Tibetan
ར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་དུ་འཇོག་ཅིང༌། ཁྱད་པར་དུ་ཤིན་སྦྱངས་སྐྱེ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རླུང་གིས་ ལུས་ཐམས་ཅད་བདེ་བས་གང་བ་ལྟར་སྣང་བ་ལ་བརྟེན་པའི་ལུས་དང་སེམས་ལ་བདེ་ཉམས་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བ་དང་། དེ་ཡང་མི་རྟོག་པ་དང་ཆེས་གསལ་བའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པར་མཐོང་ནས། རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་དུ་འདོད་པ་སྔོན་དང་ད་ལྟར་གྱི་དུས་ན་ཤིན་ཏུ་མང་བར་བྱུང་ཞིང་སྣང་ངོ་། །འོན་ཀྱང་རྗེ་བཙུན་མ་ཕམ་པ་དང་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་ཆེ་བ་དང༌། དབུ་མའི་སྒོམ་རིམ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རིམ་པ་གསལ་བར་སྟོན་པའི་ཚད་ལྡན་གྱི་གཞུང་ལ་བརྟེན་ནས་དཔྱད་ན་ནི། འདི་འདྲ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཐེག་པ་དམན་པའི་ལམ་དུ་ཡང་བཞག་པར་མི་ནུས་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལས། བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞི་བསྒྲུབ་པའི་ཞི་རགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་ལྟ་བའི་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་རྣམས་ཀྱང་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒྲུབ་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་པའི་དྲང་སྲོང་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་ཅི་ཡང་མེད་པ་མན་ཆད་ཀྱི་ས་འོག་མ་ལ་ཆགས་པ་དང་འབྲལ་བར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་། འདི་ལ་བརྟེན་ནས་ལམ་གོང་མར་བགྲོད་དགོས་པས་ཕྱི་པ་དང་ནང་པ་གཉིས་ཀའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཡང་བདག་མེད་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་དང་སྲིད་པ་མཐའ་དག་གི་སྐྱོན་ལེགས་པར་རྟོགས་ནས་འཁོར་བ་ལ་ཡིད་འབྱུང་ཞིང་ཐར་པ་དོན་གཉེར་གྱི་ངེས་འབྱུང་གི་བསམ་པས་ཟིན་ན་ཐར་པའི་ ལམ་དུ་འགྱུར་ཞིང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རིན་པོ་ཆེས་ཟིན་ན་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་དུ་ཡང་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་དུད་འགྲོ་ལ་ཟན་ཆངས་གཅིག་སྟེར་བའི་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་སྣ་གཅིག་བསྲུངས་པ་ཡང་བསམ་པ་དེ་དག་གིས་ཟིན་ན་རིམ་པ་ལྟར་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལམ་གྱི་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བ་དང་འདྲའོ། །འོན་ཀྱང་འདིར་ནི་ལམ་གཞན་ཞིག་གིས་ཟིན་པའི་སྒོ་ནས་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལམ་དུ་འགྲོ་མི་འགྲོ་དཔྱོད་པ་མིན་གྱི། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་རང་གི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་ལམ་གང་དུ་འགྲོ་དཔྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །དབུ་མ་པ་དང་སེམས་ཙམ་པ་ཡང་ལྷག་མཐོང་གི་ལྟ་བའི་ཡུལ་ཇི་ལྟར་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ལ་མི་མཐུན་པ་ཡོད་ཀྱང་། སྤྱིར་ཞི་ལྷག་གི་ངོས་འཛིན་དང་དེ་དག་གི་རྟོགས་པ་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་ལུགས་ཀྱི་སྤྱི་ལ་མི་མཐུན་པ་མེད་དོ
Chinese
竟然将它安立于大乘道中。特别是，由于与生起轻安相顺应的风，似乎身体全部被安乐充满，依靠它而生起身心大乐的体验，并且见到它具有无分别和极明晰的特点。因此，认为它是圆满瑜伽的无上瑜伽圆满次第，这种现象在过去和现在都非常普遍。然而，如果依靠至尊玛帕玛（ma pham pa）和圣者无著（thogs med）等的大论著，以及阐明止观次第的《中观修次第》等具有依据的论著进行分析，那么这种禅定，不要说大乘，就连小乘道中也无法安立。因为在声闻地中说，为了成就第一禅的实修，那些以寂静和粗重之相来观察的世间道，也是依靠这种禅定来成就的。因此，外道的仙人，那些通过世间道来离系无所有以下之地的修行者，也必须依靠它来行进于更高的道，所以它是外道和内道二者共同的禅定。这个禅定，如果被如实证悟无我的见解，以及彻底认识到一切有之过患，从而对轮回生起厌离，并以希求解脱的出离心所摄持，那么就会转变为解脱道。如果被珍贵的菩提心所摄持，那么也会转变为大乘道。例如，即使是给予畜生一口食物的布施，或者守护一条戒律，如果被这些发心所摄持，也会依次转变为解脱和一切智道的资粮。然而，这里并非是从被其他道所摄持的角度来分析是否能趋入解脱和一切智道，而是从禅定本身的体性来分析它趋入何道。中观派和唯识派虽然在如何确定胜观的对境上存在分歧，但总的来说，在止观的认识以及在相续中生起这些证悟的方式上，并没有根本的不同。
English
