Tibetan
་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་མི་ཤེས་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་རློམ་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་དུག་ཆུས་མྱོས་བའི་སྟོན་པར་རློམ་པ་སེར་སྐྱ་ལ་སོགས་པས། བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ལས་ཚུལ་གཞན་དུ་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པར་འདོད་ནས་ཡང་དག་པའི་ལམ་ལྟར་བཅོས་པའི་གཞུང་མི་འདྲ་བ་དུམ་ཞིག་སྦྱར་ནས་ཐར་འདོད་རྣམས་ལ་འདོམས་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང༌། དེས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་དང༌། དེ་ལ་ཚུལ་བཞིན་དུ་སློབ་པ་རྣམས་ཁོ་ན་ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་དང་ལམ་དང་ཐར་པར་བགྲོད་པའི་གྲོགས་ཡིན་གྱི་ཆོས་འདི་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་སྟོན་པ་དང་བསྟན་པ་དེ་ལ་སློབ་པ་རྣམས་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྐྱབས་གནས་ལ་ཡིད་གཞན་དུ་མི་གཡོ་བའི་ངེས་པ་རྙེད་དགོས་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཐུབ་པའི་བསྟན་པ་ཁོ་ན་ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་འཇུག་ངོགས་སུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། ། ངེས་པ་དེ་ཡང་བློའི་མཐུ་ཆུང་བས་ནི་ཡིད་དཔྱོད་ཙམ་གྱིས་ཡིན་ལ་བླའི་མཐུ་ཆེ་བས་ནི་ཚད་མས་དྲངས་པའི་ངེས་པ་བརྟན་པོ་བཙལ་བར་བྱ་སྟེ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དམ་བཅའ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་པས་སོ། །དེ་ཡང་ལྷ་ལས་ཕུལ་བྱུང་གི་བསྟོད་པ་ལས། བདག་ནི་སངས་རྒྱས་ཕྱོགས་མི་འཛིན། །སེར་སྐྱ་སོགས་ལ་མི་སྡང་ཡང༌། །གང་ཞིག་རིགས་པར་ལྡན་པའི་ཚིག །དེ་ཉིད་སྟོན་པར་ཡོངས་སུ་འཛིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རང་དང་གཞན་གྱི་སྟོན་པའི་ལུགས་ལ་ཕྱོགས་ལྷུང་དང་སྡང་ཞུགས་དོར་ནས་འདི་གཉིས་ལས་གང་ནི་ལེགས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ལ། གང་ནི་ཉེས་པར་བཤད་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་དཔྱད་པ་ན། གདུལ་བྱའི་དོན་གཉིས་འགྲུབ་པའི་ཐབས་སྟོན་པ་གང་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་ནི་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ལུང་གཉིས་ནི་བདེན་པའི་དོན་ཅན་ཡིན་མིན་དཔྱོད་པའི་གཞི་ཡིན་པས་རྩོད་གཞི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདེན་པའི་དོན་ཅན་ཡིན་མིན་དབྱེ་བར་བྱའོ། །དེའི་ཚུལ་ནི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བ་ན་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཐོབ་བྱ་མངོན་མཐོ་སྔོན་དུ་ཐོབ་ནས་ཕྱི་ནས་ངེས་ལེགས་ཐོབ་བར་བྱ་བ་ཡིན་མོད་ཀྱང༌། ལུང་གང་སྐྱེས་བུའི་དོན་གཉིས་སྟོན་པ་རྣམས་དེ་ལ་སླུ་མི་སླུ་དཔྱོད་པའི་ཚེ་ནི། གཙོ་བོའི་དོན་ངེས་ལེགས་ལ་མི་སླུ་བར་རིགས་པས་གྲུབ་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་ཐོབ་བྱ་ཕལ་པ་མངོན་མཐོ་ལ་མི་སླུ་བར་དཔོག་པ་ནི་མཁས་པའི་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་བཞེད་པ་ཡིན་ཏེ་རྣམ་འགྲེལ་ལས། གཙོ་བོའི་དོན་ལ་མི་སླུའི་ཕྱིར། ། གཞན་ལ་རྗེས་
Chinese
那些不了解解脱之道，却自以为是，被傲慢的毒水麻醉的，自诩为导师的数论派等，想要以不同于善逝们所开示的方式，来阐述事物的真实面目，于是拼凑一些伪装成正确道路的不同论典，来教导想要解脱的人们。因此，唯有圆满正等觉的佛陀，以及他所开示的教法，和如理修学这些教法的人们，才是想要解脱的人们的导师、道路和通往解脱的助伴，而不同于此教法的其他导师和教法，以及修学它们的人们，则不是这样。因此，必须获得对皈依处毫不动摇的坚定信念。这样，才能明白唯有释迦牟尼佛的教法，才是想要解脱的人们的入口。 这种坚定信念，如果是智慧浅薄的人，只能通过自己的臆测来获得；如果是智慧深厚的人，则应寻求通过量（ प्रमाण ）所引导的坚定信念。否则，就只是一种口头上的承诺而已。正如《赞颂超人天》中所说：“我既不偏袒佛陀，也不憎恨数论派等，凡是符合理性的言辞，我都完全接受为导师。”因此，应当抛弃对自方和他方导师宗派的偏袒和憎恨，思考这两者中哪个是善说，哪个是恶说。如果某种教法能够阐述实现所化众生二种利益的方法，并且具有正确的论证，那么就应当采纳它。此时，两种圣教是否具有真实意义，是判断的基础，因此不能将争议点作为论证的依据，而应当通过理性来区分是否具有真实意义。其方式是，在众生的相续中产生时，虽然应该先获得暂时的利益——增上生，然后再获得究竟的利益——决定胜。但是，在判断哪种圣教能够阐述众生二种利益，并且是否具有欺骗性时，应该首先确定主要利益——决定胜，在理性上是无欺骗性的，然后再推断次要利益——增上生，是否具有欺骗性。这是智者们的观点，正如《释量论》中所说：“为了不欺骗主要利益，
English
