Tibetan
ལས་ཀྱང༌། གང་ཡང་བཟང་པོ་སྤྱོད་པའི་སྨོན་ལམ་ནི། །འཆང་བ་དང་ནི་བཏོན་ཏམ་ཀློག་ན་ཡང༌། །དེ་ཡི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སངས་རྒྱས་མཁྱེན། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་ལ་སོམ་ཉི་མ་བྱེད་ཅིག །ཅེས་པས་མཚོན་དམ་པའི་ཆོས་སྟོན་པའི་ཕན་ཡོན་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་མདོ་དང་གཟུངས་ཕྲན་མཐའ་དག་ལ་ཟད་མི་ཤེས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་ཡང་ཀློག་འདོན་གཉིས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཆ་ལ་མཉམ་ཡང༌། མྱུར་བུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ཤིང་རྟ་དང་ཉི་ཟླའི་བགྲོད་པ་ལྟ་བུར་ཡོད་པས་ཁ་ཏོན་ནི་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བའི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་གསོག་སྟོབས་ཆེ་བ་སྟེ་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་ལོ་རེ་ལ་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ལན་རེ་གདོན་པར་མཛད་པ་ཤེར་ཕྱིན་བརྒྱད་སྟོང་པ་ཆུ་ཚོད་གཅིག་གམ་གཉིས་ཀྱི་ཡུན་ལ་བཏོན་ཚར་བས་བུལ་མགྱོགས་ཀྱི་མཐའ་གཞལ་ཏེ། ཟངས་ཆེན་ཏིལ་མར་གྱིས་བཀང་བའི་ནང་དུ་བཞུགས་ནས་ཉིན་མཚན་སྤྲེལ་མ་བཅོ་ལྔས་བཏོན་ཚར་བས་ཕྱོགས་ཙམ་མཚོན་ལ། དེ་གདུང་ཕྲག་གི་ཕུག་རོན་གྱིས་ཐོས་ས་ལས་སྒྲིབ་བསྲབས་ཏེ་དེ་མ་ཐག་པའི་སྐྱེ་བ་སློབ་དཔོན་བློ་གྲོས་བརྟན་པར་གྱུར་པས་སྒྲ་ཐོས་པའི་ཆའི་གཞན་ཕན་ཡང་དེས་མཚོན་ལ། འདི་གཞན་གྱིས་མི་ནུས་སྙམ་དུ་ཡང་དོགས་པར་མི་བྱ་སྟེ་རྨི་ལམ་ཟིན་ པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱིས་ཆུ་ཚོད་གཅིག་གི་ཡུན་ལ་མཚན་བརྗོད་ལན་གྲངས་མང་པོ་བཏོན་ཟིན་པའི་འཐད་པ་ཡོད་དེ་རླུང་སེམས་རགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཁ་ཏོན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་ངོ་ནས་རྟག་པར་ཁ་ཏོན་བགྱིད་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་ཇི་ཙམ་འཚོ་བ་དེ་སྲིད་དུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་འཕེལ་བ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་གིས། །ཆོས་སྤྱོད་དབང་པོ་ཐུལ་བ་ནི། །འཁོར་བ་དུ་ནི་ཇི་སྲིད་འཚོ། །དེ་སྲིད་བསོད་ནམས་ལ་སོགས་ཚོགས། །བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་བྱེད་རབ་ཏུ་སྐྱེ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ལམ་ལ་ཞུགས་པའི་གང་ཟག་འདྲ་མཉམ་ཡིན་ཡང་བསག་སྦྱང་ལ་བརྩོན་པ་དང་མི་བརྩོན་པའི་ཁྱད་པར་ནི་དེད་དཔོན་ནོར་བུ་ལོངས་པ་དང་རུས་སྦལ་གཉིད་ལ་གཡུར་བའི་ཁྱད་པར་ལྟ་བུ་སྟེ། ཕྱི་མ་ནི། ནམ་མཁའ་དང་ནི་ས་གཞིའི་བར་ཡང་རིང༌། །རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཆུ་བོ་འགྲམ་ཡང་རིང༌། །ཤར་ནུབ་གཉིས་ཀྱི་རི་བར་དེ་བས་རིང༌། །ཕལ་དང་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱང་དེ་བས་རིང༌། །ཞེས་པས་སྣང་བ་ནས་མུན་པར་འགྲོ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ།། །།དགུ་པ་སེམས་པ་ནི། །བཤད་མ་ཐག་པ་ཉན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ལྔ་པོ་དེ་དག་ལ་བསམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་དག་པས་དཔྱད་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཚིག་དོན་
Chinese