It is even established on the path of the Great Vehicle. In particular, due to the wind that is in accordance with the arising of pliancy, it seems that the whole body is filled with bliss, and relying on it, a great experience of bliss arises in body and mind. Moreover, seeing that it has the characteristics of non-conceptuality and extreme clarity, it is considered to be the complete yoga of the unsurpassable yoga completion stage. This phenomenon has been very common in the past and present. However, if we analyze based on the great treatises of venerable Mapam and the noble Asanga, and the authoritative treatises that clearly show the stages of samadhi such as the Madhyamaka Meditation Stages, then such samadhi, not to mention the Great Vehicle, cannot even be established on the path of the Lesser Vehicle. Because in the Hearer's Ground, it is said that even the worldly paths that view the aspects of serenity and roughness to accomplish the actual practice of the first dhyana are accomplished by relying on this samadhi. Therefore, the hermits of the outsiders, those who use the worldly path to separate from attachment to the lower grounds down to nothingness, must also rely on this to proceed on the higher path, so it is a common samadhi for both outsiders and insiders. This samadhi, if it is grasped by the view of realizing selflessness without error, and by the thought of renunciation that arises from aversion to samsara after fully understanding the faults of all existence and seeking liberation, then it will turn into the path of liberation. If it is grasped by the precious bodhicitta, then it will also turn into the path of the Great Vehicle. For example, even giving a handful of food to an animal or keeping a single precept, if grasped by these intentions, will gradually turn into the accumulation of the paths of liberation and omniscience. However, here we are not analyzing whether or not one can enter the path of liberation and omniscience from the perspective of being grasped by another path, but rather we are analyzing which path it enters from the perspective of the nature of the samadhi itself. Although the Madhyamikas and Cittamatrins disagree on how to determine the object of vipassana, in general, there is no fundamental difference in the recognition of shamatha and vipassana and in the way of generating these realizations in the continuum.
Tibetan
། །དེས་ན་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་བྱང་ས་དང་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བ་དང་ཀུན་ལས་བཏུས་དང་ཉན་ཐོས་ཀྱི༌ས་རྣམས་སུ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གཉིས་སོ་སོར་བྱས་པའི་ནང་ནས་ཞི་གནས་བསྒྲུབ་པ་ན་སེམས་དགུའི་རིམ་པས་བསྒྲུབ་པར་གསུངས་ཤིང༌། དེ་ཡང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སར་རྒྱས་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ཡིན་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་དག་ལྷག་མཐོང་གི་སྒྲུབ་ལུགས་སུ་མི་བཞེད་དེ། གཞུང་དེ་དག་ཏུ་ལྷག་མཐོང་སེམས་དགུ་ལས་ལོགས་སུ་བཤད་ཅིང་དེའི་སྒྲུབ་ལུགས་ཀྱང་ཉན་སར་ཟུར་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དབུ་མའི་སྒོམ་རིམ་རྣམས་དང་ཤེར་ཕྱིན་ མན་ངག་ལས་ཀྱང༌། སེམས་དགུ་ཞི་གནས་ཀྱི་ལམ་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ལམ་ཟུར་དུ་གསུངས་ལ། བྱམས་ཆོས་ནས་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་བཀྲལ་བ་ལས་ལོགས་ན་མེད་པས་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་འདི་ལ་དགོངས་པ་གཅིག་ཏུ་སྣང་ངོ་། །གལ་ཏེ་ཉན་ས་ནས་བཤད་པ་དེ་ལ་བདེ་བ་དང་གསལ་བ་འོང་དུ་ཆུག་ཀྱང༌། མི་རྟོག་པ་ཟབ་མོ་མེད་པས་ཞི་གནས་ཙམ་ཡིན་ལ། མི་རྟོག་པ་ཡོད་ན་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། མི་རྟོག་པ་ཟབ་མོ་ཞེས་པའི་ཟབ་མོའི་དོན་གང་ཡིན། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ལྟ་བའི་ཕུ་ཐག་བཅད་ནས་དེ་ནས་དེའི་སྟེང་དུ་མི་རྟོག་པར་བཞག་པ་ལ་བྱེད་དམ། གང་དུ་ཡང་མི་རྟོག་མི་དཔྱོད་པར་བཞག་པ་ཙམ་ལ་བྱེད། དང་པོ་ལྟར་ན། དེ་འདྲ་བ་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་ཁོ་བོ་ཅག་ཀྱང་འདོད་དོ། །ཁྱེད་དེ་ལྟར་འདོད་ན་ནི་ཡིན་ལུགས་ཀྱི་ལྟ་བའི་གོ་བ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གཉིས་སོ་སོར་ཕྱེ་ལ༌ལྟ་བ་ཡོད་པའི་གང་ཟག་ལྟ་ཐོག་ཏུ་བཞག་ནས་མི་རྟོག་པ་སྐྱོང་བ་རྣམས་ནི་ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །ལྟ་བའི་གོ་བ་མེད་པའི་གང་ཟག་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པར་བསྒོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྒོམ་ནི། ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ་སོར་ཕྱེ་ནས་སྒྲོག་པར་རིགས་ཀྱི། ཅི་ཡང་མི་སེམས་པར་བསྒོམ་ཚད་ཐམས་ཅད་དམིགས་མེད་དམ་མཚན་མེད་དམ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བསམ་གཏན་པའོ་ཞེས་སྨྲ་བར་མི་བྱའོ། །གལ་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ལྟ་བ་ཡོད་དམ་མེད་ཀྱང་བླ་ཡི། སེམས་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་ཅིར་ཡང་ མི་དཔྱོད་པར་འཇོག་པའི་སྒོམ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་འདོད་ན་ནི། སྔར་བཤད་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སར་གསུངས་པའི་ཞི་གནས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་རྣམས་ཀྱང་མི་འདོད་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་ཁས་བླང་ད
Chinese
因此，圣者无著在《瑜伽师地论》和《摄抉择分》、《集论》以及《声闻地》等论典中，将止观二者分开，其中修习止的时候，说是以九住心次第修习。而且，这也是在《声闻地》中详细决定的，因此那些等持不被认为是修习胜观的方法。因为在那些论典中，胜观是与九住心分开解释的，而且其修习方法也在《声闻地》中单独解释。同样地，在中观的修法次第和《般若波罗蜜多》 的口诀中，九住心是作为止的道和观的道分开说明的。从慈氏法中所说的那些，也与无著的解释没有区别，因此一切大车轨似乎都对此持有相同的观点。如果说，即使从《声闻地》中所说的那个中生起乐和明，因为没有甚深的无分别，所以仅仅是止。如果有了无分别，那么就变成了空性的等持，那么，甚深的无分别所说的甚深之义是什么呢？是以各别分别的智慧确定见解的究竟，然后在此之上不作分别呢？还是在任何地方都不作分别、不作观察而安住呢？如果是前者，那么，像那样的事物，我们也认为是空性的等持。如果你们也这样认为，那么就将具有和不具有如实见解的理解二者区分开来，将具有见解的人安住在见解之上，修习无分别的那些人，就是修习甚深的空性等持。对于不具有见解理解的人，什么也不分别地修习的那些人的修习，就不是修习甚深的空性，这样分开来宣说才是合理的。不要说凡是不作意念的修习，都是无相或无相或空性的禅定者。如果说，无论是否具有通达空性的见解，凡是心不作意念、不作观察而安住的修习，都认为是空性的等持，那么，先前所说的在《声闻地》中所说的止的方面的那些等持，即使不情愿，也不得不承认为空性的等持了。
English
Therefore, the venerable Asanga, in the *Yogācārabhūmi-śāstra*, the *Saṃgraha-vyākhyā*, the *Abhidharma-samuccaya*, and the *Śrāvakabhūmi*, separates śamatha and vipaśyanā. Among these, when cultivating śamatha, it is said that it is cultivated through the nine stages of mind. Moreover, this is explained in detail in the *Śrāvakabhūmi*, so those samādhis are not considered to be methods for cultivating vipaśyanā. This is because in those texts, vipaśyanā is explained separately from the nine stages of mind, and its method of cultivation is also explained separately in the *Śrāvakabhūmi*. Similarly, in the stages of meditation in the Madhyamaka tradition and in the instructions of the *Prajñāpāramitā*, the nine stages of mind are explained separately as the path of śamatha and the path of vipaśyanā. Those explained in the Maitreya's teachings are also not different from Asanga's explanations, so it seems that all the great chariots have the same intention on this. If it is said that even if bliss and clarity arise from what is explained in the *Śrāvakabhūmi*, it is only śamatha because there is no profound non-conceptualization. If there is non-conceptualization, then it becomes the samādhi of emptiness, then what is the meaning of profound in the profound non-conceptualization? Is it to determine the ultimate view with the wisdom of individual discrimination, and then to place non-conceptualization on top of that? Or is it simply to abide without conceptualizing or examining anything at all? If it is the former, then we also consider such a thing to be the samādhi of emptiness. If you also think so, then distinguish between having and not having an understanding of the view of reality, and those who have a view and cultivate non-conceptualization by placing it on top of the view are cultivating the profound samādhi of emptiness. The cultivation of those who do not have an understanding of the view and cultivate without conceptualizing anything is not cultivating the profound emptiness. It is reasonable to separate and proclaim this. Do not say that all meditation that does not think of anything is meditation on aimlessness, signlessness, or emptiness. If it is said that whether or not one has a view that understands emptiness, all meditation that places the mind without conceptualizing or examining anything is considered to be the samādhi of emptiness, then these samādhis on the side of śamatha explained in the *Śrāvakabhūmi* mentioned earlier, even if unwillingly, must be acknowledged as the samādhi of emptiness.
