Tibetan
་པའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་རིགས་སད་པའི་མཚོན་བྱེད་ལྷའི་བུ་རྣམས་ནི་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ནས་ཁྲུས་ཀྱི་བྱ་བ་ལ་ གཅིག་ཏུ་བརྩོན། བར་སྣང་གི་ལྷ་དག་ནི་བསྟོད་དབྱངས་ཀྱི་སྲི་ཞུས་རྣམ་པར་གཡེང་། ཚངས་པ་དང་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་གོས་ཟུང་གི་རེག་པ་འཕྲོད་པར་བྱེད། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཙས་མ་ཐག་པ་ནས་ཚད་མེད་བཞིའི་ལམ་ལ་ཕྱོགས་པ་ལ་རིངས་པ་སྟོན་ཕྱིར་ཕྱོགས་བཞིར་གོམ་པ་བདུན་བདུན་འདོར་བའི་ཤུལ་ནས་ལྷས་ཕུལ་པའི་པདྨོའི་གེ་སར་ཀྱང་ལྷམ་མེར་གསལ་ལོ་ཞེས་གྲགས་སོ། །གང་གི་ཚེ་ལུམྦིའི་ཚལ་དུ་མེ་ཏོག་རྣམས་རང་ཁ་བྱེ། གཅུང་དགའ་བོ་ལ་སོགས་པའི་ཤཱཀྱ་གཞོན་ནུ་ལྔ་བརྒྱ་དང་། སྔགས་ལྡན་ལ་སོགས་པ་གཞོན་པའི་མཆོག་ལྔ་བརྒྱའང་བཙས། ས་ཆེན་པོ་འདི་རབ་ཏུ་གཡོས་ཤིང་འོད་ཟེར་གྱི་སྣང་བ་ཆེན་པོས་ཁྱབ་པས། ཁམས་ཀྱི་རྒྱལ་ཕྲན་བཞི་པོ་དག་རང་རང་ལ་བུ་བཙས་པའི་རྟགས་སུ་རློམ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཀུན་གྱི་བཤེས་གཉེན་དང་། སྲིན་བུ་གོ་ཆ་ལ་སོགས་པར་ཡི་གེ་དང་། རྩིས་དང་། ཞང་པོ་བཟང་ལེན་ལས་གླང་པོའི་གཉར་ཞོན་པ་སོགས་སྒྱུ་རྩལ་གྱི་གནས་མང་པོ་ལ་མཐའ་གཏུགས་པའི་ཉམས་འོག་ཏུ་ཆུད་པར་མཛད་ཅིང་། ཕོ་བྲང་དུ་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཡབ་ཀྱིས་ལག་ན་བེ་ཅོན་ལ་སོགས་པའི་ཤཱཀྱའི་རིགས་གསུམ་གྱི་བུ་མོ་བཙུན་མོར་བྱིན་ཞེས་བསྒོ་བ་ལ། ལྷ་བདག་ཅག་གི་རིགས་ནི་གྱད་ཀྱི་འཛིན་སྟངས་ཤེས་པ་ ལ་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །དེར་ཡང་ངོ་གནག་པར་གྱུར་པ་ལ་གཞོན་ནུས་སྨྲས་པ། འཇིག་རྟེན་གསུམ་ན་འཕོང་དང་སྒྱུ་རྩལ་གྱི་གནས་ལ་བདག་ལ་འགྲན་པར་སྤོབས་པ་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །ཞེས་རྔོ་ཐོགས་པར་ཞལ་གྱིས་འཆེས་ནས། ཤཱཀྱ་གཏུམ་པོ་གཟུ་ལུམ་ཅན་དག་དང་སྒྱུ་རྩལ་འགྲན་པར་དྲིལ་སྒྲགས་ནས་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཆས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཡངས་པ་ཅན་ནས་གཞོན་ནུ་ལ་འབུལ་དུ་ལྷགས་པའི་གླང་པོ་ཆེར་ལྷས་བྱིན་ཤིན་ཏུའང་ཕྲག་དོག་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཐལ་མོ་བསྣུན་པ་ཙམ་གྱི་མཐུས་བསད་དོ། །དེ་གཅུང་དགའ་བོས་སྒོ་ཁང་ནས་ཕྱི་རོལ་དུ་སྟོབས་ཀྱིས་བོར་རོ། །གཉིས་ཀའི་མཐུ་སད་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤིང་རྟ་ལས་མ་བབས་བཞིན་དུ་ཞབས་ཀྱི་མཐེ་བོས་མཇུག་མ་ནས་བཟུང་སྟེ་རབ་བདུན་འདས་པའི་ལྗོངས་སུ་དོར་བ་ལ་ལྷས་བསྟོད་ཅིང་བསྔགས་སོ། །དེ་ནས་ཏ་ལའི་ལྗོན་པ་དང་། ལྕགས་ཀྱི་ཕ་གུ་དང་། སླ་ང་རྣམས་བདུན་བདུན་དུ་བརྩེགས་པ་ལ་ཉག་ཕྲན་གྱི་སྦྱོར་བས་གཅོད་ཚབས་འགྲན་པ་ལ་ཞུགས་པ་ན། ལྷས་བྱིན་གྱིས་
Chinese
所有过去佛都成为自性的象征，为了启发觉悟，天子们从天空的领域努力进行沐浴。空中的诸神以赞美的歌声侍奉而心神荡漾。梵天和帝释天用柔软的绸缎拂拭身体。菩萨刚一出生，为了显示他迅速趋向四无量心的道路，在他向四个方向各走了七步之后，诸神供奉的莲花花蕊也鲜明地显现出来，这就是传说。当他在蓝毗尼花园（Lumbini）时，花朵自然开放。五百释迦族的青年，包括阿难陀（Ananda）等，以及五百位年轻的精英，包括持咒者等也同时诞生。这片大地剧烈震动，巨大的光芒普照四方，各个地方的四个小国王都自以为是自己生了儿子的征兆。之后，他和所有的良师益友，以及像昆虫盔甲一样的人学习文字、算术，并从叔叔善护那里学习骑象等等，掌握了许多技艺，住在宫殿里。当时，他的父亲告诫说，要娶手持棍棒等三种释迦族女儿为妃子。诸神说：‘我们种族是擅长角力的，而不是其他的。’即使这样，年轻人仍然傲慢地说：‘在三界之内，没有人能在力量和技艺上与我匹敌。’他发誓要证明自己的能力，于是宣布要与残暴无理的释迦族人比赛技艺，然后前往城外。当时，从广严城（Vaishali）前来向年轻人供奉的大象，提婆达多（Devadatta）因为极度嫉妒，仅用拍手就杀死了它。阿难陀（Ananda）用力量将它从门口扔到外面。为了展现两人的力量，菩萨没有下车，而是用脚趾抓住象尾，扔到了超过七个世界的远方，诸神都赞叹不已。之后，他们开始比赛，将七棵多罗树、铁轮和陶罐堆叠起来，用细小的箭矢贯穿。提婆达多（Devadatta）
