Tibetan
།བཞི་པ་མི་སློབ་པའི་ལམ་ལ་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་ལས་དང་པོ་ཆུང་ངུའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། དེ་ཉིད་ལས། དྲན་འདུན་རྩོལ་བའི་བློ་ཟད་མཉམ་རྗེས་ཁོར་ཡུག་འདྲེསཿ གཉིད་དུས་འཁྲུལ་བའི་དྲི་མ་ཕྲ་མོ་ཡོད་པ་ནིཿ མི་སློབ་ཆུང་ངུའི་རྣལ་ འབྱོར་ཞེས་བྱ་དེ་ཉིད་ཡིནཿ ཞེས་པས་ལམ་འོག་མ་རྣམས་སུ་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་རྩལ་ལ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པར་རྫོགས་པའི་མཐུ་ལས། །འདོད་ཁའི་ལྟ་བ་ལུང་རིགས་ཀྱི་དངོས་པོས་རྟག་ཏུ་བཟོད་པ་ཟུང་འཇུག་དང༌། གཉིས་མེད་དང༌། བརྗོད་བྲལ་ཙམ་དུའང་འཛིན་པའི་ཁས་ལེན་མཐའ་དག་རང་སར་ཞིག་སྟེ་ད་ལྟའི་ཤེས་པ་གྲ་མ་ཉམས་ཤིང་མདོག་མ་བསྒྱུར་ལ། བློས་མ་བྱས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོར་བསྒོམ་བྱ་རྡུལ་ཙམ་མི་འདུག་པ་ལ་སྒོམ་བྱེད་གང་ནས་རྙེད་མཉམ་པར་བཞག་བྱ་འཇོག་བྱེད་དང་བྲལ་བ་ལ་རྗེས་ཐོབ་གང་ནས་འཚོལ། ལྟ་བ་བཟང་པོ་ཤུབས་ནས་དོན་པ་ལ་དྲན་པས་གང་ལ་འཛིན། ཡེངས་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་དུ་སོང་བ་ལ་ཡེངས་མཁན་སུས་བྱེད། དགོངས་པ་ཀློང་ནས་གྲོལ་ཏེ་གཏད་མེད་ཡེ་འབྱམས་སུ་སོང་བ་ལ་བྱ་རྩོལ་གང་ནས་བསྒྲུབ། འཁོར་འདས་ཀྱི་སྣང་ཆ་ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང་ཞེན་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་མྱོང་བ་ལ་དྲན་པའི་སོ་བ་གང་ལ་འཛུགས་སྒོམ་པའི་ཞེ་འདོད་རྨིང་ནས་ཞིག་པས་བཞག་པས་ཆོག་གོ། །འཇོག་རྒྱུ་ནི་མེད་དེ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འདུག་གོ། །ཡོད་པ་ནི་མ་ལགས་ངོས་བཟུང་དང་བྲལ་ལོ། །མེད་པ་ནི་མ་ལགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ལགས་སོ། །ད་རེས་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ཀྱི་བུ་རྒྱུད་དུ་སོང་བས་རང་ཉིད་གཅིག་པུར་བྲག་ཕུག་ནང་དུ་ཆིག་དགོད་ཤོར་ནས། ཨ་ལ་ལ་ཧོ། ཨ་ལ་ལ་ཧོ། ཨ་ལ་ལ་ཧོ། །ཞེས་མགྲིན་པ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་རྫ་རྔ་བརྡུངས་སོ། །དོན་རྨོངས་ཚིག་ལ་ཞེན་པ་ཁྱེད་ཅིག་གིས་བལྟས་ན་ཧ་ཤང་གི་ལྟ་བ་ཨི་ཡིན་སྙམ་པ་ལོས་ཡོང་ངོ༌། །བོན་པོའི་ལྟ་བ་ཡིན་པ་འདྲ་དགོངས་པ་ལོས་ཡོང་ངོ༌། །གཅེར་བུ་རྒྱང་འཕེན་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཡིན་པ་འདྲ་སྙམ་པ་འདུག་གོ། །ཧེ་ཧེ་དབུ་མ་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་ཡང་འདི་གར་འདུག་གོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བློ་ལས་འདས་པ་ཡང་འདི་གར་འདུག་གོ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་གདོད་ནས་རྣམ་དག་ཀྱང་འདི་གར་འདུག་གོ། །གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་གྱི་གདོན་ཆེན་རྣལ་འབྱོར་པའི་སྙིང་ལ་ཞུགས་ནས་ཅི་བྱེད་མི་གདའོ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཆོས་སྐུར་ཐིམ་པའི་སྨྱོན་པ་ལ་གཟའ་གཏད་ཀྱི་དྲན་པ་ཡོད་པ་མ་ལགས་པས། བྱ་རྒྱུ་དང་བྱེད་རྒྱུ་མེད་པའི་ངང་ལ་འདར་ཉལ་བྱས་ཏེ་བསྡད་པས་ཡུ
Chinese
