Tibetan
་། གདམས་པ་སྙན་བརྒྱུད་སྐོར་ལ། སྐོར་ལུགས། རོང་ལུགས། ཁམས་ལུགས་ཀྱི་གདམས་ངག་ལག་ཁྲིད་དང་བཅས་པ་ལ་ནན་ཏན་ཆེར་མཛད། གསུང་གི་ཆུ་རྒྱུན་ལེགས་པར་འཐུང་བས། བྱིན་རླབས་ཅིག་ཅར་དུ་ཞུགས། རྟོགས་པ་ཐོད་རྒལ་དུ་སྐྱེས་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྒྲོ་སྐུར་ལ་ཉམ་མི་ང་། ཚུལ་འཆོས་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་སྐྱོང་། བླ་མ་ལ་ཤིན་ཏུ་གུས། ཅི་གསུང་དང་དུ་འདེགས་པས་དགོངས་པ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་ཏེ་བླ་མ་ཅི་མཉེས་བྱེད་པ་ཅི་བསམ་འགྲུབ་པར་གྱུར་ཅིག་གསུངས་པ་ལན་ གསུམ་ཐོབ། སྤྱིར་བླ་མ་ཐམས་ཅད་ལ་ཞབས་ཏོག་མ་གྲུབ་པ་མེད། ཁྱད་པར་ཞིག་པོ་ལ་ཡུལ་གཞིས་ཐམས་ཅད་བཙོངས་ནས། སྤོང་དག་བྱས་པའི་ཆོས་འཁོར་ལན་བཞི་བཙུགས། སྔ་ཕྱི་བསྡོམས་པས་རྟ་བཟང་པོ་ཁོ་ནའང་བདུན་ཅུ་རྩ་བཞི་ཕུལ་ཞེས་གྲགས། གདམས་པའི་གསུང་སྒྲོས་ཐམས་ཅད་ཡི་གེར་བཀོད་པས་རྗེས་འབྲང་ལ་དྲིན་ཆེ། ཆོས་ཞུ་བའི་སྤྲོས་པ་ཆོད་ནས་ནགས་ཁྲོད་དམ། རི་སུལ་གཉན་པོ་མི་སྐད་བྱ་སྐད་མི་གྲགས་པ་ཞིག་ཏུ་འདིར་སོང་དང་། འདིར་ཡོད་མེད་པ་ཞིག་བྱ་དགོས་སྙམ་པའི་སྙིང་སྟོབས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་དཔེ་ཆ་རྣམས་ཀྱང་ཡིག་ཆུང་ཟིན་བྲིས་འབའ་ཞིག་ཏུ་བྱས་ཏེ། བླ་མ་སློབ་དཔོན་གྱི་གདན་སའི་བྱ་བ་བཀལ་བས་གསུང་གཅོག་མ་ཕོད། འོན་ཀྱང་བླ་མའི་ཞབས་ཏོག་འབའ་ཞིག་བྱས་པས་སྒྲིབ་པ་ཚན་པོ་ཆེ་དག །ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱང་གོང་འཕེལ་དུ་སོང་བས་རི་ཁྲོད་འགྲིམས་པ་ལས་ཆོད་ཆེ་བ་བྱུང་གསུངས། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་། ཐང་སྐྱའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་བཞེངས་པའི་ཚེ་ཟུར་མཁར་དུ་ཟངས་བཞུས་ཀྱི་ལས་ཟླ་བ་བཅོ་བརྒྱད་བྱས་པས་རྟོགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེས། སློབ་དཔོན་སྤྲུལ་སྐུའི་ཆིབས་པ་ཕོ་དྲག་བཙད་པོས་ཁྱེར་བའི་ཚེ། རྡོར་ཐེབས་ཕུའི་སྣང་གསལ་བྲག་ལ་ཆོས་སྐྱོང་སྒྲུབ་པས་མགོན་པོའི་ཞལ་གཟིགས། སྟོད་ལུང་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་བྱོན་པའི་ཚེ་རྨི་ལམ་དུ་བླ་མ་དང་མཇལ་བས་སྡུག་བསྔལ་ རང་སངས་ལ་སོང་། དེ་ནས་བཟུང་སྡུག་བསྔལ་རང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་མ་མྱོང་གསུངས། གདན་སའི་བྱ་བ་དང་། ཞིག་པོའི་འཕྲིན་ལས་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རྒྱལ་ཁམས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་། ལྷ་སའི་ཇོ་ཤཱཀ་རྣམ་གཉིས་ལ་ཞབས་ཏོག་ལོ་དྲུག་མཛད་དེ། དྲུག་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་པ་ལྕགས་ཕོ་སྟག་གི་ལོ་ཨོ་རྒྱན་པའི་འཁྲུངས་ལོ་ལ་གཤེགས་ཤིང་། སྐུ་གདུང་དང་རིང་བསྲེལ་མང་པོར་བྱོན་ཏོ། །འདིའི་གཅུང་པོ་ཇོ་བསོད་ནི་སྐུ་ན་ཆུང་ངུ་ནས་ཞིག་པོའི་དྲུང་དུ་བྱོན། ཐུགས་ལ་བཏགས་ནས་སེམས་ཕྱོགས་རྫོགས་པར་གན
Chinese
对于口耳传承窍诀，对于廓氏、绒氏、康氏的窍诀以及实修，都非常努力。很好地饮用了语教的甘露，加持顿时融入。由于证悟顿超生起，不畏惧世间的诽谤。修持不做作的行为。对上师非常恭敬，对于上师的任何教言都乐于接受，因此师徒心意融为一体，得到上师说什么都高兴，想什么都如愿以偿的三次授记。总的来说，对于所有上师都尽心尽力地侍奉。特别是对于希廓巴，卖掉了所有的家产和土地，清净地建立了四次法轮。据说前后总共供养了七十四匹好马。将所有窍诀的语录都记录下来，对于后来的追随者非常有恩德。断除了求法的繁琐，想着应该去森林或者寂静的山谷，去人语鸟语都听不到的地方，做一个无所牵挂的人，以不可思议的毅力，将所有的书籍都做成小册子。因为承担了上师和堪布的寺院事务，所以不敢违背上师的教言。但是，仅仅是侍奉上师，就清净了巨大的业障，禅定也日益增上，据说比在寂静处修行更有效果。其中的原因在于，修建唐卡的慈悲观音像时，在祖尔喀尔做了十八个月的炼铜工作，因此生起了特殊的证悟。当堪布活佛的坐骑被强盗抢走时，在多杰特普的朗萨尔扎修行护法，亲眼见到了怙主。去上部地区乞食时，梦中见到了上师，痛苦自然消失。据说从那以后，再也没有在自己的相续中生起过痛苦。为了寺院的事务和成办希廓巴的事业，在各地进行了广泛的利他事业，并在拉萨为两尊觉沃佛像服务了六年。六十八岁铁虎年（1290年）圆寂，那是邬金巴的出生年份。出现了很多遗骸和舍利。此人的弟弟觉索从小就来到希廓巴的身边，被放在心上，圆满地传授了心法。
