Tibetan
སྟེ། དེ་བྱུང་བས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་རབ་ཏུ་མ་ཞི་བར་འབྱུང་བ་དེ་ཉོན་མོངས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། གང་སྐྱེས་པ་ན་སེམས་རྒྱུད་རབ་ཏུ་མ་ཞི་བར་བྱེད་པའོ། །སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་ལ་ཉོན་མོངས་བཅུ་ལས། འདོད་ཆགས་ནི། ཕྱིའམ་ནང་གི་ཡུལ་སྡུག་པ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ལ་དམིགས་ནས་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་སྟེ། དཔེར་ན་རས་ལ་སྣུམ་ཞུགས་པ་དབྱུང་དཀའ་བ་བཞིན་དུ། འདི་ཡང་རང་གི་ དམིགས་པ་ལ་ཞེན་ཅིང་མཆེད་པ་ནི་དམིགས་པ་དེ་དང་དབྲལ་དཀའ་བའོ། །ཁོང་ཁྲོ་བ་ནི། སེམས་ཅན་རྣམས་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་མཚོན་དང་ཚེར་མ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནས་རྣམས་ལ་དམིགས་ནས་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་པ་སེམས་རྩུབ་མོ་ཡུལ་དེ་རྣམས་ལ་གནོད་པ་བྱ་བར་སེམས་པའོ། །ང་རྒྱལ་ནི། འཇིག་ལྟ་ལ་བརྟེན་ཏེ་ཕྱིའམ་ནང་གི་མཐོ་དམན་དང་བཟང་ངན་ལ་དམིགས་ནས་སེམས་ཁེངས་པ་སྟེ། མཐོ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་འཇུག་པའོ། །མ་རིག༌པ་ནི། བདེན་བཞི་དང་ལས་འབྲས་དང་དཀོན་མཆོག་གི་རང་བཞིན་ལ་བློ་མི་གསལ་བས་མི་ཤེས་པའི་ཉོན་མོངས་ཅན་ནོ། །ཐེ་ཚོམ་ནི། བདེན་པ་སོགས་གསུམ་ལ་དམིགས་ནས་ཡོད་དམ་མེད་ཡིན་ནམ་མིན་སྙམ་པའོ། །འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ནི། ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལ་དམིགས་ནས་ང་དང་ངའི་ཞེས་བདག་དང་བདག་གིར་ལྟ་བའི་ཤེས་རབ་ཉོན་མོངས་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་འཇིག་པ་ནི་མི་རྟག་པ་དང་ཚོགས་པ་ནི་དུ་མ་ཡིན་པས་འདིས་གང་ལ་ལྟ་བའི་གཞི་ནི་མི་རྟག་པ་དང་དུ་མའི་ཆོས་ཙམ་ཡིན་གྱི། རྟག་པ་དང་གཅིག་པུའི་གང་ཟག་ནི་མེད་དོ། །ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དུ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཞེས་མིང་བཏགས་སོ། །མཐར་འཛིན་པའི་ལྟ་བ་ནི། འཇིག༌ལྟས་གང་བཟུང་བའི་བདག་དེ་ལ་དམིགས་ནས་རྟག་པ་ཐེར་ཟུག་པའམ་འདི་ནས་ཕྱི་མར་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་ཆད་པར་ལྟ་བའི་ཤེས་རབ་ཉོན་མོངས་ཅན་ནོ། །ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ནི། འཇིག་ ལྟ་དང་མཐར་ལྟ་དང་ལོག་ལྟ་གསུམ་གང་རུང་དང་དེ་དག་གང་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་ལྟ་བ་པོའི་ཕུང་པོ་ལ་དམིགས་ནས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཤེས་རབ་ཉོན་མོངས་ཅན་ནོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་འཛིན་ནི། འཆལ་ཚུལ་སྤོང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། ཆ་བྱད་དང་ཚུལ་དང་ལུས་དང་ངག་གི་འཇུག་པ་ངེས་པར་བྱེད་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་དང༌། གང་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་དག་འབྱུང་བའི་ཕུང་པོ་ལ་དམིགས་ནས་སྡིག་པ་འདག་པ་དང་ཉོན་མོངས་ལས་གྲོལ་བ་དང་འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱིན་པར་ལྟ་བའི་ཤེས་རབ་ཉོན་མོངས་ཅན་ནོ། །ལོག་པར་ལྟ་བ་ནི། ཚེ་སྔ་ཕྱི་དང་ལས་འབྲས་སོགས་མེད་ཅེས་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང༌། དབང་ཕྱུག་དང་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་འགྲོ་བའི་རྒྱུར་འཛིན་པའི་ཤེས་རབ་ཉོན་མོངས་ཅན་ནོ། །ཉོན་མོངས་བཅུ་པོ་དེ་དག་ནི་ཀུན་ལས་བཏུས་དང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་དང་ཕུང་པོ་ལྔའི་རབ་བྱེད་ཀྱི་བཤད་པ་ལས་འབྱུང་བ་ལྟར་བཤད་པའོ། །གཉིས་པ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་ནི། འཇིག་ལྟ་དང་མ་རིག་པ་སོ་སོར་འདོད་པ་ལྟར་ན། དཔེར་ན་ཐག་པ་བསྡོགས་པ་ལ་མུན་པ་ཅུང་ཟད་བབ་སྟེ་ཐག་པའི་གནས་ལུགས་མི་གསལ་བ་ན་དེ་ལ་སྦྲུལ་དུ་འཛིན་པའི་བློ་སྐྱེ་བ་ལྟར། ཕུང་པོའི་གནས་ལུགས་གསལ་བ་ལ་སྒྲིབ་པའི་མ་རིག་པའི་མུན་པ་ལས་ཕུང་པོ་ལ་བདག་ཏུ་འཁྲུལ་བ་སྐྱེ་ལ། དེ་ལས་ཉོན་མོངས་གཞན་རྣམས་སྐྱེའོ། །དེ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་ལྟར་ན། འཇིག་ལྟ་ཉིད་ཉོན་མོངས་ཀྱི་རྩ་བའོ། །དེ་ཡང་འཇིག་ལྟས་བདག་ ཏུ་བཟུང་བ་ན་རང་གཞན་སོ་སོ་བར་རིས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་ལ། དེ་ལྟར་བཅད་ནས་རང་གི་ཕྱོགས་ལ་ཆགས་པ་དང་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་ཞེ་སྡང་འབྱུང་ཞིང་བདག་ལ་དམིགས་ནས་ཁེངས་པ་ཡང་སྐྱེ་ལ། བདག་དེ་ཉིད་ལ་རྟག་ཆད་དུ་འཛིན་ཅིང་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་སོགས་དང་དེ་དང་འབྲེལ་བའི་སྤྱོད་པ་ངན་པ་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་སྐྱེའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདག་མེད་པ་སྟོན་པའི་སྟོན་པ་དང་དེས་བསྟན་པའི་ལས་འབྲས་དང་བདེན་བཞི་དང་དཀོན་མཆོག་སོགས་ལ་དེ་དག་མེད་དོ་ཞེས་པའི་ལོག་ལྟའམ། ཡང་ན་དེ་ལྟ་བུ་ཡོད་དམ་མེད་ཡིན་ནམ་མིན་སྙམ་དུ་ཐེ་ཚོམ་བསྐྱེད་དེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། བདག་ཡོད་ན་ནི་གཞན་དུ་ཤེས། །བདག་གཞན་ཆ་ལས་འཛིན་དང་སྡང་། །འདི་དག་དང་ནི་ཡོངས་འབྲེལ་ལས། །ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ནི་དྲུག་ལས། རྟེན་ནི། ཉོན་མོངས་པའི་བག་ལ་ཉལ་ལོ། །དམིགས་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བ་དང་མཐུན་པའི་ཡུལ་རྣམས་སྣང་བའོ། །འདུ་འཛི་ནི། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་གྲོགས་ངན་པའི་རྗེས་སུ་སློབ་པའོ། །བཤད་པ་ནི། ཆོས་ལོག་པ་མཉན་པའོ། །གོམས་པ་ནི། སྔོན་ཉོན་མོངས་པ་འདྲིས་པའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པའོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། སྡུག་མི་སྡུག་གི་མཚན་མ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་། མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་པར་འཛིན་པ་སོགས་ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་དོ། །བཞི་པ་ཉེས་དམིགས་ནི། ཉོན་མོངས་སྐྱེས་པ་ན། དང་པོར་ སེམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པ་དང་། དམིགས་པ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བྱེད་པ་དང༌། བག་ལ་ཉལ་བརྟན་པར་བྱེད་པ་དང༌། རིགས་མཐུན་གྱི་ཉོན་མོངས་མི་འཆད་པར་བྱེད་པ་དང༌། རང་དང་ག
Chinese
即，由于它的产生，使得心续极度不寂静，这就是烦恼的特征。如是说，任何产生时使心续极度不寂静者。各自的特征中，十种烦恼里，贪欲是：缘于外或内的悦意可爱之境而随之贪著，譬如油渗入布中难以取出一般，此亦于自之所缘执着而蔓延，是与所缘彼者分离困难者。嗔恚是：缘于有情众生和痛苦以及刀箭荆棘等痛苦之处，而心怀恼怒，心怀粗暴，欲对彼等境作损害。我慢是：依赖于坏聚见，缘于外或内的上下和好坏，而心生骄慢，以高慢之相而行事。无明是：对于四谛和业果以及三宝的自性，心不明了而不了知的烦恼者。怀疑是：缘于真谛等三者，心想是有还是没有，是还是不是。坏聚见是：缘于近取蕴，而生起我与我的，视我与我所的智慧烦恼者。其中，坏是无常，聚是众多，因此，此见所观察的基础仅仅是无常和众多的法，而没有常恒和唯一的补特伽罗。为了显示这个道理，所以命名为坏聚见。边执见是：缘于坏聚见所执着的我，而视之为常恒坚固，或视之为从今生到后世没有连接的断灭的智慧烦恼者。见取见是：缘于坏聚见和边执见以及邪见三者中的任何一个，以及依赖于它们而产生的见者的蕴，而执为殊胜的智慧烦恼者。戒禁取见是：舍弃邪戒的戒律，以及对于仪轨和行为以及身语的行持作决定的禁行，以及缘于依赖它们而产生的蕴，而视之为能净除罪业和从烦恼中解脱以及从轮回中必定出离的智慧烦恼者。邪见是：说没有前世后世和业果等。
