Tibetan
ན་གཞི་ཡིན་པ་དེ་དོན་དམ་པའམ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་ འཛིན་ནའང་མིང་དུ་བཏགས་པའི་གནས་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཛིན་པ་དང་འདྲ་བས། འདིའི་མིང་འདིའོ་ཞེས་བརྡ་མི་ཤེས་པ་ལ་ཡང་དགག་བྱ་སྒྲོ་འདོགས་ཡོད་ལ་དེ་འགོག་པའི་རིགས་པ་ཡང་འདྲའོ། །བྱང་སར་དོན་སྔར་ཡོད་ལ་འདི་འདིའོ་ཞེས་མིང་ཕྱིས་འདོགས་ན་དེ་ལྟར་མ་བཏགས་པའི་ཚེ་དོན་དེའི་ངོ་བོ་མེད་པར་འགྱུར་ལ། །མ་བཏགས་པའི་ཚེ་ཡང་ངོ་བོ་ཡོད་པ་ལ་ཕྱིས་འདོགས་ན་མིང་མ་བཏགས་པའི་དུས་སུ་འདི་གཟུགས་སོ་སྙམ་པའི་བློ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེས་བཀག་གོ །གང་ལ་བརྡ་འདོགས་པའི་དངོས་ཀྱི་ཡུལ་དེ་དོན་དེའི་ངོ་བོར་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་ན་བརྡ་འབྲལ་བྱས་པར་མི་ལྟོས་པར་མིང་གི་བློ་སྐྱེ་བ་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོད་མོད་ཀྱང༌། གཟུགས་སོགས་བརྡ་འདོགས་པའི་གནས་དང་རྟོག་པའི་ཞེན་གཞི་ཡིན་པ་དེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་བ་ལ་སྐྱོབ་དེར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་དག་སྨྲ་མོད་ཀྱང་འདྲའོ། །དེ་ལྟར་ན་གཟུགས་སོགས་རྟོག་པའི་ཞེན་གཞི་ཡིན་པ་དེ་མིང་དང་བརྡས་བཞག་པའི་ཀུན་བརྟགས་ཡིན་མོད་ཀྱང་ཚད་མས་གྲུབ་པས་དགག་མི་ནུས་ལ། དེ་ཉིད་དངོས་པོ་དེ་དག་གི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ནི་མིང་ཙམ་གྱིས་བཞག་པའི་ཀུན་བརྟགས་ཤེས་བྱ་ལ་མི་སྲིད་པ་ཡིན་པས་མིང་དང་བརྡས་བཞག་པ་ལ་ཚད་མས་གྲུབ་མ་གྲུབ་གཉིས་ཡོད་དོ། །འོན་ཀྱང་མིང་དང་བརྡས་བཞག་པ་ཙམ་ཡིན། །ཕྱིན་ཆད་དེ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་མི་རུང་བར་འདི་བ་འདོད་དོ། །དོན་སྨྲ་གཉིས་ཀྱིས་གཟུགས་སོགས་རྟོག་པའི་ཞེན་གཞི་དང་བརྡ་འདོགས་པའི་གནས་སུ་རང་ མཚན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཁེགས་ན་དེ་དག་ཡོད་པར་འཇོག་མི་ཤེས་ཏེ་ཚད་མ་པ་ལ་གྲགས་པའི་མཚན་ནི་མིན་ནོ། །དཔེར་ན་བུམ་མེད་མེད་དགག་ཡིན་ཞིང་དེ་དང་ས་ཕྱོགས་གཞི་མཐུན་དུ་འདུ་ཡང་མེད་དགག་དང་དངོས་པོ་གཉིས་འགལ་བ་མི་འགོག་པ་ལྟར། །རྣམ་ཤེས་རྟོག་པའི་ཞེན་གཞི་ཡིན་པ་དེ་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཀུན་བརྟགས་ཡིན་པ་དང་རྣམ་ཤེས་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་གཉིས་ཀྱང་མི་འགལ་ལོ། །དེའི་ཕྱིར་མིང་ནི་གང་དང་གང་གིས་སུ། ཞེས་སོགས་ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་ལ་གྲུབ་པའི་མདོ་ཡིན་ཡང་དེ་དག་གིས་བཤད་པ་དང་དོན་ཁྱད་པར་མེད་པ་མིན་ཏེ། །དཔེར་ན་ཕལ་ཆེན་སྡེ་པའི་ལུང་ལས་རྩ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་འབྱུང་བ་འདི་བས་ཀུན་གཞི་ལ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །སྔར་བཤད་པའི་ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་དུ་བཏགས་པ་རང་མཚན་གྱིས་སམ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་འཛིན་པ་ནི་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན
Chinese
即使将作为基础的事物执着为以胜义或自相成立，也和执着所命名的处所自相成立一样。对于不明白“此为何名”的称谓，也有需要否定的增益，而遮止它的道理也相同。在《瑜伽师地论》中，如果事物先已存在，之后才命名为“此为何物”，那么在未命名之时，该事物的体性就会不存在。如果未命名时体性也存在，之后才命名，那么在未命名之时，就会产生“这是色”的想法，这是被禁止的。如果将施设称谓的实际对境执着为该事物自相成立的体性，那么即使不施设称谓，也会有产生名称的想法等过失。然而，作为施设色等称谓的处所和分别的执着对境的事物，如果执着为自相成立，则不会变成那样的过失。小乘部派也是这样说的。如此一来，作为分别执着对境的色等，虽然是以名称和称谓安立的遍计所执，但由于为量所成，所以无法否定。而那事物本身以自相成立，对于仅以名称安立的遍计所执所知是不可能的，因此名称和称谓安立的事物有为量所成和非量所成两种情况。然而，仅仅是名称和称谓安立而已。此后认为它不应有因果关系。如果二种意义论者否定了色等作为分别执着对境和施设称谓的处所是自相成立的，那么他们就不知道如何安立这些事物的存在，这不是正量部的宗义。例如，瓶无是非有，它和处所是同一基础，但有非和事物二者互相违背并不妨碍。同样，作为分别执着对境的识，是未以胜义成立的遍计所执，而识以胜义成立二者也不相违。因此，“名称由谁和什么所作”等，虽然是小乘部派成立的经，但和他们所说意义没有差别。例如，大众部派的经中说“根本的识”，这就像他们说阿赖耶识一样。执着先前所说的体性和差别是自相或胜义存在的，是所知障的主要因素。
English
Even if one clings to the basis as being established by ultimate truth or its own characteristic, it is the same as clinging to the place designated by name as being established by its own characteristic. For those who do not understand the designation "What is this name?", there are also affirmations to be negated, and the reasoning for preventing them is also the same. In the *Yogacarabhumi-sastra*, if a thing exists before and is later named "What is this?", then when it is not named, the essence of that thing will not exist. If the essence exists even when it is not named, and it is named later, then at the time when it is not named, the thought "This is form" will arise, which is prohibited. If the actual object to which the designation is applied is clung to as the essence of that thing established by its own characteristic, then even if the designation is not applied, there will be faults such as the arising of the thought of a name. However, if the thing that is the place for applying designations such as form and the object of clinging of conceptualization is clung to as being established by its own characteristic, it will not become such a fault. The Sravaka schools also say this. In this way, although form and other objects of clinging of conceptualization are the completely imputed established by name and designation, they cannot be refuted because they are established by valid cognition. And that very thing itself being established by its own characteristic is impossible for the knowable that is merely the completely imputed established by name, so there are two cases for things established by name and designation: established by valid cognition and not established by valid cognition. However, it is merely established by name and designation. Hereafter, it is believed that cause and effect are not permissible for it. If the two proponents of meaning deny that form and other objects of clinging of conceptualization and places for applying designations are established by their own characteristic, then they will not know how to establish the existence of these things, which is not a tenet known to the Pramanikas. For example, the absence of a pot is a non-affirming negation, and although it and the place are included in the same basis, the two, non-affirming negation and thing, do not prevent being contradictory. Similarly, the consciousness that is the object of clinging of conceptualization is a completely imputed that is not established by ultimate truth, and the two, consciousness established by ultimate truth, are not contradictory either. Therefore, although the sutra "Name is made by whom and what?" and so on is a sutra established for the Sravaka schools, there is no difference in meaning from what they say. For example, in the Agama of the Mahasamghika school, the "root consciousness" is mentioned, which is like their explanation of the alaya-consciousness. Clinging to the previously explained essence and difference as existing by their own characteristic or ultimate truth is the main obscuration of knowledge.