Tibetan
་ལྡན་པ་ཞིག་ཉན་པའི་སྣོད་དུ་རུང་བ་དང༌། དེ་གསུམ་ཚང་ན་ཆོས་སྨྲ་བ་པོའི་ཡོན་ཏན་ཡོན་ཏན་དུ་སྣང་གི་སྐྱོན་དུ་མི་སྣང་ལ། དེར་མ་ཟད་ཉན་པ་པོའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱང་གང་ཟག་དེ་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་སྣང་གི་སྐྱོན་དུ་མི་སྣང་བར་གསུངས་ཏེ། སྣོད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམས་མ་ཚང་ན་ཆོས་སྨྲ་བ་པོའི་བཤེས་གཉེན་ཆེས་ཡོངས་སུ་དག་ཀྱང༌། ཉན་པ་པོའི་སྐྱོན་གྱི་དབང་གིས་སྐྱོན་ ཅན་དུ་འཛུད་ལ། འཆད་པ་པོའི་སྐྱོན་ཡང་ཡོན་ཏན་དུ་འཛིན་པར་འགྲེལ་པ་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་གཟུ་བོར་གནས་པ་ནི་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པ་སྟེ། དེ་ཡོད་ན་དེས་བསྒྲིབས་ནས་ཡོན་ཏན་མི་མཐོང་བས། ལེགས་པར་བཤད་པའི་དོན་མི་རྙེད་དེ། དབུ་མ་སྙིང་པོ་ལས། ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བས་སེམས་གདུངས་པས། །ཞི་བ་ནམ་ཡང་རྟོགས་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཕྱོགས་ལྷུང་ནི་རང་གི་ལུགས་ལ་ཆགས་པ་དང༌། གཞན་གྱི་ལུགས་ལ་སྡང་བའོ། །དེ་འདྲ་བ་དེ་རང་རྒྱུད་ལ་བརྟགས་ཏེ་དོར་དགོས་སོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་གམ་སྙམ་ན། གཟུ་བོར་གནས་ཀྱང་ལེགས་བཤད་ལམ་ཡང་དག་དང༌། ཉེས་བཤད་ལམ་ལྟར་སྣང་གཉིས་འབྱེད་པའི་བློའི་མཐུ་མེད་ན་སྣོད་དུ་མི་རུང་བས། དེ་གཉིས་གོ་བའི་བློ་དང་ལྡན་པ་དགོས་སོ། །དེ་གཉིས་ཙམ་གྱིས་ཆོག་གམ་སྙམ་ན། དེ་གཉིས་ཡོད་ཀྱང་རི་མོའི་ཆོས་ཉན་ལྟར་སོང་ན་སྣོད་དུ་མི་རུང་བས། དོན་གཉེར་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་དགོས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལས། ཆོས་དང་ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་གུས་པ་དང༌། ཡིད་གཏོད་པ་གཉིས་བསྣན་ཏེ་ལྔར་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ལ་དོན་གཉེར་ཆེ་བ། ཉན་པའི་ཚེ་ཡིད་ལེགས་པར་གཏོད་པ། ཆོས་དང་ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་གུས་པ་ཆེན་པོ་འཇོག་པ། ཉེས་བཤད་དོར་ནས་ལེགས་བཤད་འཛིན་པ་སྟེ་བཞིའོ། །བཞི་པོ་དེའི་མཐུན་རྐྱེན་ནི་བློ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ལ། འགལ་རྐྱེན་འདོར་བ་ནི་གཟུ་བོར་གནས་པའོ། །བླ་མས་བཀྲིར་རུང་བའི་ཆོས་དེ་རྣམས་ཚང་མ་ཚང་བརྟགས་ལ། ཚང་ན་དགའ་བ་ བསྒོམ། མ་ཚང་ན། ཕྱི་མ་ཚུན་ཆད་དུ་ཚང་བའི་རྒྱུ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྣོད་དང་ལྡན་པ་དེས་བླ་མ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་མི་ལྡན་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་བརྟགས་ལ། མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་བཀའ་དྲིན་ནོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བཀའ་དྲིན་མནོས་པ་སྤྱི་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་གདམས་ངག་གིས་བློ་ལེགས་པར་འཁྲིད་པའི་བཤེས་གཉེན་དེ་བསྟེན་པའི་ཚུལ་ལ་གཉིས། བསམ་པས་བསྟེན་པའི་ཚུལ་དང༌། སྦྱོར་བས་བསྟེན་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། རྩ་བ་དད་པ་སྦྱང་བ། བཀའ་དྲིན་རྗེས་
Chinese
堪能成为听法的法器，具备这三者，说法者的功德才会被视为功德，而不是过失。不仅如此，听法者的功德也会被视为那个人的功德，而不是过失。因此，如果法器的特征不完整，即使说法者的善知识非常清净，也会因为听法者的过失而被视为有过失，并且会将说法者的过失也视为功德，经论中是这么说的。其中，保持公正意味着没有偏袒。如果存在偏袒，就会被其遮蔽而看不到功德，因此无法领会善说之义。《中观心要论》中说：“由于偏袒使心痛苦，寂静永远无法证悟。”就像这样。偏袒是指执着于自己的宗派，憎恨其他的宗派。应该检查自己是否具有这种偏袒，并加以舍弃。或许会想，仅仅这样就足够了吗？即使保持公正，如果没有区分善说正道和恶说似道的智慧能力，也无法成为法器。因此，必须具备理解这两者的智慧。或许会想，仅仅具备这两者就足够了吗？即使具备这两者，如果像听绘画中的法一样，也无法成为法器。因此，必须具有强烈的求法意愿。经论中说，加上对法和说法者的恭敬以及信任，总共是五种。因此，对法具有强烈的求法意愿，听法时全神贯注，对法和说法者抱有极大的恭敬，舍弃恶说而 গ্রহণ善说，这四点。这四点的顺缘是具备智慧，违缘是舍弃偏袒。对于上师可以传授的法，要全部详细检查，如果全部具备，就修习欢喜。如果不具备，就要努力创造未来直至具备的因缘。第三，像这样具备法器的人，要像之前所说的那样，检查上师是否具备法相。对于具备法相的上师，要接受佛法的恩德。像这样接受恩德，总的来说，特别是对于以圆满的窍诀来引导智慧的善知识，依止他的方式有两种：以意乐依止的方式和以行为依止的方式。第一种又分为两种：修习根本的信心，忆念恩德。
