Tibetan
ཐོག་རེ་བ་བཞིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་ཉིད་ཆོས་སྐུའི་དབྱིངས་ན་བཞུགས་ཚུལ་མ་ནོར་ཞིང་མ་འཁྲུལ་བ་ཁྲོགས་ཆོད་ཀྱིས་གཏན་ལ་དབབ་དགོས་པ་ཡིན། དེ་ལ་གནས་པ་དང༌། བརྟན་པ་དང༌། གྲོལ་བ་གསུམ་གྱི་གདེང་ཐོབ་ནས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་ཞུགས་ན་རིག་པ་ལ་སྐུ་གསུམ་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང་ཞིང་ཁམས་གདོད་འཆར་མི་དགོས་པར་ད་ལྟར་ལམ་སྣང་དུ་གཏན་ལ་ཕེབས་ནས་རགས་པ་ཟད་དེ་འོད་སྐུར་དེངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། འདི་ལྟར་མ་རིག་པའི་སྐྱེས་བུ་བླུན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གཤིས་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་ཡང་མ་ཤེས། ཐོད་རྒལ་ལ་བྱ་བ་དགུ་ཕྲུགས་སུ་བཏང་ནས་རླུང་རིག་རང་དེངས་སུ་བྱེད་པའི་གནད་ཀྱང་མ་གོ །ཕོ་ཚུགས་དང་སྙིང་རུས་ཀྱིས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་འཆུན་པའི་རེ་བ་བརྐམ་བཞིན་དུ་གནས་སྐབས་ཀྱི་མཐོང་སྣང་དང༌། ཕུང་པོ་འཇའ་འོད་དུ་དེངས་སུ་རེ་བས་རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་ཧམ་རྒྱུགས་བྱེད་པ་ནི་དེང་སང་གངས་རིའི་ཁྲོད་འདིར་མང་ཡང༌། རང་རང་གི་སྙིང་རུས་དང་སྦྱར་བའི་ལམ་ལ་འབད་རྩོལ་བྱེད་པའི་ཉིད་ས་ཆོད་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ལ་བཟླའི་གྲུབ་མཐའ་གཞི་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་འཁོར་འདས་སྣང་སྲིད་ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་ལ་མི་གནས། དེ་རྒྱུ་རྐྱེན་གང་གིས་ཀྱང་མ་བསྐྱེད་པས་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་དུ་རང་ཤར། ཤེས་བྱའི་གཤིས་གྲུབ་མཐར་བཟང་གོས་མ་བསླབ། ལྟ་བ་ངན་པས་མ་བསྒྲིབས་པར་རང་བཞིན་གྱི་གཉུགས་མར་དག་པའི་ངང་སྒོམ་དུ་ལ་བཟློས་པས། ཡེངས་པ་དང་ཡེངས་མཁན་མིད་དོ། །དེ་ལ་རང་གྲོལ་གྱི་འཐད་པ་གསུམ་གཞག་པར་བྱ་སྟེ། གདོད་ནས་གྲོལ་བ་ཐེག་པ་འོག་མའི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ཀྱི་ཉེར་ལེན་ལ་ལྟོས་ནས་ནམ་ཞིག་གྲོལ་བའི་ཡིད་སྨོན་ལ་རག་མ་ལུས། རང་གིས་གྲོལ་བ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་བདེ་གཤེགས་ སྙིང་པོའི་རང་བཞིན་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ཅན། བླ་མའི་གདམས་ངག་གིས་མ་ཟིན་པས་ཉོན་མོངས་པ་དང་འདྲེས་ཤིང༌། འཁྲུལ་པ་ཆོས་ཉིད་དུ་གནས་མ་འགྱུར་བའི་མུ་ལའང་མ་ཐུག །ངོ་བོས་གྲོལ་བ་རང་ངོ་གདོད་ནས་འཁོར་བར་འཁྱམས་མ་མྱོང་བའི་བཞུགས་ཚུལ་གཤིས་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་པ་བྱ་བྲལ་ཀློང་ཆེན་གྱི་ངང་དུ་གྲོལ་བ་ནི་ཁྱུང་སྒོ་ངའི་ནང་ནས་གཤོག་རུ་རྒྱས་པ་དང་འདྲ་སྟེ། རྩལ་གསུམ་ལུས་ལ་རྫོགས་པས་སྒོང་ཤུན་ས་ལ་ལྷུང་བ་ནམ་འཕང་གཅོད་པ་དུས་མཉམ་པ་འདབ་ཆགས་གཞན་ལ་མི་རིགས་ཁྱུང་ལ་རིགས་པའི་དཔེས་རིག་པ་གཞན་ལ་མི་རིགས་རྫོགས་ཆེན་ལ་རིགས་པས་ས་ལམ་གྱི་དྲོད་རྟགས་ལ་མ་ལྟོས་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་རྩལ་ཆེན་ལས། སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་གཉིས་མེད་དེ། །ལམ་གྱིས་བཅོས་སུ་ག་ལ་ཡོད༌། །ཅེས་སོ། གྲུབ་པའི་མཐའ་འདི་ནི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཁྱད་པར་གྱི་གསང་བ་སྟེ། ཡིད་དཔྱོད་འཛིན་པའི་བློར་ཆུད་པའང་དཀའ་ལ། ལམ་འདི་ལ་ཞུགས་པར་རློམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་གནས་སོ། །རྒྱུ་གང་གིས་ན་དངོས་བསྟན་མཚུངས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་དང༌། རྒྱན་སྟུག་པོ་བཀོད་པ་དང༌། མྱང་འདས་ལ་སོགས་འཁོར་ལོ་ཐ་མ། སམྦྷུ་ཊི་དང༌། ཧེ་བཛྲ། སྡོམ་འབྱུང༌། བཤད་རྒྱུད་རྡོར་ ཕྲེང་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་སྡེའི་དོན་རྣམས་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལ་གོ་བ་གཞན་དུ་བླངས་ནས་དེ་དག་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཟེར་ཞིང༌། སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ལ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་ཁམས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དང༌། རྟོགས་བྱ་སྙིང་པོའི་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྟན་པ་ཆ་མ་ཕྱེད་དོ། །རང་གཞུང་འཛིན་པར་ཁས་འཆེ་བ་ཙམ་པ་འདི་དག་ནི། ལྟ་བ་ལུང་རིག་དང་འབྲེལ་བའི་འཐད་པ་སྤངས་ནས་བླུན་སྒོམ་ལ་ཡིད་བརྟན་བྱེད་ཅིང་རྒྱལ་བའི་དབང་པོ་ཀུན་མཁྱེན་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་རྨོངས་པ་དེས་སོ། །འདིར་ཀློང་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ་ཡེངས་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་འཐད་པ་ལ། རིག་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་འཐད་པ་དང༌། སྣང་བ་ཆོས་ཉིད་ལ་འཐད་པ་གཉིས་ལས་འདིར་དང་པོ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཅན་འཁྲུལ་ངོ་ལ་མི་གནས་པས་ཡེངས་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་དུ་སོང༌། ཆོས་ཉིད་ཆད་ལྟ་ལ་མི་གནས་པས་ཡེངས་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་དུ་སོང༌། ཡོད་མེད་གཉིས་ལ་མི་གནས་པས་ཡེངས་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་དུ་སོང༌། གཅིག་དང་དུ་མ་ལ་མི་གནས་པས་ཡེངས་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་དུ་སོང། གྲུབ་མཐའི་ལྟོས་གཞི་ཟད་པས་ཡེངས་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་དུ་སོང༌། ལྟ་སྒོམ་གྱི་ཕྱོགས་རིས་དག་པས་ཡེངས་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་དུ་སོང། འཁྲུལ་གཞི་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་ཡེངས་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་དུ་སོང༌། རྒྱུན་ཆགས་ ཆེན་པོའི་རིག་པ་ལ་ཡེངས་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་དུ་སོང༌། སྙམ་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་དག་པས་ཡེངས་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་དུ་སོང༌། ཡེངས་པའི་གཞི་རྩ་མེད་པས་ཡེངས་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་དུ་སོང༌། མཁའ་ལྟར་ཕྱལ་བར་ཡས་པས་ཡེངས་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་དུ་སོང༌། ཉིན་དང་མཚན་མོ་མེད་པས་ཡེངས་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་དུ་སོང༌། སྒོམ་དང་མི་སྒོམ་དག་པས་ཡེངས་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་དུ་སོང༌། ཤེས་བྱ་རང་རྒྱུད་པ་མེད་པས་ཡེངས་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་དུ་སོང༌། དེ་ལྟར་ཆོས་ཉིད་ཟད་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་མཚོན་བརྗོད་ལས་འདས་པས་སངས་ལ་རྒྱ་ས་མེད་པས་སངས་རྒྱས་ལ་རེ་བ་མེད། འཁོར་བར་འཁྱམ་ས་མེ
Chinese
就像期望的那样。为什么呢？因为必须毫不含糊地确定心性安住于法身界的方式，不能有错谬。在那里获得安住、稳固和解脱这三者的把握之后，如果进入任运成就的究竟，因为觉性本具三身，所以不需要最初显现报身和刹土，而是现在就确定为道之显现，粗重消尽而转化为光身。就像这样，无明的愚笨之人既不了解自性的安住方式，也不明白将妥噶视为九次第行，从而使气脉明点自然清净的关键。他们贪求以毅力和决心坚持到生命终结的希望，期待暂时的显现和身体转化为虹光，进行毫无意义的盲目奔波。如今在雪山之中，这种情况很多。然而，努力修持与各自的决心相结合的道路，才是更有意义的。因此，拉布扎的宗见不执着于基的实有状态，轮回涅槃、显有和不存在、有和无、常和断的边见。它不是由任何因缘所生，因此自显为三种解脱之门。不学习知识的自性宗见的华丽外衣，不被恶见所蒙蔽，在自性本净的状态中修持拉布扎，从而吞噬了散乱和散乱者。因此，应当确立三种自解脱的道理：本来解脱不需要依赖下乘的见修行果的取舍，完全不依赖于何时解脱的期望。自解脱是说众生的界，如来藏的自性具有暂时的垢染，没有被上师的诀窍所掌握，因此与烦恼混合，也没有达到迷惑不转为法性的地步。体性解脱是指自性本来没有在轮回中流浪的安住方式，到达自性之地，在无为大圆满的状态中解脱，就像雏鹰在蛋中长出翅膀一样。三力在身上圆满，蛋壳落地和雏鹰展翅高飞同时发生，这就像其他鸟类不属于大鹏鸟的种类，觉性不属于其他法类，而属于大圆满一样，不依赖于道地的暖相。