English
That is, because of its arising, the mind stream becomes extremely unpeaceful, and that is the characteristic of affliction. As it is said, whatever arises makes the mind stream extremely unpeaceful. Among the individual characteristics, of the ten afflictions, attachment is: clinging to external or internal objects that are pleasing and desirable, just as oil seeps into cloth and is difficult to remove. Similarly, this also clings to its object and spreads, making it difficult to separate from that object. Anger is: focusing on sentient beings and suffering, as well as places of suffering such as weapons and thorns, and being mentally tormented, having a rough mind, and thinking of harming those objects. Pride is: relying on the view of the perishable, focusing on external or internal high and low, good and bad, and being conceited, acting in a manner of arrogance. Ignorance is: the affliction of not knowing because the mind is unclear about the four truths, the law of karma, and the nature of the Three Jewels. Doubt is: focusing on the three, such as the truth, and wondering whether it exists or not, whether it is or is not. The view of the perishable collection is: focusing on the aggregates of grasping, and having the wisdom affliction of viewing self and what belongs to self as "I" and "mine." Among these, "perishable" is impermanent and "collection" is many, so the basis for what this view observes is merely impermanence and many dharmas, and there is no permanent and singular person. It is named the view of the perishable collection in order to show this. The view of clinging to extremes is: focusing on the self that is clung to by the view of the perishable, and having the wisdom affliction of viewing it as permanent and enduring, or as annihilation without a connection from this life to the next. The view of holding views as supreme is: focusing on any of the three views of the perishable, extremes, and wrong views, and the aggregates of the viewer that arise in dependence on them, and having the wisdom affliction of holding them as supreme. The view of holding morality and discipline as supreme is: the morality of abandoning immoral conduct, and the discipline of determining the conduct of attire, behavior, body, and speech, and focusing on the aggregates that arise in dependence on them, and having the wisdom affliction of viewing them as purifying sins, liberating from afflictions, and definitely delivering from samsara. Wrong view is: saying that there is no past or future life, no law of karma, etc.
