Tibetan
་པར་བློའི་ངེས་པའི་འཛིན་སྟངས་ཤུགས་ཅན་བསྐྱེད་ནས་བྱ་སྟེ། རྣམ་པ་གསལ་བ་དང་ང་རྒྱལ་འཛིན་པ་གཉིས་ཀ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དང་པོ་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་དུམ་བུར་བཅད་ནས་དེའི་མགོ་ནས་མཇུག་གི་བར་དུ་སེམས་བྱིང་བ་དང་འཕྲོ་རྒོད་ཀྱི་དབང་དུ་མི་གཏང་བར་བསྒོམ་བྱ་གང་ཡིན་གྱི་བློ་དེ་ཉིད་བར་མ་ཆད་པར་འཇུག་པ་ལ་འབད་པ་ཆེན་པོས་བསླབ་ལ་ཇེ་རིང་ཇེ་རིང་དུ་བཏང་ནས་མཐར་ཐུན་རེ་རེའི་མགོ་ནས་མཇུག་གི་བར་དུ་བྱིང་བ་དང་འཕྲོ་རྒོད་ཀྱིས་བར་གཅོད་མི་ནུས་པར་སོང་སོང་དུ་བསླབ་བོ། །དེའི་སྐབས་སུ་དུས་རིང་པོར་མ་བསྒོམས་པས་བློའི་མཐུ་ཆེ་བར་མ་སོང་བའི་རིང་ལ་ཕལ་ཆེར་གསལ་བར་མི་མཐོང་བ་ཡིན་ཡང་མོས་པ་གཙོ་ཆེ་བས་ལྷག་པར་མོས་པའི་སྒོ་ནས་བསྒོམ་དགོས་ཏེ། བཞི་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། རྣལ་འབྱོར་གསུམ་པོ་འདི་རྣམས་ལྷག་པར་མོས་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཡིན་གྱི་མཐོང་བ་གཙོ་བོ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དུས་ཅུང་ཟད་དམ་ཆུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ལྷག་པར་མོས་པ་ཞེས་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །སྣང་བ་དང་ང་རྒྱལ་གཉིས་ཀ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་ནས་བསྐྱངས་པས་རིམ་གྱིས་སྐྱེས་པ་དགོས་ཀྱི་ཉམས་ལ་བརྟེན་ནས་གློ་བུར་དུ་བྱུང་བ་ལ་ཡིད་བརྟན་མི་བྱ་སྟེ། བསྐྱེད་རིམ་ལས་སུ་རུང་བ་ནི་རང་གིས་གསལ་གང་བཏབ་འཆར་ལ་མ་བཏབ་པ་མི་འཆར་བ་དང༌། ཇི་ཙམ་ཞིག་གསལ་བཏབ་པ་དེའི་ཚད་ལས་མ་འདས་པ་འཆར་བ་དགོས་པ་ལ་ཉམས་འདྲེས་པ་ལ་ནི། དེ་ལྟ་བུའི་ཚད་ལ་ཕབ་ན་དཔྱད་མི་བཟོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཚུལ་འདི་ལྟར་བསྒོམ་མོ་སྙམ་པའི་འཕེན་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་གསལ་བཏབ་ན་ཚད་དེ་ལས་ཆད་ལྷག་མེད་པར་འཆར་ཐུབ་ན་སྒོམ་པ་ལས་སུ་རུང་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཐོག་མ་ནས་ཚད་ལ་ཕབ་ཀྱིན་བྱས་ཀྱང་གནད་དུ་མི་འགྲོ་བས་བློ་གོམས་པ་ཆེར་སོང་བ་ན་དེ་ལྟར་བྱ་སྟེ་ང་རྒྱལ་ལ་ཡང་དེའི་རིགས་པ་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱ་དགོས་པ་ཡང་དཔེར་ན་མི་རྟག་པ་དང་སྙིང་རྗེ་སོགས་སྒོམ་པ་ལ་ཡང་རང་རང་གི་དམིགས་རྣམ་ལ་དྲིལ་ནས་བསྐྱངས་པ་ལས་རིམ་གྱིས་སྐྱེས་པའི་མྱོང་བ་ཡིན་ན་ནམ་འདོད་པའི་ཚེ་དམིགས་རྣམ་གསལ་བཏབ་ནས་བསྒོམས་པ་ན་བསྐྱེད་ནུས་ལ། ཉམས་དང་འདྲེས་ནས་གློ་བུར་དུ་དེ་དག་གི་བསམ་པ་ཤུགས་ཅན་སྐྱེ་བ་ནི། རང་ནམ་འདོད་དུ་བསྐྱེད་ས་མེད་པ་དང་འདྲའོ། །སྤྱིར་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་དགོས་པ་རང་ལ་ལྷར་དམིགས་པ་ན་ང་རྒྱལ་དང་སྣང་བ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འཕོས་པ་ཙམ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཙམ་ཡིན་ན་རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་
Chinese
应当生起对境坚固的定解，因为需要显现明相和执持我慢二者。首先，如何合理地分段，从头到尾，不让心陷入昏沉和掉举，对于所修之境，努力使心不间断地投入，并逐渐延长，最终达到每一座从头到尾，昏沉和掉举都无法阻断的程度。在那时，由于没有长时间地修习，心的力量还没有增强，所以大多时候可能无法清晰地显现，但由于信解最为重要，所以更应以信解为主进行修习。如《四百五十颂释》中所说：“这三种瑜伽，尤其以信解为主，而非以显现为主，因为时间短暂或短小。因此，才说尤其以信解为主。”正如所说。明相和我慢二者，都需要分别以观察的智慧进行观察和培养，从而逐渐生起，不应依赖体验而突然生起，因为 生起次第中堪能的标准是，自己所作的明观能够显现，没有作的则不能显现，以及所作明观的程度不会超出显现的范围。如果是与体验相混杂的情况，如果将其置于这样的标准之下，则无法经受观察。因此，如果预先设定“要像这样修习”的目标，然后进行明观，如果能够毫无偏差地显现，那么这样的修习才是堪能的。然而，即使一开始就设定标准，也无法达到要点，只有在心变得非常熟悉之后才能这样做，对于我慢也应运用同样的道理。之所以需要这样做，是因为例如修习无常和慈悲等，也都是将各自的对境和行相结合起来进行培养，如果是逐渐生起的体验，那么在任何想要的时候，都可以通过明观对境和行相来进行修习。而与体验相混杂，突然生起这些强烈的念头，就像自己没有可以随意生起的地方一样。总的来说，生起次第的必要性不仅仅是将自己观为本尊时，将我慢和显现转变为特殊的状态，如果仅仅是这样，那么下部密续
