Tibetan
་ངག་མ་གཏོགས་པར་ཡིད་མེད་ཡིད་མ་གཏོགས་པར་ངག་མེད། ཡིད་མ་གཏོགས་པར་ལྷའི་གཟུགས་མེད་དེ་ཡིད་ཉིད་ངག་ཡིན་ངག་ཉིད་ཡིད་ཡིན་ཞིང་ལྷའི་གཟུགས་ཉིད་ཀྱང་ཡིད་ཡིན་ལ། ངག་ཉིད་ཀྱང་ལྷའི་གཟུགས་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་མེད་པར་མོས་ན་སྔགས་པས་ཡིད་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོབ་བོ། །ཡིད་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་དག་གི་ཚེ་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྟག་པ་བདག་གི་ལུས་དང་ལྷའི་གཟུགས་སུ་བདག་གི་ངག་དང་ལྷའི་ངག་ཏུ་བདག་གི་ཡིད་དང་ལྷའི་ཡིད་དུ་མཚུངས་པར་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཚེ་ཀུན་ཏུ་ཐམས་ཅད་དུ། །སྔགས་པ་མཉམ་པར་བཞག་གྱུར་ན། །དེ་ཚེ་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཡི། །མཉམ་ཉིད་གནས་ལ་ཞུགས་པར་འགྱུར། །མཉམ་ཉིད་གནས་ལ་གནས་པ་ཡི། །ཡན་ལག་བསྐྱོད་པ་ཇི་སྙེད་དང༌། །ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་ཇི་སྙེད་པ། །དེ་སྙེད་གསང་སྔགས་ཕྱག་རྒྱ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་བྱ་རྒྱུད་ལ་ཡང་མཚུངས་ཏེ་རང་ལྷར་སྐྱེད་པ་ཡོད་ན་རྣམ་སྣང་སོགས་གང་རུང་དུ་བསྐྱེད་རྒྱུའི་ལྷ་དེ་དངོས་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ལུས་ལྷ་དང་ངག་སྔགས་དང་ཡིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཞུགས་པར་ལྟ་བ་ནི་བླ་མེད་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་མ་ཡིན་གྱི་རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་ལ་ཡང་ངེས་པར་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ལམ་སྡུད་པའི་སྤྱིའི་ཆིངས་བཤད་པ་དང༌། ལམ་གྱི་རིམ་པ་དངོས་ བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་ལས། དུས་གསུམ་དུ་ནི་ཕྲ་མོ་འདི། །གསང་སྔགས་སྒྲུབ་ལ་བརྟུན་པ་ཡིས། །ཚངས་པ་རྟག་ཏུ་རིག་བྱ་བ། །ཡན་ལག་བཅུ་ཡི་ཆོ་གའི་ལས། །ཞེས་སྔགས་སྒྲུབ་པ་ལ་བརྩོན་པས་ཐུན་གསུམ་དུ་བསམ་གཏན་གྱིས་རིག་པར་བྱ་བས་ན་ཕྲ་མོ་སྟེ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མཚན་ཉིད་རིག་སྔགས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་རིག་པར་བྱ་བ་སྟེ་མངོན་དུ་བྱས་པ་ལས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་རྣམས་བཅུར་བསྡུས་ནས་གསུངས་སོ། །བཅུ་ནི་གང་དུ་སྒྲུབ་པའི་གནས་དང༌། བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང༌། རིག་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང༌། བཟླས་རྗོད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང༌། མེ་ལ་གནས་པ་དང༌། སྒྲ་ལ་གནས་པ་དང༌། སྒྲ་མཐར་ཐར་བ་སྟེར་བའི་བསམ་གཏན་གསུམ་དང༌། སྔགས་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཆོ་ག་དང༌། སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་ག་དང༌། དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་ག་སྟེ་བཅུར་འགྲེལ་པས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་རིག་སྔགས་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ནི་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་ཡན་ལག་བཞིའི་བསམ་གཏན་ནོ། །དེ་ནས་གསུམ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་དེ་ཉིད་གསུམ་གྱི་བས
Chinese
