Tibetan
གཏམ་ཚོགས་ལེའུ་ང་ལྔ་པ། ཆོས་སྤྱོད་བཅུའི་གཏམ་དགེ་བའི་ལྗོན་ཤིང་། གཏམ་ཚོགས་ལེའུ་ང་ལྔ་པ། ཆོས་སྤྱོད་བཅུའི་གཏམ་དགེ་བའི་ལྗོན་ཤིང་། ཆོས་སྤྱོད་བཅུའི་གཏམ་དགེ་བའི་ལྗོན་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ། འཕགས་པ་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་སེལ་བ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སྐྱེས་བུའི་ལུས་རྟེན་ཐོབ་པ་རྣམས་སྙོམས་ལས་ཀྱི་གཉིད་ལས་སློང་བའི་ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་ལ་འབད་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། ཡི་གེ་འབྲི་མཆོད་སྦྱིན་པ་དང༌། །ཉན་དང་ཀློག་དང་འཛིན་པ་དང༌། །འཆད་དང་ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་དང༌། །དེ་སེམས་པ་དང་སྒོམ་པ་སྟེ། །སྤྱོད་པ་འདི་བཅུའི་བདག་ཉིད་ནི། །བསོད་ནམས་ཕུང་པོ་དཔག་ཏུ་མེད། །ཅེས་པས་མི་ལུས་ལན་ཅིག་ཐོབ་པ་འདི་སྟོང་ཟད་དུ་མི་གཏོང་བར་ཆོས་སྤྱོད་བཅུའི་བྱ་བ་ལ་འབད་དགོས། དེ་ལ་དང་པོར་ཡི་གེ་འབྲི་བ་ནི་འདུལ་བ་ལུང་ལས་ཀྱང༌། དང་པོར་ཡི་གེ་བསླབས་ཏེ། དེ་ནས་བརྟག་པ་བརྒྱད་ལ་མཁས་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སྐྱེས་བུའི་ལུས་རྟེན་ཐོབ་པ་ཙམ་ནས་བསླབ་བྱའི་ཐོག་མ་ ནི་ཡི་གེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གཞོན་ནུ་དོན་གྲུབ་ཀྱིས་ཀྱང་ཡིག་མཁན་ཀུན་གྱི་བཤེས་གཉེན་དང༌། སྲིན་བུ་གོ་ཆ་ལས་ཡི་གེ་བསླབས་པར་མཛད་དོ། །ཡི་གེ་ཤེས་པ་ལས་ལུགས་གཉིས་ཀྱི་བྱ་བ་ཆེ་ཕྲ་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་དོད། བརྗེད་ངས་དང་དྲན་པ་ཉམས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་བརྗེད་པའི་གཟུངས་བྱེད། བྲན་གཡོག་དང་ཕོ་ཉ་ལ་སྙིང་གཏམ་འཆད་མི་དགོས། དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་རྒྱས་པ་དང༌། གྲོག་མཁར་བ་སོགས་འཇིག་རྟེན་གྱི་མེས་པོ་རྣམས་ཀྱི་བློ་གྲོས་ཤེས་པས་ལུགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་པའི་སྤོབས་པ་ཐོབ། སྒྲུང་དང་ལྡེའུ། གནའ་རྒྱུས། དེབ་ཐེར་ལ་སོགས་པར་རང་སྟོབས་ཀྱིས་ཤེས་པས་མི་ལུས་སྐྱེས་བུའི་རྣམ་ཤེས་ཅན་དུ་འགྲོ། ཡི་གེ་ཤེས་མི་ཤེས་གཉིས་མི་དང་དུད་འགྲོའི་ཁྱད་ཡོད། ལྷག་པར་ཆོས་ལམ་ལ་འཇུག་པའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྒོ་དང་པོའང་ཡི་གེ་ཡིན། ཚེ་སྔ་ཕྱི་དང་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་མཚང་རིག །རང་གི་བྱ་བྱེད་ནོར་པ་དང༌། བླང་དོར་འཛོལ་བའི་གནས་ཤེས། རྒྱལ་བའི་གསུང་རབ་དང་དམ་པའི་རྣམ་ཐར་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱོ་ཤས་དང་ངེས་འབྱུང་སྐྱེ། འཁོར་བ་ལ་སྙིང་པོ་མེད་པའི་མཚང་རིག །གནས་སྐབས་སུ་འབྲི་ཀློག་ཤེས་པས་མི་ཐམས་ཅད་ལྟོ་གོས་ཕྱིད་སླ་བ་ཙམ་ལའང་ལྟོས། དེ་ལ་དང་པོར་ཀློག་བྱེད་ བར་གཅེས་ཤིང་ཀློག་མ་བྱང་བར་འབྲི་བ་ནི་ཡི་གེའི་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་ཙམ་ལའང་རྨོངས་པས་ཡི་གེའི་ནང་དུ་དུད་འགྲོའི་སྒྲ་སྐད་འདྲེན་པའང་མཐོང་ལ། ཀློག་བྱང་ནས་ཀྱང་སུམ་ཅུ་པ་དང་རྟགས་འཇུག །བརྡ་གསར་རྙིང་གི་རྣམ་གཞག་ལ་བསླབས་ནས་བརྡ་དག་ལ་འདྲིས་པར་མ་བྱས་ན། བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་དོན་ཕྱོགས་འཛོལ་བ་དཔེར་ན་ཀ་གཅིག་པོའང་རྒྱལ་བའི་བཀའ་དང༌། ཀ་བ་དང༌། ཞིང་གི་རྐ་དང༌། ངལ་དུབ་ཀྱི་དཀའ་དང༌། སྐ་རག་མ་དང༌། རྐ་བློ་དང༌། སྒྲའི་སྐད། རོ་བསྐ་བ་ལ་སོགས་འཕུལ་བྱེད་དང༌། མགོ་འདོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས་ཚིག་དོན་ཤིན་ཏུ་འཆོལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་ཡི་གེ་འབྲི་བ་ལ་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ་འདི་ལྟར་ཡི་གེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་ཡིན་པས་དེའི་གཟུགས་བརྙན་བསླབས་པ་ལ་ཕན་ཡོན་ཚད་མེད་དེ། །མདོ་དགོངས་འདུས་ལས། ལངྐའི་བདག་པོ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་སྤྲུལ་པ་ནི་ཐ་དད་དེ། གསུང་གི་གཟུགས་བརྙན་ནི་ཡི་གེར་སྣང་བ་ཡིན་ལ། ཡི་གེའི་སྤྲུལ་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། མིང་དང༌། བྱུང་ཚུལ་དང༌། གཟུགས་དང་། རང་བཞིན་དང༌། སྒྲ་དང་། ལས་དང་། སྒོ་དང༌། རྣམ་གྲངས་དང༌། ཡི་གེའི་གཞི་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསང་བ་དམ་པ་དེ་དག་མཐོང་ཞིང་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ཆོས་ ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་ཤིང་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་ལ། དེའི་གཟུགས་བརྙན་དང་རྣམ་པའི་ཆ་ལ་མཚན་ཉིད་གདོན་པ་བཅུ། གཅེས་སོ་བརྒྱད། མགོ་དང༌། དཔུང་བ་དང༌། ཟགས་མཆུ་དང༌། ཡར་འཐེན་དང༌། མར་འཐེན་དང༌། མིག་པུ་སྟེ། རེ་རེ་ལའང་གསུམ་མཚན་གསུམ་གྱི་བྱེ་བྲག་ཅན་ཆོས་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་དང༌། རྣ་རུ་ལ་གསུམ། གུ་གུ་ལ་གསུམ། ར་བཏགས་ལ་གཉིས། ཡ་བཏགས་ལ་གསུམ་སྟེ་བུ་ཆོས་བཅུ་དྲུག །སྤྱིའི་ཆོས་གསུམ་སྤོ་དང་བཅས་པར་རགས་པར་ཆོས་བཞི་བཅུའི་མཚན་ཉིད་ལ་ལོ་ཙཱ་བ་ཆེན་པོ་སྐ་བ་དཔལ་བརྩེགས་ཀྱི་རྒྱུན་ལས་ཁྱུང་པོ་གཡུ་ཁྲིས་ཐིག་གི་ཆ་ཕྲ་མོས་ཞིབ་མོར་ཕྱེ་བ་ལ་མཁས་པར་རོས་པོས་ལྷན་ཐབས་དག་སྦྱོར་མཛད་པའི་གནས་རྣམས་ལ་བྱང་བར་བྱ་ཞིང་དེ་ཙམ་བློར་མ་ཆུད་ཀྱང་གཟུགས་བརྙན་རང་གི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་མགོ་རི་དྭགས་ལྟར་མ་དཔྱངས་པ། དཔུང་བ་གྲུ་ཟུར་འཚམ་པ། ཟགས་མཆུ་མ་ལྷུང་བ། ཡར་འཐེན་གཞུང་འདྲོངས་པ། མར་འཐེན་ཕྲ་རྒྱས་ཕྱེད་པ། མིག་བུ་ཟུར་མ་དོད་པ། འདོགས་མགོ་ལུས་མཚུངས་པ་རྣམས་ལ་རིག་པ་གཞུར་བས་ཡི་གེ་ནི་བཟོ་གནས་སྤྲུལ་བའི་སྐུ་ཡིན་ཕྱིར་དེའི་བྱིན་རླབས་ཞུགས་ནས་མཁས་པའི་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པའི་གཏམ་རྒྱུད་ཀྱང་ཡོད་དེ་སྔོན་རིག་འབྱུང་གི་ཡུལ་གྲུར་གསུང་རབ་བཞེངས་པའི་སློབ་དཔོན་ཞིག་ ཡི་གེའི་འདུ་བྱེད་སྦྱོང་ཞིང་ཐོག་སྟེངས་ན་ཉལ་བའི་ཚེ། ཟླ་བ་ཉ་གང་བའི་དབུས་ནས་དབྱང
Chinese
第五十五品 故事集。 十种行法之语，善妙之树。
English
Chapter Fifty-Five: Collection of Stories. The Ten Practices of Dharma, a Virtuous Tree.
Chinese
三十颂和《正字法入门》。如果学习了新旧术语的区别，却没有熟悉正确的术语，那么经和论等词义就会混淆。例如，仅仅一个“ཀ་”字，就有佛陀的教言，柱子，田里的水沟，劳累的辛苦，腰带，理解力差，声音的声调，味道涩等，由于前置字母和上下加字的差别，词义会非常混乱。因此，要学习书写文字，因为文字是佛的化身，学习它的形象有无限的利益。如《密意汇集经》中说：楞伽之主，形象的化身是不同的，语言的形象显现为文字，文字的化身是这样的：名字，来源，形状，自性，声音，作用，门，名称，以及文字的基础的真实性，见到并了解那些秘密殊胜之处。因此，会对一切法精通并解脱。经中这样说到。它的形象和形态方面，有十种特征，八种珍爱之处，头部，臂膀，滴口，上拉，下拉，眼睛等，每一个都有三种特征的三种差别，共有二十一种法，耳朵有三种，咕咕有三种，ར་下加字有两种，ཡ་下加字有三种，共有十六种支分法，总共有三种法，加上迁移，粗略地有四十种法的特征，要精通大译师噶瓦·拜则的传承中，琼波玉赤用细微的线条详细区分的方法，并熟悉罗斯波的《会合论》等著作。即使没有完全理解，也要从形象本身的方面，注意头部不要像山羊一样下垂，臂膀要符合直角，滴口不要掉落，上拉要正直，下拉要细致，眼睛不要突出，上下加字的头部要与身体相同。通过智慧的运用，文字是工巧处的化身，因此接受它的加持，也有成为智者中的佼佼者的故事，以前在智慧产生的地方，有一位建造经书的老师，学习文字的造作，在屋顶上睡觉的时候，从满月的中央发出元音
English
The Thirty Verses and the Introduction to Grammar. If one studies the distinctions between new and old terms but does not become familiar with correct terminology, the meanings of words in the scriptures and treatises will be confused. For example, even the single letter "ཀ་" can refer to the Buddha's teachings, a pillar, a ditch in a field, the hardship of labor, a belt, poor understanding, the tone of a sound, a涩 taste, and so on. Due to the differences in prefixes and suffixes, the meanings of words can become very confused. Therefore, one should learn to write letters, because letters are the embodiment of the Buddha, and there is immeasurable benefit in learning their form. As stated in the Sutra of the Gathering of Intentions: "The lord of Lanka, the emanation of form is different, the image of speech appears as letters, and the emanation of letters is like this: name, origin, shape, nature, sound, action, gate, name, and the suchness of the basis of letters. One will see and understand those secret and supreme places. Therefore, one will become skilled and liberated in all dharmas." Thus it is said in the sutra. Regarding its form and aspects, there are ten characteristics, eight cherished points, head, arm, drip, upward pull, downward pull, eye, etc. Each has three distinctions of three characteristics, totaling twenty-one dharmas. The ear has three, gu-gu has three, ra-subscript has two, and ya-subscript has three, totaling sixteen branch dharmas. There are three general dharmas, plus migration, roughly forty dharmas in total. One should be proficient in the method of detailed distinction using fine lines by Khyunpo Yutri from the lineage of the great translator Kawa Paltseg, and be familiar with the works such as Rospo's Compilation. Even if one does not fully understand, one should pay attention to the head not drooping like a goat, the arm conforming to a right angle, the drip not falling, the upward pull being upright, the downward pull being delicate, the eye not protruding, and the head of the subscript being the same as the body, from the aspect of the form itself. Through the application of wisdom, letters are the embodiment of skillful means, therefore, receiving its blessings, there is also a story of becoming the foremost among the wise. Previously, in the land where wisdom arises, there was a teacher who built scriptures, studying the creation of letters, and when sleeping on the roof, from the center of the full moon, a vowel arose.
Tibetan
ས་གསལ་གྱི་ཡིག་འབྲུ་རྣམས་ཏ་ལ་ལ་ཐོན་ནས་རང་ལ་ཐིམ་པར་མཐོང་བས་ཡི་གེའི་ཆོས་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་པར་གྱུར་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་ལྟར་གཟབ་ཆེན་ལ་མཁས་པར་གྱུར་ན་སྨྱིག་གུའི་བདེ་བླག་ཀྱང་བྱང་བར་འགྱུར་བས། ལཙྪ་དང༌། ཝ་རྟུལ་དང༌། ཟངས་གླིང་དང༌། མ་རྐོ་ལ་དང༌། ཀསྨི་ར་ལ་སོགས་པའི་ཡིག་གཟུགས་རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་ལའང་བློ་གསལ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ནས་ཆོས་བཞིན་སྤྱོད་པའི་ཡན་ལག་ནངས་མ་རེ་བཞིན་མ་མཐང་བཀའ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་གཞུང་ཤོག་ལྡེབ་དང་ཤླཽཀ་གྲངས་ཡན་ཆད་འབྲི་བར་དམ་བཅའ་བྱས་པས་མིའི་ལུས་རྟེན་ལ་ཉིང་ལག་ཡོད་པ་དོན་ལྡན་དུ་འགྱུར་ཏེ་འདི་ལྟར་གླེགས་བམ་ཆུང་ངུ་ཞིག་བྲིས་ཀྱང་གནས་སྐབས་སུ་རང་ཉིད་ལ་ཕན་ཞིང༌། བརྒྱུད་ནས་དེ་དཀར་ཕྱོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྲུང་བས་ལས་འཕྲོ་ཅན་གྱི་ལག་ཏུ་དོང་ནས་དོན་ཆེན་པོར་འགྱུར་བའང་མཐོང་ཆོས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིར་དགེ་བའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱོར་བ་སེམས་བསྐྱེད། དངོས་གཞི་ལ་བདེན་ཞེན་མེད་པ། རྗེས་བསྔོ་བ་སྨོན་ལམ་གྱིས་ཟིན་ན་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ཞེས་བྱ་བ་ངེས་ལེགས་ཀྱི་རྒྱུར་འགྱུར་ལ། དེས་མ་ཟིན་ན་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་ ཞེས་བྱ་སྟེ་མངོན་མཐོའི་འབྲས་བུ་ལན་ཅིག་ཙམ་ཡིན་པས་དམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཟིན་པ་ནི་འོག་མ་རྣམས་ལའང་འགྲེའོ།། །།གཉིས་པ་མཆོད་པ་ནི། ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། འདས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་ཕྱོགས་བཅུ་ཡི། །འཇིག་རྟེན་དག་ན་གང་བཞུགས་མཆོད་པར་འགྱུར། །ཞེས་པས། ཐུགས་ཟབ་ཞི་སྤྲོས་བྲལ་ཞི་བ་ཆེན་པོའི་དབྱིངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཏེ་སྤྲོས་པ་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པ་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང༌། དེའི་ས་བཅུ་དང༌། ལམ་ལྔ་འཕགས་པའི་སྤངས་རྟོགས་ཁྱད་པར་ཅན་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་དུ་འཕོས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་མཆོད་སྡོང་དང་མཚན་དཔེའི་སྣང་བརྙན། འགོག་ལམ་གྱི་བདེན་པའི་སྣོད་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་གླེགས་བམ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མཐའ་ཀླས་མུ་མེད་པ་ན་ད་ལྟར་འཚོ་ཞིང་གཞེས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང༌། དེའི་སྲས་རིག་གྲོལ་གྱི་སྤོབས་པ་ཉིས་ལྡན་འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་རྣམས་ནི་མཆོད་པའི་ཡུལ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཉིད་དོ། །ཇི་ལྟར་མཆོད་ན་ཞི་བ་ལྷས། །མཆོད་རྟེན་རྣམས་དང་སྐུ་གཟུགས་ལ། །རིན་ཆེན་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་ཆར། །རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འབབ་པར་ཤོག །ཅེས་སྨོན་པའི་ཡུལ་དུ་བྱས་པའང་ཕན་ཡོན་ཚད་མེད་ན་དངོས་སུ་གྲུབ་ན་ལྟ་ཅི་སྨོས། སྔོན་རྒྱལ་པོ་ མྱ་ངན་མེད་ཀྱི
Chinese