English
To be a suitable vessel for listening to the Dharma, possessing these three qualities, the virtues of the Dharma speaker will be seen as virtues, not as faults. Moreover, the virtues of the listener will also be seen as virtues in that person, not as faults. Therefore, if the characteristics of the vessel are incomplete, even if the spiritual friend who speaks the Dharma is very pure, they will be regarded as having faults due to the listener's faults, and the speaker's faults will also be regarded as virtues, as stated in the commentaries. Among these, being impartial means being without bias. If there is bias, it will obscure and prevent one from seeing virtues, thus one will not be able to grasp the meaning of the well-spoken words. As stated in the Madhyamaka Heart Essence: "By being tormented by bias, peace will never be realized." Like that. Bias is attachment to one's own system and hatred of others' systems. One must examine oneself for such bias and abandon it. One might think, is that enough? Even if one is impartial, if one does not have the power of intelligence to distinguish between the path of well-spoken words and the path that appears to be poorly spoken, one cannot be a suitable vessel. Therefore, one must have the intelligence to understand these two. One might think, is having just these two enough? Even if one has these two, if one listens to the Dharma like listening to a painting, one cannot be a suitable vessel. Therefore, one must have great desire for meaning. The commentary states that adding respect for the Dharma and the Dharma speaker, and trust, makes it five in total. Therefore, having great desire for the Dharma, paying close attention when listening, having great respect for the Dharma and the Dharma speaker, abandoning bad speech and adopting good speech, these are the four. The favorable condition for these four is having intelligence, and the opposing condition to be abandoned is being impartial. One should examine all the teachings that the lama can bestow in detail, and if all are present, cultivate joy. If they are not all present, one should strive to create the causes for them to be present in the future. Third, one who possesses such a vessel should examine whether the lama possesses the qualities or not, as previously explained. One should receive the kindness of the Dharma from one who possesses the qualities. Having received kindness in this way, in general, and especially for the spiritual friend who leads the mind well with the complete instructions, there are two ways to rely on them: relying on them with intention and relying on them with action. The first is divided into two: cultivating the root of faith, and remembering kindness.