沒有語言就沒有心，沒有心就沒有語言。沒有心就沒有神的形象，心即是語言，語言即是心，神的形象也是心。語言也是神的形象，應當這樣思維。像這樣不作區別地信奉，持咒者就能獲得清淨的心。在那些具有清淨心的人們，任何時候都能平等地看到自己的身體和神的形象，自己的語言和神的語言，自己的心和神的心，那時就是安住於平等之中。無論何時何地，持咒者安住於平等之中，那時身體等的一切，都將進入平等的境界。安住於平等境界，肢體的任何動作，以及口中所說的任何言語，都是密咒和手印。因為經中是這麼說的。這在事部中也是一樣的，如果生起自己為本尊，就必須產生一種我是所生起的任何本尊，如遍照尊等的真實本尊的自豪感。因此，將身體視為本尊，語言視為咒語，心進入那唯一的真如，這種觀點不僅是無上的特點，也是下部續部所必需的。第二部分分為兩部分：一是闡述總攝道的共同誓言，二是闡述道的次第。 第一部分：在《後禪定》中說：「於三時中此微細，依於密咒之修持，梵天常時應了知，十支儀軌之事業。」意思是說，由於致力於咒語的修持，因此應當在三個時段中通過禪定來了知，因此是微細的，也就是說，應當了知神瑜伽的特徵，即明咒的苦行，也就是說，從顯現中，將成就的支分歸納為十個部分來闡述。十個部分是：修持的地點，自己的真如，明咒的真如，念誦的真如，安住於火中，安住於聲音中，以及在聲音的盡頭給予解脫的三種禪定，進入咒語修持的儀軌，火供的儀軌，以及灌頂的儀軌，總共十個部分，注釋中是這樣闡述的。其中，明咒等三者是念誦四支的禪定。接下來的三個是將要闡述的三種真如的
English
Without speech, there is no mind; without mind, there is no speech. Without mind, there is no form of a deity; mind itself is speech, speech itself is mind, and the form of a deity is also mind. Speech itself is also the form of a deity, one should think in this way. If one believes in this way without making distinctions, the mantra practitioner will attain a purified mind. When those who possess a purified mind see their own body and the form of a deity, their own speech and the speech of a deity, their own mind and the mind of a deity as equal at all times, that is the time of abiding in equanimity. Whenever and wherever the mantra practitioner abides in equanimity, at that time, everything including the body will enter the state of equality. As many movements of the limbs as there are while abiding in the state of equality, and as many words as are spoken, all of them are secret mantras and mudras. This is because it is said in the scriptures. This is also the same in the Action Tantra; if one generates oneself as the deity, one must generate the pride of thinking, "I am the actual deity that is to be generated, such as Vairochana, etc." Therefore, viewing the body as the deity, speech as the mantra, and the mind entering into that very suchness is not only a characteristic of the Unsurpassed, but is also definitely necessary for the lower tantra classes. The second part has two parts: first, explaining the general vows that summarize the path, and second, explaining the actual order of the path. The first part: In the Uttaratantra-samadhi it says, "In the three times, this subtle one, relying on the practice of secret mantras, Brahma should always be known, the work of the ten-limbed ritual." This means that because one strives in the practice of mantras, one should know through meditation in three sessions, therefore it is subtle, that is, one should know the characteristics of deity yoga, that is, the asceticism of knowledge mantras, that is, from manifestation, the limbs for accomplishing siddhis are summarized into ten parts and explained. The ten are: the place of practice, one's own suchness, the suchness of knowledge mantras, the suchness of recitation, abiding in fire, abiding in sound, and the three meditations that give liberation at the end of sound, the ritual of entering into mantra practice, the ritual of fire offering, and the ritual of empowerment, these are the ten parts, as explained in the commentary. Among these, the three, such as knowledge mantras, are the meditation of the four limbs of recitation. The next three are the three suchnesses that will be explained