就像看到清晰的字迹出现在纸上并融入自身一样，精通书写。像这样精通书法后，也能熟练运用笔。因此，对于拉擦、瓦尔图尔、桑林、玛阔拉、克什米尔等各种不同的字体也能变得聪明。这样，如果能像法一样行事，每天早上发誓抄写一定数量的甘珠尔、丹珠尔的经文、书页和颂词，那么拥有人身就变得有意义。即使只写了一小卷，暂时对自己有益，并通过白方（善良的人）的守护，落入有缘人的手中，也会变成大事，这也是显而易见的。一般来说，对于所有善行，前行是发菩提心，正行是没有实执，后行是以回向和发愿来摄持，那么就成为解脱分，是决定性的善因。如果没有这些，就只是福德分，只是暂时获得善趣的果报，因此，被三宝所摄持，对于下者也是如此。第二是供养。《华严经》中说：“过去诸佛和十方，所有世界中安住者，我都供养。”因此，心极深寂、无戏论、寂静大乐的法界中，已经灭度，戏论融入法身的佛陀，以及其十地和五道，殊胜的圣者断证功德，菩提分法的形象所化现的圆满的供养塔和相好光明，作为断道和灭道之真实所依的十二部经等经典，以及无边无际的世界中现在居住的佛陀们，以及其具有智慧解脱的无畏双运的圣者僧伽，是极其稀有的供养处。如何供养呢？寂天说：“于诸佛塔及佛像，以及珍宝花等雨，恒常降注愿无间。”仅仅作为祈愿的对象，功德就已无量，如果真实成就，更不用说了。以前，国王阿育王
English
Just as seeing clear letters appear on paper and merge into oneself, one becomes extremely skilled in writing. If one becomes skilled in calligraphy in this way, one will also become proficient in the ease of using a pen. Therefore, one will also become intelligent in various different scripts such as Lacha, Wartul, Sangling, Marko la, Kashmir, and so on. In this way, if one acts according to the Dharma, making a vow each morning to copy a certain number of pages and verses from the Kangyur and Tengyur scriptures, then having a human body becomes meaningful. Even if one only writes a small volume, it will be beneficial to oneself temporarily, and through the protection of the virtuous ones, it will fall into the hands of a karmically connected person and become a great matter, which is also evident. In general, for all virtuous actions, the preliminary practice is generating Bodhicitta, the main practice is being without clinging to reality, and the concluding practice is being sustained by dedication and aspiration, then it becomes a cause for definite goodness, a part of liberation. If it is not sustained by these, it is only a part of merit, only a temporary result of higher realms. Therefore, being sustained by the Three Jewels also applies to those below. Second is offering. The Gandavyuha Sutra says: "All the Buddhas of the past and in the ten directions, who dwell in the worlds, I will make offerings to." Therefore, the Buddhas who have passed into Nirvana in the realm of profound, peaceful, free from elaboration, and great peace, the Dharmakaya of the Buddhas whose elaborations have subsided into the Dharmadhatu, and their ten bhumis and five paths, the especially distinguished qualities of realization of the noble ones, the complete offering stupas and the light of the marks and signs manifested as the images of the Dharmas of the Bodhipaksa, the scriptures such as the twelve branches of scripture which are the vessels of the truths of cessation and the path, and the Buddhas who are now living and residing in the endless and limitless realms of the world, and their sons, the noble Sangha who possess the twofold confidence of wisdom and liberation, are truly wonderful objects of offering. How to offer? Shantideva said: "May showers of jewels, flowers, and the like, constantly fall upon stupas and images." Even just making it an object of aspiration has immeasurable benefits, what need is there to mention if it is actually accomplished? Formerly, King Ashoka