Tibetan
གནས་རྗེས་མཐུན་པ་ཡིན་གྱི། ཞི་གནས་དངོས་མིན་པས་ཞི་གནས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དགོངས་འགྲེལ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཇི་སྲིད་དུ་སེམས་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་ནང་དུ་ཡིད་ལ་བགྱིད་པ་ན་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་མ་ཐོབ་པ་དེའི་བར་དུ་ཡིད་ལ་བགྱིད་པ་དེ་ལ་ཅི་ཞེས་བགྱི། བྱམས་པ། ཞི་གནས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཞི་གནས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་མོས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསལ་བར་གསུངས་ཤིང༌། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས་ཀྱང༌། དེ་གོམས་པ་ལས་འདུ་མི་བྱེད། །དེ་ནས་དེ་ཡི་ལུས་དང་སེམས། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཆེ་ཐོབ་ནས། །ཡིད་ལ་བྱེད་དང་བཅས་ཞེས་ བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་སྐབས་འདིར་ཞི་གནས་ལ་ཟེར་བ་ཡིན་ཏེ། ཉན་ས་ནས་གསུངས་པ་འོག་ཏུ་འཆད་པ་ལྟར་རོ། །སྒོམ་རིམ་བར་པ་ལས་ཀྱང༌། དེ་ལྟར་ཞི་གནས་གོམས་པར་བྱས་པ་དེའི་ལུས་དང་སེམས་གང་གི་ཚེ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པར་གྱུར་པ་དང་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་དམིགས་པ་ལ་སེམས་དབང་དུ་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་དེའི་ཞི་གནས་གྲུབ་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་དམིགས་པ་ལ་གནས་པ་ལ་རང་དབང་ཐོབ་པ་དང་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་གཉིས་དགོས་པར་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སྒོམ་རིམ་དང་པོ་ལས། གང་གི་ཚེ་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་ཇི་སྲིད་འདོད་པའི་བར་དུ་སེམས་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་ཞི་གནས་རྫོགས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་ཤིན་སྦྱངས་ཡོད་པ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། སྒོམ་རིམ་བར་པ་ལས་གསལ་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དབུས་མཐའ་ནས་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་བཤད་པའི་བཏང་སྙོམས་ནི་འདིའི་སེམས་དགུ་པ་དང་གནད་གཅིག་ཡིན་ལ། དེ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་པར་དེ་ལས་ཤིན་སྦྱངས་ཀྱང་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་ལས་ཀྱང༌། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཅིག་པུ་དབེན་པར་གནས་བཅས་ལ་ཇི་ལྟར་བསམས་པའི་དོན་ཡིད་ལ་བྱ་སྟེ། ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པ་སྤངས་ནས་སེམས་ཉིད་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ལ་ལན་མང་དུ་ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་མ་སྐྱེས་ཀྱི་བར་དུ་ཞི་གནས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། གང་གི་ ཚེ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ཞི་གནས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་གསུངས་ཏེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མདོ་སྡེ་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་དོན་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །འོ་ན་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་མ་སྐྱེས་པའི་གོང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ས་གང་གིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ནི་འདོད་པ་ཁམས་ཀྱི་སས་བསྡུས་པ་ཡིན་ཏེ། ཁམས་གསུམ་གྱི་ས་དགུ་གང་རུང་གིས་བསྡུས་ལ། བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་ཡན་ཆད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉེར་བསྡོགས་ཐོབ་ན་ཞི་གནས་ངེས་པར་ཐོབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པའི་ས་ལ་དེ་འདྲ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོད་ཀྱང་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ས་ཡིན་གྱི། མཉམ་པར་བཞག་པའི་ས་ཞེས་མི་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། འགྱོད་པ་མེད་པ་དང་དགའ་བདེ་མཆོག་དང་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པས་མ་བསྒྲུབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སའི་དངོས་གཞི་ལས། ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ས་ཞེས་བྱ་ལ། གང་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ནི་འགྱོད་པ་མེད་པ་དང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དང་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་བདེ་བས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ལ། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། འདོད་པའི་ཁམས་ན་ཡང་དག་པའི་ཆོས་ཉེ་བར་སེམས་པ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་མ་ཐོབ་ན་དྲན་པ་ནར་མར་མ་བསྟེན་ཡང་སེམས་མི་རྟོག་པར་རང་ཤུགས་ཀྱིས་འགྲོ་ཞིང༌། དེ་ཡང་འགྲོ་འཆག་ཉལ་འདུག་གི་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དང་འདྲེ་ཐུབ་པ་ལྟར་སྣང་བའི་ཏིང་ངེ་ འཛིན་ནི་འདོད་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། ཞི་གནས་དངོས་སུ་འཇོག་ཏུ་མི་རུང་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འོ་ན་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཐོབ་ལུགས་དེ་ཅི་འདྲ་ཞིག་ཡིན། དེ་ཐོབ་ནས་ཞི་གནས་སུ་འགྲོ་ལུགས་ཀྱང་ཇི་འདྲ་ཡིན་སྙམ་ན། དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ནི། ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་གང་ཞེ་ན། ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་གཅོད་པའི་ཕྱིར་ལུས་དང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད་དེ། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སེལ་བའི་ལས་ཅན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ནི། ལུས་དང་སེམས་དགེ་བའི་བྱ་བ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་ལྟར་དུ་བཀོལ་དུ་མི་རུང་བ་ཡིན་ལ། དེའི་གཉེན་པོ་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ནི། ལུས་སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་གཉིས་དང་བྲལ་བས་ལུས་དང་སེམས་དགེ་བའི་བྱ་བ་ལ་བཀོལ་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་ལས་སུ་རུང་བའོ། །དེ་ཡང་ཉོན་མོངས་སྤོང་བ་ལ་དགའ་བ་ལ་བར་དུ་གཅོད་ཅིང་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པའི་ལུས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ཉོན་མོངས་སྤོང་བ་ལ་རྩོལ་བ་ན། ལུས་ལྕི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་སུ་མི་རུང་བ་དང་བྲལ་ནས་ལུས་ལྡང་བ་ཡ
Chinese
是随顺处，因为不是真正的止，所以称为随顺于止的作意。如《解深密经》中说：“世尊，彼菩萨于其心内，乃至未得身心轻安，于随所缘心所作意，当名何等？”慈氏曰：“非是止，是随顺止相似作意，应名为尔。” 经中明白地这样说了。 并且《庄严经论》中也说：“由彼串习故，不复更散乱，由此身与心，获得极轻安，及与作意俱。” 这样说，作意在这里是指止。如《声闻地》中所说，将在下面阐述。 《修次中篇》中也说：“如是修习止已，其身及心，于何时间，得轻安，及如所欲，于所缘境，心得自在，于彼时间，当知其止成就。” 这样说了，安住于所缘境，需要获得自在和轻安这二者。 因此《修次初篇》中说：“于何时间，于其所缘，无有功用，乃至欲住几时，心即能住，当知尔时，其止圆满。” 这样说也是指具有轻安而言，因为《修次中篇》中已明白地说了。 此外，《中边分别论》中，所说的八种舍遣功用中的舍，与此处的第九心相同，但这还不够，因为还说了要由此生起轻安。 《般若波罗蜜多教授论》中也说：“此菩萨于一静处，如所思义，作意思惟，舍离意言，于心如是显现，数数作意，乃至身心未生轻安，是随顺止作意，若已生起，是名为止。” 这样非常清楚地说了。 这些都是确定了《经解深密经》的意义。 那么，在没有生起轻安的
English
It is an analogous state, but not actual quiescence, so it is called "mental engagement analogous to quiescence." As the Explanation of Intention Sutra says, "World Honored One, until that Bodhisattva has not obtained physical pliancy and mental pliancy while mentally engaging with the mind focused on an object, what should that mental engagement be called?" Maitreya said, "It is not quiescence, but it should be called mental engagement similar to and in accordance with quiescence." This is clearly stated in the sutra. Furthermore, the Ornament of the Sutras says, "Through habituation with that, one no longer becomes scattered. From that, the body and mind obtain great pliancy, together with mental engagement." It is said that mental engagement here refers to quiescence, as will be explained below from the Hearer's Ground. The Intermediate Stages of Meditation also says, "Having thus habituated quiescence, when the body and mind become pliant, and when the mind becomes master of the object as desired, at that time, one should know that quiescence is accomplished." It is said that to abide in the object, it is necessary to obtain both mastery and pliancy. Therefore, the First Stages of Meditation says, "When the mind engages with that object without effort, and remains as long as desired, at that time, one should know that quiescence is perfected." This also refers to having pliancy, as it is clearly