Tibetan
ན་པ་དག་ལ་གྲགས་ཆེ་བ་ཙམ་གཏན་ཚིགས་སུ་བཟུང་ནས། དེ་ལས་གཞན་པའི་རྒྱུད་མི་སྲིད་དོ་སྙམ་པ་ནི་འཕགས་པའི་བློ་གྲོས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཙམ་མ་ཉེ་ བའི་འདོད་པ་གྱི་ན་ཡིན་ཏེ། རྫོགས་ལྡན་དང་པོ་བྱ་བའི་རྒྱུད། ཅེས་དང་། འཇམ་དཔལ་སྒྱུ་འཕྲུལ་ལས། འདས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས། །མ་འོངས་རྣམས་ཀྱང་གསུང་འགྱུར་ལ། །ཞེས་དང་། ཡེ་ཤེས་རོལ་པའི་རྒྱུད་ལས། ཐོག་མའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་བ་ངས། །བསྐལ་པ་ཀུན་གྱི་སྔོན་རོལ་ནས། །ཕྱི་མའི་མུ་མཐར་ཐུག་གྱུར་པ། །དེ་སྲིད་བླ་མེད་གསང་བའི་ཆོས། །རྨད་བྱུང་རྒྱལ་པོ་འགྲོ་བ་ལ། །གསུངས་སོ་གསུང་ངོ་གསུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་རང་བཞིན་ལ་རྨོངས་པའོ། །དེ་ལས་སྔགས་གསར་མའི་བརྡའ་ཆད་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རི་རབ་ཀྱི་ཟོམ། ཨོ་རྒྱན་གྱི་གནས། དཔལ་ལྡན་འབྲས་སྤུངས། རི་བོ་བྱ་རྐང་ཅན། འོག་མིན་ལ་སོགས་པར་ཆགས་བྲལ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅི་རིགས་པས་གསུངས་པ་དག་སྟེ། རྒྱུད་སྡེ་བཞིའམ། ལྔར་ཡང་གྲགས་པ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། མཁའ་འགྲོ་མ་དང་། གྲུབ་པ་ཆེན་པོ་དང་། རིགས་གསུམ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པས་བསྡུས་པ་སྟེ། མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་མདོར་བསྡུ་ན། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་ པར་དག་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལས། སྔགས་རྣམས་ཀུན་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཐུགས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །འདི་གཉིས་འགྱུར་གྱི་སྔ་ཕྱིའི་དབྱེ་བ་ལ། ཉོན་མོངས་པ་དང་། ལྟ་བའི་སྙིགས་མར་གྱུར་པ་དག་གི་སྡེ་ཚན་དང་ཕྱོགས་རིས་སུ་དབྱེ་ན་འཆོས་ཀྱང་། གཟུ་བོར་གྱུར་པ་དག་དྲི་མ་མེད་པའི་བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་སྡེ་པ་བཅོ་བརྒྱད་བཀར་བསྡུ་ཞེས་པས་མཚོན་པར་བྱས་ཏེ་རགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཆ་ཕྱེད་པའི་སླད་ཙམ་དུ་བལྟ་བ་སྟེ། པཎྜི་ཏ་སྒྲའི་ཚེར་མ་ཡན་ཆོད་དང་ལོ་ཙཱ་བ་རིན་ཆེན་བཟང་པོ་མན་ཆོད་ཀྱི་འགྱུར་ལས་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དུ་ན་ད་ལྟ་གསར་མར་གྲགས་པའི་རྒྱུད་སྡེའི་ཁྲོད་ན་བསྟན་པ་སྔ་དར་གྱི་ཚེ་འགྱུར་བའི་རྒྱུད་ཀྱང་ཡོད་ལ། ད་ནི་ལྔ་བརྒྱའི་ཐ་མར་གྱུར་པས། འཕགས་པའི་ཡུལ་གྲུའང་སྡིག་ཏོ་དང་ཀླ་ཀློས་ཁེངས་ན། རང་རང་གི་འདོད་པས་བླང་བར་འོས་པའི་རྒྱུད་གསར་ལྟར་བྱོན་དུ་ག་ལ་སྲིད། གལ་ཏེ་ན་རེ་ཞིག་གི་བློ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཆོས་སྐད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ཅན་ཞིག་ཀྱང་། གསར་མའི་སྡེ་ཚན་དུ་འཇོག་
Chinese
仅仅以那些广为人知的事物作为论证的依据，就认为除此之外不可能存在其他的续部，这种想法是与圣者的智慧相去甚远的。如《圆满初续》中所说：“圆满初续之源。”以及《文殊幻化经》中说：“过去诸佛已宣说，未来诸佛亦将说。”还有《智慧嬉戏续》中说：“最初的金刚持我，于一切劫之前，直至最后的边际，如是无上秘密法，稀有之王利益众，已说、正说、将来说。”这是对自性的无知。因此，新密咒的术语是，薄伽梵在须弥山的顶端、邬金（莲花生大师的出生地）、吉祥米聚（哲蚌寺）、鹫峰山、色究竟天等地，以无执着和圆满受用的各种形象所宣说的。这些被归纳为四部或五部续部，由慈氏等菩萨、空行母、大成就者和三族姓尊等所汇集。简而言之，其定义是，法界自性清净，以及一切如来不可思议的秘密心金刚智慧。《金刚顶经》中说：“一切明咒之定义，乃一切佛之意。”这两者在翻译上的先后差异，如果以烦恼和见解的糟粕来区分派别和宗派，那还可以理解。但公正的人会以无垢的智慧来区分十八部，这仅仅是为了粗略地了解其定义。这是因为它们是从班智达语刺到译师仁钦桑波（958-1055）的翻译中产生的。实际上，现在被称为新续部的续部中，也有许多是在前弘时期翻译的。现在是五百年的末期，圣地也被罪人和野蛮人所占据，怎么可能出现可以随意接受的新续部呢？如果有人对某些令人怀疑的法门产生疑问，也会将其归入新续部的范畴。