第四，关于无学道的大小中三种分类，首先是小型的瑜伽士。正如其中所说：忆念、欲望、努力的智慧耗尽，等后与环境融合，睡眠时有轻微的错觉污垢，这就是所谓的小型无学瑜伽士。因此，在较低的道中，凭借后得的技能，积累了无量功德和智慧的资粮。贪图口头上的观点，一切以理性和逻辑为依据，总是忍受双运、无二、以及难以言说的执着，所有这些承诺都自行瓦解。现在的意识既不迟钝也不变色，在未经造作的智慧本质中，没有丝毫可修之物，从何处寻找修行者？安住于平等，远离能安住和所安住，又从何处寻找后得？当美好的见解从鞘中脱出时，记忆又执着于什么？当散乱之地融入法性时，谁又会散乱？当证悟从空性中解脱，进入无所依的广阔虚空时，又从何处成就作为？无论轮回和涅槃的现象如何显现，都在无执的任运自成中体验，记忆的尖锐又刺向何处？修行的欲望从根基上瓦解，安住就足够了。没有什么可安住的，因为它是任运自成的。没有什么存在，因为它远离了执着。没有什么不存在，因为它是佛陀的证悟。现在，我已成为龙钦绕降的后裔，独自一人在山洞里放声大笑。阿拉拉霍！阿拉拉霍！阿拉拉霍！用喉咙敲响享用轮的陶鼓。如果一个执着于文字而不明其义的人看到，肯定会认为这是和尚的观点。可能会认为这是苯教的观点。可能会认为这是裸体外道的主张。嘿嘿，不常住的中观也在这里。大手印超越了心识也在这里。大圆满原始清净也在这里。无根无基的大魔侵入了瑜伽士的心，不知要做什么。阿赖耶识融入法身的疯子，没有被鬼附身的记忆。在无所事事的状态中颤抖着躺着，
English
Fourth, regarding the classification of the path of no-more-learning into great, medium, and small, the first is the small yogi. As it says: 'Memory, desire, effort, wisdom exhausted, equality and aftermath blended with the environment. There is a subtle stain of delusion during sleep. This is called the small yogi of no-more-learning.' Therefore, in the lower paths, by the power of perfecting immeasurable accumulations of merit and wisdom through the skill of the aftermath, the views of craving, based on reason and logic, always enduring union, non-duality, and even the inexpressible, all such claims dissolve on their own. The present consciousness is neither dull nor altered in color. In the unmade essence of wisdom, there is not a speck of something to be meditated upon. From where can one find a meditator? Abiding in equality, free from abider and abiding, from where can one seek the aftermath? When a good view is drawn from its sheath, what does memory grasp? When the place of distraction has gone into the nature of reality, who distracts? When realization is liberated from the expanse and gone into the aimless, all-pervading space, from where is action accomplished? No matter how the appearances of samsara and nirvana arise, experiencing them in unattached, spontaneously accomplished ways, where does the sharpness of memory pierce? The desire for meditation is destroyed from its foundation, so abiding is enough. There is nothing to abide in, because it is spontaneously accomplished. There is nothing that exists, because it is free from grasping. There is nothing that does not exist, because it is the realization of the Buddha. Now, having become a descendant of Longchen Rabjam, alone in a cave, I burst into laughter. Alala ho! Alala ho! Alala ho! The throat strikes the pottery drum of the wheel of enjoyment. If someone who is attached to words and ignorant of their meaning sees this, they will surely think it is the view of a Heshang. They might think it is the view of Bon. They might think it is the doctrine of naked renunciates. He he, the Madhyamaka that does not abide anywhere is also here. The Mahamudra that transcends the mind is also here. The Dzogchen that is primordially pure is also here. The great demon of groundlessness and rootlessness has entered the heart of the yogi, not knowing what to do. The madman whose alaya consciousness has dissolved into the Dharmakaya has no memory of being possessed by a demon. Trembling and lying down in a state of nothing to do,
