Tibetan
པས་གཉིས་ཀ་བདེན་པ་འགོག་མི་ནུས་སོ། །དབུ་མ་པ་རྣམས་ནི་མཐའ་དེ་གཉིས་ཀ་སྤངས་པའི་དབུ་མའི་ལམ་ཟབ་མོ་དམིགས་པ་མེད་པ་ངེས་པའི་དོན་ལུང་དང་རིགས་པས་ལེགས་པར་བསྒྲུབས་ནས་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པའི་སྙིང་བོ་ཕྱོགས་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པར་མཛད་དོ། །ད་ནི་འདི་དྲི་བར་བྱ་སྟེ་ཅི་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་གཉིས་ཀྱིས་གསུང་རབ་ ཀྱི་དྲང་བ་དང་ངེས་པའི་དོན་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་དང་། དེ་དག་གི་དགོངས་བ་མཁས་པའི་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོར་བཀྲལ་བའི་སྒོ་མང་དུ་སྣང་ན་ཁྱེད་ཅག་དེ་གཉིས་ཀྱི་དགོངས་འགྲེལ་མཁན་པོ་གང་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། ངེས་པའི་དོན་དུ་བཞག་པ་གང་ལ་མཐར་ཐུག་པའི་དོན་དུ་འདོད་པ་བརྗོད་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་འདྲི་ན། འཛམ་གླིང་མཁས་པའི་རྒྱན་གྱུར་འདི་རྣམས་ཀྱི། །ལེགས་བཤད་ཀུན་ལ་སྙིང་ནས་གུས་མོད་ཀྱང༌། །འཁོར་འདས་རྟེན་འབྱུང་མི་སླུའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས། །མཚན་འཛིན་དམིགས་གཏད་ཐམས་ཅད་འཇིག་བྱེད་པ། །ཟླ་བ་ལས་འོངས་ལེགས་བཤད་འོད་དཀར་གྱིས། །བློ་མིག་ཀུན་ཏའི་ཚལ་རབ་ཕྱེ་བའི་ཚེ། །སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ལམ་མཐོང་ནས། །ཀླུ་སྒྲུབ་ལུགས་བཟང་གཙོ་བོར་མི་འཛིན་སུ། ཤེས་ཁོ་བོ་ཅག་ནི་དེ་སྐད་དུ་སྨྲའོ། །དེ་ལྟར་སྔར་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་གསུང་རབ་ཀྱི་དྲང་ངེས་ཕྱེ་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་གཉིས་པོ་འདི་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པའི་སྐབས་སུ་རྒྱས་མོད་ཀྱང༌། གསང་སྔགས་ཀྱི་གཞུང་འགྲེལ་བའི་པཎྜི་ཏ་དང༌། གྲུབ་ཐོབ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་གཉིས་གང་རུང་ཅིག་དང་མཐུན་བར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ལས་གཞན་ པའི་ཕུང་གསུམ་མེད་བས་ཚུལ་འདི་ནི་གསུང་རབ་མདོ་སྔགས་མཐའ་དག་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ལམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའེི་ཕྱིར་ཚུལ་གཉིས་ཀྱི་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོའི་སྲོལ་ལ་མི་བརྟེན་པར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འཚོལ་བ་ནི་ལོང་ཁྲིད་མེད་པའི་ལོང་བ་ཉམ་ང་བའི་ཕྱོགས་སུ་རྒྱུག་བ་དང་འདྲ་ལ་བརྟེན་པར་འདོད་ཀྱང་འདི་དག་གི་གཞུང་ལ་རིང་དུ་མ་འདྲིས་བ་དང་ཁྱད་པར་དུ་འདི་དག་གི་རིགས་པའི་གནད་ཕྲ་མོ་རྣམས་མི་ཤེས་པར་གསུང་རབ་ཀྱི་དྲང་ངེས་འབྱེད་པའི་ཚིག་འགའ་ཞིག་ལ་བརྟེན་ནས་ལུང་ཙམ་སྐྱབས་སུ་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་གཏམ་བྱས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ཚིག་ཙམ་ཞིག་སྙིང་པོར་ཟད་པར་མཐོང་ནས། དོན་གྱི་གནས་ཆེ་ལོང་ཙམ་དུ་མ་ཞིག་མཐོང་ཡང་ཡིད་མི་ཚིམ་པར་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གསུང་རབ་ལྟ་བའི་མིག་ཏུ་ཕྱིན་པའི་
Chinese