stated in the Intermediate Stages of Meditation. Furthermore, the equanimity among the eight abandoning efforts explained in the Middle Extremes is the same as the ninth mind here, but that is not enough, because it is also said that pliancy arises from that. The Instructions on the Perfection of Wisdom also says, "This Bodhisattva, in a solitary place, mentally engages with the meaning as thought, abandoning mental speech, and repeatedly engages with the mind appearing in that way. Until physical and mental pliancy have not arisen, it is mental engagement in accordance with quiescence, and when it has arisen, it is called quiescence." This is very clearly stated. All of these are determinations of the meaning of the Sutra Unraveling the Intention. So, when pliancy has not arisen,
Chinese
如果问，欲界的等持是由哪个地所摄？等持是由欲界的地所摄，它被三界九地中的任何一个地所摄，因为它不是初禅近分（根本定）及以上。如果获得近分，就必须获得止观。虽然欲界有这样的等持，但它不是入定的地。不被称为入定地的原因是，它没有被无悔、极喜和极轻安所成就。就像《地之真实》中所说的那样：“为什么唯独那个被称为入定地？为什么不是欲界的一心？因为这个等持是被无悔、极喜、极轻安和快乐所成就的。而欲界的行持不是这样的，在欲界中，并非没有对正法的专注。”这样说。因此，如果没有获得轻安，即使不持续地保持正念，心也会自然而然地不散乱。而且，这种等持似乎能够与行住坐卧的所有行为相融合，被称为欲界的一心。应该明白，它不能被视为真正的止观。那么，获得轻安的方式是怎样的？获得轻安后，进入止观的方式又是怎样的呢？关于这一点，轻安在《摄类学》中说：“什么是轻安？它是为了断除身心的粗重，而使身心变得堪能。它具有消除一切障碍的作用。”应该像这样理解。身心的粗重是指身心在修持善法时，不能随心所欲地运用。它的对治法是身心轻安，因为它远离了身心的两种粗重，所以身心在修持善法时变得非常堪能。也就是说，身体的粗重会阻碍对断除烦恼的喜悦，并转向烦恼的一方。当努力断除烦恼时，身体会变得沉重等，与不堪能的状态分离，身体变得轻盈。
English
If asked, by which realm is the samadhi of desire realm gathered? The samadhi is gathered by the realm of desire, it is gathered by any of the nine realms of the three realms, because it is not the preliminary stage of the first dhyana and above. If the preliminary stage is attained, then shamatha and vipassana must be attained. Although there is such a samadhi in the realm of desire, it is not a realm of meditative absorption. The reason why it is not called a realm of meditative absorption is that it is not accomplished by non-regret, supreme joy, and great pliancy. As it is said in the "Reality of the Realm": "Why is only that called the realm of meditative absorption? Why is it not the one-pointedness of the desire realm? Because this samadhi is accomplished by non-regret, supreme joy, great pliancy, and happiness. But the conduct in the desire realm is not like that, and it is not that there is no mindfulness of the true Dharma in the desire realm." Thus it is said. Therefore, if great pliancy is not attained, even if mindfulness is not continuously cultivated, the mind will naturally go without distraction. Moreover, this samadhi seems to be able to merge with all activities of walking, standing, sitting, and lying down, and is called the one-pointedness of the desire mind. It should be understood that it cannot be regarded as actual shamatha. Then, what is the way to attain great pliancy? And how does one enter shamatha after attaining it? Regarding this, great pliancy is described in the Compendium of Topics: "What is great pliancy? It is the state of being serviceable of body and mind in order to cut off the continuity of the afflictions of body and mind. It has the function of eliminating all obscurations." It should be understood as it is said. The afflictions of body and mind are that the body and mind cannot be used as one wishes in accomplishing virtuous deeds. The antidote to that is the great pliancy of body and mind, because it is separated from the two afflictions of body and mind, so the body and mind become very serviceable in using them for virtuous deeds. That is to say, the afflictions of the body obstruct the joy of abandoning afflictions and turn towards the side of afflictions. When striving to abandon afflictions, the body becomes heavy, etc., separated from the state of being unserviceable, and the body becomes light.