Chinese
崇拜造物主，以及将自在天和主等视为解脱之道的有染污的智慧。这十种烦恼，如《集论》和《瑜伽行地论》以及《五蕴论》的解释中所说的那样解释。第二，产生的次第是：如果认为坏聚见和无明是各自独立的，比如将绳子堆放在稍微昏暗的地方，绳子的真实状态不清楚时，会产生认为是蛇的念头。同样，由于遮蔽显明蕴真实状态的无明黑暗，会产生将蕴执著为我的错觉，由此产生其他的烦恼。如果认为二者是一体的，那么坏聚见本身就是烦恼的根本。进而，当坏聚见执著于我时，就会将自己和他人区分开来。这样区分之后，就会对自己一方产生贪执，对他人一方产生嗔恨，并且缘着我而生起骄慢。并且将我执著为常或断，以及执著于我见等，以及与此相关的恶劣行为视为殊胜。同样，对于宣说无我的导师，以及他所宣说的业果、四谛和三宝等，产生“这些都不存在”的邪见，或者产生“这样的是存在还是不存在呢？”，从而产生怀疑。如《释量论》中说：“若有我则知有他，我他分执生贪嗔，由此一切过失生。”因此，第三，产生烦恼的原因有六种：所依是烦恼的习气；所缘是与烦恼产生相符的对境显现；杂染是学习非正士的恶友；讲述是听闻邪法；串习是先前串习烦恼的力量增长；作意是对于可爱与不可爱的相状妄加分别，以及将无常执著为常等不如理作意。第四，过患是：当烦恼产生时，首先是心被完全染污，并且对对境产生颠倒，并且使习气稳固，并且使同类的烦恼不间断，并且自己和
English
The contaminated wisdom that holds the creator, and Ishvara and the chief, etc., as the cause of going (to liberation). These ten afflictions are explained as they appear in the explanations of the Compendium, the Grounds of Yoga Practice, and the Treatise on the Five Aggregates. Second, the order of how they arise is: If one considers the view of the perishable and ignorance to be separate, for example, when a rope is piled up and a little darkness falls, so that the true state of the rope is not clear, then the thought arises that it is a snake. Similarly, from the darkness of ignorance that obscures the clear state of the aggregates, the delusion arises of clinging to the aggregates as self, and from that the other afflictions arise. If one considers the two to be one, then the view of the perishable itself is the root of the afflictions. Furthermore, when the view of the perishable clings to self, it makes a distinction between oneself and others. Having made that distinction, attachment arises towards one's own side and hatred arises towards the other side, and pride also arises focusing on self. And one clings to that self as permanent or impermanent, and one clings to the view of self, etc., and one considers bad behavior related to that to be supreme. Similarly, towards the teacher who teaches selflessness, and the results of actions, the four truths, and the Three Jewels, etc., that he teaches, one generates the wrong view that "these do not exist," or one generates doubt thinking, "are such things existent or nonexistent?" As it says in the Pramāṇavārttika, "If there is self, then one knows others. From the parts of self and others, attachment and hatred arise. From these and their connections, all faults will arise." Therefore, third, the causes of the arising of afflictions are six: The basis is the latent tendencies of the afflictions. The object is the appearance of objects that are in accordance with the arising of afflictions. Association is following bad friends who are not holy beings. Explanation is listening to wrong teachings. Habituation is increasing the power of previous habituation with afflictions. Attention is fabricating signs of what is attractive and unattractive, and attending improperly by clinging to what is impermanent as permanent, etc. Fourth, the faults are: When afflictions arise, first, the mind is completely afflicted, and one acts perversely towards the object, and one makes the latent tendencies firm, and one does not interrupt afflictions of the same kind, and oneself and