Tibetan
་འགྲུབ། འཁོར་བ་ཀུན་བརྟགས་པའི་ལས་ལ་ཡང་བརྗེད་ནས་དོན་ཉམས། བརྗེད་ནས་དངོས་པོ་བརླག །བརྗེད་ནས་ཕྱི་ཐལ་བྱུང༌། སྨྱོ་ཞུགས། འདུ་ཤེས་འཁྲུལ། འདྲེས་ཁྱེར། ཚིག་དོན་མ་ཟིན་ཟེར་བ་མཐའ་དག་དྲན་པ་ཉམས་པས་ལན། མྱང་འདས་ཀྱིས་ལམ་སྤྱོད་ཕྱོགས་ལ་ལྟོས་ན། དང་པོ་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་མ་དྲན་པ་རྣམས་ཆོས་དང་མཇལ་བའི་རྟེན་འབྲེལ་མི་འགྲིག །གལ་ཏེ་སྟེས་ དབང་གིས་ཆོས་ལམ་ཞུགས་ཀྱང་ལས་མཐའ་འཕྲལ་དུ་ལོག་འགྲོ་བ་དེ་སྟོན་པས་བཅས་པའི་བསླབ་པ་ལ་དྲན་དང་ཤེས་བཞིན་ཡང་མ་བྱུང༌། འཆི་བ་ཡང་སྙིང་ནས་མ་དྲན་པས་ལན། འཆི་བ་བརྗེད་ཙ་ན་ཅི་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཚེ་འདི་པར་འཆོར། དེ་ཙ་ན་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་སེམས་དེས་སྤང་བྱ་མི་དགེ་བ་བཅུ་དང་བསྒྲུབ་བྱ་དགེ་བ་བཅུ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་འབྲས་རང་སར་བརྗེད་ནས་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་ལ་འཇིགས་པ་དང༌། ཐར་བའི་ཕན་ཡོན་ལ་བྲོད་པ་གཉིས་ཀ་ཡིད་ལ་མི་དྲན། འདུ་འཛི་དང་ཁྱིམ་གྱི་བྱ་བ་རྣམ་པར་གཡེངས། དེས་ང་རྒྱལ་སྐྱེས་ནས་ཚེ་ཕྱི་མ་ཕན་ཆད་ཀྱི་དོན་ཉམས་ཤིང་བརྗེད་པ་སྐྱེས་བུ་བླུན་པོ་ཆང་གིས་ར་རོ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཇི་ལྟར་ན། མདོ་སྡེ་ཡོན་ཏན་བཀོད་པ་ལས། དཔེར་ན་མི་ཞིག་ཆང་གིས་ར་རོ་ཞིང་གཏུམ་པར་གྱུར་ན། མི་དེའི་སེམས་ཀྱིས་ཁྱིམ་ཡང་འཚོལ་མི་ནུས། ལམ་ཡང་མི་འཚོལ། ཕ་མ་དང༌། ཆུང་མ་དང༌། བུ་དང་བུ་མོའི་འདུ་ཤེས་ཀྱང་མེད། སངས་རྒྱས་དང༌། ཆོས་དང༌། དགེ་འདུན་ཡང་མི་དྲན་ཏེ། དེ་ཆང་གིས་མྱོས་པའི་མཐུས་དུར་ཁྲོད་ན་འདུག་ཀྱང་འཇིགས་པ་མེད་ལ། འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ་ལྷའམ་ ཀླུའམ། གནོད་སྤྱིན་ང་སྐྲག་པར་བྱེད་པ་སུ་ཞིག་ཡོད་སྙམ་མོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདོད་པའི་རྒྱགས་པས་མྱོས་ཤིང་ཁྱིམ་ན་གནས་པས་རྣམ་པར་འཁྲུལ་བ། རྣམ་གཡེང་གིས་སེམས་མྱོས་པ་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་དང༌། ཆོས་དང༌། དགེ་འདུན་ཡང་ཡོངས་སུ་འཚོལ་བར་མི་བྱེད། སྦྱིན་པའང་མི་དྲན། མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེ་བ་དང༌། རྒྱལ་པོར་འགྱུར་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་སྐྱེ་བའང་ཡོངས་སུ་འཚོལ་བར་མི་བྱེད་དེ། འཁོར་བ་དེ་ཉིད་ན་འཁོར་ཞིང་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང༌། དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་དང༌། གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་རྣམས་ན་སྡུག་བསྔལ་མྱལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཚེ་ཕྱི་མ་བརྗེད་པས་སྦྱིན་པ་གཏོང་བའང་མི་དྲན། འབྱོར་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོད་ཀྱང་དེ་བསོད་ནམས་སུ་བསྒྱུར་མ་དྲན་པས་འཆི་ཙ་ན་ལག་པ་སྟོང་པར་འགྲོ། སྟོན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལྟ་བུའི་ཞིང་ས་ཡོད་བཞིན་དུའང་ཆུ་སྨད་ཀྱི་མ་སེར་སྣའི་ལས་ཀྱིས་ཡི་དྭགས་སུ་སྐྱེས། དེའི་ཕྱིར་ཐོས་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་དྲན་པ་མངོན་དུ་གཞག་པ་ཞིག་ཡིན་ཕྱིན་ཆད་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་ལ་ཡང་གཏོང་བ་དང༌། གཏོང་བ་ཆེན་པོ་དང༌། ཡོངས་སུ་གཏོང་བའི་བར་བློ་མཐུ་ཇེ་ཆེར་འགྲོ་ཞིང༌། བྱང་ས་དང་སྔགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ བྱེ་བྲག་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དྲན་པས་གཞན་ཆོས་ལམ་དུ་འགོད་པའི་སྐྱོ་དུབ་ཀྱང་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ནུས། འཇིགས་པས་སྐྲག་པའི་གནས་མཐོང་ཞིང་ཐོས་ནའང་ང་ནི་ངེས་པར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གང་ཟག་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་དྲན་ན་དེ་ལ་ཐབས་དུ་མས་མི་འཇིགས་པའི་སྐྱབས་སྦྱིན་པའམ། གལ་ཏེ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་མ་ནུས་ཀྱང་སྙིང་རྗེ་དང་སྡུག་བསྔལ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཁུར་ཁྱེར་བ་ཞིག་ཡོང་བ་ཡིན། དྲན་པ་ཉམས་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གང་ཟག་ཏུ་ཁས་འཆེ་བཞིན་དུ་སྙིང་རྗེ་དང་རྟོགས་པ་གཉིས་ཀ་མེད་པ་དེ་ཡོང༌། ལ་ལ་རྟོགས་པ་ཡོད་དེ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེར་མ་བཏུབ་ཟེར་ཏེ། དེ་ལ་གོ་བ་ཡོད་ཀྱང་རྟོགས་པ་མ་སྐྱེས་པའི་རྟགས་ཡིན། ཕ་དམ་པས། སྙིང་རྗེ་མ་སྐྱེས་ན་རྟོགས་པ་མི་་སྐྱེ། ཉ་ཆུ་ལ་ཡོང་བ་ཡིན། སྐོམ་ལ་མི་ཡོང་གསུང་བ་དེ་ཤིན་ཏུ་མད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པའང་ངོ་ཚ་དང་ཤེས་བཞིན་མ་དྲན་པ་ལ་འབྱུང༌། དེ་དྲན་ན་སྐྱེ་བོའི་ཡ་ག་དང༌། མཁན་སློབ་བསླུས་ཀྱིས་དོགས་པའི་ངོ་ཚས་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྤང་བྱ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་བསྡམ་པའམ་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་པའི་ཟག་བཅས་ཀྱི་སྡོམ་པ་གང་ཡང་མི་འཇིགས་པ་ཡིན། དྲན་པ་ཉམས་པས་དགེ་སློང་དྲི་མེད་འོད་ལྟ་ ལྟ་བུའང་སྨད་འཚོང་མས་རྫས་དང་སྔགས་ཀྱིས་རྨོངས་པར་བྱས་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས། དེ་སླར་དྲན་པ་སོར་ཆུད་པས་འགྱོད་པ་དྲག་པོ་སྐྱེས་ནས་ངུ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བསྙད་པས། དེ་དག་གིས་ཀྱང་འཇམ་དཔལ་གྱིས་ཉེས་པ་བསལ་བར་བསྐུལ་བ་བཞིན། འཇམ་དཔལ་གྱི་དྲུང་དུ་ཕྱིན། དེས་ཀྱང་སྟོན་པའི་དྲུང་དུ་ཁྲིད་པ་ན། སྟོན་པས་དེ་ལ་དོན་དམ་བདེད་མའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པས་བདེན་པ་མཐོང་བ་ཡིན། འདི་དང་སོར་ཕྲེང་གི་མདོ་སོགས་ལ་དྲང་ངེས་ཀྱི་དགོས་དབང་དུ་མ་གནས་ཀྱང༌། མཐར་བསྟན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ན་སྤང་གཉེན་གནས་སུ་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྡོམ་གསུམ་ངོ་བོ་གནས་འགྱུར་གྱི་མཚང་ཡང་ཤེས་པ་ཡིན། འདི་ལྟར་ཐེག་པ་གསུམ་ཀའི་རྟེན་གཞི་སྡོམ་པ། སྡོམ་པའི་རྟེན་གཞི་སེམས། སེམས་ལ་སྤང་གཉེན་ཐ་དད་པའི་ཆོ་ག་བཀོད་པ་ལས་རིགས་ཅན་གསུམ་གྱི་སྡོམ་པ་གྲུབ། དེ་ཐབས་ཁྱ
Chinese
能成办。对于周遍分别的业也因遗忘而失去意义，因遗忘而失坏事物，因遗忘而过度放纵，精神错乱，意识错乱，被鬼附身，说词不达意等等，所有这些都是因为失念的缘故。如果从涅槃的角度来看待修道，首先，那些不记得闲暇圆满难得的人，与佛法相遇的缘起就不会具足。即使偶然进入佛法之门，也会立即偏离正道，这是因为没有忆念和正知导师所制定的戒律。死亡也根本没有忆念，这是因为遗忘死亡的缘故，所作所为都为今生而奔波。那时，未受记的心会忘记应断的十不善和应修的十善等因果关系，既不忆念轮回的过患，也不忆念解脱的利益。沉溺于喧嚣和家庭事务，由此生起我慢，来世的利益也会丧失，遗忘就像愚人醉酒一样。那是怎样的呢？在《功德庄严经》中说：例如，如果一个人因饮酒而醉酒且变得粗暴，那个人的心既不能寻找家，也不能寻找道路，也没有父母、妻子、儿女的意识，也不记得佛、法、僧。由于醉酒的力量，即使身处坟墓中也不感到恐惧，心想：谁能让我感到害怕呢？是天神、龙族还是夜叉？同样，那些因贪欲的满足而醉酒，安住于家庭而心神错乱，因散乱而心醉的人们，也不会去寻求佛、法、僧，也不忆念布施，也不会去寻求往生天界、成为国王或往生佛土，而是在轮回中流转，众生会在地狱、畜生和阎罗王的世间感受痛苦。如是所说，因为遗忘来世，所以也不记得行布施。即使拥有无量的财富，也不记得将其转化为福德，所以临死时会空手而去。明明有像导师薄伽梵一样的福田，却像水尾的……