Tibetan
ལ་ལྔའི་རང་གདངས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཕྲ་མོ་དེ་ཉིད་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་འདྲེས་ནས་མི་གདའོ། །འདྲེས་པ་དེ་སླར་ཡང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་སྦུབས་སུ་ཆུད་པ་ལ་ཆོས་སྐུའི་འོད་གསལ་གྱི་མར་མེ་རང་འབར་བས་རང་བཞིན་གྱི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བར་གནས་སོ། །དེ་ལྟ་ནའང་ལྷག་མཐོང་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྩལ་མ་རྫོགས་པས་སྔར་གྱི་ཀུན་གཞིའི་སྦུབས་སུ་འཐུམས་ནས་འོད་གསལ་གྱི་མར་མེ་ དེ་ནི་ཤི་ནས་མི་འདུག་གོ། །དེའི་ཚེ་ཡིད་ཤེས་ཁོ་གཅིག་པུར་ལངས་ནས་རྨི་ལམ་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་ག་ལ་བ་དེར་ཕྱིན་ནས་སྣང་བ་དཀར་དམར་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་བསླུས་པ་ཞིག་བྱུང་བས་འཁྲུལ་པའི་ཆ་ཤས་ཤིག་ད་རུང་འདུག་གོ། །ཞེས་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་མཐོང་བའི་སྟེང་ནས་མིང་ཚིག་གིས་དྲངས་ནས་གསལ་ལ་དབྱིངས་ཆེ་བར་བཤད་པ་སྟེ། མ་ཧཱ་མུ་དྲ་བས་སྒོམ་མེད་ཆུང་ངུའི་མིང་འདོག་ཙམ་ཆ་མཚུངས་སུ་སྦྱོར། གཉིས་པ་མི་སློབ་འབྲིང་པོའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། དེ་ཉིད་ལས། ཉིན་མཚན་ཀུན་ཏུ་འོད་གསལ་འཁོར་ཡུག་གཅིག་ཏུ་གྱུརཿ གཉིད་ཀྱི་འོད་གསལ་ཕྲ་མོ་ཉམས་སུ་ཤར་བ་ནིཿ མི་སློབ་འབྲིང་པོའི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་དེ་ཉིད་ཡིནཿ ཞེས་པ་ལ་འདི་སྐད་འཆད་དོ། །ཉིན་སྣང་ལ་སྔ་མ་ལས་ལྷག་པའི་རྟོག་པ་ཞིག་བཙལ་ཀྱང་མི་རྙེད་པ་ཞིག་ལགས་སོ། །མཚན་སྣང་ལ་སྔ་མ་ལྟར་སྣང་མཆེད་ཀྱི་ཐིམ་རིམ་ལུགས་འབྱུང་ལུགས་ལྡོག་གི་རྟེན་འབྲེལ་སྣ་ཚོགས་ལ་བརྟེན་མ་དགོས་པར། ཡུལ་ལྔའི་གཟུང་ཡུལ་ནུབ་པའི་ངང་ལས་ཡིད་གསུམ་གྱི་རྩལ་བག་ལ་ཞ་སྟེ་མུན་པ་ལྟ་བུའི་གཏི་མུག་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ། གསལ་ཚེའི་གོ་ཡང་མི་ཕྱེད་པའི་མིང་རྟོགས་པའི་འོད་གསལ་ཞིག་ལ་གནས་སོ། །དེ་ནི་ལྷག་མཐོང་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སད་པར་མ་བྱས་ན་གཟུགས་མེད་སྐྱེ་མཆེད་མུ་བཞིར་གོལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཀུན་མཁྱེན་རྡོ་རྗེ་གཟི་ བརྗིད་ཀྱིས་ངོ་སྤྲོད་མཛད་བྱུང་བ་ཡིད་ལ་བཅགས་ནས་གྲུང་ཆ་བཏོན་པས་མི་མཇེད་ཀྱི་བཀོད་པའང་གསལ་ལམ་སྙམ་པའི་སྣང་ཆ་གོ་མ་འགགས་ལ་འདུ་ཤེས་གྲུང་པོ་ལས་འདས་པ་ཞིག་བྱུང་ངོ༌། །དེ་ནི་གསལ་བའི་འོད་གསལ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ་ཆགས་ན་གཟུགས་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀུན་མཁྱེན་བླ་མས་ཞལ་ཆེམས་སུ་བཞག་འདུག་པས་མཐའ་གྲོལ་ཀློང་ཡངས་ཆེན་པོའི་གནད་ལ་རྒྱུད་དུ་སློབ་པ་ཞིག་ལགས་སོ། །ཨ་ལ་ལ་ཧོ ཕ་ཨོ་རྒྱན་ཆོས་རྗེའི་བྱིན་རླབས་དང༌། །མ་ཡེ་ཤེས་ཌཱཀྐིའི་ཐུགས་རྗེ་ཡིས། །དབུ་མ་འོད་གསལ་གྱི་ཁང་མཛེས་ནང༌། །ངའི་དགོངས་པ་ཅོག་བཞག་ཆེན་པོར་འཁྱིལ། །སྤྱིར་སྙིང
Chinese