因此，两者都无法否定真理。中观派人士已经通过经文和理性，很好地确立了远离这两种极端的深刻中观之路，即无所缘，并弘扬了佛陀教法的精髓。现在要问的是，如果两大车乘的方式区分了经文的不了义和了义，并且智者们分别阐释了这些观点，呈现出许多门径，那么你们追随这两者中哪一个的观点阐释者？请说出你们认为哪个被确立为了义，哪个被认为是究竟的意义。如果这样问，那么，对于这些成为世界智者之庄严的人们的所有善说，我从内心深处表示敬意，然而，凭借轮回和涅槃的缘起不欺骗的论证，摧毁一切名相执着和目标指向的，从月亮中涌出的善说之白光，当智慧之眼完全开启莲花苑时，看到了佛护所教导的道路之后，谁会不主要执持龙树的良好传统呢？我们是这样说的。如是，以先前所说的方式区分经文的不了义和了义，从而确立真如的这两大车乘的传统，虽然在波罗蜜多乘的场合中广为流传，但是，密咒的论典的注释者和成就者们，也与这两者中的任何一个相符地确立真如的意义，除此之外没有其他的宗派，因此，应该知道这种方式是经文显密一切确立真如的道路。因此，不依赖两种方式的大车乘的传统而寻找真如，就像没有向导的盲人在危险的地方奔跑一样，即使想要依赖，如果对这些论典不熟悉，特别是不知道这些论典的精微之处，仅仅依靠一些区分经文不了义和了义的词句，就以经文作为庇护，即使最终谈论真如，也看到仅仅是词句耗尽了精髓。即使对意义的所在之处大致有所了解，但仍然不满足，因为大车乘们已经成为了观看经文的眼睛。
English
Therefore, both cannot deny the truth. The Madhyamikas have well established, through scripture and reason, the profound Middle Way that is free from these two extremes, which is without object of focus, and have propagated the essence of the Buddha's teachings in all directions. Now, the question is, if the two great chariot ways distinguish between the provisional and definitive meanings of the scriptures, and the wise ones have separately explained these views, presenting many gateways, then which of these two do you follow as the expounder of their views? Please state which you consider to be established as definitive and which you consider to be the ultimate meaning. If asked in this way, then, to all the excellent explanations of these who have become the adornment of the world's wise ones, I offer my heartfelt respect, but with the infallible logic of dependent arising in samsara and nirvana, which destroys all conceptual grasping and object fixation, the white light of excellent explanations that comes from the moon, when the lotus garden of the eye of wisdom is fully opened, having seen the path taught by Buddhapalita, who would not mainly hold the good tradition of Nagarjuna? We speak thus. Thus, distinguishing the provisional and definitive meanings of the scriptures in the manner previously stated, and thereby establishing the suchness, these two traditions of the great chariots, although widespread in the context of the Paramita Vehicle, the commentators of the tantric texts and the accomplished ones also establish the meaning of suchness in accordance with one of these two, and there is no other sect besides that, therefore, it should be known that this way is the path for all the sutras and tantras to establish suchness. Therefore, seeking suchness without relying on the tradition of the two great chariot ways is like a blind person running in a dangerous place without a guide, and even if one wants to rely on them, if one is not familiar with these texts, especially if one does not know the subtle points of their reasoning, and relies only on some words that distinguish the provisional and definitive meanings of the scriptures, taking the scriptures as refuge, even if one ends up talking about suchness, one sees that only the words have exhausted the essence. Even if one has a general understanding of the place of meaning, one is still not satisfied, because the great chariots have become the eyes for viewing the scriptures.