English
It can be accomplished. For the work of pervasive discrimination, meaning is lost due to forgetting. Things are ruined due to forgetting. Excesses occur due to forgetting. Madness sets in. Consciousness is confused. Possession by spirits occurs. Saying that words don't convey meaning, all of this is due to the failure of mindfulness. If we look at the path to be practiced from the perspective of Nirvana, first, those who do not remember the difficulty of obtaining leisure and endowment, the connection to encounter the Dharma will not be complete. Even if one enters the path of Dharma by chance, one will immediately deviate from the right path, because one does not have mindfulness and awareness of the precepts established by the teacher. Death is also not remembered at all, because of forgetting death, all actions are for the sake of this life. At that time, the uninstructed mind will forget the cause and effect of the ten non-virtues to be abandoned and the ten virtues to be cultivated, neither remembering the faults of samsara nor the benefits of liberation. One is distracted by noise and household affairs, and from this arises pride, and the benefit of future lives is lost, and forgetting is like a fool drunk with alcohol. How is that? In the "Array of Merits Sutra" it says: For example, if a person is drunk with alcohol and becomes violent, that person's mind cannot find a home, nor can he find a road, nor does he have awareness of parents, wife, children, nor does he remember the Buddha, Dharma, and Sangha. Due to the power of drunkenness, even if he is in a cemetery, he does not feel fear, thinking: Who can make me afraid? Is it a god, a Naga, or a Yaksha? Similarly, those who are drunk with the satisfaction of desire, dwell in the home and are confused, those whose minds are intoxicated by distraction, will not seek the Buddha, Dharma, and Sangha, nor will they remember generosity, nor will they seek to be reborn in heaven, to become a king, or to be reborn in a Buddha-field, but will wander in samsara, and sentient beings will experience suffering in hell, the animal realm, and the world of Yama. As it is said, because of forgetting the future life, one does not remember to give alms. Even if one has immeasurable wealth, one does not remember to transform it into merit, so one will go empty-handed at the time of death. Even though there is a field of merit like the Teacher, the Bhagavan, it is like the end of the water...