而且，无论何种行持善妙之行愿，无论是受持、念诵还是读诵，其成熟之果报唯有佛陀知晓，切莫对殊胜菩提心生疑虑！如是等等，圣法开示之利益不可思议，经部和陀罗尼等所有法门皆有无尽之功德。其中，读诵和念诵二者在福德方面虽相同，但快慢之差别犹如木车和日月运行一般。念诵极为迅速，故积累福德之力巨大。如世亲论师每年念诵十二部经典一次，般若八千颂在一两个小时内即可念完，以此衡量快慢之差别。又如将大铜器盛满芝麻油，置身其中，日夜不停地念诵十五天即可念完，这仅是略作譬喻。其声音被屋檐下的鸽子听到，从而减轻了业障，紧接着的下一世便转生为智稳论师，声音听闻之利他亦可由此体现。切莫认为此事他人无法做到，因为在梦中清醒之人，也能在一个小时内念诵许多遍名号，这是因为粗大之风心所致，超越了念诵之局限。从自身而言，恒常念诵之人，其寿命有多长，福德资粮便增长多久。如语自在论师所说：‘调伏法行之自在者，轮回存续有多久，福德等资粮亦增长，菩提之助伴亦增上。’是故，即便同为进入佛法之道的修行者，精进于积资净障与不精进之差别，犹如商主获得如意宝与乌龟沉睡之差别。后者：‘天空与大地之间亦遥远，海洋彼岸与河流此岸亦遥远，东西方之山脉间隔更为遥远，凡夫与圣者之法亦更为遥远。’应知此乃从光明走向黑暗之特征。
English
Moreover, whatever aspiration prayers are practiced well, whether they are held, recited, or read, only the Buddha knows their ripening results. Do not doubt the supreme Bodhicitta! As such, the benefits of teaching the sacred Dharma are inconceivable, and all Sutras and Dharanis have inexhaustible merits. Among them, reading and reciting are equal in terms of merit, but the difference in speed is like the movement of a wooden cart and the sun and moon. Recitation is extremely fast, so the power to accumulate merit is great. For example, Master Vasubandhu recited the twelve parts of the scriptures once a year, and the Eight Thousand Verse Prajnaparamita can be recited in one or two hours, which measures the difference between slow and fast. Also, if a large copper vessel is filled with sesame oil, and one sits in it and recites continuously for fifteen days and nights, it can be finished, which is just a brief analogy. The sound was heard by the pigeons under the eaves, thereby reducing the obscurations, and in the very next life, he was reborn as Master Lodro Tendar, and the benefit of hearing the sound can also be demonstrated by this. Do not doubt that others cannot do this, because those who are awake in dreams can recite many names in one hour, because of the coarse wind-mind, which transcends the limitations of recitation. From one's own perspective, the longer a person who constantly recites lives, the longer the accumulation of merit increases. As Master Ngagi Wangchuk said: 'The one who subdues the power of Dharma practice, as long as samsara exists, the accumulation of merit and other resources will increase, and the aids to Bodhi will also increase.' Therefore, even if they are the same practitioners who have entered the path of Dharma, the difference between diligence in accumulating and purifying obscurations and non-diligence is like the difference between a merchant obtaining a wish-fulfilling jewel and a turtle falling asleep. The latter: 'The distance between the sky and the earth is also far, the other side of the ocean and the shore of the river are also far, the mountains between the east and the west are even farther, and the Dharma of ordinary people and saints is even farther.' It should be known that this is a characteristic of going from light to darkness.
