Tibetan
་པ་སྟེ། །ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་རྣམ་འཕྲུལ་ཞིང་། །སེམས་ཉིད་ཀུན་ཏུ་སོང་བའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱི་དོན་བཀག་ནས། སེམས་ཙམ་ཞིག་ཏུ་བཤད་པར་འདོད་པ་སྣང་མོད་ཀྱང་། གཞུང་གི་དོན་མིན་ཏེ། ལུང་ཕྱི་མའི་སྔོན་དུ། ཨེ་མ་ཧོ་ཆོས་ཀྱི་བསྟན་པ་ནི། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ལ། །ཡང་དག་དངོས་གྲུབ་རབ་གནས་གང་། །ཆུ་ཤིང་སྙིང་པོ་མེད་པ་ལ། །སྙིང་པོ་འབྲས་བུ་རོར་ལྡན་ཞིང་། །དེ་བཞིན་སྙིང་པོ་མེད་ལུས་ལ། །བདེ་བའི་འབྲས་སུ་དངོས་གྲུབ་གནས། །ནམ་མཁའ་འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་དང་། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གཞིར་འགྱུར་བཞིན། །མཁའ་བཞིན་དག་པའི་སེམས་ཉིད་ཀྱང་། །བདེ་མཆོག་དག་པའི་སེམས་ཉིད་དེ། །ཡུལ་དང་དབང་པོའི་རང་བཞིན་ནི། །ཞེས་ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀུན་གྱི་གནས་སུ་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ། སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའང་ཆོས་ཀུན་གྱི་གཞིར་གསུངས་པས། དེའི་ཆ་ནས་སེམས་ཆོས་ཀུན་གྱི་གཞིར་གསུངས་པ་དང་། ཡང་ཐ་སྙད་དུ་སེམས་འཁོར་འདས་ཀུན་གྱི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པ་ལའང་དགོངས་ཏེ། ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་རྣམ་འཕྲུལ་ཞིང་། །སེམས་ཉིད་ཀུན་ཏུ་ སོང་བའོ། ཞེས་པས་ཤེས་སོ། །ལུང་སྔ་མའི་གོང་དུའང་། སྐྱེ་འདིར་སངས་རྒྱས་མཆོག་ཉིད་དུ། །སེམས་བསྒོམས་པས་ནི་སངས་རྒྱས་སོ། །རིན་ཆེན་སེམས་ལས་ཞེས་སོགས་གསུངས་པས། འཁོར་འདས་ཀུན་ལ་སེམས་གཙོ་བོར་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་གྱི། ཕྱི་རོལ་འགོག་པ་མིན་ལ། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་དབང་གིས། སེམས་ལུས་ཅན་གྱིས་སྟོང་པ་དེ་ལུས་ཅན་གྱིས་མི་སྟོང་པའི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་སྣང་བར་གསུངས་པ་ལ། མངོན་ཞེན་གྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས། མ་དག་པའི་སྣོད་བཅུད་དུ་སྣང་བ་འབྱུང་བ་ཕྱི་རོལ་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་ལུགས་ཀྱང་ཡིན་པས་ན་མི་གནོད་དོ། །སེམས་ཉིད་ཁོ་ན་སྣང་བ་ཡིན། ཞེས་གསུངས་པའང་དབང་ཤེས་ལ་གཟུགས་སོགས་སྣང་བ་ན། རྣམ་མེད་དུ་སྣང་བ་ལྟར་མི་སྣང་བར་རྣམ་བཅས་པ་ལྟར་སྣང་བར་སྟོན་པའོ། །གནས་པའི་དོན་དང་ཞེས་སོགས་ནི། སེམས་ཀྱིས་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་འགོག་གི །ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་རོལ་མི་འགོག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་རྩ་རྒྱུད་ལས། སེམས་ནི་ཆེན་པོ་གཅིག་ཉིད་ལས་འབྱུང་བ་ལྟར་འཇོག །ཅེས་སོགས་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱང་སྔར་བཤད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་མེད་པ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་ལ་གཟུགས་སེམས་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་སེམས
Chinese
是故，一切皆是心的幻化之境，心性周遍。如是所说，似欲遮止外境，而仅说为唯心。然非经义，于后文之前，诶玛吙！佛法之教，诸法皆空性，何处有真实成就之处？如无心之树，具足心之果实，如是无心之身，安住喜乐之果之成就。如虚空成为一切生起和诸法之基，如虚空般清净之心性，即是至乐清净之心性。境与根之自性是……如虚空空性成为一切生起等诸法之处一般，心自性空亦被说为诸法之基。从那一层面来说，心被说为诸法之基，并且也考虑到世俗谛中，心是轮回涅槃一切的作者。一切皆是心的幻化之境，心性周遍。由此可知。在前文之前也有说到，于此生中，以心修持而成佛，珍重心等语。因此，心是轮回涅槃一切之主，并非遮止外境。从无始以来，由于对外境的执着显现，心空性显现为不空之外境。由于显现执着的习气，显现为不清净的器情世间，说外境存在也是一种说法，因此没有妨碍。心性唯是显现。如是所说，也是在根识显现色等时，不是像无相般显现，而是像有相般显现的教导。存在的意义等等，是遮止由心假立之外境，并非遮止世俗谛之外境。同样，在根本续中说，心如从一个大者中生出一般安立。如是等等所说，也应由之前所说来理解。如是，心的自性空性中没有外境，并且在世俗谛中，作为诸法的作者，在色心二者之中，心。
English
Therefore, all are the illusory manifestations of the mind, and the nature of mind is all-pervasive. As it is said, it seems to want to prevent external objects and only say that it is only mind. However, it is not the meaning of the scripture. Before the latter text, Emaho! The teaching of the Dharma is that all dharmas are emptiness. Where is the place of true accomplishment? Like a tree without a heart, it is full of the fruit of the heart. Likewise, in a body without a heart, the accomplishment of the fruit of happiness dwells. Just as the sky becomes the basis of all arising and all dharmas, the mind-nature as pure as the sky is the mind-nature of supreme bliss and purity. The nature of the object and the senses is... Just as the emptiness of the sky becomes the place of all dharmas such as arising, the emptiness of the nature of the mind is also said to be the basis of all dharmas. From that level, the mind is said to be the basis of all dharmas, and it is also considered that in the conventional truth, the mind is the creator of all samsara and nirvana. All are the illusory manifestations of the mind, and the nature of mind is all-pervasive. This can be known from this. Before the previous text, it was also said that in this life, one becomes a Buddha by practicing the mind, cherishing the mind, etc. Therefore, the mind is the master of all samsara and nirvana, not preventing external objects. From beginningless time, due to the manifestation of attachment to external objects, the emptiness of the mind manifests as external objects that are not empty. Due to the habits of manifest attachment, the impure vessel and sentient world appear. Saying that external objects exist is also a statement, so there is no obstacle. Mind-nature is only a manifestation. As it is said, it is also a teaching that when colors and other things appear in the root consciousness, they do not appear as non-aspects, but appear as aspects. The meaning of existence, etc., is to prevent external objects that are falsely established by the mind, not to prevent external objects in the conventional truth. Similarly, in the root tantra, it is said that the mind is established as if it arises from a great one. All that is said, etc., should also be understood by what has been said before. Thus, there is no external object in the emptiness of the nature of the mind, and in the conventional truth, as the creator of all dharmas, among the two, form and mind, the mind.
Tibetan
་གཙོ་བོ་ཡིན་པ་དང་། སེམས་ཀྱིས་ བཏགས་པ་ཙམ་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་མེད་པ་སོགས་ལ་བསམས་ནས་སེམས་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་མེད་པ་དང་། གཟུགས་སོགས་སེམས་ཙམ་དུ་གསུངས་པའི་གསུང་རབ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྒྱུད་ལ་མཚན་གྱི་དོན་དང་། མཚན་དེ་ལྡན་གྱི་གཞུང་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་གཉིས། གླེང་གཞི་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་ཆོས་སོ། །དང་པོ་ལ་སྡུད་པ་པོ་དང་། སྟོན་པ་ངོ་བོ་ཐ་དད་ཀྱི་ཚུལ་དང་། ཐ་མི་དད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་བཤད་པ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ནི། ཐོས་པས་ཁྱད་གཞིར་བྱའོ། །དེའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ལ་ལྔ་ལས། གང་ཐོས་པ་ནི་འདི་སྐད་ཀྱིས་སྟོན་ཏེ། དེ་བཞིན་ཞེས་པ་ནས་ཟེའུ་འབྲུ་ལ་ནི་ཨའི་རྣམ་པའོ་ཞེས་པའི་བར་ཏེ་ཁ་སྦྱོར་གྱི་དགོངས་པའོ། །ཡང་འདི་སྐད་ཅེས་པ་ཐོས་ཚུལ་ལའང་མང་པོ་བཤད་དེ། དོན་ནི་སྒྲོ་སྐུར་དང་བྲལ་བར་འོག་ནས་འབྱུང་བ་ལྟར་རོ། །བདག་གིས་ཞེས་པ་ནི་སྡུད་པ་པོ་སྟེ་འདི་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ཡིན་པར་ཀུ་མུ་ཊི་དང་བྷ་བ་བྷ་དྲས་སོ། །གང་གི་ཚེ་ཐོས་པ་ནི། དུས་གཅིག་སྟེ། ཆོས་རྙེད་དཀའ་བ་དང་། སྡུད་པ་པོ་ཐོས་པ་མང་བ་དང་། བསམ་མི་ཁྱབ་ཀྱི་རྣམ་ཐར་ཐོབ་པར་སྟོན་པ་གསུམ་དུ་བཤད་དོ། །གང་ལ་ཐོས་ན། བཅོམ་ཞེས་པ་སྟེ། བྷ་ག་ཝན་གྱི་སྒྲ་སྔ་མ་སྐལ་བ་དྲུག་དང་། མི་མཐུན་ཕྱོགས་བཅོམ་པ་གཉིས་ལ་དྲང་དུ་རུང་ཞིང་། ལྡན་པ་ནི་དེ་གཉིས་དང་ལྡན་པའོ། །འདས་པ་ནི་བོད་ཀྱི་མཁས་པས་བསྣན་པའོ། །དེ་ལས་ཐོས་ཞེས་པའི་རྣམ་དབྱེ་ལྔ་པ་ལ། དེ་ལ་ཐོས་ཞེས་བདུན་པའི་ སྒྲའོ། །ཐོས་ཞེས་པ་ནི་རྒྱུད་དོན་ཐམས་ཅད་སྔོན་དུ་གྱུར་པ་གཅོད་ལ། བདག་གིས་སྟོན་པ་ལ་ཐོས་པར་བསྟན་པས། བརྒྱུད་ནས་འོངས་པའང་གཅོད་དོ། །གང་དུ་ཐོས་པ་ནི། གཞུང་ལྷག་མས་སྟོན་པའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ནི་རིགས་ལྔ་དང་། སྙིང་པོས་ནི་དེ་དག་གི་རྒྱུ་དང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲུག་པའོ། །དེ་ལྟར་དྲུག་གི་རིགས་ལྔའི་རྡོ་རྗེ་བཙུན་མོ་སྤྱན་སོགས་བཞི་དང་། བདག་མེད་མ་ལྔ་ནི་བཙུན་མོའོ། །བྷ་ག་ནི་གཙོ་བོ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་པའི་གནས་སམ། ཁྱིམ་སྟེ། བཤད་པ་དང་པོ་འདིར་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་རྟེན་ཆོས་འབྱུང་ཡིན་ལ། དེའི་དབུས་ཀྱི་གཞལ་ཡས་ཁང་ན་བཞུགས་པ་ལ་ཐོས་སོ། །སྙིང་པོ་དང་བྷ་ག་རྣམས་ཞེས་ཀུ་མུ་ཊིར་ཡོད་ལ། མན་སྙེར་ཡང་སྟེ། དེར་སྙིང་པོའི་སྒྲ་དཔེ་ཁ་ཅིག་ལ་མེད་པ་མ་དག་པར་བཤད་ཅིང་། བྷ་བ་བྷ་དྲས་ཀྱང་མང་ཚིག་གི་དོན་བཤད་དོ། །སྡུད་པ་པོ་དང་སྟོན་པ་པོ་
Chinese
是主要，并且思维由心 安立，而无有外境等，则知无有心外之物，以及了知经中所说色等唯是心而已。 续部具有名称之义，以及具有彼名称之论典二者。 彼有二，即开端及依彼所生之法。 初者有结集者，以及宣说者体性各异之理，及不异之理二者。 初者，以听闻为差别之基。 彼之差别法有五，何为所闻者，即以此语宣说，如是至“于果实中乃有阿之体性”之间，乃是会合之密意。 又，此语亦宣说众多听闻之方式，其义即如后文所说，远离增益与诽谤。 “我”者，乃结集者，鸠摩罗及婆婆跋陀罗说是金刚藏。 何时听闻者，乃一时，宣说难得正法，结集者多闻，及获得不可思议之解脱三者。 于何处听闻者，乃“薄伽”之语，薄伽梵之语，前者可引申为六种圆满，及降伏不顺品二者。 具有者，即具有彼二者。 “过去”乃是藏地智者所加。 “于彼听闻”者，乃第五种 विभक्ति，于彼听闻乃第七格之 语。 听闻者，乃断除一切续部之义先于自身。 我于宣说者处听闻，亦断除辗转传来。 于何处听闻者，乃其余论典所说之身语意之五部，以及心要所说彼等之因及殊胜之如来第六者。 如是六部之五部，金刚女眼等四者，及五无我母乃是明妃。 薄伽乃彼等主尊受用之处，或家室。 此初释中，宫殿之所依乃法生，于彼中央之宫殿中安住者处听闻。 鸠摩罗有心要及薄伽等语，曼聂亦有，然彼处心要之语于某些版本中阙如，说是错谬，婆婆跋陀罗亦说多数之义。 结集者与宣说者
English
It is the main thing, and thinking that the mind merely imputes, and there is no external reality, etc., then one knows that there is nothing outside the mind, and understands the meaning of the scriptures that say that form, etc., are only mind. The tantra has two things: the meaning of the name, and the text that has that name. There are two of them: the introduction and the Dharma that arises from it. The first has two ways of explaining it: the compiler and the teacher are different in nature, and they are not different in nature. The first is: hearing is the basis of distinction. There are five distinguishing features of it. What is heard is taught in this way: from "Thus" to "in the walnut is the form of A," which is the intention of the combination. Also, this saying explains many ways of hearing. The meaning is as it will be explained below, free from exaggeration and slander. "I" is the compiler, and Kumuṭi and Bhāva Bhadra say that this is Vajra Heart. When it was heard, it was at one time. It is said that there are three things: it is difficult to find the Dharma, the compiler has heard a lot, and he has attained an inconceivable liberation. Where was it heard? It is the word "Bhagavan". The word "Bhagavan" can be used to refer to the six perfections and the destruction of the opposing side. The one who has it is the one who has both. "Past" is added by the Tibetan scholars. The fifth case of "heard from it" is the seventh case of "heard from it". word. Hearing means cutting off all the meanings of the tantra that have preceded it. I have shown that I have heard from the teacher, and I have also cut off what has come down through the lineage. Where was it heard? The remaining texts show the five families of body, speech, and mind, and the essence shows the cause of these and the sixth Sugata who is the best. Thus, the five families of the six are the four Vajra consorts, eyes, etc., and the five selflessness mothers are the consorts. Bhaga is the place or home where the main ones enjoy themselves. In this first explanation, the basis of the palace is Dharma-genesis, and it was heard in the palace in the center of it. Kumuṭi has the words heart essence and bhaga, and Man Nyer also has it. There, the word heart essence is missing in some versions of the book, which is said to be wrong, and Bhāva Bhadra also explains the meaning of the plural. Compiler and teacher