English
Just as expected. Why? Because it is necessary to definitively establish, without error or confusion, the way in which mind-essence abides in the realm of the Dharmakaya. Having gained confidence in abiding, stability, and liberation there, if one enters the ultimate state of spontaneous accomplishment, since awareness inherently possesses the three kayas, there is no need for the initial manifestation of the Sambhogakaya and pure realms. Instead, it is now established as the appearance of the path, coarse elements are exhausted, and one is transformed into a body of light. Like this, ignorant and foolish beings do not understand the way of abiding of the nature, nor do they grasp the key to naturally purifying the winds and awareness by regarding Tögal as nine successive practices. They greedily cling to the hope of persevering with fortitude and determination until the end of their lives, and they engage in meaningless blind pursuits, hoping for temporary visions and the transformation of the body into a rainbow of light. Nowadays, this is common in these snow mountains. However, striving to practice the path combined with one's own determination is more meaningful. Therefore, the tenets of Labza do not adhere to the reality of the ground, the extremes of samsara and nirvana, existence and non-existence, being and non-being, permanence and annihilation. It is not produced by any cause or condition, so it spontaneously arises as the three doors of liberation. Without learning the fine garments of the tenets of the nature of knowledge, without being obscured by wrong views, practicing Labza in the state of natural purity, one devours distraction and the distractor. Therefore, three reasons for self-liberation should be established: Primordial liberation does not depend on the acceptance or rejection of the view, meditation, conduct, and result of the lower vehicles, and it does not rely at all on the hope of when one will be liberated. Self-liberation refers to the realm of sentient beings, the nature of the Sugatagarbha, which has temporary stains, and because it is not grasped by the guru's instructions, it is mixed with afflictions and does not even reach the point where delusion is transformed into dharmata. Liberation in essence refers to the way of abiding in which one's own nature has never wandered in samsara from the beginning, reaching the ground of one's nature, and liberation in the state of effortless Great Perfection is like a garuda chick growing wings inside the egg. Because the three powers are perfected in the body, the eggshell falling to the ground and the chick soaring into the sky happen simultaneously. Just as other birds do not belong to the garuda species, awareness does not belong to other dharmas but belongs to the Great Perfection, it does not rely on the heat signs of the paths and bhumis.