Tibetan
ལ་རྟོགས་ དཔྱོད་གང་ཡང་མེད་པའི་ཉན་ཀློག་ལ་སོགས་པ་ནི་འདབ་ཆགས་སྨྲ་མཁན་གྱི་སྒྲ་ཚིག་བཞིན་ཏེ། དེ་ཡང་སེམས་གཞན་དུ་ཡེངས་ཤིང་དྲན་པ་ཉེ་བར་མ་གཞག་པའི་ཆོས་སྤྱོད་ལ་འབྲས་བུ་མེད་པའི་ཚུལ་སྤྱོད་འཇུག་ལས། ལུས་ངག་བཅས་པའི་འབྲས་བུ་ཡང༌། །སྤྱོད་པ་ཞན་པས་དེ་ལྟ་མིན། །བཟླས་བརྗོད་དང་ནི་དཀའ་ཐུབ་ཀུན། །ཡུན་རིང་དུས་སུ་སྦྱད་བྱས་ཀྱང༌། །སེམས་གཞན་གཡེངས་པས་བྱས་པ་ནི། །དེ་ཉིད་རིག་པས་དོན་མེད་གསུངས། །གང་གིས་ཆོས་ཀྱི་གཙོ་བོ་མཆོག །སེམས་ཀྱི་མཚང་འདི་མ་ཤེས་ན། །བདེ་ཐོབ་སྡུག་བསྔལ་གཞོམ་འདོད་ཀྱང༌། །དེ་དག་དོན་མེད་གྱི་ནར་འཁྱམ། །དེ་ལྟར་བདག་གི་སེམས་འདི་ནི། །ལེགས་བཟུང་ལེགས་པར་བསྲུང་བར་བྱ། །སེམས་བསྲུང་བརྟུལ་ཞུགས་མ་རྟོགས་པ། །བརྟུལ་ཞུགས་མང་པོས་ཅི་ཞིག་བྱ། །ཞེས་པས་གསལ་ལ་འདི་ལྟར་ཚིག་དོན་ལ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་ཤེས་རབ་ཟབ་མོས་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་སྡུད་ཅིང༌། བླང་དོར་གྱི་གནས་འཛོལ་བར་མི་འགྱུར་ལ། །ཁྱད་པར་མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་ལ་སོགས་པ་གང་དག་ཞིག་ཉན་པའམ། ཀློག་པའམ། འཛིན་པའམ། འཆད་པའམ། ཁ་ཏོན་བྱེད་པའི་ཚིག་དོན་ ལ་བསམ་བྱུང་གི་དཔྱད་པ་ཞུགས་པས་གོ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་ཞིང༌། གལ་ཏེ་རང་སྟོབས་ཀྱི་བློས་དཔྱད་མི་བཟོད་པ་རྣམས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང༌། རང་ལས་བློ་གྲོས་ལྷག་པ་ལ་དྲིས་པས་རང་ཉིད་ཀྱི་བློ་གྲོས་ཀྱང་ཡར་ངོའི་གང་པ་བཞིན་འཕེལ་བར་འགྱུར་ལ། དཔེར་ན་འཁོར་ལོ་དང་པོའི་སྡེ་སྣོད་ལྟ་བུ་ཞིག་ལ་མཚོན་ན། དགེ་སློང་དག་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཀུན་འབྱུང་སྤང་བར་བྱའོ། །འགོག་པར་མངོན་དུ་བྱའོ། །ལམ་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ། །ཞེས་པའི་དོན་ལ་བསམས་པས། སྡུག་བསྔལ་དེ་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་ཡིན་པར་གོ་ལ། དེ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་སྟེ་མ་རིག་པའི་རང་བཞིན་ཅན། རྐྱེན་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ལས་སྐྱེས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྡུ་བ་བྱས་པའི་ལས་དེ་སྤང་བར་བྱས་ན་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་སྤོང་བ་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་ལྟོས་དགོས་པས་ལམ་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ལ་ཇི་ལྟར་བརྟེན་ན། སུམ་བརྒྱ་པ་ལས། གང་ཞིག་སྲོག་གཅོད་གཞན་གྱི་ནོར་འཕྲོག་དང༌། །མི་ཚངས་སྤྱོད་རྫུན་བཅོས་པའི་ཆང་ལ་སོགས། །གར་སོགས་ཕྲེང་སོགས་མལ་ཆེས་མཐོ་བ་དང༌། །ཕྱི་དྲོའི་ཁ་ཟས་གསེར་དངུལ་ལེན་པ་ སྤོངས། །ཉོན་མོངས་དགྲ་གཡུལ་རྒྱལ་བྱེད་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ། །སོ་ཐར་བརྟུལ་ཞུགས་
Chinese
考察。 没有任何思辨的听闻和阅读等，就像会说话的鸟的词语一样。也就是说，心散乱于其他，没有专注于正念的修行是没有结果的。《入行论》中说：身语所为诸果报，由行微劣而成空，念诵苦行虽久修，心为余事散乱故，彼为智者说无义。若人不知此心病，欲求安乐止痛苦，盲然漂泊永无涯。如是此心我当持，善持此心善守护，不护此心难持戒，持戒何用如是多。这样说得很清楚，像这样对词义进行辨析的深刻智慧，能像大海一样汇集善法，不会在取舍之处发生错误。特别是听闻、阅读、受持、讲解、念诵经典和论著等，通过对词义进行思考性的辨析，会产生特殊的理解。如果自己无法用自己的力量进行辨析，那么向善知识和比自己聪明的人请教，自己的智慧也会像上弦月一样增长。例如，以初转法轮的经藏为例，佛说：比丘们，应当了知痛苦，应当断除集，应当现证灭，应当依止道。思考这些话的意思，就会明白痛苦是轮回的过患。产生痛苦的原因是集，也就是无明的自性。如果断除由因，心和心所产生的烦恼之聚所造的业，那么结果痛苦就会止息。像这样断除痛苦，必须依靠道的真谛，所以说应当依止道。那么如何依止呢？《三百颂》中说：断杀盗淫妄语等，歌舞鬘涂卧高床，非时食及受金银，能胜烦恼怨敌者，是名别解脱律仪。
