Tibetan
།གལ་ཏེ་ཁོ་བོ་ནི་སྐྱེས་ཟིན་པ་ལ་སླར་ཡང་རྐྱེན་གྱི་བྱ་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་མི་སྨྲའི་སྣམ་བུ་ཡོད་པའི་རྐྱེན་རྒྱུ་སྤུན་ཡིན་པར་ཐ་སྙད་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་མ་གཏོགས་པའི་རང་སྡེས་འབྲས་བུ་གྲུབ་ཟིན་སླར་ཡང་རྒྱུས་སྐྱེད་མི་དགོས་ཀྱང་གྲུབ་པ་དེ་ཉིད་རྒྱུས་བསྐྱེད་པར་འདོད་ལ་དེ་བཞིན་དུ་སླར་ཡང་རྒྱ་ལ་རག་ལས་མི་དགོས་ཀྱང་གྲུབ་པ་དེ་ཉིད་རྒྱུའི་གཞན་དབང་ཅན་ཡིན་པས་རྒྱུ་ལ་རག་ལས་པའོ། །དེ་ཙམ་ཞིག་རང་ལུགས་ལའང་འདོད་པས་ཁྱད་པར་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་རྒྱུས་བསྐྱེད་ན་གྲུབ་ཟིན་ནས་སླར་ཡང་སྐྱེད་དགོས་པ་སོགས་ཀྱི་གནོད་པ་སྟོན་བས་བུད་ངྷ་པཱ་ལི་ཏ་དང་ཚིག་གསལ་ལས་ཡོད་པ་ལ་རྐྱེན་མི་དགོས་ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་ཡང་གི་སྒྲ་སྨོས་སོ། །རིགས་པ་འདི་གཉིས་ནི་ལན་དུ་མར་འབྱུང་བས་སྐབས་གཞན་དུ་ཡང་འདིར་བཤད་པ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི། རྒྱུའི་རྐྱེན་གྱི་མཚན་ཉིད་དགག །དམིགས་རྐྱེན་གྱི་མཚན་ཉིད་དགག །དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་གྱི་མཚན་ཉིད་དགག །བདག་རྐྱེན་གྱི་མཚན་ཉིད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། དངོས་པོ་རྣམས་ནི་མཚན་ཉིད་ལས་འགྲུབ་ལ་རྒྱུ་ནི་སྒྲུབ་བར་བྱེད་པའོ། ཞེས་རྒྱུའི་རྐྱེན་གྱི་ མཚན་ཉིད་ཀྱང་གསུངས་པས་མཚན་ཉིད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུའི་རྐྱེན་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། མཚན་ཉིད་དེ་དོན་དམ་པར་ཡོད་ན་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཡང་དོན་དམ་པར་ཡོད་ནའང་དེ་ནི་འཐད་དེ་གང་གི་ཚེ་འབྲས་བུའི་ཆོས་ནི་རྒྱུ་དུས་སུ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་དཔྱད་ན་རྒྱུས་མི་འགྲུབ་པ་དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་རྒྱུའི་རྐྱེན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཞེས་བྱ་སྟེ་མིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་རྒྱུའི་རྐྱེན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུའི་རྐྱེན་དོན་དམ་པར་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་མི་རིགས་སོ། །འདི་ཡི་རིགས་པ་སྔར་བརྗོད་མོད་ཀྱང་བུད་ངྷ་པཱ་ལི་ཏ་ལས་བཤད་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། འབྲས་བུ་རྒྱུ་དུས་སུ་ཡོད་པ་རྒྱུས་འགྲུབ་ན་ནི་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་དང་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་ལ། རྒྱུ་དུས་སུ་མེད་པའི་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་རྒྱུས་འགྲུབ་ན་ནི་རྒྱུ་དུས་སུ་མེད་པར་མཚུངས་བཞིན་དུ་མྱུ་གུ་སྐྱེ་ལ་རི་བོང་གི་རྭ་མི་སྐྱེ་བ་མི་འཐད་བར་འགྱུར་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པས་དེ་ལ་འདི་ནི་འདིའི་རྒྱུའོ། །འདི་ནི་འདིའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁྱད་པར་དབྱེ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་དུས་སུ་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་ཡང་འགྲུབ་པར་མི་བྱེད་དེ། ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་དོན་གཅིག་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་སྐྱོན་གཉིས་ཀར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དམིགས་པའི་རྐྱེན་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འོ་ན་དམིགས་རྐྱེན་དེ་དམིགས་པའི་སྔ་རོལ་ན་ཡོད་པའི་ཤེས་པ་ལ་རྟོག་གམ་མེད་པའི་ཤེས་ པ་ལ་རྟོག་གྲང༌། དམིགས་བྱ་དམིགས་པའི་སྔ་རོལ་ན་ཡོད་པ་ལ་ནི་དམིགས་རྐྱེན་མི་དགོས་ཏེ། ཆོས་དེ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་དམིགས་རྐྱེན་རྟོག་པ་ཡིན་ན་ཆོས་དེ་ནི་དམིགས་བྱ་དམིགས་བའི་སྔ་རོལ་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་དེ་ལྟར་ཆོས་རང་གི་བདག་ཉིད་ནི་དམིགས་པ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་གྲུབ་ན་འདི་ལ་དམིགས་པ་ཡོད་པར་བརྟགས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། དེའི་ཕྱིར་ཡོད་པའི་ཆོས་སེམས་ལ་སོགས་པ་འདི་དམིགས་པ་ནི་མེད་པ་ཁོ་ན་ཁྱེད་ཅག་གི་རང་འདོད་ཀྱིས་དམིགས་བ་དང་བཅས་སོ་ཞེས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་འདི་ལ་དམིགས་པ་དང་འབྲེལ་བ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །ཅི་སྟེ་དམིགས་བྱ་དམིགས་པའི་སྔ་རོལ་དུ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ལ་རྟོག་ན། དེའི་དུས་སུ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ལ་ནི་དམིགས་བྱའི་རྐྱེན་དང་འབྲེལ་པ་མེད་དེ། དམིགས་བྱ་ཡོད་བའི་དུས་སུ་དམིགས་བྱེད་མེད་ཅིང་དམིགས་བྱེད་ཡོད་པའི་དུས་སུ་དམིགས་བྱ་མེད་པས་སོ། །དེ་ལ་འབྲེལ་པ་ཡོད་པ་ཐ་སྙད་དུ་དགག་མི་ནུས་ཀྱང་འདིར་དམིགས་རྐྱེན་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པར་སྨྲ་བ་འགོག་པ་ཡིན་པས། དོན་དམ་པར་འབྲེལ་པ་འགོག་ནུས་ཏེ་འབྲེལ་པ་དོན་དམ་དུ་གྲུབ་ན་ཆོས་གཉིས་ཀྱི་ཡིན་ལུགས་སུ་གྲུབ་དགོས་ཤིང་ཡིན་ལུགས་རང་གི་ཆོས་དེ་ལ་ནམ་ཡང་མི་འཁྲུལ་བས་ཡུལ་དུས་ཀུན་ཏུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་འབྲས་བུའི་ཆོས་སེམས་སེམས་བྱུང་འདི་དམིགས་པ་མེད་པ་ཡིན་པ་སྟེ་ མེད་པར་གྱུར་པ་ཁོ་ན་ཁྱེད་ཀྱིས་དམིགས་པ་དང་བཅས་པར་ཉེ་བར་བསྟན་ནོ། །སྔར་ཡོད་པར་བསྒྱུར་བ་འདིར་ཡིན་པར་བསྒྱུར་ཏེ་མེད་པ་ལ་དམིགས་རྐྱེན་འགོག་པའི་སྐབས་ཡིན་པ་ལ་བསམས་སོ། །རྐང་པ་གཉིས་པོ་དེ་ལ་ཁྱད་པར་དེ་མ་གཏོགས་པ་སྔ་ཕྱི་གཉིས་འདྲ་ལ་ཅི་སྟེ་ཞེས་པ་གཉིས་མི་འདྲའོ། །ཤེས་རབ་སྒྲོན་མར་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་འདི་དོན་པར་དམིགས་པ་མེད་པར་གྱུར་པ་ཁོ་ནར་སྟོན་པས་ཉེ་བར་བསྟན་ཞེས་བཤད་པས་ཁོ་ནར་ཞེས་པ་གཞུང་ལ་ཡོད་དོ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ཆོས་དམིགས་པར་བྱེད་པ་དེ་དམིགས་བྱ་དམིགས་པའི་སྔ་
Chinese
如果说，我（指对方）认为已经产生的事物，仍然有产生的功用，并且用“具有作用的因”来称呼具有作用的因和俱有因，那么，除了分别说部以外，本宗（中观宗）认为果已经产生，不需要再由因而产生，但认为已经产生的果是由因产生的；同样，虽然不需要再依赖因，但已经产生的果是因的自在，所以依赖于因。仅仅这一点，本宗也承认，不同之处在于，如果自性成立的事物由因而产生，就会出现已经产生后又需要再次产生等过失，因此在佛护论和明句论中，在“已有的事物不需要缘”的情况下，也使用了“也”字。这两种理路多次出现，所以在其他场合也应如这里所说的那样理解。第二，分四部分：破斥因缘的定义；破斥所缘缘的定义；破斥等无间缘的定义；破斥增上缘的定义。第一部分是：事物由定义成立，而因是能成立者。因为这样也说了因缘的定义，如果定义存在，那么因缘自性存在吗？如果这个定义是胜义存在的，那么因缘也是胜义存在的，这也是合理的。当观察果的法在因位时是存在、不存在还是二者都有时，如果因不能成立果，那么如何能说具有能成立作用的定义是自性存在的因缘的定义呢？不能这样说。如果是这样，那么说因为因缘的定义存在，所以因缘是胜义存在的，这是不合理的。这个道理之前已经说过，但现在要说佛护论中所说的：如果果在因位时已经存在，那么因产生果就是无意义的，并且会陷入无穷的过失；如果因位时不存在的苗芽等由因而产生，那么就像因位时不存在一样，苗芽会产生，但兔角不会产生，这是不合理的。因为自性成立的事物在任何时候都不存在，所以不能对它进行区分，说“这是此的因”，“这不是此的因”。
English