Those who do not know the path to liberation, yet presume to know, intoxicated by the poisonous water of arrogance, those who claim to be teachers, such as the Samkhyas, etc., wishing to explain the true nature of things in a way different from that taught by the Sugatas, they piece together some different treatises that are disguised as the correct path, and teach them to those who desire liberation. Therefore, only the perfectly complete Buddha, and the teachings taught by him, and those who properly study these teachings, are the teachers, paths, and companions for those who desire liberation, and other teachers and teachings that are different from this Dharma, and those who study them, are not so. Therefore, one must gain unwavering certainty in the refuge. In this way, it will be understood that only the teachings of Shakyamuni Buddha are the entrance for those who desire liberation. This certainty, if it is a person of small intellect, can only be obtained through his own conjecture; if it is a person of great intellect, then he should seek a firm certainty guided by valid cognition (pramana). Otherwise, it is only a verbal commitment. As it is said in the "Praise of the Transcendent," "I do not take sides with the Buddha, nor do I hate the Samkhyas, etc., whatever words are in accordance with reason, I completely accept as the teacher." Therefore, one should abandon partiality and hatred towards the doctrines of one's own and others' teachers, and consider which of the two is well-spoken and which is poorly spoken. If a certain teaching can explain the method of accomplishing the two benefits of those to be tamed, and has a correct proof, then it should be adopted. At this time, whether the two Agamas have a true meaning is the basis for judgment, so the point of contention cannot be used as the basis for proof, but reason itself should be used to distinguish whether it has a true meaning. The way of this is that when it arises in the continuum of a person, although one should first obtain the temporary benefit of higher realms, and then obtain the ultimate benefit of definite goodness. However, when judging which Agama can explain the two benefits of beings, and whether it is deceptive, one should first determine that the main benefit of definite goodness is non-deceptive in reason, and then infer whether the secondary benefit of higher realms is deceptive. This is the view of the wise, as it is said in the Commentary on Valid Cognition, "For the sake of not deceiving the main benefit,
Tibetan
སུ་དཔག་པ་ཡིན། །ཞེས་དང་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་ཀྱང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་ལྐོག་གྱུར་ལ། །གང་ཞིག་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་འགྱུར་བ། །དེ་ཡིས་སྟོང་པ་ཉིད་བརྟེན་ཏེ། །འདི་ཉིད་ཁོ་ནར་ཡིད་ཆེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཀུན་འབྱུང་ལས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་འཁོར་བ་དང༌། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་གོ་འཕང་སྒྲུབ་པའི་ཐར་པར་བགྲོད་པའི་རིམ་པ་རྣམས་རིགས་པའི་གཞུང་ལུགས་རྣམས་སུ་རིགས་པས་བསྒྲུབས་པ་ལྟར་རིགས་པས་གྲུབ་པ་དགོས་ཀྱི། དེ་དག་ཚུར་མཐོང་ལ་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་ཡིན་པས་སྒྲུབ་བྱེད་ལུང་ཙམ་དུ་ཟད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི། བདག་ནི་སྟོན་པ་གཞན་སྤངས་ནས་བཅོམ་ལྡན་ཁྱོད་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་འདི་ནི་རང་གི་འདོད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་རང་གི་སྐྱབས་འགྲོའི་མཚང་སྒྲོག་པ་སྟེ། དེའི་ཚེ་ལུང་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་མི་རུང་ལ་རིགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱང་མེད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་རང་གཞན་གྱི་སྟོན་པས་སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་ཡོད་མེད་དང༌། ཕུང་པོ་རྟག་མི་རྟག་དང༌། བདག་ཡོད་མེད་སོགས་མི་མཐུན་པ་བསྟན་པའི་ལུང་རྣམས་ལ་གང་འཐད་ལ་གང་མི་འཐད་ཅེས་རང་གི་སྡེ་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་གཞན་སྡེ་རྣམས་རྩོད་པ་ན། རང་གི་སྟོན་པའི་ལུང་དེ་རྣམས་རྣམ་དག་ཏུ་སྒྲུབ་མི་ནུས་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དངོས་སྟོབས་ཀྱི་ཚད་མས་མི་འགྲུབ་པའི་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་སྟོན་པའི་ལུང་རྣམས་ནི་རང་གི་བསྟན་བྱའི་དོན་ལ་མི་སླུ་བར་དཔྱད་པ་གསུམ་གྱིས་དག་ པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་སྒྲུབ་ལ་དེའི་ཚུལ་སྒྲུབ་པ་ཡང་རིགས་པས་འགྲུབ་ཀྱི་ལུང་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་ཁས་ལེན་པ་ལ་མི་ལྟོས་ཏེ་འདིར་ནི་སྒོ་ཙམ་ཞིག་བསྟན་གྱི་རྒྱས་པར་གཞན་དུ་བྱའོ། །གཞན་སྡེའི་ལུང་སྐྱེས་བུའི་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་སྟོན་པ་རྣམས་ནི་སྔ་ཕྱི་འགལ་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གཙོ་བོ་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་རྟག་པ་འཁོར་བའི་བྱེད་པ་པོར་སྨྲ་ཞིང༌། ཡང་གྲོལ་བ་དོན་གཉེར་གྱིས་ལམ་བསྒོམས་པའི་མཐར་འཁོར་བ་ལྡོག་པར་ཡང་འདོད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། འཁོར་བའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་མ་ལོག་ན་འཁོར་བ་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་དང་རྟག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ན་དུས་ནམ་ཡང་ལྡོག་པར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདག་མེད་པའི་ལྟ་བ་སུན་འབྱིན་ཞིང་འཁོར་བར་འཆིང་བ་ཆད་པའི་གྲོལ་བ་ཐོབ་བྱར་བྱེད་པ་ཡང་འགལ་བའོ། །སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རང་གི་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱབས་གསུམ་
Chinese
谁能衡量呢？就像《四百论》中也说：佛所说的隐秘处，谁若心生疑惑，他应依止空性，唯独对此生信。如是说。因此，从执我的集起产生痛苦之蕴相续连接的轮回，以及通过证悟无我的智慧而获得解脱之位的趋入解脱的次第等，在理性的论典中，如以理证成一样，必须以理成立。如果说，这些对于现见来说是极其隐秘的，所以能成立的只是经文而已，那么，我舍弃其他导师而皈依世尊您，这只是自己的意愿而已，没有任何能成立的真实依据，这是在揭露自己皈依的过失。因为那时认为经文不能成立，而且也没有理性的成立。此外，当自己和他人导师宣说前后世存在与否，蕴常与无常，我存在与否等不一致的经文时，当自己大部派和外道各派争论哪个合理哪个不合理时，也会变成无法完全成立自己导师的经文。对于以现量无法成立的极其隐秘的导师的经文，为了不欺骗自己所要开示的意义，要以三种观察清净
English
Who can measure it? As it is also said in the Four Hundred: "Whoever has doubts about what the Buddha has said in secret, he should rely on emptiness and have faith in this alone." Thus it is said. Therefore, the cycle of suffering that arises from the clinging to self, which connects the aggregates of suffering, and the stages of progressing to liberation by attaining the state of liberation through the wisdom of realizing selflessness, etc., in the rational treatises, just as they are proven by reason, they must be established by reason. If one says that these are extremely hidden from direct perception, so the only thing that can establish them is scripture, then, that I have abandoned other teachers and taken refuge in the Blessed One, this is only my own wish, and there is no real basis for establishing it, this is exposing the fault of one's own refuge. Because at that time it is thought that the scriptures cannot establish it, and there is no rational establishment either. Furthermore, when one's own and others' teachers proclaim the existence or non-existence of past and future lives, the permanence or impermanence of the aggregates, the existence or non-existence of self, etc., and when one's own great schools and other schools argue about what is reasonable and what is not, it will also become impossible to fully establish the scriptures of one's own teacher. For the scriptures of the extremely hidden teacher that cannot be established by direct perception, in order not to deceive the meaning to be taught, one must purify them with three kinds of examination.