五种感官的自发觉知与意识混合，不会停留。混合之后，再次融入阿赖耶识的空隙中，法身光明之灯自燃，安住于远离自性的戏论之中。即便如此，由于胜观明智的功力尚未圆满，所以仍然包裹在之前的阿赖耶识空隙中，光明之灯并没有熄灭。那时，唯有意识独自升起，前往梦境般的城市，受到各种红白景象的迷惑，仍然存在着错觉的成分。这是从自己所见的基础上，用名相词语引导，清晰而深广地阐述。大手印行者将此比作“无修小法”。第二种是不学中品的瑜伽，其中说到：“日夜恒时光明成一境，睡眠光明细微现起时，此乃不学中品之瑜伽。”这里这样解释：白天的显现，即使寻找比之前更深的分别念也找不到。夜晚的显现，不需要像之前那样依赖显现、增盛、消融的次第，也不需要依赖顺行、逆行的各种缘起。在五境的所取境消失的状态中，三意的力量减弱，既不是像黑暗一样的愚痴，也不是分辨明亮之分的名称概念光明中安住。如果不以胜观明智唤醒，就会迷失在无色界的四处。全知多吉孜智（Kunchen Dorje Ziji）如此介绍，铭记于心，提起精神，甚至产生了弥勒净土的景象也清晰可见的想法，一种超越了清醒意识的状态。那是明亮光明的自性，如果执着，就会转生到色界。全知上师这样留下遗嘱，因此这是在广阔无垠的解脱之要诀中进行传承学习。阿拉拉霍！ 父亲邬金法王的加持，母亲智慧空行母的慈悲，在中观光明的美丽殿堂中，我的意念汇聚成巨大的平静。总的来说，
English
The subtle awareness of the five senses mixes with consciousness and does not remain. After mixing, it re-enters the space of the Alaya-consciousness, and the lamp of the Dharmakaya's luminosity burns on its own, abiding in freedom from the elaborations of its own nature. Even so, because the power of clear insight and wisdom is not yet complete, it is still wrapped in the previous space of the Alaya-consciousness, and the lamp of luminosity does not die. At that time, only consciousness alone arises, goes to that dream-like city, and is deceived by various red and white appearances, so there is still a part of delusion. This is explained clearly and extensively, guided by names and words, based on how one sees it oneself. The Mahamudra practitioner equates this to just giving the name "small non-meditation." The second is the yoga of the middling non-learner, which says: "Day and night, luminosity becomes one environment; when the subtle luminosity of sleep arises, this is called the yoga of the middling non-learner." Here it is explained as follows: In the daytime appearance, even if one searches for a conceptualization deeper than before, one cannot find it. In the nighttime appearance, without needing to rely on the stages of appearance, increase, and dissolution as before, and without needing to rely on various dependent arisings of forward and reverse order, in the state where the objects of the five senses have disappeared, the power of the three minds weakens, and it is neither like the darkness of ignorance, nor does it abide in the luminosity of name-concepts that distinguish brightness. If it is not awakened by the wisdom of clear insight, one will be lost in the four formless realms. Thus, Kunchen Dorje Ziji introduced it, and remembering it in mind, and stirring up alertness, even the appearance of the Sukhavati realm seems clear, and a state beyond alert consciousness arises. That is the nature of clear luminosity; if one clings to it, one will be born in the form realm. The omniscient lama left this as a testament, so this is a lineage of learning in the key point of vast liberation. Alala Ho! By the blessings of the father, Orgyen Dharma King, and the compassion of the mother, Yeshe Dakini, in the beautiful palace of Madhyamaka luminosity, my intention gathers into great stillness. In general,