, those who do not understand the mind of the noble ones and are uncertain about the suchness of the scriptures, those who are afraid of the mere words of those who teach emptiness, abandon this dharma that transcends the world. Therefore, in order to correctly explain the suchness of the meaning of the Madhyamaka treatises, this Entering the Middle Way is composed. It is said that because they are frightened by the vast and immeasurable dark blue of the ocean of wisdom of the noble Nāgārjuna's profound realization, although beings such as the Mind-Only school have long abandoned the good tenets of Nāgārjuna, the verses of the Madhyamaka treatises, like blossoming lotuses, are now fulfilling the hopes in the minds of Chandra-kīrti. If that is the case, then have the authors of treatises such as Vasubandhu, Dignāga, and Dharmapāla already appeared, and have they also been frightened by merely hearing the words, and completely abandoned this correct explanation of the meaning of dependent origination? Would they say that? To say that, although the undisputed treatises of Vasubandhu and Dignāga explain it as the view of the Mind-Only school, it is very difficult for people like us to understand what the views of those teachers were. Then, who will realize this profound meaning?
Tibetan
་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཟབ་མོ་སྔར་བཤད་ཟིན་པ་འཇིགས་སུ་རུང་བ་འདི་ནི་སྐྱེ་བོ་ཡིས། །སྔོན་ཚེ་རབས་གཞན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལྷག་པར་མོས་པའི་བག་ཆགས་གོམས་པ་ཉིད་ལས་ངེས་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་སྣང་ངོ་། །འདིར་ནག་ཚོའི་འགྱུར་ལས། མུ་སྟེགས་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་དམན་པར་གྱུར་པ་འདི་བདེན་པར་ལྟ་བ་ཅན་དག་ལས་ཀྱང་། རྒྱུའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པར་གྱུར་པ་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འབྱུང་བ་པ་ཚབ་ཀྱི་འགྱུར་ལས་ལེགས་པར་སྣང་ངོ་། །ཇི་ལྟར་གཞན་སྡེ་སྔོན་སེམས་རྒྱུད་ལ་སྟོང་ཉིད་ལ་ལྷག་པར་མོས་པའི་བག་ཆགས་མ་བཞག་པ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པ་ནས་བཤད་པ་ལྟར་སྲིད་རྩེ་མ་གཏོགས་པའི་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་རེ་ཞིག་སྤངས་ཤིང་། གྲུབ་པའི་མཐའ་གཞན་ཉེ་བར་སྦྱོར་ནུས་པར་མཐོང་ཡང་། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོན་པ་ལ་ལྷག་པར་མོས་མི་ནུས་པ་དེ་བཞིན་དུ། སློབ་དཔོན་དེ་དག་ལ་གསུང་རབ་མང་དུ་གསན་པ་རྒྱ་ཆེ་པ་མངའ་བ་ཡིན་ཡང་། ཟབ་མོའི་དོན་འདི་ནི་གཞན་གྱིས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དབུ་མའི་ལུགས་ལས་གཞན་པའི་དོན་དམ་པ་སྟོན་ པའི་ཚུལ་ལུགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པར་མ་སོང་བས་རང་གི་བློས་སྦྱར་བ་འདི་དག་མཐོང་བ་སྟེ་བལྟས་ནས། གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་བརྗོད་པ་སྟེ་དེ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་གཞུང་ལུགས་རྣམས་ལ་བྱ་བ་ལྟར། སློབ་དཔོན་གཞན་གྱི་ལུགས་ཀྱི་བཞེད་པའི་གཞུང་དབུ་མའི་ལུགས་འདི་ལས་གཞན་པ་རྣམས་ལ་དགའ་བའི་བློ་དོར་བར་བྱ་བ་སྟེ། ལུགས་གཞན་རང་གི་བློས་སྦྱར་བ་ལ་ཡ་མཚན་པར་མི་བྱའི། རང་གི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་ཁོ་ན་ལ་ཡ་མཚན་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་བསྟན་བཅོས་བརྩམས་པའི་དགེ་བ་བསྔོ་བ་ནི། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དབུ་མའི་ལུགས་བཟང་པོ་ལུང་དང་རིགས་པའི་ཚོགས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བས། བསྙད་པ་སྟེ་བཤད་པ་ལས་བྱུང་བའི་བདག་གིས་ཕྱོགས་ཀྱི་མཐར་ཁྱབ་པའི་རྒྱ་ཆེ་བའི་བསོད་ནམས་བསགས་པ། ཡིད་ཀྱི་ནམ་མཁའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་སྔོ་ཞིང་གནག་པར་བྱས་པའི་དཀྱིལ་དུ། སྟོན་ཀའི་རྒྱུ་སྐར་ལྟར་ཤིན་ཏུ་དཀར་བའམ། རྩོམ་པ་པོའི་སེམས་ཀྱི་སྦྲུལ་ལ་སྟེ་གྱི་གདེངས་ཀའི་ནོར་བུ་དང་འདྲ་བ་གང་ཞིག་ཐོབ་པ་དེ་ཡི་མཐུས། སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་མ་ལུས་པས་ཟབ་མོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་ནས། མྱུར་དུ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ས་ཀུན་ཏུ་འོད་ཅེས་བྱ་བར་བགྲོད་པར་ཤོག་ཅིག །ནག་ཚོའི་འགྱུ
Chinese
此甚深之义，前已述及，甚为可怖，唯有众生，于前世对空性具有强烈爱好之习气者，方能了悟。此于纳措之译本中，亦云：外道之宗义，虽被视为低下，然亦有因缘之力而悟入空性者。此巴擦之译本更显完善。如其他宗派，若未于心相续中种下对空性之强烈爱好之习气，则如《俱舍论》所言，虽能暂时断除欲界乃至有顶之烦恼现行，并能趋近其他宗派之见解，然彼等却无法对佛陀所说之胜义谛空性生起强烈之爱好。如是，彼等论师虽广闻博学，然他人亦无法通达此甚深之义。是故，当见及中观宗以外的其他宗义所诠释之胜义谛，未契合佛陀之意趣，乃是自以为了解时，当如对待宣说人我之论典一般。对于其他论师之宗义，应舍弃喜爱之心，不应对其他宗派自以为了解而感到惊奇，而应仅仅对自己对空性见解之强烈爱好感到惊奇。第四，回向造论之善根：伟大学者圣龙树之中观宗义，以其经论与理证之汇集而极为明晰，我由此论述所生之遍及一切方所之广大福德，于意念虚空为烦恼所染污之中，如秋日之星般洁白，或如作者心中蛇之顶上之宝珠，愿以此功德力，令一切有情众生如实了知甚深之真实性，并迅速趋入名为普光之佛地。纳措之译
English
This profound meaning, previously mentioned, is terrifying, and only those beings who have a strong habitual inclination towards emptiness in previous lives will surely realize it. In the translation of Naktsö, it is also said: Even among those who consider the tenets of non-Buddhists to be inferior, there are those who realize emptiness through the power of causes. This translation of Patsab seems even better. Just as other schools, if they have not planted the habitual inclination of strong liking for emptiness in their mindstream, although they can temporarily abandon the manifest afflictions of the three realms, except for the peak of existence, as explained in the Abhidharma, and can approach the views of other established tenets, they cannot develop a strong liking for the ultimate truth of emptiness taught by the Buddha. Likewise, although those teachers have heard many scriptures and have vast knowledge, others will not be able to understand this profound meaning. Therefore, when seeing that the ways of explaining the ultimate truth other than the Madhyamaka system do not accord with the Buddha's intention and are self-conceived, one should regard them as one would regard treatises that proclaim the self of a person. One should abandon the mind of delight in the tenets of other teachers that are different from this Madhyamaka system. One should not be amazed at other schools' self-conceived understandings, but only be amazed at one's own strong liking for the view of emptiness. Fourth, the dedication of the merit of composing the treatise: The excellent Madhyamaka system of the great scholar Arya Nagarjuna is extremely clear with its collection of scriptures and reasoning. May all sentient beings, through the power of the vast merit accumulated by me from this explanation, which pervades all directions, in the midst of the mind's sky stained and darkened by the multitude of afflictions, as white as an autumn star, or like the jewel on the head of the serpent in the author's mind, realize the profound suchness as it is, and quickly proceed to the Buddha-field called Samantaprabha. Translation of Naktsö