Chinese
是依靠。如《大威力经》所说： “有情与佛无二别， 如何能以道来治？” 这就是了。此宗义乃是大圆满的特殊秘密，即使是执持思辨的智慧也很难领会，而自诩进入此道的人们也难以证悟。以何为因呢？因为他们将显说等同于如来藏，以及《宝积经》、《涅槃经》等后法轮，桑布扎（藏文：སམྦྷུ་ཊི་，梵文天城体：saṃbhuṭi，梵文罗马拟音：saṃbhuṭi，汉语字面意思：桑布扎），黑汝嘎（藏文：ཧེ་བཛྲ，梵文天城体：hevajra，梵文罗马拟音：hevajra，汉语字面意思：黑汝嘎），律生（藏文：སྡོམ་འབྱུང༌，梵文天城体：saṃvara-udbhava，梵文罗马拟音：saṃvara-udbhava，汉语字面意思：律生），释续金刚鬘等续部的意义，理解为《楞伽经》的另一种解释，并说这些都是依据那些经续的意旨而说的。他们没有区分有情相续中与俱生垢染同在的如来藏，以及所证悟的藏识智慧。这些仅仅是自诩持有自宗的人，舍弃了与见解、教理和正理相关的合理性，而信任愚昧的禅修，并且对一切智者的胜者宗义感到迷惑。在此，当处于空性之中时，对于确定为离戏法性的合理性，有理性的法性合理性和显现的法性合理性两种，这里是前者。因为有法不住于错乱的自性，所以成为离戏法性。法性不住于断见，所以成为离戏法性。不住于有无二者，所以成为离戏法性。不住于一和多，所以成为离戏法性。宗义的所依耗尽，所以成为离戏法性。见修的偏颇清净，所以成为离戏法性。远离一切错乱之基，所以成为离戏法性。对于恒常的大觉性，成为离戏法性。能思之识清净，所以成为离戏法性。离戏的根本不存在，所以成为离戏法性。如虚空般开阔，所以成为离戏法性。没有白天和夜晚，所以成为离戏法性。禅修和非禅修清净，所以成为离戏法性。所知不存在自性，所以成为离戏法性。如此，法性耗尽的智慧是超越言语表达的，因为成佛没有处所，所以对成佛没有期望。轮回中没有游荡之地。
English
It is reliance. As it says in the Great Power Sutra: "Sentient beings and Buddhas are not different, How can they be cured by the path?" That's it. This tenet is the special secret of the Great Perfection, and it is difficult even for the wisdom that holds on to speculation to comprehend, and it is a place that is difficult for those who claim to have entered this path to realize. What is the reason? Because they equate the explicitly stated with the Tathagatagarbha, as well as the later wheel of the Dharma such as the Garland Sutra and the Nirvana Sutra, Sambhuti (藏文：སམྦྷུ་ཊི་，梵文天城体：saṃbhuṭi，梵文罗马拟音：saṃbhuṭi，汉语字面意思：桑布扎), Hevajra (藏文：ཧེ་བཛྲ，梵文天城体：hevajra，梵文罗马拟音：hevajra，汉语字面意思：黑汝嘎), Samvara-udbhava (藏文：སྡོམ་འབྱུང༌，梵文天城体：saṃvara-udbhava，梵文罗马拟音：saṃvara-udbhava，汉语字面意思：律生), the meaning of the tantras such as the Explanatory Tantra Vajra Garland, taking it as another explanation of the Lankavatara Sutra, and saying that these are spoken according to the meaning of those sutras. They do not distinguish between the Tathagatagarbha, which is together with the adventitious defilements in the continuum of sentient beings, and the wisdom of the knowable essence. These who merely claim to hold their own tenets abandon the rationality related to views, scriptures, and logic, and trust in foolish meditation, and are confused about the tenets of the all-knowing Victorious One. Here, when in the expanse, for the rationality of being certain as the nature of reality of non-distraction, there are two types: the rationality of the nature of reality of intelligence and the rationality of the nature of reality of appearance, and here it is the former. Because the subject does not abide in the nature of delusion, it becomes the nature of reality of non-distraction. Because the nature of reality does not abide in nihilistic views, it becomes the nature of reality of non-distraction. Because it does not abide in the two, existence and non-existence, it becomes the nature of reality of non-distraction. Because it does not abide in one and many, it becomes the nature of reality of non-distraction. Because the basis of reliance of tenets is exhausted, it becomes the nature of reality of non-distraction. Because the biases of view and meditation are purified, it becomes the nature of reality of non-distraction. Because it is separated from all the bases of delusion, it becomes the nature of reality of non-distraction. For the constant great awareness, it becomes the nature of reality of non-distraction. Because the thinking consciousness is purified, it becomes the nature of reality of non-distraction. Because the root of non-distraction does not exist, it becomes the nature of reality of non-distraction. Because it is as vast as the sky, it becomes the nature of reality of non-distraction. Because there is no day and night, it becomes the nature of reality of non-distraction. Because meditation and non-meditation are purified, it becomes the nature of reality of non-distraction. Because the knowable does not have its own nature, it becomes the nature of reality of non-distraction. Thus, the wisdom of the exhaustion of the nature of reality is beyond expression, because there is no place to become a Buddha, so there is no hope for becoming a Buddha. There is no place to wander in samsara.