If it is said that I (referring to the opponent) believe that things that have already arisen still have the function of arising, and call the cause that has a function and the coexistent cause "the cause that has a function," then, apart from the Vaibhashika school, our own school (Madhyamaka) believes that the result has already arisen, and there is no need for it to be produced by a cause again, but it believes that the result that has already arisen is produced by a cause; similarly, although there is no need to rely on a cause again, the result that has already arisen is dependent on the cause, so it relies on the cause. Only this point is also admitted by our own school, the difference being that if a self-established thing is produced by a cause, there will be faults such as having to be produced again after it has already been produced, so in the Buddhapalita and Prasannapada, the word "also" is used in the case of "existing things do not need conditions." These two lines of reasoning appear many times, so in other situations, it should be understood as said here. Second, divided into four parts: refuting the definition of the causal condition; refuting the definition of the objective condition; refuting the definition of the immediate condition; refuting the definition of the dominant condition. The first part is: things are established by definition, and the cause is the establisher. Because the definition of the causal condition is also said in this way, if the definition exists, then does the causal condition exist by its own nature? If this definition is ultimately existent, then the causal condition is also ultimately existent, which is also reasonable. When examining whether the dharma of the result exists, does not exist, or both exist in the causal stage, if the cause cannot establish the result, then how can it be said that the definition that has the function of establishing is the definition of the causal condition that exists by its own nature? It cannot be said like that. If this is the case, then it is unreasonable to say that because the definition of the causal condition exists, the causal condition is ultimately existent. This reasoning has been said before, but now I will say what is said in the Buddhapalita: if the result already exists in the causal stage, then the production of the result by the cause is meaningless and will fall into infinite fault; if the sprout, etc., which does not exist in the causal stage, is produced by the cause, then just like it does not exist in the causal stage, the sprout will be produced, but the rabbit's horn will not be produced, which is unreasonable. Because a self-established thing does not exist at any time, it cannot be distinguished by saying, "This is the cause of this," "This is not the cause of this."
Chinese
是故。因在时间上，有和无二者都不能成立。因为互相矛盾，没有单一的意义，并且会变成两种过失。第二种情况是：所缘的因自性存在，因为它变成了识等的事物之所依。如果是这样，那么所缘的因是缘于所缘之前存在的识，还是缘于不存在的识呢？对于所缘之前已经存在的事物，不需要所缘的因。如果为了生起该法而假立所缘的因，那么该法在所缘之前就已经存在了。如果这样，法的自性不依赖于所缘而完全成立，那么考察这个法是否有所缘有什么用呢？因此，存在的法，如心等，你们仅仅是按照自己的意愿，将根本没有所缘的事物说成是具有所缘的，这仅仅是近似的指示而已，实际上它与所缘没有任何关联。如果所缘是缘于所缘之前不存在的识，那么在这种情况下，不存在的识与所缘的因没有任何关联。因为所缘存在的时候，能缘不存在；能缘存在的时候，所缘不存在。虽然不能否认在名言上存在关联，但这里是为了遮止所缘的因在胜义中成立的说法。因此，能够在胜义中遮止关联，如果关联在胜义中成立，那么必须成立为两种法的实相，并且实相永远不会迷惑自己的法，因此它在任何时间和地点都适用。如果是这样，那么作为果的法，心和心所，就是没有所缘的，你们仅仅是近似地将不存在的事物说成是具有所缘的。将先前存在的改变成现在存在的，这是将不存在的事物作为所缘的因来遮止的情况，请思考一下。除了这个差别之外，两个偈颂的前后部分是相同的，只是两个“如果”的说法不同。《般若灯论》中说，眼识等法实际上显示为没有所缘，所以说是近似的指示，因此“仅仅”这个词在经文中是存在的。因此，能缘的法，所缘在所缘之前
English
Therefore. Neither existence nor non-existence can be established for the cause in time. Because they are mutually contradictory, there is no single meaning, and it would become two faults. The second case is: the object of the condition exists by its own nature, because it has become the basis of things like consciousness. If so, does the object of the condition depend on the consciousness that exists before the object, or does it depend on the non-existent consciousness? For things that already exist before the object, there is no need for the object of the condition. If the object of the condition is falsely established in order to generate that dharma, then that dharma already exists before the object. If so, if the self-nature of the dharma is completely established without relying on the object, then what is the use of examining whether this dharma has an object? Therefore, existing dharmas, such as mind, etc., you are merely, according to your own wishes, saying that things that have no object at all are said to have an object, which is only an approximate indication, but in reality it has no connection with the object. If the object depends on the consciousness that does not exist before the object, then in this case, the non-existent consciousness has no connection with the cause of the object. Because when the object exists, the subject does not exist; when the subject exists, the object does not exist. Although it cannot be denied that there is a connection in name, here it is to prevent the statement that the cause of the object is established in the ultimate sense. Therefore, it is possible to prevent the connection in the ultimate sense. If the connection is established in the ultimate sense, then it must be established as the reality of the two dharmas, and the reality will never confuse its own dharma, so it applies at any time and place. If so, then the dharma of the result, mind and mental factors, is without an object, and you are merely approximately saying that non-existent things have an object. Changing what existed before into what exists now, this is the case of preventing non-existent things from being the cause of the object, please think about it. Except for this difference, the front and back parts of the two verses are the same, only the two "if" statements are different. The Prajñāpradīpa says that the dharmas such as eye consciousness are actually shown to have no object, so it is said to be an approximate indication, so the word "only" exists in the scripture. Therefore, the dharma that can be objectified, the object is before the object