Tibetan
མ་གཏན་ཏེ་དེ་གཉིས་ནི་ལམ་གྱི་གཙོ་བོའོ། །དེ་ནས་གཅིག་ནི་བསམ་གཏན་གཉིས་པོ་དེ་སྒྲུབ་པའི་དུས་སུ་སྔོན་དུ་བྱ་བའི་ཆོ་ག་དང་མཇུག་ཏུ་བྱ་བའི་ཆོ་ག་རྣམས་སོ། །དབང་བསྐུར་ནི་ལམ་དེ་དག་སྒོམ་པའི་སྣོད་རུང་དུ་བྱེད་པའོ། །སྦྱིན་སྲེག་ནི་སྒྲུབ་པའི་དུས་དང་ལས་སྦྱོར་གྱི་དུས་ལ་སོགས་པར་བྱ་བའོ། །དེ་དག་གི་སྒོ་ནས་ནུས་པ་རྙེད་པ་ན་ལས་རབ་འབྱམས་རྣམས་བསྒྲུབས་ནས་བྱང་ཆུབ་ ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྫོགས་པར་བྱེད་དེ། དེ་ནི་བྱ་བ་དང་སྤྱོད་པ་གཉིས་ཀའི་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་རྣམས་དེ་གཉིས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་འཚང་རྒྱ་བའི་ཆ་རྐྱེན་དུ་སྡུད་པའི་ཚུལ་ལོ། །དེ་ཡང་བྱ་བ་སྤྱིའི་རྒྱུད་བཞི་ལས་དཔུང་བཟང་གིས་ཞུས་པར་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨའི་རིགས་གསུམ་དང༌། གཞན་ཡང་ལྔས་རྩེན་དང་ནོར་ཅན་དང་འཇིག་རྟེན་པའི་རིགས་དྲུག་གི་རིགས་དང་གསང་སྔགས་དང༌། ལས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང་མཉེས་པར་བྱ་བའི་ཐབས་རྣམས་རྒྱུད་ཁ་ཅིག་ཏུ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་སྡུད་མ་ཤེས་པ་བསྡུ་བ་དང༌། ཁ་ཅིག་ཏུ་མདོ་ཙམ་དུ་བསྟན་པ་གསལ་བར་བཤད་པ་དང༌། གཞན་དག་ཏུ་མ་གསུངས་པ་རྣམས་བསྟན་པར་མཛད་དེ། ཡན་ལག་བཞིའི་བསམ་གཏན་དང་དེ་ཉིད་གསུམ་གྱི་བསམ་གཏན་ཕལ་མོ་ཆེ་གསལ་བར་མ་བཤད་པར་སྔགས་སྒྲུབ་པའི་ཆོ་ག་ལྷག་མ་དང༌། ལས་ཚོགས་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་རྣམས་གསལ་ཞིང་རྒྱས་པར་བཤད་དོ། །སྤྱི་རྒྱུད་ལས་ནི་རིགས་གསུམ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སུམ་སྟོང་དང་ལྔ་བརྒྱ་བཤད་པ་རྣམས་ཀྱི་བྲི་བ་དང་དབང་བསྐུར་བ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱིའི་ཆོ་ག་སྟོན་པས་གཙོ་ཆེར་སྣོད་རུང་དུ་བྱེད་པའི་སྐོར་རྣམས་སྟོན་ནོ། །ལེགས་གྲུབ་ལས་ནི་བསམ་གཏན་དྲུག་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་མིན་པར་རིགས་གསུམ་གྱི་ཐུན་མོང་གི་སྔགས་སྒྲུབ་པའི་ཆོ་ག་དང་ལས་ཚོགས་སྒྲུབ་ལུགས་དང་སྦྱིན་སྲེག་དང་བསྲུང་བྱའི་དམ་ཚིག་ལ་སོགས་པ་གསལ་བར་སྟོན་ནོ། །བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་ ལས་ནི་སྤྱིར་བསམ་གཏན་དྲུག་དང་ཁྱད་པར་དུ་བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་སྲོག་རྩོལ་སྡོམ་པ་སོགས་དང༌། བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་གསུམ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་སྟོན་ནོ། །དེ་ཡང་རིགས་གསུམ་གྱི་ཐུན་མོང་དུ་སྣང་ངོ༌། །དེ་དག་གི་རྣམ་གཞག་ཤེས་ན་བྱ་བ་སོ་སོ་བའི་རྒྱུད་རྣམས་དང་སྤྱོད་རྒྱུད་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཚན་རྣམས་ཇི་ལྟར་བསྡུ་བ་ཡང་ལེགས་པར་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་བཞིར་བསྡུས་ན་བདེ་སྟེ། ལམ་སྒོམ་པའི་སྣོད་རུང་དུ་བྱེད་པའི་དབང་བསྐུར་བའི་སྐོར་དང༌། དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པའི་གཞི་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་བསྲུང་བའི་སྐོར་དང༌།
Chinese
