Tibetan
ས་པའི་དགོས་པ་ནི། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་བྱང་གི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་ པའི་ཆད་ལྟ་དགག་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ལ། བསྐྱེད་རིམ་གསུངས་པའི་དགོས་པ་ནི། ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དང་སྔགས་བཟླས་པ་དང་སྦྱིན་སྲེག་དང་རྫས་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱིས་འབྲས་བུ་ཞི་སོགས་དང་རལ་གྲི་དང་རི་ལུའི་དངོས་གྲུབ་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དྲི་མ་མཐའ་དག་གི་གཉེན་པོ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ་རྣལ་འབྱོར་པས་དེ་ཙམ་ཞིག་གོམས་པར་བྱས་ན་གོམས་པ་མཐའ་མེད་དུ་འཕེལ་ནས་འབྲས་བུ་མཆོག་འཐོབ་པས་ན། དེ་ཙམ་ཞིག་བསྒོམ་པར་བྱ་ཡིས། སྒོམ་པ་གཞན་གྱིས་ཅི་བྱ་སྙམ་པའོ། །ལུང་ཡང་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་ལྔ་བཅུ་པ་ལས། གང་ཡང་སྒྲ་ཤེས་བསྟན་བཅོས་རྣམས། །དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱིས་བྱས་པ་ལྟར། །རང་གི་སེམས་ནི་འཇུག་བྱེད་པའི། །སྐྱེས་བུའི་བཅོམ་མའི་བྱ་བ་རྣམས། །རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ནི། །འབད་པས་སྡུག་བསྔལ་སློང་བར་བྱེད། །དེ་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ། །བྱ་བའི་ཆོ་ག་ལ་འབད་པ། །ཐར་པ་དང་བྲལ་ཕྱི་རོལ་ཏེ། །སྐྱེས་བུ་ཉོན་མོངས་འབའ་ཞིག་བྱེད། །ཅེས་དང༌། ཁ་སྦྱོར་གྱི་བརྟག་པ་གཉིས་པའི་རབ་བྱེད་བཞི་པ་ལས། ཐུན་མོང་དངོས་གྲུབ་སྐྱེད་པ་ཡི། །བསྒོམ་པ་དང་ནི་དམ་ཚིག་དང༌། །སྐུ་གཟུགས་དང་ནི་ང་རྒྱལ་དང༌། །སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་ཅི་ཞིག་བྱ། །རང་འདོད་ལྷ་ཡི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ། །མཚོན་བྱའི་མཚན་ཉིད་མངོན་བྱས་ན། །ས་གསུམ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་འགྱུར། ། ཞེས་གསུངས་པ་དང་དེ་འདྲ་བའི་ལུང་རྣམས་ལ་བརྟེན་པར་མངོན་ཏེ་སྔ་མ་ནི། བསྐྱེད་རིམ་འགོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་བྱེད་དུ་སྡོམ་འབྱུང་འགྲེལ་པར་དྲངས་སོ། །གཞན་ཡང་བསྐྱེད་རིམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པ་ལྟ་ཞོག་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་མི་འགྲུབ་སྟེ། འདི་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དུ་མས་རྒྱུད་འཁྲུགས་པར་བྱེད་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྒོམས་པས་ཅུང་ཟད་གསལ་བར་འགྱུར་མོད་ཀྱང་ཆགས་ཅན་ལ་འདོད་མའི་རྣམ་པ་གསལ་བ་ལྟར་སྐད་ཅིག་ཙམ་གནས་པར་འགྱུར་གྱི་ཡུན་རིང་པར་མ་ཡིན་ནོ། །བརྟགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་བརྟགས་པ་རྣམས་ལས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་རྫུན་པ་ཡིན་ཏེ་ཀེང་རུས་སྒོམ་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པས་མཆོག་འགྲུབ་པ་ལ་མི་ཕན་ནོ་ཞེས་པ་ནི། རཏྣ་རཀྵི་ཏས་ཕྱོགས་སྔ་བརྗོད་པའོ།
Chinese