English
All past Buddhas became symbols of their own nature, and to inspire enlightenment, the sons of the gods diligently performed the bathing ritual from the realm of the sky. The gods of the intermediate space were distracted by the service of praise songs. Brahma and Indra made the touch of soft silk appropriate. As soon as the Bodhisattva was born, in order to show that he was quickly heading towards the path of the four immeasurables, after he had taken seven steps in each of the four directions, the lotus stamens offered by the gods also appeared clearly, so it is said. When he was in the Lumbini garden, the flowers opened naturally. Five hundred Shakya youths, including Ananda, and five hundred young elites, including mantra holders, were also born. This great earth shook violently, and a great light pervaded, so the four small kings of the realms each claimed it as a sign that they had given birth to a son. Then, with all the virtuous friends, and those like insect armor, he learned writing, arithmetic, and riding elephants from his uncle Zang Len, and mastered many arts, and lived in the palace. At that time, his father admonished him to take the daughters of the three Shakya clans, who held sticks and so on, as consorts. The gods said, 'Our race is good at wrestling, not anything else.' Even so, the young man arrogantly said, 'Within the three realms, no one can dare to compete with me in strength and skill.' He vowed to prove his ability, so he announced that he would compete in skills with the cruel and unreasonable Shakyas, and then went outside the city. At that time, the elephant that came from Vaishali to offer to the young man, Devadatta, killed it with just a clap of his hands because of extreme jealousy. Ananda threw it out from the doorway with force. In order to show the strength of the two, the Bodhisattva did not get off the chariot, but grabbed the elephant's tail with his toe and threw it to a distance of more than seven worlds, and the gods praised it. After that, they began to compete, stacking seven Tala trees, iron wheels, and pottery pots, and piercing them with tiny arrows. Devadatta
Tibetan