Tibetan
རིགས་པའི་གནད་ཕྲ་རགས་རྣམས་ལ་ལེགས་པར་འདྲིས་པར་བྱས་ནས། གསུང་རབ་ཀྱི་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་ཟབ་པ་དང་ཟབ་པ་ལས་ཀྱང་ཆེས་ཟབ་བའི་ཟབ་གནས་རྣམས་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ལ་བརྩོན་པ་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་ལྟར་རྩོམ་ཞིང༌། ཇི་ཙམ་ཤེས་པ་དེ་ཙམ་དུ་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་བྱས་ཏེ་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་རིང་དུ་གནས་བར་འདོད་བའི་རྣམ་དཔྱོད་ཅན་རྣམས་ལ་ཁོ་བོས་ལེགས་བར་བཤད་པའི་སྙིང་པོ་འདི་གཏམ་དུ་བྱས་སོ། །རྒྱལ་བའི་ དགོངས་ཟབ་ཟབ་མོའི་མདོ་ཡིས་རབ་བསྟན་བསྟན་པའི་སྙིང་བོ་འཛིན། །ཐུབ་པའི་རིང་ལུགས་ལུགས་མཆོག་གཉིས་ཀྱི་གཞུང་མང་མང་དུ་ཐོས་པ་དང༌། །དེ་དོན་རྣམ་དཔྱོད་དཔྱོད་ལྡན་ཡིན་འཕྲོག་རིགས་ཚུལ་ཚུལ་བཞིན་བསམས་པ་དང༌། །འཇམ་དབྱངས་ཞེས་གྲགས་གྲགས་པའི་ཕྲེང་བས་ཀུན་ཁྱབ་ཁྱབ་བདག་དེ་ཡི་ཞབས། །ཤུགས་དྲག་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་དད་པ་ཡིས། །སྙིང་གི་པད་མའི་ལྟེ་བར་གུས་བསྟེན་པས། །གསུང་རབ་དེ་ཉིད་མཐོང་བའི་རིགས་སྨྲ་དེས། །རྨད་བྱུང་གཏམ་གྱི་སྦྱོར་བ་འདི་བྱས་སོ། །ལེགས་བཤད་གཏེར་ཆེན་དེ་ཡི་གསུང་རབ་དོན། །སྨྲ་བའི་ཁྱུ་མཆོག་ཀླུ་སྒྲུབ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས། །ཇི་བཞིན་བཀྲལ་བའི་ཚུལ་གཉིས་ཤིང་རྟའི་སྲོལ། །དེ་བཞིན་འཆད་པའང་འདི་ལས་གཞན་ན་གང༌། །རླབས་ཆེན་སྤྱོད་ལ་རིང་ནས་ཞུགས་པ་ཡི། །རྒྱལ་སྲས་རིག་གནས་ཀུན་ལ་མཁས་པས་ཀྱང༌། །ཤིན་ཏུ་དཔག་དཀའ་ཟབ་དང་རྒྱ་ཆེའི་གནས། །ཇི་བཞིན་རྙེད་ནས་ཚུལ་བཞིན་འདྲིས་བྱས་པས། །ཏིང་འཛིན་ཤེས་རབ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་དག་པའི། །དགའ་སྟོན་ཆེན་པོས་ཡིད་རབ་ཚིམ་གྱུར་ནས། །རེས་འགའ་རྒྱལ་ལ་དང་བའི་དགའ་བ་རྒྱས། །སྐབས་འགར་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོའི་སྐུ་དྲིན་དྲན། །གཞན་ཚེ་མཁས་པའི་བཤེས་ལ་གུས་པ་དང༌། །ཉམ་ཆུང་འགྲོ་ལ་སྙིང་ནས་བརྩེ་བ་དང༌། །བསྟན་པ་རིན་ཆེན་རིང་དུ་གནས་འདོད་ པ། །འདི་དག་ཕན་ཚུན་འགྲན་བཞིན་འཕེལ་བར་འགྱུར། །དེ་ཚེ་རིང་ནས་ཉམས་པའི་རྟོགས་དཀའི་གནས། །གང་གིས་བཙལ་བས་རྙེད་པའི་རིགས་པའི་ལམ། །དེ་ཡི་རྣམ་འཕྲུལ་ཀྱེ་མའོ་ངོ་མཚར་ཞེས། །གཅིག་བུར་གནས་ཀྱང་དགའ་བའི་ཅ་ཅོ་འཆོར། །དེ་འདྲ་དེ་ལ་སྨྲ་བའི་ཟླ་བ་ཡིས། །འདི་ནི་ཤེས་རབ་མཆོག་གི་བསམ་གཏན་པ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པའི་མགོ་ལ་འདུག་བ་པོ། །རྒྱལ་བའི་གདུང་འཚོབ་ངེས་དོན་རྙེད་པ་ཞེས། །བསྟོད་པའི་ཕྲེང་བས་ཡང་དང་ཡང་དུ་བསྔགས། །དེ་ལྟར་རྒྱལ་བའི་བསྔགས་པ་གང་གིས་འདོད། །བློ་ལྡན་དེ་ཡིས་རྣམ་བཤད་འདིར་ཞུགས་ནས། །བློ་མིག་རིགས་པའི་ལམ་གྱིས་དག་པར་གྱིས། །ཚུལ་གཉིས་ཤིང་རྟ
Chinese
在精通了理性的细微粗略之处后，对于经文的广博、深奥以及比深奥更深奥的深邃之处，像流水一样不断地努力去确定。把懂得多少就实践多少作为核心，为了让佛陀的教法长久住世，对于那些具有智慧的人们，我将把善说的精髓作为谈资。胜者的 甚深密意由甚深经典善加阐明，执持教法之精髓。听闻了释迦牟尼的宗规，两种殊胜宗规的大量论典，并如理如实地思维其义，以智慧夺取，以理智如理思维。文殊菩萨，以名声的连绵遍布一切，遍布之主的那位足下。以猛烈不断绝的信心。恭敬地依止于心莲的中心。如此，见到经文的那位理智者。创作了这奇妙的言语之结合。善说大宝藏的那位经文之义。语自在之殊胜者，龙树、无著。如实阐释的两种轨范之车轨。像那样讲述的，除了这之外还有什么呢？长久以来进入伟大行持的。王子也精通一切学问。极其难以衡量深奥和广大的地方。如实证得后，如理如实地熟悉。禅定、智慧、戒律完全清净的。以盛大的喜宴极度满足心意后。有时对胜利者生起欢喜。有时忆念大车轨的恩德。其他时候对智者善知识恭敬。对弱小众生从内心慈爱。希望珍贵的教法长久住世。 这些互相竞争着增长。那时，对于长久以来衰败的难以理解之处。无论谁去寻找，都能找到的理性之路。那样的神变，唉呀，真稀奇啊。即使独自一人，也发出喜悦的喧嚣。像那样的人，语自在月亮般的人。此乃智慧至上的禅定者。安住于戒律清净之顶端的人。胜者的后裔，证得真实意义的人。以赞颂的连绵不断地赞扬。如是，谁想要胜者的赞颂。有智慧的人进入此论释后。以智慧之眼，用理性之路使其清净。两种轨范之车轨
