Tibetan
། ཕལ་ཆེན་སྡེ་པའི་གནས་བརྟན་འདུལ་བ་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་ཤཱི་ལ་རཀྵི་ཏ་ཞེས་བྱ་བ། སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཞུགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྙེས་པ་ཅིག་ལ་མཁན་པོ་མཛད་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། མཚན་དཔལ་མར་མེ་མཛད་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བཏགས་སོ། །དེ་ནས་ལོ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཅིག་གི་བར་དུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པའི་ནང་རིག་པའི་སྡེ་སྣོད་གོང་འོག་རྣམས་ལ་སྦྱངས་ཤིང༌། ཁྱད་པར་དུ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ཆེན་པོ་ལ་བླ་མ་དྷརྨཱ་རཀྵི་ཏའི་སྤྱན་སྔར་ཨོ་ཏནྟ་པུ་རིར་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་གསན་ནོ། །རྩ་བའི་སྡེ་བཞིའི་གཞུང་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་པས། སྡེ་པ་ཐ་དད་པ་རྣམས་ཀྱི་བྱིན་ལེན་ལ་སོགས་པ་བླང་དོར་གྱི་ཆ་ཕྲ་མོ་རྣམས་ཀྱང་མ་འདྲེས་པར་མཁྱེན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། སྤྱིར་རྒྱལ་བའི་ལུང་གི་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་སྡེ་སྣོད་རིན་པོ་ཆེ་གསུམ་དུ་འདུ་བས། རྟོགས་པའི་བསྟན་པ་ཡང་བསླབ་པ་རིན་པོ་ཆེ་གསུམ་དུ་འདུའོ། །དེ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་དུ་གསུང་རབ་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པ་ལས་ལན་དུ་མར་བསྔགས་པས་ན། ཐོག་མར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་དགོས་སོ། །དེ་ལ་གསུམ་ལས། སོ་ སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་ཚུལ་ནི། དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་མནོས་ནས། རྔ་རྩིད་ལ་ཆགས་པའི་གཡག་གིས། རྔ་མ་ཉག་མ་རེ་རེ་ཤིང་ལ་ཐོགས་པ་ན་རྔོན་པས་སྲོག་དང་འཕྲལ་བར་མཐོང་ཡང༌། སྲོག་དང་བསྡོས་ཏེ་རྔ་མ་མི་གཅོད་པར་བསྲུང་བ་ལྟར། ཁས་བླངས་པའི་བསླབ་པའི་གཞི་ཆེན་པོ་ལྟ་ཅི་སྨོས། བསླབ་པའི་གཞི་ཕྲ་མོ་རེ་རེ་ཡང་སྲོག་དང་བསྡོས་ཏེ་བསྲུངས་པས་གནས་བརྟན་འདུལ་བ་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པ་ནི། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེའི་རྩ་བ་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱོང་བའི་གདམས་པ་མང་པོ་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་གསེར་གླིང་པ་བསྟེན་ནས་རྗེ་བཙུན་བྱམས་པ་དང༌འཇམ་དབྱངས་ནས། ཐོགས་མེད་དང༌ཞི་བ་ལྷ་ལས་བརྒྱུད་པའི་གདམས་པ་མཆོག་ལ་རིང་དུ་སྦྱངས་པས། བདག་པས་གཞན་གཅེས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཐུགས་ལ་འཁྲུངས་ཤིང༌། སྨོན་པའི་སེམས་དེས་དྲངས་པའི་འཇུག་པའི་སེམས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་རླབས་ཆེ་བ་ལ་སློབ་པར་ཁས་བླངས་པར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་བསླབ་པ་ལ་སློབ་པའི་སྤྱོད་པ་བཟང་པོས། རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་བཅས་པའི་མཚམས་ལས་མི་འདའ་བར་མཛད་དོ། །
Chinese
所谓大众部的大德持律者寂护。以进入瑜伽道之真如一境，获得禅定者为堪布而出家，赐名吉祥燃灯智。此后三十一年间，于小乘经藏上下部类皆勤学之。尤其于说一切有部毗婆沙，于邬波陀耶（Odantapuri）之上师达玛 Rakshita前听受十二年。因精通四根本部之论藏，故各部之受持等取舍之细微之处亦能不混淆而知晓。第二，总的来说，所有佛陀的圣教都可归纳为三藏宝藏。证悟的教法也可归纳为三学宝藏。其中，戒律之学乃是禅定与智慧之学等一切功德之所依，故在经论及其注释中多次赞叹。因此，首先必须具备以戒律之学为主的证悟功德。其中有三，首先是具有殊胜的别解脱戒之行持：受持比丘戒后，如牦牛贪恋尾毛，每一根尾毛挂在树上，猎人虽见其将丧命，然宁舍生命亦不愿断尾而守护。何况所承诺之大戒，更不用说，即使是细微的戒条，亦以生命守护，故成为大德持律者。如是说。具有菩萨戒者：以慈悲为根本之菩提心修习之教授甚多。尤其依止金洲大师后，从至尊弥勒及文殊，经无著及寂天所传之殊胜教授长期修习，生起自轻他重之菩提心。以彼愿心所引之行心，承诺修学菩萨广大之行，以随行之学而修学善妙之行持。不违越诸佛子所制之界限。
English
The great Sthavira Vinaya-dhara of the Mahasamghika school, known as Shila Rakshita. Having taken ordination with a Khenpo who had entered one aspect of the Suchness of the Path of Yoga and had attained Samadhi, he was given the name Pal Marme Dze Yeshe. Thereafter, for thirty-one years, he studied all the upper and lower sections of the Abhidhamma Pitaka within the Mahayana tradition. In particular, he listened to the great Vibhasha of the Sarvastivada school for twelve years in Odantapuri in the presence of the master Dharma Rakshita. Because he was extremely learned in the texts of the four root schools, he knew the minute details of what to accept and reject, such as the giving and receiving of the different schools, without confusing them. Secondly, in general, all the teachings of the Buddha's words are included in the three precious Pitakas. The teachings of realization are also included in the three precious trainings. Among these, the training in morality is praised many times in the scriptures and their commentaries as the basis of all qualities such as the training in Samadhi and wisdom. Therefore, one must first possess the qualities of realization that are dominated by the training in morality. Among these three, the way to possess the supreme Pratimoksha vows is as follows: Having received the Bhikshu vows, just as a yak that is attached to its tail hair, even though the hunter sees that it will lose its life when each strand of its tail gets caught on a tree, it would rather risk its life than cut off its tail and protects it. What need is there to mention the great precepts that have been vowed? Even the smallest precepts were protected with life, and thus he became a great Sthavira Vinaya-dhara. It is said. Possessing the Bodhisattva vows: There are many instructions for cultivating the mind of Bodhichitta, which has its root in love and compassion. In particular, having relied on Serlingpa, and having studied for a long time the supreme instructions transmitted from Jowo Jamyang (Lord Maitreya and Manjushri), through Thogme (Asanga) and Zhiwa Lha (Shantideva), the Bodhichitta of cherishing others more than oneself was born in his heart. With the mind of aspiration led by that, he vowed to train in the vast conduct of the Bodhisattva with the mind of engaging, and with the good conduct of training in the subsequent training, he did not transgress the boundaries set by the sons of the Buddhas.