English
Regarding the oral transmission instructions, he diligently practiced the instructions and practical guidance of the Kyor, Rong, and Kham traditions. By properly drinking the stream of speech, blessings entered all at once. Since realization arose suddenly, he was not afraid of worldly slander. He cultivated conduct without pretense. He was extremely respectful to the lama, and since he accepted whatever was said, his mind mingled as one with the lama's, and he received three pronouncements that whatever pleased the lama would be accomplished as he wished. In general, he served all the lamas without exception. In particular, for Zhikpo, he sold all his land and property and purely established the Dharma wheel four times. It is said that in total, he offered seventy-four good horses. By writing down all the oral instructions of the teachings, he was kind to his followers. He cut off the complications of seeking Dharma and thought, 'I must go to a forest or a secluded mountain valley where no human or bird sounds can be heard, and become someone who is nowhere to be found.' With unimaginable courage, he made all the books into small notebooks. Because he was entrusted with the affairs of the lama and abbot's monastery, he could not disobey their words. However, by merely serving the lama, he purified great obscurations, and his samadhi also increased, so it is said that it was more effective than going to a hermitage. The reason for this was that when building the Thangka of Great Compassion, he worked melting copper in Zurkhar for eighteen months, and special realization arose. When the horse of the Tulku Abbot was taken by the powerful bandit Phodrak Tsepö, he practiced Dharma protectors at the Nangsal Drak of Dorje Tepu, and he saw the face of Mahakala. When he went begging in Tölung, he met the lama in a dream, and suffering naturally subsided. It is said that since then, he never experienced suffering arising in his own mindstream. For the sake of the monastery's affairs and accomplishing the activities of Zhikpo, he engaged in extensive activities for the benefit of others throughout the country, and he served the two Jowo Shakyamunis in Lhasa for six years. He passed away at the age of sixty-eight, in the Iron Male Tiger year (1290), which was the year of Orgyenpa's birth. Many relics and remains appeared. This person's younger brother, Jowo Sö, went to Zhikpo's presence from a young age, was taken to heart, and was fully given the mind teachings.
Tibetan
ང་། ཁྱོད་ཆོས་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་པ་ཞིག་འདུག་པས་ངའི་བླ་མའི་རྩར་སོང་ཞིག་གསུངས་ནས། ལྷ་ཁང་པ་ཆེན་པོ་ལ་གཏད། མདོ་སྒྱུ་སེམས་གསུམ་རྫོགས་པར་ཐོབ། མཁས་པའི་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པ་ཞིག་བྱུང་སྟེ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཅིག་པ་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པས་འཕྲིན་ལས་ཧ་ཅང་མ་སྨིན་ཏོ། །རྟ་སྟོན་གཟི་བརྗིད་ནི། སངས་རྒྱས་དབོན་སྟོན་གྱི་སློབ་མ་ཡིན། མཁས་པ་ཆེན་པོར་གྱུར་པས་གསང་བའི་སྙིང་པོ་ལ་ཊཱིཀྐ་རྒྱས་པར་མཛད། བརྒྱུད་པ་འདིའི་ལོ་རྒྱུས་ཕལ་མོ་ཆེ་ཡང་འདིས་མཛད་སྣང་། འོན་ཀྱང་གཡུང་སྟོན་པའི་ཁོག་དབུབ་དང་ཅུང་མི་གཅིག་པར་ཡོད། འདི་ཡན་ཆོད་དུ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དང་སེམས་ཕྱོགས་མཐའ་དག་ལ་མཁས་པར་གྲགས། ཡང་གཡུང་འགྲེལ་དུ་འཕྲོས་དོན་མང་དུ་སྨོས་པར་གཙང་པ་ བྱི་སྟོན་དང་། སྒང་དྲི་ངས་པ་ཉེ་སྟོན་ཆོས་ཀྱི་སེངྒེ་གཉིས་ཀྱང་གསང་བདག་སྒྲོ་ཕུག་པའི་སློབ་མ་ཡིན། དེ་གཉིས་ཀས་གཙང་ནག་འོད་འབར་ལ་གསུངས། དེས་མེས་སྟོན་མགོན་པོ། དེས་བླ་མ་སྲོང་། དེས་པཀྵི་ཤཱཀྱ་འོད་དེ། འདི་ཟུར་པའི་གདུང་ཡིན། སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་ཐལ་ལེར་དྲན་པའི་ཟུར་དབང་ཆེན་འོད་པོ་ཞེས་གྲུབ་པའི་དབང་པོ་དེ་ལ་སྲས་མོ་ལྔ་ཡོད་དེ། སྲས་མེད་ནས་གདུང་བ་ཡོད་པའི་ཚེ། པཎ་ཆེན་ཤཱཀྱ་ཤྲཱི་ཤིང་ཕོ་བྱི་བའི་ལོ་ལ་ཁྲོ་ཕུར་གདན་དྲངས་པའི་ཕྱི་ན་དབང་ཆེན་འོད་པོས་འུག་པ་ལུང་དུའང་སྤྱན་དྲངས། དེར་པཎ་ཆེན་གྱིས། འུག་པ་ལུང་འདི་གསང་སྔགས་ཀྱི་གནས་ཡོན་ཏན་དུ་མས་བརྒྱན་པར་འདུག །བྱང་ངོས་རི་རྒྱལ་བ་རིགས་ལྔའི་རང་བཞིན་དུ་སྣང་། བྱ་རི་དྭགས་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ཀྱང་འཕགས་པའི་སྤྲུལ་པར་འདུག ། རབས་རེ་ལ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་སྒྲ་སྒྲོག་པ་རེ་འབྱུང་བས། རིང་པོ་མ་ཡིན་པར་ཁྱེད་ལ་སྲས་གཉིས་འབྱུང་བས་དེ་ལ་ངའི་མིང་ལས་གྲས་པ་ཐོགས་ཤིག །བསྟན་པ་དང་འགྲོ་བ་ལ་ཕན་པ་འོང་གསུངས། དེ་ནས་དེ་བཞིན་དུ་བྱུང་བས། སྲས་ཆེ་བ་ལ་ཤཱཀྱ་མགོན་དང་། ཆུང་བ་ལ་ཤཱཀྱ་འོད་ཅེས་བཏགས། གཅེན་འདི་ཡང་ངོ་མཚར་ཅན་བྱུང་། གཅུང་ཤཱཀྱ་འོད་ནི་ཆུང་ངུ་ནས་མངོན་ཤེས་རྡོལ་ཐབས་སུ་སྨྲ་ཞིང་ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྡའི་སྒོ་ནས་སྟོན་ཤེས་པའི་རྟུལ་ཞུགས་ཅན་ཞིག་བྱུང་། རྒྱལ་ཁམས་ གོང་པ་བླ་མར་བསྟེན་ནས་ཡབ་ཆོས་མཐའ་དག་གསན། བར་དོ་མངོན་སུམ་དུ་གཟིགས་པས། གཞན་གྱི་གནས་ལུང་བྱེད་སར་བྱོན་ནས་ཁྱེད་ཀྱི་གཤིན་པོ་གཤེད་དང་མ་ཕྲོལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་མ་ཟིན་པའི་ཆོ་ག་ལ་དོན་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་ནས་གནས་ལུང་བསྐྱར་དགོས་པ་བྱུང་། ཉིན་གཅིག་ང་ལ་འགྱོད་པ
Chinese
他说：“你精进于佛法，所以去我的上师那里吧。”于是，他被托付给了大寺庙，完整地获得了经、幻、心三部。他成为一位杰出的学者，三十一岁时去世，事业很不成熟。 རྟ་སྟོན་གཟི་བརྗིད་（塔顿·孜吉）是桑杰·温顿的弟子。他成为一位伟大的学者，并撰写了《秘密藏》的广释。这部传承的大部分历史似乎也是他写的。然而，它与雍敦巴的体系略有不同。直到此为止，他被认为是精通幻术和心识方面的一切。此外，在雍解中还提到了许多其他要点，གཙང་པ་བྱི་སྟོན་（藏巴·比顿）和སྒང་དྲི་ངས་པ་ཉེ་སྟོན་ཆོས་ཀྱི་སེངྒེ་（岗智·昂巴·涅顿·确吉僧格）也是秘密主索普巴的弟子。他们两个都对藏那·沃巴说了法。然后是梅顿·贡波，然后是喇嘛松，然后是帕克什·夏迦沃。这是祖尔派的血统。祖尔·旺钦·沃波，他能清楚地记得前世和后世，是一位成就自在者，他有五个女儿。由于没有儿子而感到悲伤时，班禅释迦室利在木鼠年被邀请到赤普（1204年），之后，旺钦·沃波也将他邀请到了乌巴隆。在那里，班禅说：“乌巴隆这个地方装饰着许多密宗的功德。北面的山脉看起来像是五部佛的自性。这些鸟类、野生动物等也似乎是圣者的化身。每一代都会出现一位宣讲密宗佛法的人。不久之后，你将会生两个儿子，给他们取我的名字。他们将会利益佛法和众生。”之后，事情就这样发生了。大儿子被命名为释迦贡，小儿子被命名为释迦沃。这个哥哥也很了不起。弟弟释迦沃从小就自发地说出预言，并且成为一位苦行者，能够通过象征来展示所有的佛法。他依止嘉康巴喇嘛为上师，听闻了所有的父法。由于亲眼看到了中阴，他去为他人做亡者占卜的地方说：“你们的死者没有从阎罗那里解脱，没有被菩提心所掌握的仪式是没有意义的。”因此，有必要重新进行占卜。有一天，我后悔了