English
Merely taking what is widely known as the basis for argumentation, and thinking that no other tantras could exist besides that, is a desire that is far from the wisdom of the noble ones. As it says in the *Perfected Beginning Tantra*: "The source of the Perfected Beginning Tantra." And in the *Manjushri Magical Illusion Tantra*: "The Buddhas of the past have spoken, and those of the future will also speak." Also, in the *Tantra of the Play of Wisdom*: "The primordial Vajradhara I, from before all kalpas, until the ultimate end, such unsurpassed secret Dharma, wondrous king benefiting beings, have spoken, am speaking, and will speak." This is being ignorant of the nature of things. Therefore, the terminology of the New Tantras is that the Bhagavan spoke in various forms of detachment and perfect enjoyment on the summit of Mount Sumeru, in the land of Oddiyana, in glorious Drepung, on Vulture Peak Mountain, in Akanishta, and so on. These are gathered into the four or five classes of tantras, collected by bodhisattvas such as Maitreya, dakinis, great siddhas, and the three-family lords. To summarize what the definition is, it is the naturally pure nature of the dharmadhatu, and the inconceivable secret mind vajra wisdom of all the Tathagatas. The *Vajrasekhara Tantra* says: "The definition of all mantras is the mind of all Buddhas." The difference between these two in terms of the order of translation is that if one were to divide them into factions and biases based on afflictions and the dregs of views, that would be understandable. But impartial people would use immaculate great wisdom to distinguish the eighteen schools, which is only to look at them for the sake of roughly understanding their definitions. This is because they are derived from the translations from the time of the pandita's thorn up to the translator Rinchen Zangpo (958-1055). In reality, among the tantras now known as the New Tantras, there are also tantras that were translated during the early dissemination of the teachings. Now that it is the end of the five hundred year period, and the land of the noble ones is filled with sinners and barbarians, how could new tantras arise that are worthy of being accepted according to one's own desires? If someone has doubts about certain questionable Dharma terms, they would also place them in the category of the New Tantras.