English
Reflection. Listening and reading without any reflection are like the words of a talking bird. That is, the practice of Dharma without the mind wandering elsewhere and without focusing on mindfulness is fruitless. The "Bodhicharyavatara" says: "The fruits of body and speech are also in vain due to poor conduct. Even if recitation and asceticism are practiced for a long time, if they are done with the mind wandering elsewhere, the wise say that they are meaningless. If one does not know this disease of the mind, even if one wants to attain happiness and stop suffering, one will wander blindly forever. Therefore, I must hold this mind, hold it well, and guard it well. If one does not guard this mind, it is difficult to keep vows. What is the use of keeping so many vows?" This is clearly stated. Like this, profound wisdom that analyzes the meaning of words can gather virtues like the ocean, and will not make mistakes in what to take and what to abandon. In particular, listening to, reading, holding, explaining, or reciting Sutras and Shastras, a special understanding will arise through thoughtful analysis of the meaning of the words. If one cannot analyze with one's own power, then asking virtuous spiritual friends and those who are more intelligent than oneself will increase one's own wisdom like the waxing moon. For example, taking the first turning of the wheel of Dharma as an example, the Buddha said: "Monks, you should know suffering, you should abandon the origin, you should realize cessation, and you should rely on the path." Thinking about the meaning of these words, one will understand that suffering is the fault of samsara. The cause of suffering is the origin, which is the nature of ignorance. If one abandons the karma created by the collection of afflictions arising from the mind and mental factors, then the result, suffering, will cease. Like this, abandoning suffering must rely on the truth of the path, so it is said that one should rely on the path. Then how to rely on it? The "Three Hundred Verses" says: "Abandon killing, stealing, adultery, lying, etc., singing, dancing, garlands, high beds, untimely food, and receiving gold and silver. That which can conquer the enemy of afflictions is called the Pratimoksha vows."
Tibetan
ཆུ་ལོན་ལྟ་བུ་ཡིས། །འཆི་བའི་འཚེ་བ་འཇོམས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དཔལ་ནོད་དབང་བསྐུར་ཡིན། །ཞེས་པས་མཚོན་ཏེ་ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་གནས་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་འཁོར་ལོ་བར་མཐའ་གཉིས་ལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་མཛོད་ལས། ཚུལ་གནས་ཐོས་དང་བསམ་ལྡན་པས། །སྒོམ་པ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱོར། །ཞེས་ཇི་ལྟར་ཐོས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བསམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པ་ནི་སྒོམ་པའི་ཡང་སྔོན་དུ་ངེས་པར་འགྲོ་དགོས་པའི་ཆོས་ཡིན་ལ། ཁྱད་པར་ཀློག་པ་ཐོས་བསམ་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་ལུགས་ནི་རྩོད་བཟློག་ལས། ཐ་སྙད་ལ་ནི་མ་བརྟེན་པར། །དམ་པའི་དོན་ནི་རྟོགས་མི་འགྱུར། །ཞེས་ཐ་སྙད་ལ་བརྟེན་ནས་ཞི་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འདོད་པས་མཚན་མཚོན་དང༌། མངོན་སུམ་དང༌། རྗེས་དཔག་དང༌། རྫས་ལྡོག་དང༌། འགལ་གྲུབ་དང༌། བརྒལ་བརྟག་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མས་གཞལ་ཞིང༌། རྣམ་གྲངས་དང་མདོ་ལ་བསླབ་པའི་བསམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་དམ་བདེན་པ་སྒྲ་རྟོག་གི་ ཡུལ་དུ་ཞེན་པར་འདོད་པ་སློབ་དཔོན་ཕྱྭ་པ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་དེས་ནི་ཆོས་རབ་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཀློག་པ་ཐོས་བསམ་གྱི་རང་ངོ་ནས་མི་འགོག་ཀྱང༌། འབྲས་བུ་ལམ་དུ་བྱེད་ཅིང་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི། རླུང་སེམས་འགོག་པའི་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གེགས་སུ་འགྱུར་ཞིང་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་འབའ་ཞིག་ཡིན་པས་ཆོས་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ། ཚེ་མི་རྟག་པ། ལས་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་གཞག །འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས། ཐར་པའི་ཕན་ཡོན་བསམ་པ་དང། དེ་ཡང་ས་གཞི་མེད་ན་ལོ་ཐོག་མི་འབྱུང་བ་བཞིན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་མ་བསྟེན་ན་ལམ་དང་ལམ་མིན་མི་ཤེས་པས་དེ་ཉིད་བསམ་སྦྱོར་སོ་སོའི་ཆ་ནས་བསྟེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཚོན་ཆོས་ཀྱི་ཚིག་དོན་མཐའ་དག་ལ་བསམ་བྱུང་གི་བློས་དཔག་པར་བྱའོ།། །།བཅུ་པ་སྒོམ་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས། འབྲས་བུ་དང༌། བྱ་བའི་རང་བཞིན་གང་དང་གང་ལ་ཐོས་བསམ་བྱས་པ་ཡིན་ཡང༌། དེ་དང་དེའི་དོན་ཤེས་རྒྱུད་ལ་གོམས་འདྲིས་བརྟེན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དབུ་ནས་ཞབས་སུ་བསྡུས་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི་སྤྱི་དོན་ཡིན་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། རང་གི་ཡིད་ལ་སྒོམ་ཕྱིར་ངས་འདི་བརྩམས། ། ཞེས་པས་མཚོན་ལ། དམིགས་བསལ་ནི། མངོན་མཐོའི་གོ་འཕང་དོན་དུ་གཉེར་བ་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུའི་ལམ་ནི་ལས་དང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་བསླུ་བ་མེད་པ་ལ་ངེས་པ་བརྟན་ཞིང་
Chinese
就像水银一样，以息灭死亡的损害的方法，是圆满菩提之吉祥受用灌顶。 这表明是为了广泛展示增上戒律的学处。 同样，对于中间和结尾的法轮也应当了解。 如《俱舍论》中所说： 具有戒律、安住、听闻和思维者，应精进于禅修。 就像听闻的所有佛法一样，生起思维所生的智慧，是禅修之前必须经历的法。 特别是，阅读、听闻和思维者的自性，如《诤辩息灭论》中所说： 不依赖名言，就不能证悟胜义谛。 因为想要依赖名言来体验寂静，所以用名称和象征，以及现量、比量、实体反体、相违成立、辩驳考察等量来衡量，并依赖于学习法数和经部的思维所生智慧，想要将胜义谛执着于声音概念的