Tibetan
གོས་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བཞག་པའི་ཚེ་ན་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་མཐུ་ཆུང་དུ་སོང་ན་བྱ་ར་བྱེད་པ་སོགས་ཀྱི་སྐབས་འགའ་ཞིག་མ་གཏོགས་པ་འདི་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་འདི་ནི་འདི་མིན་ནོ། །ཞེས་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མི་རྟོག་པར་སྐྱོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཞི་གནས་བསྒྲུབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་གཟུགས་བརྙན་ལ་དམིགས་པར་དགོངས་འགྲེལ་ལས་གསུངས་སོ། །ཉན་ས་ལས་ཀྱང་། དེ་དེའི་ཚེ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པས་གཟུགས་བརྙན་དེ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་ཅིང༌། དེ་དམིགས་པ་དེ་ལ་ཕྱོགས་གཅིག་ཁོ་ནས་དྲན་པ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པར་བྱེད་ཀྱི། རྣམ་པར་ལྟ་བར་མི་བྱེད་ཅིང་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་མི་བྱེད་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་མི་བྱེད་ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་མི་བྱེད་ཡོངས་སུ་དཔྱོད་པར་མི་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཞི་ལྷག་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་ཞི་གནས་ལ་དེ་ལྟར་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། དེ་ལྟར་ཞི་གནས་ཀྱི་སེམས་ཐོབ་པ་དང་གལ་ཏེ་བརྗེད་ངས་པ་དང་མ་གོམས་པའི་ཉེས་པས་མཚན་མ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དག་གིས་སྣང་བར་འགྱུར་སྒོ་སྟོན་པར་འགྱུར་དམིགས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ན། དེ་བྱུང་ངོ་ཅོག་ལ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཉེས་ དམིགས་སྔར་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་དྲན་པ་མེད་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པར་བྱས་ཏེ། དེ་ལྟར་དྲན་པ་མེད་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པས་དམིགས་པ་དེ་རྣམ་པར་བཤིག་ཅིང༌། རྣམ་པར་བསལ་ན་སྣང་བ་མེད་པ་ཉིད་ལ་ཉེ་བར་བཞག་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ནི་ཞི་གནས་ཙམ་ཞིག་བསྒྲུབ་པའི་སྐབས་སུ་གསུངས་ལ། ཞི་གནས་བསྒྲུབ་པའི་སྐབས་སུ་ནི་དཔྱད་ནས་སྐྱོང་བ་མེད་པར་འཇོག་པའི་སྒོམ་ཉིད་དུ་གཞུང་ཚད་ལྡན་རྣམས་ནས་གསུངས་པས། ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པའི་སྒོམ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པའི་ཉམས་ལེན་དུ་འདོད་པ་ནི་མཁས་པའི་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་ཡིན་ལ། ཁྱད་པར་དུ་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པའི་སྒོམ་དུ་གསུངས་པ་གང་ཡིན་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པར་འདོད་པའང༌ཉན་སའི་ལུང་དེས་ལེགས་པར་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་སྒོམ་རིམ་དང་པོ་ལས། ཞི་གནས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་ཞི་གནས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་དང༌། ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་ལས་ཀྱང༌། སྣ་ཚོགས་སྣང་བའི་སེམས་དེ་ཉིད་ལ་དམིགས་ནས་ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པ་སྤངས་ལ་ཞི་གནས་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཡིད་