Tibetan
ས་པ་རྣམས། ཤེས་པ་སླ་མིན་དེ་ཡི་ཕྱིར། །ཐེག་གཅིག་ཐེག་པ་གསུམ་གསུངས་པ། །བཏང་སྙོམས་ཀྱིས་ནི་བདག་བསྲུང་བྱ། །བཏང་སྙོམས་ཀྱིས་ནི་སྡིག་མི་འགྱུར། །སྡང་པས་སྡིག་འགྱུར་དགེ་མི་འགྱུར། ཞེས་གསུངས་སོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཇི་ལྟར་དྲན་པར་བྱ་ན། གསང་ཆེན་འདིར་བདག་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཡུལ་མིན་པ་གང་གིས་ན། བདག་གིས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་ངང་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་མི་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་སངས་རྒྱས་ དེ་ཡི་སྲས་ནི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ས་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཁྱེན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམ་པར་བྱའོ། །བྱང་ས་ལས་ཀྱང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཟབ་ཅིང་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པའི་གནས་དག་ཐོས་ནས། སེམས་མོས་པར་མ་གྱུར་ན། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དད་པ་དང་གཡོ་མེད་པས། འདི་ལྟར་བདག་ནི་ལོང་བར་གྱུར་ཏེ་མིག་མེད་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱན་གྱིས་རྗེས་སུ་སྤྱོད་པར་ཟད་པས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་སྤང་བ་ནི། བདག་གི་ཆ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཡང་དག་པར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་བདག་ཉིད་ནི་མི་ཤེས་པར་བརྩིས་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཆོས་དེ་དག་ལ་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པར་ཡང་དག་པར་བལྟ་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་ཡིན་ནམ་མིན་ཡང་རུང་སྟེ། ཆོས་སྤོང་བའི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་མི་འཛིན་པའི་ཐབས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཞིག་འདུག་སྟེ། འོན་ཀྱང་ཆོས་སྤོང་བའི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཕྲའོ། ཞེས་རྟོགས་དཀའ་བར་གསུངས་པ་དེ་ལྟའི་དུས་སུ་ཡང་མང་དུ་སྣང་བས་ཆོས་སྤོང་ལེགས་པར་ངོས་ཟིན་པར་བྱས་ལ། དེས་མ་གོས་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་བྱུང་བ་གྱུར་ཏམ། མ་བྱུང་ན་ཡང་རུང་སྟེ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཆོས་ཉིད་ནི་འཕེལ་བ་དང༌། བྲི་བ་སྤངས་བས་གནས་པ་ཡིན་པས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཆོས་ཉིད་ཅེས་པ་གཤིས་ཡིན་ལུགས་ལ་བྱས་ན། ཇི་ སྙེད་པ་སྟོན་པའི་གསུང་རབ་ཟབ་མོ་རྣམས་སྤང་དུ་མི་རུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་མི་འགྲོ་ལ། གཞན་ཡང་ཆོས་ཉིད་སྐྱེ་འགག་མེད་པར་གནས་པར་ཡང་ཆོས་ཉིད་སྟོན་པ་མི་སྤོང་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་འབྲེལ་པོ་མི་འོང་ངོ༌། །དེས་ན་ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་སྟོན་པ་གཉིས་ཀ་མི་སྤོང་བའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱ་ལ། དེ་ཡང་གསུང་རབ་ལས་འདི་ལས་འདི་འབྱུང་ཞིང༌། འདི་ལས་འདི་མི་འབྱུང་བ་དང༌། འདི་འདི་ལྟར་ཡིན་མིན་ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་ནི། དེ་ལས་འཕེལ་
Chinese
诸位。因为理解不容易的缘故。说了一个乘和三个乘。以舍弃来守护自己。以舍弃就不会变成罪恶。以憎恨会变成罪恶，不会变成善。如是说。不可思议应该如何忆念呢？在此大秘密中，我等凡夫不是境界，因为什么呢？因为我不知道诸法的法性，即其状态如何。圆满的佛陀和佛陀的儿子，即获得大地的菩萨们知道，应当如是思念。入菩萨行论中也说：菩萨听到深奥且极深奥之处后，如果心不信受，那么菩萨以信心和不动摇，这样想：我如同盲人，没有眼睛。仅仅依靠如来之眼行事。如来所思而说的，舍弃不是我的分，应当如是如实学习。如是菩萨认为自己是不知晓的，如来对这些法没有隐瞒而如实观看。如是才是如实进入。如是说。无论是如来所思而说的，或者不是，总而言之，有一种不执着舍法业障的殊胜方法。然而舍法业障是极其微细的。如是说难以理解，像这样的情况也很多，所以要很好地认识舍法，努力不被其沾染。不可思议的理由是：诸佛或者已经出现，或者没有出现，无论如何，法性是远离增长和减少而安住的，所以是不可思议的。这里所说的法性，如果理解为事物本来的样子，那么就不能作为不应舍弃如所有性甚深经典的理由。另外，法性无生灭而安住，也不能作为不应舍弃法性之教的理由。因此，应将如是和如所有性之教都作为不应舍弃的理由。也就是说，经典中说从此产生此，从此不产生此，以及此是如此或不是如此等等。从那之中增长
English
O you all. Because understanding is not easy. It is said that there is one vehicle and three vehicles. Protect yourself with equanimity. With equanimity, it will not become sin. With hatred, it will become sin, it will not become virtue. Thus it is said. How should the inconceivable be remembered? In this great secret, I, an ordinary being, am not the realm, because of what? Because I do not know the Dharma-nature of all dharmas, that is, how their state is. The perfect Buddhas and the sons of the Buddhas, that is, those who have attained the ground, know, one should think like that. Also from the Bodhisattva-bhumi: When a Bodhisattva hears of profound and extremely profound places, if his mind does not believe, then the Bodhisattva, with faith and unwavering, thinks like this: I am like a blind man, without eyes. I only follow the eyes of the Tathagata. Abandoning what the Tathagata has thought and said is not my part, I should truly learn like this. Thus, the Bodhisattva considers himself to be unknowing, and the Tathagata truly sees those dharmas without concealment. In that case, it is truly entering. Thus it is said. Whether it is what the Tathagata has thought and said or not, in any case, there is a supreme method of not clinging to the obscuration of abandoning the Dharma. However, the obscuration of abandoning the Dharma is extremely subtle. It is said that it is difficult to understand, and there are many such situations, so one should recognize abandoning the Dharma well and strive not to be tainted by it. The reason for the inconceivable is: Whether the Buddhas have appeared or not, in any case, the Dharma-nature is abiding, having abandoned increase and decrease, so it is inconceivable. Here, if the Dharma-nature is understood as the way things are, then it cannot be a reason for not abandoning the profound scriptures that show suchness. Furthermore, the Dharma-nature abides without arising or ceasing, and it cannot be a reason for not abandoning the teachings of the Dharma-nature. Therefore, both the teachings of suchness and suchness should be taken as reasons for not abandoning. That is to say, in the scriptures it is said that this arises from this, and this does not arise from this, and this is like this or not like this, and so on. From that, increase