设立（观察）的必要是，为了遮止对一切烦恼和清净之因果进行诽谤的断见。宣说生起次第的必要是，通过天瑜伽和念诵真言、火供和供品等缘起，为了成办寂静等果和宝剑、药丸等成就的缘起。因此，一切垢染的对治是，证悟远离一切戏论的空性，瑜伽士如果仅仅串习这一点，串习就会无边增长，从而获得殊胜之果，因此，应当仅仅修持这一点，心想其他的修法有什么用呢。经文中也说，《金刚空行母五十颂》中说：无论何种声闻论典，如同仙人所造作，以其令自心趣入的，士夫之贱业，追随续部之后，勤奋地引发痛苦。因此，努力于坛城等，行事的仪轨，是远离解脱的外道，仅仅令士夫产生烦恼。又说，《合续》第二品第四节中说：以生起共同成就的修习和誓言，以及身像和慢心，还有真言和手印，能做什么呢？以自所欲之天瑜伽，如果显现了证悟佛陀之究竟的，所诠之体性，三界将如虚空一般。如是所说，显然是依赖于这些经文，前者是被破斥生起次第者，作为知识在《律生释》中引用的。此外，莫说以生起次第成就佛果，甚至连三摩地也不会成就，因为这会以诸多的分别念扰乱相续，而三摩地是心一境性的体性。即使修习后稍微明晰，也如贪欲者显现欲妙之相一般，只会停留片刻，不会长久。观察的瑜伽是，比世间法的观察还要虚假，如同修持骷髅一般。因此，因为是错乱的，所以对成就殊胜没有利益，这是拉特纳拉吉达所说的前述观点。
English
The necessity of establishing (observation) is to refute the nihilistic view that slanders the cause and effect of all afflictions and purification. The necessity of explaining the generation stage is to accomplish the results of pacification, etc., and the accomplishments of swords, pills, etc., through the dependent origination of deity yoga, mantra recitation, fire offerings, offerings, etc. Therefore, the antidote to all defilements is to realize emptiness that is free from all elaborations. If a yogi only practices this, the practice will increase infinitely, and thus he will obtain the supreme fruit. Therefore, he should only practice this, thinking, 'What is the use of other practices?' The scriptures also say, in the 'Fifty Verses of Vajra Dakini': 'Whatever treatises of sound and knowledge, as made by the sages, with which one makes one's own mind enter, the actions of a base man, following after the tantras, diligently cause suffering. Therefore, striving for the rituals of mandalas, etc., is an outsider separated from liberation, only causing afflictions for a man.' It also says, in the fourth section of the second chapter of the 'Union Tantra': 'What is the use of the practice and vows that generate common accomplishments, as well as the body image and pride, and the mantras and mudras? With the yoga of the deity of one's own desire, if the nature of the signified, which is the ultimate enlightenment of the Buddha, is manifested, the three realms will become like the sky.' As it is said, it is evident that it relies on these scriptures. The former is quoted by those who refute the generation stage as knowledge in the 'Commentary on the Origin of the Vinaya.' Furthermore, let alone achieving Buddhahood through the generation stage, even samadhi will not be achieved, because this will disturb the continuum with many conceptual thoughts, and samadhi is the nature of one-pointedness of mind. Even if it becomes slightly clear after practice, it will only last for a moment, like the appearance of desirable objects to a greedy person, and it will not last long. The yoga of observation is even more false than the observation of worldly dharmas, like practicing with a skeleton. Therefore, because it is confused, it is not beneficial for achieving the supreme, which is the previous view stated by Ratnarakshita.