ནི་གསུམ། གཅུང་དགའ་བོས་ལྔ། གཞོན་ནུས་ཐམས་ཅད་ལས་ཕྱིར་ཐལ་བའི་ས་ནས་མདའ་ཆུ་ཁྲོན་པ་སྐྱེས་བྱ་བ་ཡན་ལག་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་ཆུ་མིག་ ཀྱང་བྱུང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་ལང་ཚོའི་སྟོབས་ཀྱི་སྒྱེལ་འགྲན་པ་དང་། གླང་པོའི་གཉར་ཞོན་པ་དང་། ཆུ་ཀླུང་ཆེན་པོར་ངང་པ་ལྟར་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་སྒྱུ་རྩལ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིའི་གནས་ཐམས་ཅད་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གྱད་ཀྱི་འཛིན་སྟངས་ལ་སུས་ཀྱང་སྤོབས་པར་མ་གྱུར་ཏོ། །འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པའི་དབང་པོ་ནི་རེ་ཞིག་དེ་དང་ངང་ཚུལ་མཐུན་པར་འཇུག་པས་སྐྱེས་བུ་འདུལ་ཞིང་། དབང་པོ་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ན་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་སྤང་ཕྱིར། བུད་མེད་ཀྱི་སྐྱོན་ལྔ་དང་བྲལ་ཞིང་། ཡོན་ཏན་བརྒྱད་དང་ལྡན་པ་ས་འཚོ་མ་དང་། གྲགས་འཛིན་མ། རི་དྭགས་སྐྱེས་ཏེ་རང་རང་ལ་འཁོར་ཉི་ཁྲིའི་ཚོགས་དང་བཅས་བཙུན་མོའི་མཆོག་དྲུག་ཁྲི་ཁབ་ཏུ་བཞེས་ནས། འདོད་ཡོན་གྱི་སྣང་བ་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ལོངས་སྤྱོད་དོ། །དེ་ལྟར་སྤྱོད་པའང་ཡང་དག་སྤོང་བ་ལ་རབ་ཏུ་ཞུགས་ནས་སྲིད་པའི་ཁ་ལོ་ཆོས་སུ་བསྒྱུར་བ་ནི། སིལ་སྙན་གྱི་སྒྲ་ལས་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུ་རབ་ཏུ་སད་པར་བསྐུལ་བས། འདུན་པས་ཤིང་རྟའི་ཁ་ལོ་བ་བྱས་ཏེ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཕྱོགས་བཞིར་སྐྱོ་སངས་ལ་གཤེགས་པ་ན་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིའི་མཚན་ཉིད་བཞི་གཟིགས་པས་ཐུགས་རབ་ཏུ་སྐྱོ་སྟེ་འདི་སྐད་དུ། རྒ་དང་ན་དང་འཆི་འགྱུར་ བ། །གལ་ཏེ་འདི་གསུམ་ཡོད་མིན་ན། །བདག་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ཡིད་འོང་བའི། །ཡུལ་རྣམས་ལ་ནི་དགའ་བར་བྱེད། །ཅེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡང་རྟག་པ་མ་ཡིན་པ། འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་འགྲོགས་ཤིང་ཁྱབ་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱིས་འཁྱུད་པ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཕྱི་བཞིན་འབྲེང་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ་ཤིན་ཏུའང་ཐུགས་བྱུང་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་དམ་བཅས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཟས་གཙང་མའི་ཚོགས་རྣམས་ནི་གཞོན་ནུ་རབ་ཏུ་འབྱུང་གིས་དོགས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཁོར་ཡུག་སྤྱན་པ་བ་དང་མེལ་ཚེས་སྲུང་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་པས་གཤེགས་སུ་མ་སྟེར་བའི་ནུབ་ཐ་མ་ལ། ཡབ་ལ་ཕྱག་གིས་ནི་བཏུད། ཐ་ཚིག་གིས་གཅུད་དེ་ཕ་མས་མ་གནང་བའི་མཐའ་བསལ། ཆིབས་སྔགས་ལྡན་གྱི་སྟེང་ན་རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་སྲི་ཞུ་དང་བཅས་ཏེ་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ནས་གཤེགས་སོ། །དེར་མཆོད་རྟེན་རྣམ་དག་གི་དྲུང་དུ་ཉིད་ཀྱི་དབུ་སྐྲ་ཉིད་ཀྱིས་དོར་ཏེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་རྟགས་མ་ཡིན་པ་དོར། ཤ་ནའི་གོས་དང་ངུར་སྨྲིག་བརྗེས་ནས་གསོལ། ཡངས་པ་ཅན་དང་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་རྟོག་གེ་
Chinese
三。 弟弟高兴的是五。 青年从超越一切的地上，生出了名为箭水泉的具有八支的泉眼。 同样地，在青春力量的比试摔跤，骑象颈，像天鹅一样游于大河等等，对于六十四种技艺的所有方面，以菩萨的伟岸姿态，谁也不能胜过。 世间知者的主尊暂时以和其性情相符的方式进入，为了调伏众生，为了舍弃被其他感官所控制的过失。 迎娶了具有远离女性五种过失，具有八种功德的土地养育母、名声执持母、鹿生母等各自拥有两万眷属的六万殊胜妃嫔，如幻般享受着欲乐的显现。 如此行事也是为了真正进入舍弃，将世间的缰绳转为正法。 从琵琶的声音中，唤醒了往昔愿力的力量。 以欲念作为车夫，前往城市的四个方向进行游玩时，看到了生老病死的四种景象，心中非常悲伤，这样说道：衰老和疾病以及死亡将要到来。 如果这三者不存在的话， 我也会非常高兴地 享受这些美好的地方。 这样，圆满兴盛也是无常的，与变化的痛苦相伴相随，被行蕴所束缚，对于痛苦之上的痛苦如影随形的法性，内心非常厌恶，从而立誓一定要出离。 那时，净饭王的眷属们因为担心王子出家，所以在城市的周围用眼睛和火把守护，不让他离开，在最后一个夜晚，向父亲行礼，用誓言约束，断除了父母不允许的可能。 乘坐着骏马 Kantaka，在四大天王的侍奉下，从天空飞走了。 在清净的佛塔前，亲自剃掉了自己的头发，舍弃了不是出家相的标志。 换上了粗布衣和袈裟。
English
Three. The younger brother rejoices in five. From the land where the youth transcends all, a spring called Arrow Water Well, endowed with eight branches, arises. Similarly, in wrestling matches of youthful strength, riding elephant necks, swimming in great rivers like swans, and so on, in all aspects of the sixty-four arts, no one could surpass the bodhisattva's majestic demeanor. The Lord of the World, for a time, enters in accordance with his nature, to tame beings and to abandon the faults of being controlled by other senses. He married six myriads of supreme consorts, each with retinues of twenty thousand, such as the Earth-Nourishing Mother, the Fame-Holding Mother, and the Deer-Born Mother, who were free from the five faults of women and possessed eight virtues, and enjoyed the appearance of sensual pleasures as if they were illusions. Acting in this way was also to truly enter renunciation and to turn the reins of the world towards the Dharma. From the sound of the lute, the power of past aspirations was awakened. With desire as the charioteer, when he went to the four directions of the city for recreation, he saw the four signs of birth, old age, sickness, and death, and his heart was filled with great sorrow, and he said: Old age, sickness, and death will come. If these three did not exist, I would also be very happy To enjoy these beautiful places. Thus, perfect prosperity is also impermanent, accompanied by and pervaded by the suffering of change, bound by conditioned phenomena, and his heart was utterly disgusted with the nature of suffering upon suffering following like a shadow, and he vowed to definitely renounce. At that time, the retinue of King Śuddhodana, fearing that the prince would renounce, guarded the surroundings of the city with eyes and torches, not allowing him to leave, and on the last night, he bowed to his father, bound him with vows, and eliminated the possibility of his parents not allowing it. Riding on the steed Kantaka, accompanied by the service of the Four Great Kings, he flew away from the sky. In front of the pure stupa, he personally shaved his own hair, abandoning the marks of not being a renunciate. He exchanged his clothes for coarse cloth and saffron robes.