English
He said, "Since you are diligent in the Dharma, go to my lama." So, he was entrusted to the great temple, and he completely received the three sections of Sutra, Illusion, and Mind. He became an outstanding scholar, and passed away at the age of thirty-one, so his activities were very immature. Ta Ton Ziji was a disciple of Sangye Wonton. He became a great scholar and wrote an extensive commentary on the Guhyagarbha Tantra. It seems that he also wrote most of the history of this lineage. However, it is slightly different from Yungtonpa's system. Up to this point, he was known to be proficient in all aspects of illusion and mind. Also, in the Yung Commentary, many other points are mentioned, Tsangpa Biton and Gangdri Ngampa Nyeton Chokyi Senge were also disciples of the secret lord Srophukpa. Both of them spoke to Tsang Nak O'bar. Then Mes Ton Gonpo, then Lama Song, then Pakshi Shakya O. This is the Zur lineage. Zur Wangchen Opo, who clearly remembered past and future lives, was a master of accomplishment, and he had five daughters. When he was saddened by not having a son, Panchen Shakya Shri was invited to Tro Phu in the Wood Mouse year (1204), and after that, Wangchen Opo also invited him to Ukpalung. There, Panchen said, "This place of Ukpalung is adorned with many qualities of secret mantra. The northern mountains appear to be the nature of the five Buddha families. These birds, wild animals, etc., also seem to be emanations of the noble ones. In each generation, there will be someone who proclaims the sound of secret mantra Dharma. Before long, you will have two sons, give them names from my name. They will benefit the Dharma and beings." After that, things happened that way. The elder son was named Shakya Gon, and the younger son was named Shakya O. This elder brother was also amazing. The younger brother, Shakya O, from a young age, spontaneously spoke prophecies and became an ascetic who was able to show all the Dharma through symbols. He relied on Gyalkhampa Lama as his guru and heard all the father's Dharma. Since he directly saw the Bardo, he went to places where others were doing divination for the dead and said, "Your dead have not been liberated from Yama, and rituals that are not grasped by Bodhicitta are meaningless." Therefore, it was necessary to redo the divination. One day, I regretted