Tibetan
་པ་ཡིན་གྱི། ཞི་གནས་དངོས་མིན་པས་ཞི་གནས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དགོངས་འགྲེལ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཇི་སྲིད་དུ་སེམས་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་ནང་དུ་ཡིད་ལ་བགྱིད་པ་ན་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་མ་ཐོབ་པ་དེའི་བར་དུ་ཡིད་ལ་བགྱིད་པ་དེ་ལ་ཅི་ཞེས་བགྱི། བྱམས་པ། ཞི་གནས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཞི་གནས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་མོས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསལ་བར་གསུངས་ཤིང༌། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས་ཀྱང༌། དེ་གོམས་པ་ལས་འདུ་མི་བྱེད། །དེ་ནས་དེ་ཡི་ལུས་དང་སེམས། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཆེ་ཐོབ་ནས། །ཡིད་ལ་བྱེད་དང་བཅས་ཞེས་ བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་སྐབས་འདིར་ཞི་གནས་ལ་ཟེར་བ་ཡིན་ཏེ། ཉན་ས་ནས་གསུངས་པ་འོག་ཏུ་འཆད་པ་ལྟར་རོ། །སྒོམ་རིམ་བར་པ་ལས་ཀྱང༌། དེ་ལྟར་ཞི་གནས་གོམས་པར་བྱས་པ་དེའི་ལུས་དང་སེམས་གང་གི་ཚེ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པར་གྱུར་པ་དང་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་དམིགས་པ་ལ་སེམས་དབང་དུ་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་དེའི་ཞི་གནས་གྲུབ་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་དམིགས་པ་ལ་གནས་པ་ལ་རང་དབང་ཐོབ་པ་དང་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་གཉིས་དགོས་པར་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སྒོམ་རིམ་དང་པོ་ལས། གང་གི་ཚེ་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་ཇི་སྲིད་འདོད་པའི་བར་དུ་སེམས་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་ཞི་གནས་རྫོགས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་ཤིན་སྦྱངས་ཡོད་པ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། སྒོམ་རིམ་བར་པ་ལས་གསལ་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དབུས་མཐའ་ནས་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་བཤད་པའི་བཏང་སྙོམས་ནི་འདིའི་སེམས་དགུ་པ་དང་གནད་གཅིག་ཡིན་ལ། དེ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་པར་དེ་ལས་ཤིན་སྦྱངས་ཀྱང་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་ལས་ཀྱང༌། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཅིག་པུ་དབེན་པར་གནས་བཅས་ལ་ཇི་ལྟར་བསམས་པའི་དོན་ཡིད་ལ་བྱ་སྟེ། ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པ་སྤངས་ནས་སེམས་ཉིད་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ལ་ལན་མང་དུ་ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་མ་སྐྱེས་ཀྱི་བར་དུ་ཞི་གནས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། གང་གི་ ཚེ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ཞི་གནས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་གསུངས་ཏེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མདོ་སྡེ་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་དོན་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །འོ་ན་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་མ་སྐྱེས་པའི་གོང་གི་ཏིང་ངེ་
Chinese
，而是与止观相顺的作意。如《解深密经》中说：“世尊，彼菩萨摩诃萨，于其能取心为境界之内心，作意，乃至未得身心轻安，于此中间，彼作意当名何等？”慈氏曰：“非是止，是与止随顺之胜解相应，说名为止随顺作意。” 经中明白地这样说了。《经庄严论》中也说：“由彼串习故，不造作诸相，由是彼身心，获得大轻安，说名有作意。”这里说作意是指止观，如《瑜伽师地论》中所说，将在下面阐述。 《修次中篇》中也说：“如是修习止观，于其身心何时获得轻安，以及如何随欲，心能自在安住于所缘境，尔时当知成就其止观。”这里说安住于所缘境，需要获得自在和轻安二者。因此，《修次初篇》中说：“于其何时，于彼所缘，无有功用，乃至随欲，心能趣入，尔时当知止观圆满。”这里所说的也是指具有轻安的情况，因为《修次中篇》中已经明白地说明了。此外，《中边分别论》中，所说的八种舍弃造作的舍，与此处的第九住心相同，但这还不够，因为还说了要由此生起轻安。 《般若波罗蜜多教授论》中也说：“此是菩萨独自在寂静处，如所思惟之义而作意，舍离心的言说，多次对心如是显现而作意，乃至未生起身心轻安之间，是与止观相顺的作意，何时生起，尔时即是止观。”这里说得非常清楚，所有这些都是对《经解深密经》意义的确定。那么，在未生起身心轻安之前的定
English