Tibetan
སུ་དྲན་ཏེ་གུས་པར་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ནི། དཀོན་མཆོག་ཏ་ལ་ལའི་གཟུངས་ལས། དད་པ་སྔོན་འགྲོ་མ་ལྟར་སྐྱེད་པ་སྟེ། །ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་སྲུང་ཞིང་འཕེལ་བར་བྱེད། །ཅེས་དད་པས་ཡོན་ཏན་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེད་པ་དང༌། སྐྱེས་ཟིན་གནས་པ་དང་གོང་ནས་གོང་དུ་སྤེལ་བར་གསུངས་ལ། ཆོས་བཅུ་པ་ལས་ཀྱང༌། གང་གིས་འདྲེན་པ་ངེས་འབྱུང་ལ། །དད་པ་ཐེག་པའི་མཆོག་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་བློ་དང་ལྡན་པའི་མིས། །དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་བསྟེན། །མ་དད་པ་ཡི་མི་དག་ལ། །དཀར་པོའི་ཆོས་རྣམས་མི་སྐྱེ་སྟེ། །ས་བོན་མེ་ཡིས་ཚིག་པ་ལ། །མྱུ་གུ་སྔོན་པོ་ཇི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གི་སྒོ་ནས། དད་པ་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིར་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་སྤྱིར་དཀོན་མཆོག་དང༌། ལས་འབྲས་དང༌། བདེན་བཞི་ལ་དད་པ་མང་དུ་ཡོད་ཀྱང༌། འདིར་ནི་བླ་མ་ལ་དད་པའོ། །དེ་ཡང་བླ་མ་ལ་ཇི་ལྟར་བལྟ་བ་ནི། ལག་ན་རྡོ་རྗེ་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱུད་ལས། གསང་བ་པའི་བདག་པོ། སློབ་དཔོན་ལ་སློབ་མས་ཇི་ལྟར་བལྟ་བར་བྱ་ ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུའོ། །ཞེས་གསུངས་ལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་དང༌། འདུལ་བ་ལས་ཀྱང་དེ་ལྟར་གསུངས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་དག་གི་དོན་ནི། ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཡིན་པར་ཤེས་ན། དེ་ལ་སྐྱོན་རྟོག་གི་བློ་མི་འབྱུང་ཞིང་ཡོན་ཏན་སེམས་པའི་བློ་འབྱུང་བ་ལྟར། བླ་མ་ལ་ཡང་ཆེད་དུ་བྱས་ཏེ་སྐྱོན་རྟོག་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འདོར་ཞིང་ཡོན་ཏན་རྟོག་པའི་བློ་སྦྱོང་བའོ། །དེ་ཡང་རྒྱུད་དེར། སློབ་དཔོན་གྱི་ནི་ཡོན་ཏན་གཟུང༌། །སྐྱོན་ནི་ནམ་ཡང་གཟུང་མི་བྱ། །ཡོན་ཏན་བཟུང་ན་དངོས་གྲུབ་འཐོབ། །སྐྱོན་རྣམས་བཟུང་ན་དངོས་མི་འགྲུབ། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་བླ་མ་ཡོན་ཏན་ཤས་ཆེ་བ་ཡིན་ཡང༌། དེའི་སྐྱོན་ཅུང་ཟད་ཡོད་པའི་ངོས་ནས་བརྟགས་ན་རང་ལ་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་གེགས་སུ་འགྱུར་ལ། སྐྱོན་ཤས་ཆེ་ཡང༌། སྐྱོན་གྱི་ངོས་ནས་མ་བརྟགས་པར་ཡོན་ཏན་གྱི་ངོས་ནས་དད་པ་སྦྱངས་ན་དངོས་གྲུབ་འབྱུང་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་གི་བླ་མ་ཡིན་ན་སྐྱོན་ཆེ་ཆུང་ཅི་ཡོད་ཀྱང༌། དེའི་ངོས་ནས་རྟོག་པའི་ཉེས་དམིགས་བསམས་ལ་སྤོང་སེམས་མང་དུ་བྱས་ཏེ་དགག་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་བག་མེད་པའམ་ཉོན་མོངས་མང་བ་སོགས་ཀྱིས་སྐྱོན་རྟོག་པ་བྱུང་བའི་ཚེ་ནའང་བཤགས་བསྡམ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་གོམས་པ་ན་སྐྱོན་ཐན་ཐུན་ཡོད་པར་མཐོང་ཡང༌། བློས་ཡོན་ཏན་གྱི་ཕྱོགས་འཛིན་པས་དད་པ་ལ་གེགས
Chinese
应当忆念并恭敬。首先，在《宝积陀罗尼》中说：信心如母般先产生，守护一切功德并使之增长。意思是说，信心能生出未生的功德，使已生的功德安住，并使其更上一层楼。在《十法经》中也说：何者引导趋向解脱，信心是乘之殊胜者，因此具慧之人，应依随信心而行。对于不具信心之人，不会生起白法，如同种子被火烧毁，无法生出青苗一样。这是从顺逆两个方面说明，信心是一切功德的基础。总的来说，对三宝、业果和四谛有很多信心，但这里指的是对上师的信心。那么，应该如何看待上师呢？在《金刚手灌顶续》中说：秘密主，弟子应该如何看待上师呢？应该像看待佛陀薄伽梵一样。经中这样说到，大乘经和律藏中也有这样的说法。这些话的意思是：就像知道是佛一样，不会对其产生寻过之念，而会生起思念功德之心一样，对于上师也要特意地断除一切寻过之念，而修习思念功德之心。同样在那部续中说：应当受持上师的功德，任何时候都不要受持过失。受持功德能获得成就，受持过失则不能成就。应当像这样去做。像这样，虽然上师功德居多，但如果从他稍微存在的过失方面去观察，就会成为自己获得成就的障碍。即使过失居多，如果不从过失的方面去观察，而是从功德的方面修习信心，就会成为产生成就之因。因此，如果是自己的上师，无论过失大小，都要思维从过失方面观察的过患，多多生起舍弃之心，从而加以遮止。如果因为放逸或烦恼增多等原因而生起寻过之念时，也要努力忏悔和防护。这样习惯之后，即使看到些许过失，也能因为心偏向功德方面而不会对信心造成障碍。