Tibetan
།འདི་ལ་ཡང་མཆོག་སྒྲུབ་པ་ལ་བསྐྱེད་རིམ་ཡེ་མི་དགོས་པར་འདོད་པ་དང་དབང་རྣོན་ལ་མི་དགོས་ཀྱང་དབང་རྟུལ་ལ་དགོས་པར་འདོད་པའི་ལུགས་གཉིས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དགག་པ་དངོས་དང༌། བཀག་པ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་མོད་ཀྱང་དེ་འབའ་ཞིག་ལ་གོམས་པར་བྱས་ན་ནི། ཡུན་ཅི་ཙམ་ཞིག་འབད་ཀྱང་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་ པར་འགྲོ་མི་ནུས་ཏེ། ཐབས་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་ས་བོན་མྱུ་གུའི་ཉེར་ལེན་ཡིན་མོད་ཀྱང་ཆུ་ལུད་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་དང་བྲལ་ན་མྱུ་གུ་སྐྱེད་མི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་ཐབས་ལ་རག་ལས་ཤིང་ཐབས་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་ཤེས་རབ་ལ་བལྟོས་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་སྤྱིའི་ལུགས་ཡིན་ལ་ཁྱད་པར་དུ་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པའི་ལུགས་ཀྱིས་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུར་དེ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ལམ་སྟོང་ཉིད་དང་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་དགོས་པ་སྔར་ཡང་མང་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཞན་ཡང་རྟོག་པ་གོམས་པས་རྟོག་བྲལ་དུ་འགྲོ་མི་སྲིད་ན་རྟོག་པ་གོམས་པས་གོམས་ཡུལ་གསལ་བར་སྣང་བ་མི་སྲིད་དགོས་ཏེ། ཡུལ་དེ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་སྣང་བ་དང་དེ་ལ་རྟོག་པ་ཡིན་པ་གཉིས་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ་རིགས་པའི་དབང་ཕྱུག་གིས། རྣམ་རྟོག་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ལ། །དོན་གསལ་སྣང་བ་ཅན་མ་ཡིན། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཡུལ་དུས་མ་འདྲེས་པར་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་སྣང་བས་རྟོག་བྲལ་དུ་སྒྲུབ་མི་ནུས་ན་མུ་སྟེགས་བྱེད་དབང་པོའི་ཤེས་པ་རྣམས་རྟོག་པར་འདོད་པ་གཏན་མི་ཁེགས་པར་འགྱུར་རོ། །རྟོག་པ་གོམས་པས་གསལ་སྣང་མི་འབྱུང་ན་ནི། ཆགས་ལྡན་གྱིས་ཆགས་ཡུལ་ཡང་ཡང་ཡིད་ལ་བྱས་པ་ན་དེའི་རྣམ་པ་གསལ་བར་མཐོང་ནས་དེ་ལ་རེག་པར་རྩོལ་བ་སོགས་བྱེད་པ་དང༌། འདྲེ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྐྲག་པའི་ཡིད་ཅན་གྱིས་ཡང་ཡང་དེ་ཡིད་ལ་ བྱས་པ་ན་དེ་དང་དེའི་རྣམ་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་ཤར་བ་སོགས་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་སྐུར་པ་གདབ་དགོས་ལ། རིགས་པའི་རྒྱལ་པོས། མི་སྡུག་ཟད་པར་ས་ལ་སོགས། །ཡང་དག་མིན་པའང་བསྒོམས་པ་ཡི། །སྟོབས་ཀྱིས་སྤྲུལ་པ་རྟོག་མེད་དང༌། །གསལ་བར་སྣང་བ་ཅན་དུ་གསུངས། །ཞེས་གསུང་རབ་ལས་འབྱུང་བར་བཤད་པའི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གསུང་ཡང་སྤངས་པར་འགྱུར་ཞིང༌། ཐར་པ་མི་སྲིད་པར་འདོད་པའི་ཕྱི་རོལ་པ་ལ་རྣལ
Chinese
於此，又有兩種宗派，一種認為成就殊勝悉地完全不需要生起次第，另一種認為利根者不需要，但鈍根者需要。第二部分有二：真實的破斥，以及對破斥的辯論之駁斥。第一部分是：通達遠離一切戲論之真如的智慧，雖然是佛陀無二智慧的近取因，然而僅僅習慣於此，無論努力多久，也無法達到究竟的頂點，因為缺乏方便的支分。例如，種子雖然是苗芽的近取因，但若缺乏水、肥料等助緣，則無法生長苗芽。因此，通達空性的智慧要達到究竟的頂點，取決於方便；而方便要達到究竟的頂點，則依賴於智慧，這是大乘行者共同的宗派，特別是密咒乘的宗派，為了二身的因，必須修習具有二者形象的道，即空性和本尊瑜伽，這之前也已經多次闡述過了。此外，如果習慣於分別念不可能達到無分別，那麼習慣於分別念也不可能使所習慣的對象清晰顯現，因為對象非常清晰顯現和對其產生分別念是相違的。如理自在（理自在，藏傳佛教術語，指精通因明的論師）所說：「分別念相續不斷，不會有事物清晰顯現。」就像這樣。如果不能以事物在不同時間不混淆且非常清晰地顯現來證成無分別，那麼就無法徹底否定外道自在派的識是分別念的觀點。如果習慣於分別念不會產生清晰的顯現，那麼就必須否認有貪欲者反覆思念貪戀的對象時，會清晰地看到其形象，進而努力觸摸它等等；以及極度害怕鬼怪等的心懷恐懼者，反覆思念它們時，會生起非常清晰的形象等等。必須這樣加以否定。而理之王者（理之王者，藏傳佛教術語，指精通因明的論師）說：「不淨、滅盡地等，即使是不真實的，由於修習的力量，也能夠變現為無分別和清晰顯現。」這樣，也將捨棄經中所說的善逝之語，並且對於認為沒有解脫的外道來說，