, but rather the mental activity that is in accordance with calm abiding. As the Explanation of the Profound Meaning Sutra says, "World Honored One, that Bodhisattva Mahasattva, when he mentally engages with the mind that takes the object of mind as its realm, until he has not obtained physical pliancy and mental pliancy, in the meantime, what should that mental engagement be called?" Maitreya said, "It is not calm abiding, but it is said to be in accordance with the aspiration that is in accordance with calm abiding, and is called mental engagement in accordance with calm abiding." This is clearly stated in the sutra. The Ornament of the Sutras also says, "Because of his familiarity with it, he does not create appearances. From then on, his body and mind obtain great pliancy, and it is said to be with mental engagement." Here, mental engagement refers to calm abiding, as stated in the Grounds of Hearers, which will be explained below. The Intermediate Stages of Meditation also says, "Thus, having practiced calm abiding, when his body and mind have become pliant, and when his mind is free to abide on the object as he wishes, then it should be known that his calm abiding is accomplished." Here it is said that abiding on the object requires both freedom and pliancy. Therefore, the First Stages of Meditation says, "When, on that object, there is no effort, and the mind can enter as long as he wishes, then it should be known that calm abiding is complete." What is said here also refers to the state of having pliancy, because it has been clearly explained in the Intermediate Stages of Meditation. Furthermore, in the Discrimination of the Middle and the Extremes, the equanimity that is said to be the eight abandonments of effort is the same as the ninth abiding of mind here, but that is not enough, because it is also said that pliancy arises from it. The Instructions on the Perfection of Wisdom also says, "This is when a Bodhisattva alone in a solitary place mentally engages with the meaning as he has contemplated it, abandoning the speech of the mind, and repeatedly mentally engages with the mind appearing in that way, until physical and mental pliancy have not arisen, it is a mental engagement in accordance with calm abiding, and when it arises, then it is calm abiding." This is stated very clearly, and all of these are the determination of the meaning of the Sutra Explanation of the Profound Meaning. So, the samadhi before physical and mental pliancy has arisen
Tibetan
འཛིན་དེ་ས་གང་གིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ནི་འདོད་པ་ཁམས་ཀྱི་སས་བསྡུས་པ་ཡིན་ཏེ། ཁམས་གསུམ་གྱི་ས་དགུ་གང་རུང་གིས་བསྡུས་ལ། བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་ཡན་ཆད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉེར་བསྡོགས་ཐོབ་ན་ཞི་གནས་ངེས་པར་ཐོབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པའི་ས་ལ་དེ་འདྲ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོད་ཀྱང་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ས་ཡིན་གྱི། མཉམ་པར་བཞག་པའི་ས་ཞེས་མི་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། འགྱོད་པ་མེད་པ་དང་དགའ་བདེ་མཆོག་དང་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པས་མ་བསྒྲུབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སའི་དངོས་གཞི་ལས། ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ས་ཞེས་བྱ་ལ། གང་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ནི་འགྱོད་པ་མེད་པ་དང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དང་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་བདེ་བས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ལ། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། འདོད་པའི་ཁམས་ན་ཡང་དག་པའི་ཆོས་ཉེ་བར་སེམས་པ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་མ་ཐོབ་ན་དྲན་པ་ནར་མར་མ་བསྟེན་ཡང་སེམས་མི་རྟོག་པར་རང་ཤུགས་ཀྱིས་འགྲོ་ཞིང༌། དེ་ཡང་འགྲོ་འཆག་ཉལ་འདུག་གི་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དང་འདྲེ་ཐུབ་པ་ལྟར་སྣང་བའི་ཏིང་ངེ་ འཛིན་ནི་འདོད་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། ཞི་གནས་དངོས་སུ་འཇོག་ཏུ་མི་རུང་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འོ་ན་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཐོབ་ལུགས་དེ་ཅི་འདྲ་ཞིག་ཡིན། དེ་ཐོབ་ནས་ཞི་གནས་སུ་འགྲོ་ལུགས་ཀྱང་ཇི་འདྲ་ཡིན་སྙམ་ན། དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ནི། ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་གང་ཞེ་ན། ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་གཅོད་པའི་ཕྱིར་ལུས་དང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད་དེ། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སེལ་བའི་ལས་ཅན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ནི། ལུས་དང་སེམས་དགེ་བའི་བྱ་བ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་ལྟར་དུ་བཀོལ་དུ་མི་རུང་བ་ཡིན་ལ། དེའི་གཉེན་པོ་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ནི། ལུས་སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་གཉིས་དང་བྲལ་བས་ལུས་དང་སེམས་དགེ་བའི་བྱ་བ་ལ་བཀོལ་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་ལས་སུ་རུང་བའོ། །དེ་ཡང་ཉོན་མོངས་སྤོང་བ་ལ་དགའ་བ་ལ་བར་དུ་གཅོད་ཅིང་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པའི་ལུས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ཉོན་མོངས་སྤོང་བ་ལ་རྩོལ་བ་ན། ལུས་ལྕི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་སུ་མི་རུང་བ་དང་བྲལ་ནས་ལུས་ལྡང་བ་ཡང་བ་ནི་ལུས་ལས
Chinese
如果问，这个三摩地被哪个地所摄？这个三摩地是被欲界的地所摄，被三界的九地中的任何一个所摄，因为它不是第一禅近分定以上。因为如果获得近分定，就必定要获得止观。虽然欲界有这样的三摩地，但它是没有入定的地。不称为入定的地的理由是，因为它没有被无悔、极喜和极轻安所成办。就像《地之实事》中所说：‘为什么唯独那个被称为入定的地，而不是欲界的一心？’这是因为那个三摩地是被无悔、极喜、极轻安和快乐所成办的。而在欲界中的行持不是这样的，在欲界中也没有如理作意。这样说的。因此，如果没有获得极轻安，即使没有持续地忆念，心也会自然而然地不散乱。而且，这种三摩地似乎能够与行住坐卧的一切行为相融合，被称为欲界心一境性。要知道，这不能被认为是真正的止观。那么，获得极轻安的方式是怎样的呢？获得它之后，进入止观的方式又是怎样的呢？对此，极轻安是：如《摄类学》中所说：‘什么是极轻安？它是为了断除身心的粗重，而使身心堪能，具有遣除一切障碍的作用。’应当这样理解。身心的粗重是：身心在成办善事时，不能如所愿地运用。它的对治，身心极轻安是：由于远离了身心的两种粗重，因此身心在运用到善事上时，非常堪能。也就是说，当努力断除烦恼时，会障碍喜悦，并且成为烦恼一方的身体的粗重，当努力断除烦恼时，身体会摆脱沉重等不适，身体变得轻盈，这就是身体的
English
If asked, which realm does this samadhi encompass? This samadhi is encompassed by the realm of desire, encompassed by any of the nine realms of the three realms, because it is not above the preliminary stage of the first dhyana. Because if one attains the preliminary stage, one must necessarily attain calm abiding. Although there is such a samadhi in the realm of desire, it is a realm that has not entered into samadhi. The reason why it is not called a realm of samadhi is that it has not been accomplished by freedom from regret, supreme joy, and great pliancy. As it is said in the 'Actualities of the Grounds': 'Why is only that called a realm of samadhi, and not the one-pointedness of the realm of desire?' This is because that samadhi is accomplished by freedom from regret, supreme joy, great pliancy, and happiness. But conduct in the realm of desire is not like that, and there is no proper mindfulness in the realm of desire. Thus it is said. Therefore, if great pliancy is not attained, even if mindfulness is not continuously cultivated, the mind will naturally go without distraction. Moreover, this samadhi, which seems to be able to merge with all activities of walking, standing, sitting, and lying down, is called one-pointedness of the mind of desire. It should be understood that this cannot be considered true calm abiding. So, what is the way to attain great pliancy? And how does one enter calm abiding after attaining it? In this regard, great pliancy is: As it is said in the 'Compendium of Topics': 'What is great pliancy? It is the very ability of body and mind to sever the continuum of the afflictions of body and mind, and it has the function of eliminating all obscurations.' This should be understood. The afflictions of body and mind are: when body and mind are engaged in accomplishing virtuous deeds, they cannot be used as desired. Its antidote, great pliancy of body and mind, is: because it is free from the two afflictions of body and mind, body and mind are very capable of being used for virtuous deeds. That is, when striving to abandon afflictions, the afflictions of the body, which obstruct joy and become the side of afflictions, when striving to abandon afflictions, the body is free from heaviness and other discomforts, and the body becomes light, this is the body's