English
One should generate a strong conviction in the object, because it is necessary to have both the appearance of clarity and the holding of pride. First, how to reasonably divide into sections, from beginning to end, without letting the mind fall into dullness and agitation, for whatever object of meditation, strive to keep the mind continuously engaged without interruption, and gradually lengthen it, until finally each session from beginning to end, dullness and agitation cannot interrupt. At that time, because one has not meditated for a long time, the power of the mind has not yet increased, so most of the time it may not be possible to see clearly, but because faith is most important, one should especially meditate with faith as the main thing. As it is said in the commentary on the Four Hundred and Fifty Verses: "These three yogas are especially based on faith, not on appearance, because the time is short or small. Therefore, it is said to be especially based on faith." Just as it is said. Both appearance and pride need to be separately examined and cultivated by the wisdom of discernment, so that they gradually arise, and one should not rely on experience to arise suddenly, because The standard of competence in the generation stage is that whatever clarity one has created will appear, and what one has not created will not appear, and the degree of clarity one has created will not exceed the scope of what appears. If it is a situation mixed with experience, if it is placed under such a standard, it cannot withstand examination. Therefore, if one sets a goal in advance, thinking, "I will meditate in this way," and then creates clarity, if one can appear without any deviation from that standard, then such meditation is competent. However, even if one sets a standard from the beginning, one cannot reach the point, and only when the mind becomes very familiar can one do so, and the same principle should be applied to pride. The reason why this needs to be done is that, for example, when meditating on impermanence and compassion, one also cultivates by combining one's own object and aspect, and if it is an experience that arises gradually, then whenever one wants, one can meditate by clarifying the object and aspect. But when it is mixed with experience, and these strong thoughts suddenly arise, it is as if one has no place to arise at will. In general, the necessity of the generation stage is not only when one visualizes oneself as a deity, transforming pride and appearance into a special state, if it is only this, then the lower tantras