English
One should remember and respect. Firstly, in the Dharani of the Jewel Heap, it says: "Faith arises like a mother in advance, it protects all qualities and makes them increase." This means that faith generates qualities that have not yet arisen, keeps those that have already arisen, and makes them increase more and more. In the Tenth Dharma Sutra, it also says: "What leads to liberation, faith is the supreme vehicle, therefore, a person with intelligence should follow faith. For those who do not have faith, white dharmas will not arise, just as a seed burned by fire cannot produce a blue sprout." This explains from both positive and negative perspectives that faith is the foundation of all qualities. In general, there are many kinds of faith in the Three Jewels, karma and its results, and the Four Noble Truths, but here it refers to faith in the lama. So, how should one view the lama? In the Vajrapani Empowerment Tantra, it says: "Lord of Secrets, how should a disciple view the teacher? Just as one views the Buddha, the Bhagavan." This is said in the sutra, and there are similar statements in the Mahayana sutras and Vinaya. The meaning of these words is: just as when one knows it is the Buddha, one does not have thoughts of fault-finding, but rather thoughts of admiring qualities, so too, with the lama, one should deliberately abandon all forms of fault-finding and cultivate thoughts of admiring qualities. Similarly, in that tantra, it says: "Hold the qualities of the teacher, never hold faults. Holding qualities will attain accomplishment, holding faults will not achieve anything." One should act accordingly. Like this, although the lama has more qualities, if one examines him from the perspective of his slight faults, it will become an obstacle to one's own attainment of accomplishment. Even if there are many faults, if one does not examine him from the perspective of faults, but cultivates faith from the perspective of qualities, it will become a cause for the arising of accomplishment. Therefore, if it is one's own lama, no matter how big or small the faults are, one should think about the faults of observing from the perspective of faults, generate a lot of renunciation, and thereby prevent it. If thoughts of fault-finding arise due to carelessness or increased afflictions, one should also strive to confess and restrain oneself. Having become accustomed to this, even if one sees some faults, because the mind is biased towards qualities, it will not cause obstacles to faith.