English
Having become well-acquainted with the subtle and gross points of reasoning, like a flowing river, constantly striving to ascertain the vastness, profundity, and the most profound of the profound places of the scriptures. Taking as essence to practice as much as one knows, for those intelligent ones who wish the Buddha's teachings to remain long, I will make this essence of well-spoken words as a topic of conversation. The Victorious One's profound intention is well-explained by the profound sutras, holding the essence of the teachings. Having heard the tenets of Shakyamuni, the many treatises of the two supreme tenets, and contemplating their meaning with intelligence, seizing with wisdom, and thinking reasonably with reason. Manjushri, with the continuous stream of fame pervading all, at the feet of that Lord of All-Pervading. With intense and unceasing faith. Respectfully relying on the center of the lotus of the heart. Thus, that logician who sees the scriptures. Composed this wonderful combination of words. The meaning of the scriptures of that great treasure of well-spoken words. The supreme of speakers, Nagarjuna and Asanga. The tradition of the two chariot ways that explain as it is. What else is there other than this that explains in that way? Having long entered into great conduct. Even the prince is skilled in all arts and sciences. Extremely difficult to measure the profound and vast places. Having found them as they are, having become familiar with them reasonably and truly. Of meditation, wisdom, and ethics, being completely pure. After being extremely satisfied in mind with a great feast of joy. Sometimes joy arises towards the Victorious One. Sometimes remembering the kindness of the great chariot. At other times, respect for the wise spiritual friend. From the heart, loving the vulnerable beings. Wishing the precious teachings to remain long. These compete with each other and grow. At that time, for the difficult-to-understand places that have long been in decline. Whichever one seeks, the path of reasoning that can be found. Such a manifestation, alas, how wonderful. Even when alone, bursts of joyful chatter escape. Such a person, like the moon of speech. This is the meditator of supreme wisdom. The one who dwells at the peak of pure ethics. The heir of the Victorious One, the one who has found the definitive meaning. Praising again and again with a garland of praise. Thus, whoever desires the praise of the Victorious One. That intelligent one, having entered into this commentary. With the eye of wisdom, purify it with the path of reasoning. The chariot of the two traditions.
Tibetan
འི་སྲོལ་འབྱེད་འདིར་འབད་པས། །བདག་གིས་བསོད་ནམས་གང་ཞིག་བསགས་པ་དེས། །ཀླུ་སྒྲུབ་ཐོགས་མེད་ཇི་བཞིན་རྒྱལ་བ་ཡི། །དམ་ཆོས་མཐའ་དག་ཡུན་རིང་འཛིན་པར་ཤོག །ཚུལ་དེས་རྒྱལ་བ་དགྱེས་པ་སྐྱེས་པ་ལ། །རྒྱལ་སྲས་མཁས་པ་ཀུན་བཟང་འཇམ་དབྱངས་ཀྱིས། །ཇི་ལྟར་སྤྱད་པ་དེ་ལྟར་བདག་གིས་ཀྱང༌། །རླབས་ཆེན་སྤྱོད་ལ་ཀུན་ནས་སྤྱོད་པར་ཤོག །ཅེས་མངོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཚུལ་དང༌། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་ཚུལ་གྱི་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོའི་སྲོལ་གཉིས་ཕྱེ་ནས། གསུང་རབ་ཀྱི་དྲང་བ་དང་ངེས་པའི་དོན་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ ལེགས་པར་བཤད་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི། ཤཱཀྱའི་དགེ་སློང་མང་དུ་ཐོས་པ་རིགས་པ་སྨྲ་བ་ཤར་ཙོང་ཁ་པ་བློ་བཟང་གྲགས་པའི་དཔལ་གྱིས་སྦྱར་བའི་ཡི་གེ་བ་ནི་དགེ་སྦྱོང་སྡོམ་བརྩོན་བསོད་ནམས་བློ་གྲོས་སོ། །མངྒལཾ། །སྭ་སྟི། རྒྱལ་པད་ཚལ་ཕན་བདེའི་དྲི་བསུང་ཅན། །བཤད་སྒྲུབ་འདར་རྒྱས་རྣམ་གྲོལ་སྦྲང་རྩའི་བཅུད། །འགྲོ་ཀུན་སྤྱོད་ཕྱིར་སྡེ་དགེ་ལྷུན་གྲུབ་སྟེང་། །ཆོས་སྡེ་ཆེ་ནས་ཆོས་སྦྱིན་ཆར་འདི་སྤེལ། ། དྲང་བ་དང་ངེས་པའི་དོན་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་བསྟན་བཅོས་ལེགས་བཤད་སྙིང་པོ།
Chinese
于此开创之举精进故，我所积聚之任何福德，如龙树无著诸佛般，愿能长久护持一切正法。如是行持令诸佛欢喜，如诸佛子贤善文殊师利行持般，愿我亦能于广大行持悉皆行持。如是显密龙树以无自性之理，大德无著以唯识之理，开创二大车轨之宗风后，为阐明经论之不了义与了义之差别，此即名为《善说精髓》。此乃释迦比丘多闻理智之士东宗喀巴·洛桑扎巴吉祥所著，书写者为持戒精进之比丘索南罗哲。吉祥！善哉！具足利益安乐之莲苑香气，讲修增长解脱之蜂蜜精华，为利一切有情，德格伦珠顶（德格印经院）之大寺广弘此法施之雨。 辨了义不了义之论典《善说精髓》。