English
Here, there are two systems of thought: one that holds that the generation stage is not at all necessary for accomplishing the supreme siddhi, and another that holds that it is not necessary for those with sharp faculties, but is necessary for those with dull faculties. The second has two parts: the actual refutation, and the refutation of the arguments against the refutation. The first is: The wisdom that realizes suchness, which is free from all elaborations, is indeed the proximate cause of the Buddha's non-dual wisdom, but if one becomes accustomed to that alone, no matter how long one strives, one will not be able to reach the ultimate peak, because it lacks the limbs of skillful means. For example, a seed is indeed the proximate cause of a sprout, but if it lacks the conditions of water, fertilizer, and so on, it will not be able to produce a sprout. Therefore, the wisdom that realizes emptiness depends on skillful means to reach the ultimate peak, and skillful means depends on wisdom to reach the ultimate peak. This is the general system of the Mahayana practitioners, and in particular, the system of the mantra vehicle, for the cause of the two kayas, one must meditate on the path that has the aspect of both, that is, emptiness and deity yoga, as has been explained many times before. Furthermore, if it is impossible to reach non-conceptualization by becoming accustomed to conceptualization, then it must be impossible for the object of habituation to appear clearly by becoming accustomed to conceptualization, because it is contradictory for the object to appear very clearly and for it to be conceptualized. As the Lord of Reasoning (Jangchub Sempa, a Tibetan Buddhist term referring to a master of logic) said: "When conceptual thoughts are connected in succession, there is no clear appearance of the object." Like that. If one cannot prove non-conceptualization by the fact that things appear very clearly without being confused with time, then it will be impossible to completely refute the view that the consciousness of the Tirthika Ishvara is conceptual. If clear appearance does not arise from becoming accustomed to conceptualization, then one must deny that when a person with attachment repeatedly thinks of the object of attachment, he clearly sees its form and then strives to touch it, and so on; and that when a person with great fear of ghosts and so on repeatedly thinks of them, a very clear form of them arises, and so on. One must refute it in this way. And the King of Reasoning (Rikpai Gyalpo, a Tibetan Buddhist term referring to a master of logic) said: "The unattractive, the exhaustion ground, and so on, even if they are not real, by the power of meditation, they are said to be transformed into non-conceptual and clear appearances." Thus, one will also abandon the words of the Sugata that are said to come from the scriptures, and for the outsiders who believe that there is no liberation,