Chinese
悭吝的业力使人转生为饿鬼。因此，一旦对听闻的功德生起忆念，对于财物的布施，从小施、大施到完全布施，智慧的力量就会越来越强大。忆念菩萨戒和密咒戒的各个要点，也能克服引导他人走上佛法的疲惫。即使看到或听到令人恐惧的地方，如果忆念“我一定是大丈夫相的大乘行者”，就能以多种方法给予不畏惧的庇护。如果自己力量不够，也会生起慈悲和难以估量的痛苦的重担。如果失去忆念，就会出现虽自称是大乘行者，却既无慈悲也无证悟的情况。有些人说自己有证悟，但无法生起慈悲。这表明他们虽有理解，但尚未生起证悟。帕当巴尊者说：“不生慈悲，不生证悟，如鱼入水，不入干渴。” 这话非常重要。同样，戒律的破损也源于不忆念羞耻和正知。如果忆念这些，就会因害怕世人的嘲笑和欺骗堪布、阿阇黎的罪过，而约束身语意的应舍弃的违品，或者收集顺品的善法，以及为了利益众生而持有的有漏的戒律，都不会感到畏惧。由于失去忆念，像无垢光一样的比丘，也被妓女用药物和咒语迷惑，导致戒律破损。后来，当他恢复忆念时，生起强烈的后悔，哭着向比丘们倾诉。他们也像文殊菩萨劝请消除罪过一样，让他去文殊菩萨那里。文殊菩萨也带他去佛陀那里。佛陀向他展示了胜义空性的特征，使他见到了真谛。这和《鸯掘摩罗经》等，虽然没有安立为需不需要区分了义和不了义，但最终如果圆满了教法，就能以清净舍弃和受持之处的智慧，也能知晓三戒自性转变的过失。像这样，三乘一切的基础是戒律，戒律的基础是心，在心中安立舍弃和受持的差别仪轨，由此成就三类有情（声闻，菩萨，密宗）的戒律。这是方便殊胜。
English
The karma of stinginess causes rebirth as a hungry ghost. Therefore, once mindfulness arises regarding the merits of hearing, the power of wisdom will grow stronger and stronger from small offerings to great offerings to complete offerings of material things. Remembering the specific points of the Bodhisattva vows and mantra vows can also overcome the weariness of guiding others onto the path of Dharma. Even if one sees or hears fearful places, if one remembers, "I am definitely a Mahayana practitioner with the characteristics of a great person," one can give fearless protection in many ways. If one's own strength is not enough, one will also bear the burden of immeasurable compassion and suffering. If mindfulness is lost, there will be a situation where one claims to be a Mahayana practitioner but has neither compassion nor realization. Some say they have realization but cannot generate compassion. This indicates that although they have understanding, realization has not yet arisen. Father Dampa said, "If compassion does not arise, realization does not arise, like a fish entering water, not entering thirst." This statement is very important. Similarly, the breaking of vows also arises from not remembering shame and awareness. If one remembers these, one will not fear the ridicule of the world and the faults of deceiving the Khenpo and Acharya, and one will restrain the negative aspects of body, speech, and mind that should be abandoned, or collect the virtuous Dharmas of the positive aspects, and the contaminated vows held for the benefit of sentient beings. Due to the loss of mindfulness, even a Bhikshu like Stainless Light was seduced by a prostitute with drugs and mantras, leading to the breaking of vows. Later, when he regained his mindfulness, he felt intense regret and cried out to the Bhikshus. They also urged him to go to Manjushri to eliminate his faults, just as Manjushri had urged others. Manjushri also took him to the Buddha. The Buddha showed him the characteristics of ultimate emptiness, enabling him to see the truth. This and the Angulimala Sutra, etc., although it is not established whether it is necessary to distinguish between definitive and provisional meanings, ultimately, if the teachings are perfected, one can also know the faults of the transformation of the nature of the three vows with the wisdom that purifies the place of abandonment and acceptance. In this way, the basis of all three vehicles is vows, the basis of vows is mind, and the ritual of distinguishing between abandonment and acceptance is established in the mind, thereby accomplishing the vows of the three types of beings (Shravaka, Bodhisattva, and Tantrika). This is a skillful means.