总而言之，这两者是道之根本。其次，一个是修持这两种禅定时，事先应行的仪轨和事后应行的仪轨等。灌顶是使修习这些道的容器堪能。火供是在修持之时和事业结合之时等应做的。经由这些门径获得能力后，修持各种事业，从而圆满菩提之行。这是将事部和行部二者的续部之义，汇集为这二者的所化众生成佛之助缘的方式。其中，在事部总的四续中，《善臂请问经》中宣说了如来部、金刚部和莲花部三部，以及另外五嬉部、财神部和世间部六部的种姓和密咒，以及事业的分类和令欢喜的方法等，对于某些续部中广说而未汇集者进行汇集，对于某些续部中略说者进行阐明，对于其他续部中未说者进行宣说。对于四支禅定和三自性禅定大多未明说，而对于念诵仪轨的其余部分和修持事业集合的方式等则明晰而广大地宣说了。《总续》中宣说了三千五百部的三部坛城，主要通过展示书写和灌顶等共同仪轨来展示使容器堪能的部分。《成就善续》中，六禅定并非十分明晰，而是明晰地展示了三部共同的念诵仪轨和修持事业集合的方式，以及火供和应守护的誓言等。《后禅定》中，总体上明晰地展示了六禅定，特别是禅定的支分，如命勤止息等，以及后三禅定。这些也显现为三部共同的。如果了解了这些分类，那么如何汇集各个事部续和行部续的意义要点，也将能够很好地了解。如果归纳为四点则很容易：使修道之器堪能的灌顶之类；成就悉地的基础，守护誓言和律仪之类；
English
In short, these two are the main points of the path. Next, one is the rituals to be performed before and after practicing these two meditations. Empowerment is to make the vessel suitable for meditating on these paths. Fire offering is to be done during practice and at the time of combining activities, etc. By gaining power through these doors, one accomplishes all kinds of activities and thus perfects the conduct of enlightenment. This is the way to gather the meanings of both the action and performance tantras as conditions for the enlightenment of the disciples of both. Among the four general action tantras, in the Sutra Requested by Strong Arms, the three families of Tathagata, Vajra, and Padma are taught, as well as the six families of the five playful ones, the wealthy ones, and the worldly ones, as well as the secret mantras, the divisions of actions, and the methods of pleasing them. Some tantras explain in detail what is not gathered, while others explain what is only briefly mentioned, and others teach what is not mentioned. Most of the four-limbed meditations and the three self-nature meditations are not clearly explained, but the remaining rituals for mantra practice and the methods for accomplishing activity gatherings are clearly and extensively explained. In the General Tantra, the three thousand five hundred mandalas of the three families are explained, and the general rituals such as writing and empowerment are mainly shown to make the vessel suitable. In the Well-Accomplished Tantra, the six meditations are not very clear, but the common mantra practice rituals of the three families, the methods of accomplishing activity gatherings, fire offerings, and vows to be protected are clearly shown. In the Later Meditation Tantra, the six meditations in general, and especially the branches of meditation such as breath control, etc., and the latter three meditations are shown very clearly. These also appear to be common to the three families. If one knows these classifications, then one will also be able to understand well how to gather the essential points of the various action tantras and performance tantras. It is easy to summarize it into four points: the empowerment that makes the vessel suitable for meditating on the path; the basis for accomplishing siddhis, the keeping of vows and precepts;